لزوم توجه ویژه مسئولین به مقوله افزایش جمعیت؛
ایرانی سرافراز در سایه افزایش جمعیت
اگر برنامه ریزی هوشمندانه مسئولین و برنامه ریزان و تصمیم گیران کشور برای افزایش جمعیت در میان نباشد، چنانچه همه کوه های ما طلا شوند باز هم نمی توان زندگی مطلوبی را برای مردم فراهم کرد.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از اصفهان بیدار، اهمیت و ضرورت موضوع “افزایش جمعیت” بر کسی پوشیده نیست. چرا که منابع انسانى نیز مانند منابع زیرزمینى، تکنولوژیکى، تجهیزات نظامى، قدرت سرزمین و منابع رو زمینى یک کشور از مولفه های قدرت ملى آن کشور محسوب مىشوند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا , اصفهان بیدار,پس از پیروزی انقلاب اسلامی بود که بنیانگذار کبیر انقلاب حضرت امام خمینی(ره) در اردیبهشت سال ۱۳۵۸ فرمودند: “مسلمین یک میلیارد تقریباً جمعیتند. الان یک میلیارد جمعیت دنیا را تشکیل میدهند. با دارا بودن همه چیز؛ ممالک غنی وسیع؛ و مملکت ایران ۳۵ میلیون حالامیگویند جمعیت دارد. وسعتش آنقدر است که برای صد و پنجاه میلیون تا دویست میلیون جمعیت کافی است. یعنی اگر دویست میلیون جمعیت داشته باشد، در ایران به رفاه زندگی میکنند. و همین طور ممالک دیگر وسیعند. عراق وسیع است و جمعیت کمی دارد. چه وقت میخواهند این حکومت ها بیدار بشوند و دست از اغراضشان بردارند؟ و چه وقت میخواهند مسلمین توجه بکنند به این که مصالحشان چه است و دردشان چه است؟ و چه وقت باید دوا کنند این درد را؟”[۱] ؛ همچنین فرمودند: “راجع به موالید، تابع آن است که حکومت چه تصمیمی بگیرد.” [۲] و پس از آن بود که خانواده های ایرانی به ازیاد جمعیت روی آوردند و دلیلشان در پیش رو بودن جنگ تحمیلی بود چرا که لازم بود تا در آن برهه زمانی جمعیت ایران افزایش پیدا کند.
,پس از جنگ وقتی ایران با ازیاد جمعیت و کمبود منابع از قبیل کمبود شغل، مسکن، و … روبرو شد، روند رشد جمعیت متوقف و تصمیم بر آن شد تا جمعیت تنظیم شود.
,اما نکته قابل توجه این بود که در دوران پس از جنگ تحمیلی که هر کشوری به فکر جبران کمبود نیروهای از دست رفته اش خواهد افتاد، دولت سازندگی تبلیغات دامنه دار و وسیعی با عنوان “فرزند کمتر، زندگی بهتر” را در دستور کار خود قرار داد و با همکاری سازمان ملل، مراکز عقیم کردن رایگان برای مردان و زنان تأسیس شد و تنها راه عزت ملت ایران را اجرای سیاست های کنترل جمعیت قلمداد کردند.
,در همین سال ها بود که بحث تنظیم خانواده به طور ویژه جزء دروس دانشگاه ها شد و جوانان و دانشجویان با راهکارهای تنظیم خانواده آشنا شدند؛ همچنین کلاس های آموزش و مشاوره قبل از ازدواج نیز به جوانان دیگری که تحصیلات دانشگاهی نداشتند کمک کرد تا بتوانند جمعیت خانواده خود را تنطیم کنند.
,این در حالی بود که خانواده های ایرانی پیش از صدور فرمان امام خمینی(ره) برای تنظیم و کاهش جمعیت خانواده های خود پیش بینی های لازم را اتخاذ کرده بودند که باعث شد ایرانیان با کمبود جمعیت مواجه شده و در سال های آتی طبق آمارها و نمودارهای موجود دچار پیری جمعیت شوند و رو به کهولت روند و جمعیت کشور ۲۰ تا ۳۰ ساله قبلی یکباره به جمعیت ۳۰ تا ۵۰ ساله و مسن تبدیل شود.
