به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا، به نقل از جوان آنلاین، مذاکرات ایران با 1+5 موضوع داغ بسیاری از رسانهها شده و همه منتظر نتایج این مذاکرات پشت درهای بسته هستند. حال اینکه آیا این مذاکرات به نتیجه خواهد رسید و امتیازاتی برای ایران به ارمغان خواهد آورد یا برای همیشه یک تجربه برای کشورمان خواهد بود، مسئله ای است که باید فقط صبر کرد و منتظر ماند. دکتر عماد افروغ، کارشناس مسائل سیاسی در این خصوص در گفتوگو با جوانآنلاین به بیان مواضعش پرداخت.
, شبکه اطلاع رسانی دانا,
جناب آقای افروغ! شما روند مذاکراه با 1+5 را چگونه ارزیابی میکنید؟
, جناب آقای افروغ! شما روند مذاکراه با 1+5 را چگونه ارزیابی میکنید؟, قراین نشان میدهد که مقام معظم رهبری در جریان مذاکره هستند. به نظر من این به مصلحت هم نزدیکتر است به هر حال این در حالی است ما حسن نیت خود را نشان دادیم و به این مذاکره پیوستیم. گر چه به نظر من این مذاکره هیچ توجیه بینالمللی ندارد. توجیه بینالمللی همان 1+5 است که باید در حضور جمعی صورت بگیرد حالا حسب تشخیصهایی به این نتیجه رسیدند که مذاکرات رویاروی هم صورت بگیرد.
,
به نظر جنابعالی آیا اینکه مذاکرات باید پشت درهای بسته صورت گیرد، درست است؟
, به نظر جنابعالی آیا اینکه مذاکرات باید پشت درهای بسته صورت گیرد، درست است؟,
حالا اینکه آیا این طبق قواعد بینالملل است یا توافق ضمنی؟ من این را نمیدانم. وقتی چیزی هم نمیدانم موضع قاطعی هم نمیگیرم. لابد یک توافقاتی صورت گرفته و حتما طرف ایرانی هم مقامات بالا را در جریان این توافق اولیه قرار داده است. اما به هر حال جامعه روشنفکری و نیروهای مدنی ما اگر در جریان مذاکرات قرار بگیرند بهتر میتوانند قدرت نرم را به کار بگیرند و به رخ بکشند و آن فشار لازم را به اعضایی از این مذاکره که ممکن است قصد سویی داشته باشند وارد کنند. حسب اتفاقاتی که در گذشته رخ داده، نمیتوان به طرف آمریکایی اعتماد کرد. اما اگر افکار عمومی آگاه باشند قدرت مانور آن طرفی که میخواهد یک مذاکره نابرابر و نامنصفانهای را سامان دهد،کم میکند؛ چون او میبیند که به هر حال زیر ذرهبین است. به هر حال تشخیص این است که قدرت نرم در اینجا خودش را نشان ندهد و صرفا یک دیپلماسی پشت درهای بسته باشد و ما هم نمیتوانیم موضع دیگری داشته باشیم، چون اطلاعی نداریم. حسب اعتمادی که ما به رهبر داریم و مصلحتی که اقتضا میکند باید بسیار محتاط موضع بگیریم و باید بسیار هوشیار باشیم و آگاهی لازم را دهیم و چارچوب یک مذاکره را به طور کل ذیل گفتمان انقلاب اسلامی معلوم کنیم. حضرت آقا هم موید همین نکته روز گذشته فرمایشاتی داشتند که فرمودند این فقط مذاکره است و لاغیر. قرار نیست در این مذاکره رابطهای برقرار شود آن هم رابطهای که مبتنی بر گرگ و میش باشد و این فقط بحث مذاکره است و آن هم یک مذاکرهی محدود و مشروطی که باید محتاطانه عمل کرد.
,
میتوان خوشبین بود که این مذاکرات برای ایران نتیجهای هم داشته باشد یا اینکه این مذاکرات فقط یک تجربه برای ایرانیها خواهد شد؟
, میتوان خوشبین بود که این مذاکرات برای ایران نتیجهای هم داشته باشد یا اینکه این مذاکرات فقط یک تجربه برای ایرانیها خواهد شد؟,
مقام معظم رهبری هم اشاره کردند که من خوشبین نیستم. اما این مذاکره حتی اگر نتیجهای هم به دست ندهد میتواند یک نتیجه تلقی شود چرا که معلوم میشود این طرف آمریکایی است که تن به قواعد بازی مذاکره نمیدهد و مذاکره را قطع میکند و همچنین اجازه طرح دیدگاه طرف مقابل را نمیهد. در واقع این هم میتواند یک نتیجه باشد اما به هر حال نتیجهای است که بار دیگر تکرار میشود. چرا که بسیاری از اهالی فن میدانند که ممکن است چنین اتفاقی هم رخ دهد و حالا تجربهای به تجارب گذشته اضافه میشود.
,
پس در واقع نباید خیلی منتظر نتیجهای باشیم، درست است؟
, پس در واقع نباید خیلی منتظر نتیجهای باشیم، درست است؟,
بله، اینکه در صحبتهای رهبر هم بود اما حتی اگر این اتفاق هم رخ ندهد یعنی آن نتایج مطلوبی که ما میخواهیم رخ ندهد، گر چه نتیجه مطلوب هم نیست و این حق قانونی ماست و نتیجه ناروایی نیست یک نتیجه طبیعی و قانونی است. بالاخره قواعد بینالملل هم پذیرفتهاند کشورها میتوانند انرژی هستهای داشته باشند ما که به ان پی تی هم پیوستهایم و باید از این حق قانونی بهرهمند شویم. اگر بنا به دلایلی که اصلا ربطی هم به هستهای ندارد به موضع انقلاب اسلامی و اسکتبار ستیزی ما برمیگردد، اگر حسب این مولفهها و اهداف بلند انقلاب اسلامی طرف آمریکایی و حالا طرفهای طرفدار طرف آمریکایی ما بخواهد مانع تراشی کنند ایرادی ندارد، این خود یک پیام است و بار دیگر میتوانیم این پیام را به جهانیان منتقل کنیم. البته به شرطی که مقداری دست از ملاحظهکاریها و مصلحت سنجیهای ناروا برداریم و به قدرت مردمی بهای بیشتری دهیم. باز هم تاکید میکنم اگر هم به نتیجه برسیم تازه به حق قانونی خود رسیدهایم و نباید در رسیدن به حق قانونی خود از آن مولفههای اصلی انقلاب اسلامی چشمپوشی کنیم. در واقع ما به به یک حق تعریف شده بینالملل رسیدهایم و تاکنون نباید مانعی برابر آن ایجاد میشده و حالا حسب شرایطی این موانع وجود داشته است. تا آنجا که این موانع بینالمللی وجود دارد ما حرفی نداریم و به هر حال جهان برای خود قواعدی دارد که ما نیز آن را پذیرفتهایم اما اگر این قواعد نابرابر عمل کند آنجاست که جای اعتراض، شک و تردید وجود دارد. متاسفانه تاکنون همینطور نابرابر عمل کرده است. به هر حال هر چه که ما جهان را درگیر کنیم، هر چه که قدرت مدنی و قدرت رسمی را چه در داخل و چه در خارج بیشتر درگیر کنیم این هم به نفع ماست و هم متناسب با قدرت نرم انقلاب اسلامی است.
انتهای پیام/
,
]
ارسال دیدگاه