دولت به مثابه ی قلب جامعه، آیا قلب جامعه به درستی می تپد؟
قوه ی مجریه عالیترین نهاد کشوری برای تمامی این موارد است که مانند قلب در بدن یک جامعه است. اگر نهاد رهبری را مانند مغز جامعه که وظیفه ی هدایت و راهبری جامعه را بر عهده دارد در نظر بگیریم، دولت به مثابه ی قلب جامعه است که وظیفه ی خون رسانی را به تمام رگهای جامعه از طریق اتخاذ درست تصمیمات کشوری بر عهده دارد.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از سرویس یاددداشت و مقالات پایگاه خبری داتنشجویان قزوین "کیوسنا"؛دولت ها در جوامع از متولیان اداره ی یک جامعه محسوب می شوند که وظیفه ی اجرای قوانین در حوزه های مختلف امنیتی، اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی را بر عهده دارند و از این بابت رسالت سنگینی بر دوش آنهاست. در این میان موضوعی که در ایران پس از انقلاب، همواره مغفول است گریز از متولی بودن دولتها در این موارد است به نحوی که کابینه های مختلف در دوره های مختلف البته با شدت و ضعف های متفاوت مشکلات را به دوره های گذشته مربوط دانسته و از حل آن طفره می رفتند و یا حتی غافل می شدند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, , پایگاه خبری داتنشجویان قزوین "کیوسنا"؛,چیزی که همواره دغدغه ی مردم خصوصا قشر متوسط و فقیر جامعه را تحت الشعاع قرار می داده است بی تفاوتی هر دستگاه نسبت به مشکلات مربوطه و انداختن آن بر دوش دستگاه دیگر با این توجیه که برای مثال: مشکلاتی چون اقتصادی، فرهنگی و آسیب های اجتماعی و زیست محیطی مسئله ی بلند مدت بوده و چندین دستگاه در آن دخیل هستند و در کوتاه مدت نمی توان آن را جبران کرد، فارغ از درستی این استدلال اما هیچگاه پاسخ ندادند که به هر حال برای هر موضوعی با وجود دستگاه های دخیل دیگر در آن مسئله، دستگاهی باید متولی امور باشد که اینطور نیست و یا اگر هم وجود دارد پاسخگوی درستی نیست.
,اگر خلا قانونی برای متولی بودن وجود دارد باید برطرف شود و دستگاه متولی تعریف شود و اگر این حفره وجود ندارد باید قانون اجرا شود. متولی نبودن یک دستگاه در موضوعی قطعا موازی کاری را در پی خواهد داشت. برای مثال در موضوعاتی چون امر به معروف و نهی از منکر که یک فریضه ی دینی است و یا مسئله ی آلودگی هوا، تورم و موضوعاتی از این دست هر نهاد و دستگاهی تقصیر را بر گردن نهاد دیگر انداخته غافل از اینکه تقسیم وظایف برای هر دستگاه اگرچه امری مثبت است اما سرآخر یک دستگاه می بایست پاسخگوی نهایی باشد تا مردم تکلیف خود را بدانند.
,قوه ی مجریه عالیترین نهاد کشوری برای تمامی این موارد است که مانند قلب در بدن یک جامعه است. اگر نهاد رهبری را مانند مغز جامعه که وظیفه ی هدایت و راهبری جامعه را بر عهده دارد در نظر بگیریم، دولت به مثابه ی قلب جامعه است که وظیفه ی خون رسانی را به تمام رگهای جامعه از طریق اتخاذ درست تصمیمات کشوری بر عهده دارد. اگر قوانین به درستی اجرا نشود نشان از ضعف در قلب جامعه که همان دولت است دارد که اگر به موقع رسیدگی نشود به نوعی تبدیل به سکته شده و در آخر مرگ را به همراه خواهد داشت، پس می بایست قوه ی مجریه رسالت خود را به شکل بهتری انجام داده و با پرهیز از سیاه نمایی از دوره های قبل به فکر آینده باشد.
