سرزمینی با بوی گاز خردل / سوداگری مرگ نوادگان هیتلر

علاوه بر ۱۳ شرکت آلمانی تجهیز کننده عمده صدام به سلاح‌های شیمیایی تعداد دیگری از شرکت‌های آلمانی نیز به انحا مختلف و در مقیاس جزیی در پیشبرد برنامه سلاح‌های شیمیایی صدام سهیم بوده‌اند. در سال ۱۹۸۵ (۱۳۶۳) بیش از ۱۵۰ شرکت آلمانی در بغداد در این سوداگری دفاتر بازرگانی داشته اند!

[

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا، به نقل از " پایگاه اطلاع رسانی بوتیا " ؛ سردار محمدرضا نقدی روز گذشته در جشنواره باروت خیس گفت: در جنگ جهانی دوم مبتکر سلاح های شیمیایی ، آلمان ها بودند و بیشترین حجم سلاح های کشتار جمعی را به کار بردند.در دفاع مقدس و تحمیل جنگ به ملت ایران کشورهای مختلفی از جمله آمریکا و دیگران به عراق دادند اما آن کشوری که بیشترین حجم سلاح های شیمیایی را در اختیار صدام قرار داد و آن جنایات و فجایع حلبچه و سردشت را آفرید ، جمهوری آلمان بود و به خاطر همین ، جا دارد در مقابل القاب “سر” و ” شوالیه” که به فتنه گران و فساق و دشمنان این ملت می دهند ما نیز از این به بعد لقب جمهوری شیمیایی آلمان را به آنها نسبت می دهیم.تا وقتی این رژیم بر سر کار است و دشمنی ها ادامه دارد ما هم آلمان را به همین لقب یعنی جمهوری شیمیایی آلمان خواهیم شناخت.

, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, پایگاه اطلاع رسانی بوتیا,

اما جمهوری شیمیایی چگونه شکل گرفت؟

جنگ افزارهای شیمیایی ( chmical warfare ) به سلاح هایی گفته می شودکه حاوی مواد شیمیای خطرناک بوده وباعث کشتار دسته جمعی ونیز مصدوم شدن تعداد زیادی از افراد نظامی و غیرنظامی میگردد.این جنگ افزارها اگرعلیه انسانهای بی حفاظ وفاقد اطلاع به کاررود،فاجعه ای بس دردناک ومصیبت بارمی آفریند.

به گواه تاریخ ،کاربردکلاسیک جنگ افزارهای شیمیایی به سالهای جنگ جهانی اول باز می گردد.

نخستین جنگ شیمایی

جنگ شیمیایی نخستین بار، زمانی که آلمانی ها در اکتبر ۱۹۱۴ در نوشاپل گلوله های حاوی گاز اشک آور به سوی فرانسوی ها پرتاب کردند، آغاز شد. با وجود پراکندگی سربازان و محدود بودن شمار گلوله ها، این تاکتیک چندان کارساز نبود و حتی فرانسوی ها متوجه کاربرد آن نشدند. با این حال آلمانی ها دست از تلاش برنداشتند.

آلمانی ها برای اولین بار گاز کلر را در ۲۲ آوریل ۱۹۱۵ در ایپربلژیک علیه سربازان مستعمراتی فرانسه و پیاده نظام کانادایی که هیچ ماسکی برای حفاظت نداشتند بکار بردند. تلفات ناشی از کاربرد این گاز در حدود ۲۰ تا ۲۵ هزار نفر بود، ولی دو روز بعد که آلمان ها قصد داشتند با کاربرد گاز خردل به پیشروی تازه ای دست بزنند، با سربازان ماسک داری که حوله های خیس داشتند و ملحفه های مرطوب به خود پیچیده بودند، روبه رو شدند.

