جفا به نویسندگان کامیارانی:
در مراسم گرامیداشت ادهم مظفری جای نویسنده کتاب "تولدی دیگر" خالی بود
متاسفانه بی تفاوتی، بی حرمتی و بی توجهی به اساتید فرهنگ، ادبیات و هنر شهرستان کامیاران آنقدر متداول است که امری روتین برای امور روزمره نهادها و ارگان های دولتی شده است.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از شاهو خبر؛ آن گاه که زنده یاد "ادهم مظفری" معلم فداکار مدرسه روستای "الک" برای نجات دانش آموز دبستانی خود را به آب انداخت و دختر هراسیده از آب خروشان را از کام رودخانه "کام" بیرون کشید، خود در کام آن چنان فرو رفت که تا روزهای متوالی جسم بی جانش از نظرها در آب پنهان ماند و شهری را از فراقش تلخ کام نمود.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از شاهو خبر؛,آن سال ها نه از وایبر و فیسبوک خبری بود و نه از سایت های خبری و خبرنگار محلی، روزنامه ها روز بعد به دست روزنامه خوان می رسید و او به اجبار خبرهای سوخته را مطالعه می کرد؛ که روز گذشته چه اتفاقی افتاده و چه حرکتی انجام یافته است؛ داستان فداکاری ادهم نیز در بحبوحه روزهای نوروز جز در یاد خانواده و دوستانش و نیز آن دخترک از آب گرفته در خاطر کسی باقی نماند.
,به قول عالمی شوخ طبع "عوام فراموشکار است و حادثه امروز را با اتفاق فردا به خاک می سپارد" و این اصلا از عادت های نوع بشر است، که فراموشی بر هر دردی درمان است. معلمی جان خود را فدا کرده و از میان ما رخت بربست، دیگر نه یادمانی برایش برگزار شد و نه یادی از مزار و خانواده وی از طرف ارگانی که وی در آن کار می کرد شد.
,یاد ادهم در تابستان سال جدید با جرقه ایی بزرگ در خاطرها دوباره جان گرفت. معلم و همکار وی که به خوبی شخصیت این معلم از جان گذشته را می شناخت و از سادگی، صمیمیت و معصومیت وی خبر داشت، دست به قلم بُرد و آنچه از وی می دانست و از خانواده، دوستان و همکاران در خاطر مانده بود را در کتابی با عنوان "تولدی دیگر" منتشر نمود تا یاد این معلم فداکار برای همیشه جاوید و زنده باقی بماند.
,در همین شهر کامیاران چندین بار بعد از چاپ کتاب، بزرگداشت برای این معلم فداکار گرفته شد ولی هیچ گاه از نویسنده کتاب زندگی زنده یاد "ادهم مظفری" دعوت نشد، این درحالی ست که بعد از خانواده ادهم، چه کسی جز نویسنده زندگی نامه وی بهتر و موشکافانه تر می تواند در مراسم بزرگداشتی درباره اش سخن گوید و یاد و خاطره وی را زنده نگاه دارد و از فضیلت های انسانی "ادهم مظفری" برای عبرت ما و برای دریافت روحی این فداکاری سخن بگوید.
,سال ها گذشت و دوباره امسال چاپ سوم کتاب" تولدی دیگر" آماده انتشار شد. در همین اثنا یکی از نهادهای متولی فرهنگ و هنر، مراسم بزرگداشتی در سالیاد مرگ ادهم مظفری برگزار نمود و این مراسم همراه شد با انتشار عمومی کتاب "تولدی دیگر"؛ اقتضای مراسم این بود که از نویسنده کتاب که اتفاقا خود از کارکنان همین نهاد می باشد دعوت به عمل آید، اما سریال تکراری سال های گذشته تکرار شد و در بزرگداشت ادهم مظفری جای خالی نویسنده کتاب زندگی و مرگ "ادهم مظفری" خالی بود، و این نبود به اندازه تمام سالن بزرگداشت مشهود بود.
,اگر این گونه می خواهیم از انسان های فرهنگی یاد نماییم و اما فرهنگ یادمان و احترام را دانسته و ندانسته به نسیان بسپاریم، چگونه در مقابل افکار عمومی جواب گو خواهیم بود، در اینجا قصد انکار زحمات دست اندرکاران برگزاری یادمان نیست بلکه مدنظر داشتن این نکته است که برای بالا بردن بار علمی و ادبی هر مراسمی بهتر است افرادی در آن حضور داشته باشند که شناسنامه و هویت ادبیات و فرهنگ آن شهرستان یا استان اند،
,با چاپ بنر و پوستر و رزرو سالن می توان هر روز برنامه ایی اجرا کرد و در تریبون ها دمید، اما مهم آن است که چه کسی حرفی برای گفتن داشته باشد و گرنه بلندگو که باشد به بلندای صدا حرف ها می توان گفت که صدبار به ارزنی نیرزد.
,انتهای پیام/ر
]
ارسال دیدگاه