,قطعا مردمی که در هر دوره دولتی را با رویکردی متفاوت انتخاب می کنند در واقع ناراضی از وضع گذشته بوده اند که انتخاب کرده اند و صرفا گزارش کار منفی به اسم شفاف سازی مشکلی را حل نخواهد کرد. از طرفی هر دولت نباید کمبود وقت خود را بهانه کند چرا که ۸ سال یا حتی ۴ سال برای رییس جمهور و مسئولینی که تمام قواهای اجرایی کشور را در اختیار دارند و با کوچکترین تصمیمی اقتصاد کشور بالا و پایین می شود می توانند تصمیمات مثبت را هم به سرعت اجرا کنند به شرط اینکه پرکار باشند. اگرچه همواره ساختن سخت تر از خراب کردن است اما می توان تصمیمات بزرگ را اجرا کرد چرا که دو قوه ی دیگر کار دولت را در حوزه های تقنین و دادخواهی بسیار سهل کرده اگر، دولت بخواهد به معنای واقعی کلمه فعال باشد.
,امسال هم مانند سال گذشته دولت نتوانست قلب سالمی در جامعه باشد و به درستی بتپد چرا که حاشیه سازی بعضی از مردان دولت در حوزه هایی چون فرهنگی، اقتصادی و زیست محیطی این امر را ثابت کرد. چند دسته گی مردان اقتصادی دولت در آمار و ارقام مربوط به تورم و رشد اقتصادی و تکذیب گفته های یکدیگر تا شانتاژ رسانه ای برای مسائل زیست محیطی و پاسخگو نبودن دستگاهی چون سازمان حفاظت محیط زیست و درگیری های فرهنگی در حوزه ی تکخوانی بانوان و کنسرت ها و جشن های غیر متعارف در دانشگاه ها و موسسات آموزش عالی به بهانه ی اعتدال در زمینه ی فرهنگ، همگی حاکی از سال کم تحرکی بود برای مردان دولت یازدهم.
,رهبر معظم انقلاب اسلامی که از واردات بی رویه در این سال هشدار جدی را به دولتمردان دادند و گره زدن مشکلات اقتصادی کشور از طریق مذاکرات را خطای محاسباتی دانستند و گفتند واردات کمر کشور را شکسته است،اما مشاهده کردیم که دولت به عنوان متولی مذاکره که مورد حمایت رهبری است صرفا به آن بخش حمایتی رهبری که گفتند تیم مذاکره بچه های انقلاب اند و دلسوز، بسنده کرده و دغدغه ی کافی را برای خودکفایی داخل نداشتند چرا که ایشان(رهبری) در کنار حمایت از تیم مذاکره، بارها و بارها بحث اقتصاد مقاومتی را به پیش کشیدند اما توجهی نشد. حتی رهبری در بحث مبارزه با مفاسد اقتصادی از همایش اخیر انجام شده توسط دولت انتقاد کرده و عرض کردند که مگر چشم انداز مبارزه با مفاسد اقتصادی روشن نیست که بابت آن همایش می گیرید در صورتی که همه چیز مشخص است و باید بر اساس سیاست های ابلاغی اقتصاد مقاومتی که در مجمع تشخیص مصلحت نظام در سال ۹۲ تصویب شد رفتار کرد.
,به نظر می رسد امسال در اول فروردین ماه ۱۳۹۴ رهبر معظم انقلاب مانند هرساله چشم انداز سال بعد را ترسیم می کنند اما متاسفانه نامگذاری سالانه ی ایشان هرساله در قالب بنر و پوسترهای رنگارنگ خودنمایی می شود در صورتی که تکرار این نامگذاری ها اگر با جدیت و پیگیری مسئولین همراه نباشد نه تنها برای مردم علی السویه شده بلکه کشور به عقب بازگشته و برای مثال باید شعارهای چند سال پیش مجددا احیا شود که متاسفانه در اکثر موضوعات چنین است. در موضوعاتی چون اصلاح الگوی مصرف، حماسه ی سیاسی حماسه ی اقتصادی، همت مضاعف کار مضاعف و… که شعارهای سالهای گذشته است، کشور تا حدودی عقب گرد داشته و به ناچار می بایست شعارهای سالهای گذشته همچنان دغدغه ی مسئولین باشد تا جایی که ایران در بحث استفاده از انرژی جزء چند کشور پر مصرف دنیاست و یا در بحثهایی چون: سوانح جاده ای، اعتیاد، طلاق(چهارمین کشور دنیا)، کودکان کار، جرائم و پرونده های بسیار زیاد قضایی(بالغ بر ۱۰میلیون پرونده در سال طبق آمار خود دستگاه قضایی)، عدم برنامه ی مشخص برای پیشگیری مناسب از بیماری و سرطان و…کشور را در آسیب های اجتماعی و فرهنگی در رده های بالای جهانی قرار داده است. اگرچه سخن این نیست که مسئولین به هیچ عنوان کار نمی کنند و یا قصد کار کردن ندارند و یا تمام این اشکالات به این دولت مربوط می شود بلکه سخن اینجاست که وقتی مسئولین در هر دوره ای وظایف خود را به دقت انجام ندهند و فقط آمارسازی کنند شاید در یکی دوسال ظاهرا وضعیت کمی تعدیل شده باشد اما باز به مرور زمان به علت روزمره گی تصمیمات دولتمردان در کابینه و صرفا خواندن چند آمار از بهبود وضعیت باعث شدت چنین آسیبهایی می شود که قطعا اگر آمارها به واقعیت نزدیک بودند این آسیب ها سالهای سال گریبان کشور را نمی گرفت.
