مرگ تدریجی یک رؤیا:

«خداحافظی طولانی» جشنواره فجر در «کوچه بی‌نام»

«خداحافظی طولانی» جشنواره فجر در «کوچه بی‌نام»
فیلم‌های امروز سینمای ایران یا در «دوران عاشقی» خلاصه می‌شوند و یا «رخ دیوانه» را پیش چشمانمان می‌آورند و معلوم نیست که چه زمانی «شیفت شب» جشنواره به پایان می‌رسد!!
[

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا  به نقل از پایگاه اطلاع رسانی فرهنگ نگار، جشنواره می‌گیرند تا برترین‌ها با هم به مسابقه بپردازند و هرکدام که بار فنی و محتوایی بالاتری دارد تا یک سال قله نشین شود اما اینجا اوضاع کمی متفاوت است! فرش قرمزی می‌اندازیم به‌مانند رقبای غربی و طنازی و لودگی بر فنی و اصولی بودن ارجحیت دارد.

, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, پایگاه اطلاع رسانی فرهنگ نگار,

جشنواره‌ای برگزار می‌کنیم که نام و نشان انقلاب را یدک می‌کشد و امروز که در دنیا اسم‌ورسمی برای خود به ارمغان آورده است، نشان‌های اسلامی را به تمسخر می‌گیرد و به روی نظام پوزخند می‌زند!

,

جشنواره فیلم فجر 33 سال آمدورفت و فرازوفرودهای فراوانی را پشت سر گذاشت؛ اول راه به‌خوبی مسیر خود را یافته بود و در راه پیشرفت قدم‌های خوبی برمی‌داشت اما چند سالی است که بجای پویایی و شادابی تنها رنگ و لعاب خود را عوض می‌کند و به قول تحلیل‌گر روزنامه گاردین طلاق، خیانت و تجمل‌گرایی تم اصلی فیلم‌هایش شده است.

,

فیلم‌های امروز سینمای ایران یا در «دوران عاشقی» خلاصه می‌شوند و یا «رخ دیوانه» را پیش چشمانمان می‌آورند و معلوم نیست که چه زمانی «شیفت شب» جشنواره به پایان می‌رسد!!

,

سینمای امروز به‌جای روایت از ماجرایی که عموم جامعه را درگیر خود کند و یا دردی را از دوش عده زیادی در جامعه بردارد، تکرار پر از اشتباه ساخته‌های دیگران است و رویکردی تهدید محور را دنبال کرده و در مخاطب یاس و ناامیدی را القا می‌کند؛ به اعتقادات و آداب رسوم ملی بی‌توجهی پیشه کرده و باکمال وقاحت سیاه نمایی جامعه و ارائه تعریفی خودخواسته از زندگی امروز مردم ایران را برای دنیا مصور می‌سازد و ادعای روشنفکری‌شان گوش فلک را پر می‌کند.

, .,

آیا این مدعیان روشنفکری که امروز قتل رویای سینمای انقلابی و فاخر که ریشه در فرهنگ این مرزوبوم دارد را با فیلم‌نامه‌هایی بی‌ارزش رقم می‌زنند، از تأثیر صدای فیلم و نمایش در دنیا بی‌خبرند و نمی‌دانند که مردم دیگر کشورها از طریق همین فیلم‌ها ایران و مردمش را می‌شناسند؟

,

بااین‌وجود، گاهی شیاری باز می‌شود و فیلم‌هایی هم خلاف جریان این سیل بی‌انگیزه در سینمای ایران شنا می‌کند و با تمام بی‌مهری‌های آن می‌سازد و حرف حق خود را می‌گوید.

,

در همین چند سالی که بحران فیلم‌های بی‌محتوا و هنجارشکن در سینمای ایران بیداد می‌کند و اعتماد مردم را نسبت به خود خدشه‌دار می‌سازد، فیلم‌هایی نیز ساخته‌شده‌اند که با موردتوجه قرار دادن فرهنگ، اعتقادات، آداب‌ورسوم مردم، توانستند دوستداران سینما را با گیشه‌های خالی آشتی دهند و با استقبال پرشور مردم مواجه شوند.

,

استقبال گسترده مردم از برخی فیلم‌ها نشان می‌دهد که رویکرد جامعه ایرانی به کدام سمت است و این خواسته زیادی به نظر نمی‌رسد که سینما دوستان از سینماگران می‌خواهند تا به سوژه‌هایی جدید و خارج از عشق و خیانت فکر کنند و به اعتقادات و فرهنگ عموم جامعه احترام بگذارند.

,

تکراری شدن سوژه‌ها و پرداخت ضعیف با آن‌ها سبب خسته شدن بسیاری از مردم شده است و آنان که با برچسب زدن و تحقیر آثار پرمخاطب از سوی مردم می‌خواهند راه نادرست خود را بپوشانند باید برای این قضیه فکری کنند و از تکرار سوژه‌های بی‌محتوا به‌شدت بپرهیزند.

,

چرا برخی همیشه به دنبال نشان دادن صحنه‌هایی جلف و لودگی‌های فراوان در کنار بی‌اعتنایی به فرهنگ عمومی هستند و به دنبال ساخت آثاری قابل‌تقدیر و فاخر نیستند؟

,

متأسفانه با نگاهی که هم از سوی تحلیل گران داخلی و هم از سوی تحلیل گران خارجی نسبت به سینمای ایران وجود دارد باید گفت رؤیایی که جشنواره فیلم فجر در حال خراب کردن آن است اگر زودتر مسئولان امر زودتر در مورد آن تصمیم نگیرند و سینماگران تغییری در روند آن ایجاد نسازند، شاید رویای سینمای ملی و فاخر به خواب همیشگی فرو برود.

,

انتهای پیام/پ

]

به اشتراک گذاری این مطلب!

ارسال دیدگاه