استفاده در مقیاس های بزرگتر و کشنده

آلمانی ها در تاریخ ۳۱ ژانویه سال ۱۹۱۵ هیجده هزار توپ حاوی گاز سمی و کشنده را به سمت روس ها شلیک کردند و این گاز با تبخیر پذیری کم باعث کشته شدن نیروهای روس زیادی شد. ماده استفاده شده در این گاز کلر بود کلر یک محرک قوی و همچنین می تواند باعث آسیب زدن به چشم و بینی و گلو و ریه ها شود و اثرات جبران ناپذیری بر روی بدن قرار بدهد. در غلظت های بالا و قرار گرفتن زیاد در یک محل میتواند باعث خفگی و مرگ انسان بشود. شرکت شیمیایی آلمانی BASF، Hoechst و بایر این نوع کلر را با همکاری فریتز هابر از موسسه شیمی قیصر ویلهلم در برلین شروع به توسعه و روش های تخلیه گاز کلر در سنگرهای دشمن تحقیق کردند.در یکی از نبردها با انگلستان ۹۰ نفر با مسمومیت این گاز سمی آلمانی ها کشته شدند و تعداد زیادی هم مجروح شدند. همچنین در تاریخ ۶ اوت آلمانی ها این گاز کلر را در برابر قلعه روسی Osowiec استفاده کردند که باعث شد این قلعه بدون خرابی بدست آلمان ها بیافتند. در منطقه دیگر نیز آلمانی ها در جنوب ورشو با شلیک گاز بسوی نیروهای روس باعث شدند که روس ها ۹۰۰۰ مجروح و ۱۰۰۰ کشته بدهند.

حملات گازی

انگلیس با اینکه آلمان علیه سربازانش از سلاح شیمیایی استفاده می کرد انگلیس نیز شروع به ساخت گازهای سمی برای پاسخ به این حملات شد. اولین استفاده بریتانیا از سلاح شیمیایی در نبرد لوس در ۲۵سپتامبر ۱۹۱۵ بود. کلر عامل اصلی سلاح آنان و به شدت کشنده بود. البته پس از این آلمان نیز با بمباران شیمیایی پاسخی محکم به حملات بریتانیایی ها داد. این بار حملات با سلاح شیمیایی آلمان ها بوی یونجه کپک زده می داد و بخاطر دارا بودن فسژن به سختی قابل شناسایی بود همین امر باعث شد آلمانی ها ضربات سختی با این گاز بر دشمن خود وارد کردند. فسژن عامل قتل قوی و مرگبار تر از کلر بود. در اولین ترکیب کلر و فسژن حمله آلمان، علیه نیروهای بریتانیایی در Wieltje نزدیک Ypres، بلژیک در تاریخ ۱۹ دسامبر سال ۱۹۱۵ ، ۸۸هزار تن گاز استفاده شده ۱۰۶۹ مجروع و۶۹ نفر کشته شدند. حدود ۳۶۶۰۰ تن از فسژن استفاده شد و در مجموع ۱۹۰۰۰۰ تن گاز شیمایی در جنگ استفاده شد. سهم کشور ها هم در این استفاده به شرح زیر است:
آلمان ۱۸۱۰۰ تن
فرانسه ۱۵۷۰۰ تن
بریتانیا ۱۴۰۰ تن
ایالات متحده ۱۴۰۰ تن
اگر چه فسژن به عنوان بدنام ترین گاز شناخته شد ولی هیچکدام مانند گاز خردل منجر به کشته افراد بیشتر و حدود ۸۵ درصد مرگ و میر ناشی از سلاح شیمایی نبوده است.

گاز خردل

بطور گسترده موثر ترین گاز در جنگ جهانی اول گاز خردل بود. زمانی که گاز خردل از توپ ها شلیک میشد. مایعی سنگیتر از هوا بود و حدود هفته ها و مدت ها در منطقه باقی می ماند و برای آلوده کردن آن منطقه بسیار موثر بود که دیگر نتوان تا مدت ها از آن استفاده کرد.

عامل تاول زای خردل گوگردی به وسیله آلمانی ها در ۱۹۱۷ و در نزدیکی دهکده یپرس بر ضد سربازان فرانسوی به کار گرفته شد و به همین دلیل فرانسویان نام ایپریت (Yperite) را نیز به عامل خردل دادند. همچنین خردل با نام دیگری به نام صلیب زرد (Yellow Cross) نیز شناخته شده بود چرا که برای مشخص کردن مخازن حاوی آن علامت صلیب زرد به کار می رفته است.

