به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا، به نقل از خبرنگار بلاغ، هر ساله با فرارسیدن 15 اسفند روز درختکاری، در حرکتی نمادین، مردم و مسئولان با غرس نهال سعی دارند تا فرهنگ توجه به درخت و جنگل را عمق ببخشند و این نکته تلخ را هم به ذهن خود میآورند که به موازات این حرکت و تلاش برای حفظ و پرورش نهالهای غرسشده، باید با جنگلستیزان و قاچاقچیان چوب، بهویژه شرکتهای بهرهبردار در جنگلها برخورد جدی شود.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, بلاغ,آمارهای موجود نشان میدهد که میزان جنگلهای موجود در کشور به کمتر از یک سوم ابتدای پیروزی انقلاب کاهش یافته و علیرغم اظهارات و جملات زیبای مسئولان و تاکیدشان بر لزوم گسترش درختکاری و صیانت از جنگلها، به عنوان سرمایهای متعلق به همه نسلها، هنوز روند تخریب جنگل و قطع درختان و بعضاً پاکتراشیها متوقف نشده، هر چند که دچار شدت و ضعف در حرکت میشود.
ورود بیرویه شرکتهای بهرهبردار به جنگلها و عدم نظارت بر تعهد درختکاری آنان موجب شد تا جنگلهای شمال و به خصوص مازندران از حضور فعالانه و مخربانه برخی از این شرکتها، خسارات زیادی را متحمل شده و سالها اگر تلاش شود شاید به سختی بتوان آن ضایعات را جبران کرد.
امروزه بخش اعظمی از مردم نسبت به نقش محیط زیست، مراتع و جنگلها در زندگی خود به خوبی آگاهند و از اشکال مختلف اثرات سوء ناشی از تخریب جنگلها و مراتع، که موجب تغییرات اقلیمی، جاریشدن سیلابهای مهیب و وحشتناک میشوند مطلعاند، و تعجب عمده آنها نیز از اینجا ناشی میشود که چرا مسئولان با وجود علم و آگاهیشان نسبت به این موضوع، باز هم در قبال متجاوزان به منابع طبیعی و قاتلان درختها مماشات کرده و برخورد پشیمانکننده و حتی پیشگیرانه با این امر جبران ناپذیر نمیکنند؟
گسترش زندگی شهری و آلودگیها و مخاطرات جدی برای سلامتی مردم و سلب حق تنفس سالم از شهروندان، برخورداری از پارکهای جنگلی و طبیعت نشاطآفرین را برای مردم کشورمان فوقالعاده مهم و حیاتی کرده است.
درخت و درختکاری، که در آموزههای دینی و کلام معصومین ما بر آن تاکید فراوان شده و اصول 45 و 50 قانون اساسی بر اهمیت و جایگاه راهبردی آن تصریح شده، باید یه عنوان وظیفهای ملی و همیشگی مورد اهتمام رسانهها و برنامههای مختلف تبلیغی و تبیینی قرار گیرد.
درختان و گل و گیاه، به زندگی نشاط و حیات میبخشند و باید ماموریت اصلی و اولویت اول همه دستگاهها بویژه فرمانداریها و شهرداریها در شهرها و روستاها باشد.
دستگاه قضایی نیز نقش تعیینکننده در این ارتباط دارد. برخورد ضعیف قضایی با متخلفان و متجاوزان به حریم منابع طبیعی و جنگلها و قطعکنندههای درخت، نوعی ترویج فرهنگ طبیعتستیزی و تقویت روند تخریب و تجاوز به طبیعت است.
شاید اگر ارادهها برای احیای جنگلها و منابع طبیعی، دلسوزانه بسیج شوند و با درصدی از اعتبارات تخصیص به ستاد بحران، بتوان در گسترش درختکاری و جنگلکاری سرمایهگزاری کرد، سالانه از تلفات جانی قربانیان سیل و رانش و بروز هزاران میلیارد تومان به مردم کشورمان به خصوص در مازندران جلوگیری بهعمل آورد.
انتهای پیام/
آمارهای موجود نشان میدهد که میزان جنگلهای موجود در کشور به کمتر از یک سوم ابتدای پیروزی انقلاب کاهش یافته و علیرغم اظهارات و جملات زیبای مسئولان و تاکیدشان بر لزوم گسترش درختکاری و صیانت از جنگلها، به عنوان سرمایهای متعلق به همه نسلها، هنوز روند تخریب جنگل و قطع درختان و بعضاً پاکتراشیها متوقف نشده، هر چند که دچار شدت و ضعف در حرکت میشود.
ورود بیرویه شرکتهای بهرهبردار به جنگلها و عدم نظارت بر تعهد درختکاری آنان موجب شد تا جنگلهای شمال و به خصوص مازندران از حضور فعالانه و مخربانه برخی از این شرکتها، خسارات زیادی را متحمل شده و سالها اگر تلاش شود شاید به سختی بتوان آن ضایعات را جبران کرد.
امروزه بخش اعظمی از مردم نسبت به نقش محیط زیست، مراتع و جنگلها در زندگی خود به خوبی آگاهند و از اشکال مختلف اثرات سوء ناشی از تخریب جنگلها و مراتع، که موجب تغییرات اقلیمی، جاریشدن سیلابهای مهیب و وحشتناک میشوند مطلعاند، و تعجب عمده آنها نیز از اینجا ناشی میشود که چرا مسئولان با وجود علم و آگاهیشان نسبت به این موضوع، باز هم در قبال متجاوزان به منابع طبیعی و قاتلان درختها مماشات کرده و برخورد پشیمانکننده و حتی پیشگیرانه با این امر جبران ناپذیر نمیکنند؟
گسترش زندگی شهری و آلودگیها و مخاطرات جدی برای سلامتی مردم و سلب حق تنفس سالم از شهروندان، برخورداری از پارکهای جنگلی و طبیعت نشاطآفرین را برای مردم کشورمان فوقالعاده مهم و حیاتی کرده است.
درخت و درختکاری، که در آموزههای دینی و کلام معصومین ما بر آن تاکید فراوان شده و اصول 45 و 50 قانون اساسی بر اهمیت و جایگاه راهبردی آن تصریح شده، باید یه عنوان وظیفهای ملی و همیشگی مورد اهتمام رسانهها و برنامههای مختلف تبلیغی و تبیینی قرار گیرد.
درختان و گل و گیاه، به زندگی نشاط و حیات میبخشند و باید ماموریت اصلی و اولویت اول همه دستگاهها بویژه فرمانداریها و شهرداریها در شهرها و روستاها باشد.
دستگاه قضایی نیز نقش تعیینکننده در این ارتباط دارد. برخورد ضعیف قضایی با متخلفان و متجاوزان به حریم منابع طبیعی و جنگلها و قطعکنندههای درخت، نوعی ترویج فرهنگ طبیعتستیزی و تقویت روند تخریب و تجاوز به طبیعت است.
شاید اگر ارادهها برای احیای جنگلها و منابع طبیعی، دلسوزانه بسیج شوند و با درصدی از اعتبارات تخصیص به ستاد بحران، بتوان در گسترش درختکاری و جنگلکاری سرمایهگزاری کرد، سالانه از تلفات جانی قربانیان سیل و رانش و بروز هزاران میلیارد تومان به مردم کشورمان به خصوص در مازندران جلوگیری بهعمل آورد.
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
انتهای پیام/
, ]
ارسال دیدگاه