لاهیجان،شهر خانه های سفالی
با وجود زندگی شهری و تغییر معماری در شهرها،هنوز خانه های سفالی زیادی در گوشه گوشه لاهیجان وجود دارند که خاطرات زیادی را برای مردم این شهر یادآوری می کند.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از سرویس گردشگری «لاهیجان» ، قبل از این که حلب پوشش سقف خانه ها شود مردم گیلان سقف خانه ها را سفال می کردند. فرقی بین غنی و فقیر وجود نداشت، سقف خانه ها به دلیل باران های شدیدمنطقه شیروانی ساخته می شد.شیروانی خانه ها در حقیقت اسکلتی شیب دار از چوب های محکم بود که روی آن را با تخته و نی می پوشاندند و سپس سفال ها را بر روی آن می چیدند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, «لاهیجان»,ماده اولیه سفال، خاک رس قرمز رنگ بوده که با آب آن را خمیر می کردند و مخلوط حاصل را پس از قراردادن در معرض آفتاب به صورت ناودانی قالب گیری می کردند و سپس در کوره می چیدند.
,
از زمانی که آتش کوره روشن می شد تا زمانی که سفال ها از آن بیرون بیایند یک هفته زمان لازم بود.
چگونگی استقرار سفال ها روی بام هم قاعده خاصی داشت،به طوری که سفال چینی از پایین به بالا صورت می گرفت و تنها انتهای ردیف پایینی و سر ردیف بالایی را با ملات گل و آهک می گرفتند تا سفال ها لیز نخورد و نریزد.
,
سفال را در ۲ ردیف می چیدند، ردیف زیرین آب بر بود و بر روی تخته ها و نی ها می نشست و ردیف بالایی به عنوان بالاپوش بر روی ردیف های زیرین چیده می شد، در نتیجه پوششی قفل و بست شده به دست می آمد که مانع از نفوذ باران داخل سقف بود.
در شیروانی ها ، ستونی دودکش مانند نیز وجود دارد که به آن کلاغ نشین می گفتند.
کلاغ نشین برای این ساخته می شد تا هر وقت به تعمیر سفال ها نیاز باشد سفالگردان از راه آن داخل بام خانه شود.برخی دهانه کلاغ نشین را با چوب می بستند تا حیوانات به داخل نیایند.
در استان های شمالی خانه های آجری، بام پوش های سفالی، حیاط های بزرگ و درختان مرکبات که طراوت و شادابی به همراه داشتند مدت هاست که در خطر نابودی قرار گرفته و چند سالی است که شاهد فرو ریختن این یادگاری ها و هویت معماری گیلان هستیم.
,
,
,
, , , , , , ,
پایان پیام/ص
]
ارسال دیدگاه