آلمانی ها در عملیات مایکل در ۲۱ مارس ۱۹۱۸ از این گاز بطور مستقیم در برابر بریتانیایی ها استفاده کردند که اثرات موثری روی نیروهای انگلیس داشت. آلمانی ها البته از این گاز در برابر جهبه شرق و روس ها نیز استفاده کردند و این کار منجر به کشته شدن ۵۶۰۰۰ نفر از سربازان روس بود.

به طور کلی در جنگ جهانی اول حدود ۱۲۵۰۰۰ تن عوامل سمی مشتمل بر ۴۵ نوع عامل شیمیایی مختلف به کار رفت که در بین آنها ۱۸ عامل کشنده و ۲۷ عامل تحریک کننده بود. از میان عوامل ذکر شده به طور عمده فسژن و خردل حدود یک میلیون و ۳۰۰ هزار سرباز را از صحنه نبرد خارج کرد که تعداد بیشماری از آنها برای همیشه نابینا شدند و تقریباً ۱۰۰ هزار نفر جان باختند.

چگونگی کاربرد سلاح شیمیایی در جنگ توسط عراقاولین حمله شیمیایی ثبت شده توسط سازمان ملل در جنگ ایران و عراق مربوط به تاریخ ۲۳/۱۰/۵۹ برابر با ۱۳ ژانویه ۱۹۸۱ می باشد که در منطقه ای بین هلاله و نی خزر واقع در ۵۰ کیلو متری غرب ایلام توسط عراق علیه نیروهای ایرانی انجام شد که به شهادت ده تن از این نیروها انجامید. عامل مورد استفاده در این حملات گازهای مختل کننده اعصاب گزارش شده است. براساس گزارشهای منتشر شده، عراق در سال ۶۰ نیز چهار بار در مناطق هویزه، ارتفاعات الله اکبر، پل نادری و خرمشهر اقدام به استفاده از گلوله های شیمیایی نمود که عمدتاً توسط توپخانه یا خمپاره انداز پرتاب گردید.

در خصوص حمله به پیرانشهر کارشناسان سازمان ملل که از محل حمله دیدن کردند مشاهدات خود را چنین گزارش کردند:

ما اثرات گاز موستارد را بر روی یک خانواده روستایی به ویژه مادر و دختران دو و چهار ساله اش دیدیم. ما شاهد مرگ دلخراش کودک چهارساله ای از دو ساعت قبل از مرگش بودیم. ما اثرات وحشتناک و دلخراش گاز موستارد را بر بدن زن باردار جوانی که جنین چهار ماهه در شکم داشت از نزدیک مشاهده کردیم.” .

جنگ در جزایر مجنون، شاید گسترده ترین کاربرد جنگ افزارهای شیمیایی را تا آن زمان توسط عراق درجنگ تحمیلی در برداشته بود.

این حملات بترتیب اسکله ۱۳ آبان، حسینیه، اروندرود، العزیر، شط علی، هورالهویزه، طلائیه، مجنون، البیضه و جفیر را شامل گردید. از بین این حملات، حمله روز ۱۹/۱۲/۶۲ به مجنون، روز ۲۳/۱۲/۶۲ به البیضه و روز ۳۰/۱۲/۶۲ به هور الهویزه از شدت بیشتری برخوردار بود .در این حملات که با هواپیما انجام شد بترتیب۵۴۳ ، ۱۵۳ ،۳۷۰ نفر از نیروهای خودی با عوامل ترکیبی از خردل و تاول زا و همچنین گاز اعصاب مجروح شدند. .

بی تردید وسعت تهاجمات شیمیایی رژیم عراق در بهمن ۱۳۶۴ در تاریخ جنگهای شیمیایی در جهان بی سابقه است. با آفند والفجر ۸ در ۲۱ بهمن ۱۳۶۴ که منجر به سقوط شهر بندری فاو عراق گردید نیروهای عراقی به کاربرد مواد سمی شیمیایی انبوه که تا آن زمان نظیر آن با چنین ابعاد گسترده ای دیده نشده بود، اقدام کردند. از شروع عملیات آفندی والفجر ۸ تا اواسط اسفند ۱۳۶۴ متجاوز از ۷.۰۰۰ گلوله توپ و خمپاره حاوی مواد سمی بر علیه مواضع نیروهای ایرانی شلیک گردید و در طول ۲۰ روز به طور مداوم هواپیماهای عراقی بیش از ۱۰۰۰ بمب شیمیایی در صحنه عملیات. والفجر ۸ فرو ریختند که همزمان با تجاوزات وحشیانه عراق به ایران در بسیاری از مواضع، تکهای شیمیایی عراق علیه مواضع، خود نیروهای عراقی، اجرا گردید که در نتیجه نیروهای بعثی تحت تأثیر مقادیر قابل ملاحظه ای مواد سمی شیمیایی قرار گرفتند. یک اسیر جنگی عراق به نام مهدی حبیب جمعی گردان ۱۹۶ از گارد ریاست جمهوری عراق که در ۲۵ بهمن ۱۳۶۴ در اثر بمباران شیمیایی عراق مجروح شده و در فاو به اسارت نیروهای ایران در آمده بود به خبرنگار خبرگزاری جمهوری اسلامی ایران گفت:

زمانی که گردان ما در خط مقدم جبهه به محاصره نیروهای ایران درآمده، ناگهان شماری از هواپیماهای عراق بر بالای سر ما ظاهر شدند و بمبهای شیمیایی خود را بر روی مواضع نیروهای ایرانی و ما که در محاصره آنها بودیم فرو ریختند که در اثر آن تعداد قابل ملاحظه ای از گردان ما مجروح گردیدند که من یکی از آنها هستم .”

در حمله ۷ تیر ۶۶ که یکی از فجیع ترین حملات عراق علیه مناطق مسکونی محسوب می شود، حداقل ۴۵۰۰ نفر از جمعیت دوازده هزارنفری این شهر مجروح شدند. این حمله که بوسیله گاز موستارد (تاول زا) روسی در مناطق مسکونی و مخصوصاً بازار شهر انجام شد منجر به شهادت ۱۳۰ تن از مردم این شهر شد. به گزارش یکی از کارشناسان سازمان ملل، مجروحین شیمیایی زن و مرد سالخورده ۷۰ ساله تا اشخاص جوان و بچه ها و کودکان را شامل می گردید .این منبع افزود:

نوزادان در شکم مادران قبل از تولد از اثرات گاز موستارد آسیب دیده بودند. یک زن باردار ۷ ماهه، ۵ روز بعد از تهاجم وحشیانه شیمیایی عراق همراه با نوزادش شهید شد. زن باردار دیگری چند روز پس از تهاجم شیمیایی رژیم عراق وضع حمل نمود که در همان روز نوزاد و ۱۲ روز بعد مادر به علت عفونت و تحریکات عفونی در حالی که در بخش آی سی یو تحت مراقبت بودند شهید شدند.

در نیمه دوم سال ۶۶ بخاطر تداوم عملیات نیروهای خودی در شمال عراق استفاده از سلاح شیمیایی ادامه یافت که اوج آن در عملیات والفجر ۱۰(اسفندماه ۶۶) در شهر حلبچه بود. استقبال بی سابقه مردم شهر حلبچه از ورود نیروهای ایرانی به آن رژیم بعثی را آن چنان عصبانی ساخت که تصمیم به قتل عام سراسری شهر با استفاده از گاز سیانور گرفت.

نویسنده کتاب سوداگری مرگ درباره این بمباران می نویسد:

“بعد از بمباران، گزارشگران با صحنه های روبرو شدند که مو بر اندامشان راست شد. نه سربازی در تیررس نگاه بود و به اثری از آن همه بمباران به چشم می خورد. خیابانهای شهر هفتادهزار نفری حلبچه پر از اجساد مردم بود . زن و مرد و کودک و سالخورده در هنگام فرار از فاجعه، از پای در آمده بودند و نقش خیابانهای شهر شده بودند.”

آلمان و صدام دو یار نزدیک

عراق در سال ۱۹۸۰، با انتقال مقادیری از عوامل شیمیایی و مواد اولیه مربوطه از ذخایر شوروی سابق، و هم چنین خرید تجهیزات ویژه از کشورهای اروپایی و ایالات متحده امریکا برای نیل به تولید مستقل جنگ افزارهای شیمیایی، اقدام کرد.