,رهبر معظم انقلاب رهنمودهایی مبنی بر پرداختن به افزایش جمعیت داشتند. به عنوان نمونه در دیدار مسئولان نظام جمهوری اسلامی ایران در ۱۶/۵/۱۳۹۰ فرموده بودند: «در اوائل دهه هفتاد اجرای این سیاست بنابر مصالحی، صحیح بود، اما ادامه آن در سال های بعد خطا بود. بررسی های علمی و کارشناسی نشان می دهد که اگر سیاست کنترل جمعیت ادامه پیدا کند، به تدریج دچار پیری و در نهایت کاهش جمعیت خواهیم شد، بنابراین مسئولان باید با جدیت در سیاست کنترل جمعیت تجدید نظر کنند و صاحبان رسانه و تریبون از جمله روحانیون در جهت فرهنگ سازی این موضوع اقدام کنند».
,همچنین رهبر معظم انقلاب اواسط مرداد ماه سال ۹۰ در دیدار با قوای مجریه، مقننه و قضائیه فرمودند: «من معتقدم که کشور ما با امکاناتی که داریم، می تواند ۱۵۰ میلیون نفر جمعیت داشته باشد. من معتقد به کثرت جمعیتم. هر اقدام و تدبیری که می خواهد برای متوقف کردن رشد جمعیت انجام بگیرد، بعد از صد و پنجاه میلیون انجام بگیرد».[۳]
,و در جای دیگری فرمودند: «این مسأله افزایش نسل و اینها جزو مباحث مهمی است که واقعاً همه مسئولان کشور – نه فقط مسئولان اداری – روحانیون، کسانی که منبرهای تبلیغی دارند، باید در جامعه درباره آن فرهنگسازی کنند؛ از این حالتی که امروز وجود دارد – یک بچه، دو بچه – باید کشور را خارج کنند. رقم صد و پنجاه میلیون و دویست میلیون را اول امام (ره) گفتند – و درست هم هست – ما باید به آن رقمها برسیم».
,اگر از نگاه دینی و فقهی نیز به این موضوع نگاه شود مشخص خواهد شد که افزایش جمعیت در اسلام یک اصل بوده و اسلام طرفدار افزایش جمعیت است، چنانکه خداوند بارها در آیاتی از کلام الله مجید کسانی را که به خاطر فقر یا توهم فقر از بچه داری جلوگیری می کنند یا فرزندان را در رحم یا پس از آن می کشند را مورد عتاب قرار داده است چرا که خود در آیاتی دیگر فرموده که روزی رسان خود اوست و پاداش های بسیاری را برای مومنانی که فرزند دار شوند و تولید مثل کنند، قرار داده است.
,یکی از گرایش های غریزی انسان فرزند دوستی است و انسان به واسطه نبود فرزند خود را دچار نقص و کمبود می داندهمانطور که خداوند در آیاتی فرموده است که محبت فرزند را به ایمانشان نفروشند.
,از سال ۷۵ تا ۷۹ دوره گذار سنی جمعیت کشورمان ۱۵ تا ۲۹ سال بوده؛ یعنی جمعیت جوانی داشتیم، ولی اکنون، وارد مرحله گذار سنی با جمعیتی میانسال هستیم.
,برخی از اندیشمندان سیاست کاهش جمعیت را توطئه صهیونیسم و غرب علیه مسلمانان دانسته اند که کمک های صندوق بین المللی پول، بانک جهانی و سازمانهایی نظیر سازمان ملل متحد به کشورهای جهان سوم برای کنترل جمعیت شاهد این مدعاست.
,باید از خود بپرسیم چرا در زمانی که به ایران به خاطر اجرای برنامه تنظیم خانواده در سال ۱۳۷۱ جایزه دادند، آمریکا ناموفق ترین کشور در کاهش جمعیت معرفی شد؟ یا چرا همزمان وقتی که ما و کشورهای مسلمان را برای کاهش جمعیت تشویق می کردند، در کشورهایی همچون ایالات متحده آمریکا و کشورهای اروپایی و رژیم غاصب صهیونیستی سیاست های افزایش جمعیت بصورت گسترده اجرا می شد.