,قطعا برنامه ها صرفا در کاغذ نباید ۱۵ یا ۲۰ ساله به عنوان سند چشم انداز باشد بلکه در نوع اجرا و ریل گذاری برای اجرا که خود بزرگترین خدمت است باید تلاش شود و انقلاب اسلامی برای دهه های بعد می بایست برنامه داشته باشد. اگر تا به امروز ایران توانسته است در منطقه و حتی جهان تاثیرگذار باشد به علت نرم افزار انقلاب اسلامی که همان مبانی اسلام و خون شهیدان است حرفی برای عرضه دارد و گرنه در بحثهای علمی و پزشکی اگرچه پیشرفتهای چشمگیری نصیب فرزندان ایران زمین شده است اما در تمام این حوزه ها کشورهای دیگر از ایران جلوتر هستند و یادمان نرود که اقتدار هر کشوری به تاثیرگذاری فرهنگ آن کشور است که می تواند پیشرفتهای علمی و نظامی را توجیه کند و الگوی سایرین باشد و گرنه در مابقی امور کشورهای دیگر هم پرتلاش هستند.
,به نظر می رسد امسال مانند سالهای گذشته رهبر معظم انقلاب دو استراتژی کلی را در سخنان نوروزی خود یادآور می شوند که این استراتژی بر مبنای عملکرد یکساله ی دولتمردان است:
,۱٫حمایت کلی از تیم مذاکره کننده که البته چند روز پیش این را اعلام داشتند اما قطعا نقشه ی راه را برای تیرماه به شکلی دیگر و در راستای نوع مذاکره ی دیپلماتها مانند هشداری که در گذشته به حذف قرارداد جزئی و کلی در توافقات دادند ترسیم می کنند.
,۲٫تکیه بر توان داخلی و استفاده کردن از ظرفیت های داخلی و استعدادهای جوان برای رشد اقتصادی و خود کفایی داخلی را مدنظر قرار می دهند.
,با اوضاعی که امسال شاهد بودیم و بودجه ی انقباضی که دولت به مجلس پیشنهاد داد و شورای محترم نگهبان حدود ۱۵ ایراد اساسی را بر آن وارد کرد که مشخص نیست این اشکالات دوباره چگونه از طرف دولت اصلاح خواهد شد و واردات بی رویه در اقلام غذایی خصوصا شکر، برنج و..و همچنین لوازم خانگی، به نظر می رسد امسال نامگذاری سال بر حول دو موضوع خودکفایی و عزت مداری در دیپلماسی خلاصه می شود که هر دو در کنار یکدیگر باشند و البته باید تاکید کرد که حامیان دولت در بخشهای مختلف اقتصادی از وضعیت سخت دولت و کشور در بحث اقتصاد انتقاد کردند که فارغ از گرایش سیاسی این افراد نشان دهنده ی اینست که دولت وضعیت مناسبی در بحث اقتصاد سال آتی ندارد که قطعا با این رویه تورم و فشار اقتصادی برای مردم سخت تر خواهد شد.
,به قلم: نعیم کیانی انبوهی
,انتهای پیام/ش
]
ارسال دیدگاه