در سال ۱۹۸۲، با کمپانی «درای رایخ» آلمان که تأمین کننده وسایل فنی شیمیایی است قراردادی منعقد کرد و جهت تولید عوامل اعصاب به خرید مواد شیمیایی از منابع غربی از جمله امریکا اقدام کرد. یکی از مقام‌های برجسته پنتاگون می‌گوید:« ما می‌دانیم کارخانه‌های آلمان غربی عراق را در تولید جنگ افزارهای شیمیایی یاری می‌کنند. یکی از آن‌ها نقش برجسته‌ای در این امر دارد و هنوز هم در عراق به کار خود ادامه می‌دهد.»

شرکتهای آلمانی «هی برگ »، «کارل کولب»، «پروساگ» و… عمده ترین قسمتهای فنی و تجهیزاتی کارخانجات «سامره» را ساخته و بانظارت مهندسان و کارشناسان خبره آنان راه اندازی گردید و بیست ودو نفر هم از مهندسان شوروی و تعدادی از متخصصان فرانسوی نیز با آنان همکاری داشتند. گاز خردل (ایپریت) نخستین محصول کارخانجات افسانه ای سامره در سال ۱۹۸۳ حاصل این همکاریهای شیطانی بود که عراق در عملیات خیبر با حضور وزیر خارجه آمریکا در بغداد بر علیه رزمندگان ایران آن را به کار گرفت و آمریکاییان به قصد نزدیکی بیشتر عراق به آمریکا بر این جنایات چشم پوشیدند.

« ما می‌دانیم کارخانه‌های آلمان غربی عراق را در تولید جنگ افزارهای شیمیایی یاری می‌کنند. یکی از آن‌ها نقش برجسته‌ای در این امر دارد و هنوز هم در عراق به کار خود ادامه می‌دهد.»

کمک آگاهانه

گزارش محرمانه ای در سال ۱۹۹۰ میلادی توسط وزیر اقتصاد وقت آلمان »Helmut Hossman« تهیه شده و موید این موضوع بود که از سال ۱۹۸۳ شرکت های آلمانی سهم قابل توجهی در تجارت مواد مرگبار با رژیم عراق داشته اند. به عنوان مثال شرکت Karl Kolb که به عنوان یک شرکت متخصص در امر لابراتوارهای شیمیایی شناخته شده، نقش بارزی در تجهیز رژیم عراق به مواد مخرب شیمیایی داشته است. در سال ۱۹۸۴ تحت فشار افکار عمومی آلمان در خصوص نقش شرکت های آلمانی در تجهیز رژیم عراق سازمان محاسبات آلمان یک گروه بازرسی را روانه عراق کرد. وظیفه این گروه تهیه گزارشی از مجموعه کارخانه های تولید مواد شیمیایی که با شرکت های آلمانی در حال همکاری هستند، بود. این گروه در یافته های خود به نقش بارز شرکت های آلمانی از جمله شرکت Karl Kolb در تجهیز رژیم عراق به مواد و دانش مورد استفاده در سلاح های شیمیایی صحه گذاشت. سرانجام در سال ۱۹۸۵ به دنبال کشف فروش دو دستگاه اندازه گیری Toxic در مواد شیمیایی قابل استنشاق توسط این شرکت به رژیم عراق، دستگاه قضایی آلمان دستور توقیف این شرکت را صادر کرد.موضوع همکاری آلمان در تجهیز رژیم عراق به سلاح های شیمیایی نیز در جلسات کمیته ها و صحن علنی پارلمان آلمان مطرح و چنین نتیجه گیری شده است که سیستم اطلاعاتی آلمان BND به خوبی می دانست که شرکت های آلمانی در حال معامله مواد و تکنولوژی تولید موادشیمیایی با رژیم عراق بوده اند. در این خصوص استناد به این می شود که BND از سال ۱۹۸۰ بر امر صادرات مواد با قابلیت دوگانه شیمیایی اتمی و میکروبی توسط موسسات آلمانی به عراق نظارت مستمر داشته است. حتی این ظن قوی وجود دارد که شرکتی در هامبورگ تحت نام Water Engineering Trading یا WET پوششی برای صادرات مواد شیمیایی بوده است!

انتهای پیام/گ

اما جمهوری شیمیایی چگونه شکل گرفت؟

به گواه تاریخ ،کاربردکلاسیک جنگ افزارهای شیمیایی به سالهای جنگ جهانی اول باز می گردد.