,طبق سناریو رشد پایین جمعیتی که سازمان ملل متحد در سال ۲۰۱۰ منتشر کرده اگر ایران برنامه ای برای تعادل جمعیت خود نداشته باشد در ۸۰ سال آینده جمعیت ۳۱ میلیونی خواهد داشت که ۴۷ درصد آن را افراد سالمند بالای ۶۰ سال تشکیل می دهند.
,ایران جز ۱۰ کشوری است که به سرعت به سمت کهنسالی در حرکت بوده و در جایگاه ششمین کشور جهان است که افراد آن به سن پیری خواهند رسید.
,اما به راستی مشکل کجاست و چرا خانواده ها از آوردن فرزند گریزانند؟
,آیا به خاطر مسائل مادی است که یک خانواده ها در پیش رو دارند یا به خاطر مشکلات مادی است که پس از به دنیا آمدن فرزند با آن دست و پنجه نرم خواهند کرد؟
,آیا برخی خانواده ها به خاطر نداشتن علاقه یا سایر مشکلاتی که در بین خود دارند، تمایلی به داشتن فرزند نداشته و زندگی خود را در معرض خطر می بینند؟
,آیا برخی طلاق ها باعث کاهش جمعیت در کشور ما شده اند؟ و یا ازدواج نکردن برخی از جوانان باعث این امر شده است؟
,به نظر می رسد اگر خانواده ها از چشم و هم چشمی ها و تجملات و نگاه های وابسته به مادیات برای آوردن فرزند، دست بردارند بتوان امیدوار بود که فرزندان بیشتری را به دنیا بیاورند؛ هر چند نیازهای مادی خانواده و فرزند باید رعایت شود اما گاهی این نیازها بر اصل ترجیح داده می شود و صرفا نه به خاطر فقر بلکه به خاطر آسودگی زن و مرد و آسایش و رفاه بیشتر حاضر نیستند فرزند بیشتری را به دنیا بیاورند در حالی که جامعه شناسان بر این باورند که فرزندانی که خواهر و برادر ندارند در آینده منزوی خواهند شد و به تنهایی قادر نخواهند بود از پس برخی مکلاتشان فایق آیند.
,از طرفی با توجه به اینکه عمل جراحی برای زایمان زنان تحت پوشش دولت نیست و برخی از زنان جامعه به دلیل فقر و عدم تغذیه مناسب توان زایمان طبیعی را نداشته و مجبور به زایمان تحت عمل جراحی می باشند، لازم است دولت نیز برای نیل به اهداف افزایش جمعیت در کشور برای این موضوع تدبیری ویژه بیندیشد و در تصمیم گیری های خود تجدید نظر کند.
,نکته دیگری که در این بین حائز اهمیت می باشد این است که کشور ما پتانسیل میزبانی ۱۵۰ یا ۲۰۰ میلیون جمعیت را دارد اما این پتانسیل بالقوه بوده و نیازمند برنامه ریزی دقیق و به فعلیت رساندن ظرفیت هاست و اگر برنامه ریزی هوشمندانه مسئولین و برنامه ریزان و تصمیم گیران کشور در میان نباشد چنانچه همه کوه های ما طلا شوند باز هم نمی توان زندگی مطلوبی را برای مردم فراهم کرد.
,بنابر این پتانسیل میزبانی جمعیت در کشور ما بالا است اما رسیدن به این حد مطلوب برنامه ریزی هوشمندانه و دقیق نیاز دارد.
,پس بیایید از همین امروز به فکر فردا باشیم و شعار “فرزند کمتر، زندگی بهتر” و یا “زندگی را با دو گل بهار کنیم” را برای همیشه از گوشه خاطرمان پاک کنیم تا کشوری آباد و سرافراز در تمامی دوران ها داشته باشیم.
,انتهای پیام/ر
]
ارسال دیدگاه