عوامل شادی و نشاط در زندگی

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا، به نقل از پیک هشترود، سیدجعفر موسوی(کارشناس مذهبی): عوامل شادی و نشاط در زندگی:

۱٫داشتن جهان بینی صحیح

جهان بینی صحیح به زندگی انسان معنا و مفهوم می بخشد و فلسفه ی حیات و هستی را تعیین می نماید .بدون جهان بینی صحیح انسان احساس پوچی و بیهودگی مینماید و چنین احساسی زندگی را رنج آو می سازد.رسول گرامی اسلام (ص)خطاب به ابوذر می فرماید: -شادی تو در آن است که قویترین مردم باشی پس بر خدا توکل کن.- شادی تو در آن است که عزیزترین مردم باشی پس از خدا بترس.- شادی تو در آن است که غنی ترین مردم باشی پس نسبت به آنچه در دست قدرت خداست مطمئن تر باش تا به آنچه در دست خودت است

۲٫قناعت

قانع بودن و قناعت کردن یکی از زمینه های آرامش و شادابی است.لقمان به فرزندش فرمود:<اقنع بما قسم الله لک یصف عیشک ولا تنظر الی ما عند غیرک> یعنی: «به آنچه خدا قسمتت کرده قانع باش تا زندگیت شاد و با صفا شود و به مال و ثروت دیگران توجه مکن» البته قناعت غیرازتنبلی است و منافاتی با تلاش ندارد.انسان باید تلاش کند اما همراه با قناعت نه با حرص

۵-خوش بینی

حضرت امام علی (ع) فرمودند:حسن الظن راحه القلب وسلامه الدین. خوش گمانی مایه آرامش دل وسلامت ایمان است. غررالحکم ،ص۲۵۳

خوش بینی، یکی از عوامل آرام بخش و زمینه ساز شادی هاست؛همان گونه که بدبینی و پندار بد درباره محیط و اطرافیان و جامعه، هرشیرینی را تلخ جلوه میدهد، وقتی آدمی در برابر جهان و رویدادهای آن توجیهی نداشته باشد، خودرا در مقابل رخدادها مات و مبهوت میبیند.چنین کسی بابروز حادثه ای ناگوار، خود رامیبازد و اززندگی دل سرد می شود.اگر وی به محیط پیرامون خود و مجموعه هستی،بادید حکمت و عدالت بنگرد و هرچیزی را به جای خویش نیکو بدارد،در درون خویش آرامش و اطمینان خاصی احساس می کند که زمینه ساز شادی است.این ارمغان عظیم در سایه ایمان و اعتقاد توحیدی حاصل می گردد

۴٫استفاده از امور شادی آفرین

استفاده از امور شادی آفرین در زمان مناسب و با رعایت حدود لازم برای تجدید نشاط و کاستن از یکنواختی زندگانی از اصول اساسی بهداشت روان است. البته برای شاد بودن باید از ابزارمشروع استفاده کرد زیرا ابزار نامشروع را نمیتوان وسیله ای فرح بخش و شادی آفرین دانست.وبهترین راه شادی وتفریح ،استفاده از طبیعت است.

حضرت علی(ع)فرمود: در لذتی که موجب پشیمانی شود و شهوتی که درد واندوه را در پی داشته باشد خیری نیست.

.

باید و نبایدهای شادی

الف- در شادی ها خدارا فراموش نکنیم که همه نعمت ها از اوست: وَما بِکُم مِن نِعمَهٍ فَمِنَ اللّهِ :آنچه از نعمت ها به شما می رسد از سوی خداست. نعمت ها راازفضل الهی بدانیم، نه ازخود تا شادی ما رنگ الهی بیابد وسبب فخر فروشی وتکبر نگردد.

ب- بکوشیم دیگران را در شادی خود سهیم کنیم؛ گره از کار مسلمانی بگشاییم،که این شکر نعمت رفاه و آسایش است.

ج- به شادی های زود گذر دل نبندیم.بدانیم تمام جلوه های دنیا می گذرند و ماییم و اعمالمان.بکوشیم ازلحظه لحظه عمرمان ،سرمایه وتوشه ای برای سرای دیگر فراهم آوریم.

د- نشاط و شادی در پرتو رضا به رضای خدا ویقین و انجام وظایف وتکالیف الهی بدست می آید و اندوه و غم،در شک و ناخوشنودی از مقدرات الهی و انجام معاصی حاصل میشود.

ه- لذت و خوشی همیشه در انجام دادن نیست؛گاهی نیز در پرهیز کردن است.به قول سعدی:

اگر لذت ترک،لذت بدانی               دگر لذت نفس،لذت نخواهی

ح – اسلام دین فطرت است وبا شادی کردن که خواسته غریزی انسان است،مخالفتی ندارد،آن چه مورد انتقاد است شادی های نابجاست که قرآن مواردی از آن را نقل می فرماید:۱٫عده ای ازاین که به جبهه نمی رفتندشادبودند(فرح المخلفون بمقعدهم خلاف رسول الله)توبه ، ۸۱) ۲٫شادی به خاطرکامیابی های دنیوی وهمراه باغفلت از آخرت.(فرحوا بالحیات اادنیا رعد ،۲۶)۳ .شادی به خاطرکسب ثروت به قارون گفته شدلاتفرح )۴ .شادی به خاطر سختی هایی که به مومنین می رسد.(ان تصبکم سیئت یفرحوا بها ) توبه ،۸۱)در واقع،انسانی در زندگی شاد است که از گناه بپرهیزد و حدود الهی را رعایت کند.برآورده کردن تمایلات از هرراهی که باشد،شادی آفرین نیست.گاهی پرهیز از برآوردن آنها،لذت بخش تراست.

سید جعفر موسوی(کارشناس مذهبی)