مرگ غریبانه و دفن بی سر و صدای پیرمرد خانه سالمندان سقز+ عکس
پیکر حبیب لطف الهی از مددجویان فاقد بستگان سرای سالمندان مهر سقز بی سر و صدا در گورستان آیچی آرام گرفت.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل ازگولان سقز، پدران و مادران سالخورده ای که در هیاهوی زندگی شهرنشینی گم شده اند، آنانی که در دهه های قبل جوان شهرمان بوده اند و حالا که عمری از آنها سپری شده و روزگارشان را در خانه سالمندان سپری می کنند. دائماً چشم به درهای خانه سالمندان دوخته تا فرزندش یا قوم و کسی به دیدارش بیاید و این ملاقات مرحمی برای التیام دل زخم خورده شان باشد.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, گولان سقز,
وای به حال روزی که کسی را نداشته باشی و در کنج اتاق و روی تخت خانه سالمندان فقط منتظر حضرت عزرائیل باشی تا جانت را بگیرد و از این زندگی اسفناک و تنهایی مطلق نجات پیدا کنی.هرچند دیگر سالمندان همچون عضوی از خانواده به شمار می آیند ولی این کجا و خانواده خودت کجا!!؟
,
حبیب لطف الهی از سالمندان خانه مهر سقز بود که به مدت 4 سال است که این مکان مأمن و آرامگاهش شده است و در این مدت کسی سراغی از وی نگرفته و طبق گفته مدیر سرای سالمندان مهر سقز فاقد بستگان و دچار بیماری آلزامیر بوده است.
,
علیرضا سیاه بانی در این باره می گوید: مرحوم لطف الهی روز پنجشنبه (13اسفند ماه) در خانه سالمندان فوت شده که بلافاصله با ادارات بهزیستی و کمیته امداد امام خمینی شهرستان جهت شناسایی بستگان مکاتبه بعمل آمد که نتیجه ای در بر نداشت و سایر کارهای حقوقی در کلانتری، دادگستری و پزشک قانونی را شخصاً پیگیری نموده و مسئولیت تمامی آنها را با دستور مقام قضایی تقبل کرده ام.
,
, ,
,
در مراسم خاکسپاری اش جز مسئول و چند تن از پرسنل سرای سالمندان و کارگران شهرداری کسی حضور نداشت نه مسئولان شهرستانی و نه هیئت امنای سرای سالمندان...
,
به جرأت می گویم که تا بحال تشییع جنازه ای به این خلوتی و بی سر و صدایی ندیده بودم و حبیب لطف الهی85 ساله غریبانه رخ در نقاب خاک کشید و آرام گرفت.
,
کوتاه سخن اینکه ما ایرانی هستیم و فرهنگ خاص خود را داریم از مشخصه های فرهنگ شرق احترام و تکریم به والدین و ارزش داشتن خانواده است کما اینکه مسلمانی و اعتقاد به آئین پرمهر و محبت اسلام هرگز اجازه کم احترامی به والدین و نیز بداخلاقی های خانوادگی را نمی دهد بنابراین با شنیدن خبرهایی ناگوار همچون گذاشتن رها کردن سالمندان در خیابان و موسسات نگهداری سالمندان دلمان می گیرد و ما می دانیم که هرگز و هرگز در فرهنگ ما جایی برای این کارها نیست اما چگونه خواهیم توانست فردا در ان سوی زندگی در دیارجاودانه ها به نیاکان خوش مراممان توضیح دهیم که ما بر باد دادیم انچه را که شما کاشته بودید...
,
انتهای پیام/ر
]
ارسال دیدگاه