یادداشت//
ساختمان های ما دوستدار انرژی و محیط زیست نیستند!
یک ساختمان مسکونی به طور متوسط در طول سال به اندازهای دو برابر یک خودروی معمولی گازهای گلخانهای تولید میکند. ایران از کشورهای دارنده مقام در زمینه مصرف انرژی در جهان است که البته مایه افتخار نیست . زیرا همین میزان انرژی می تواند در گردش چرخ های اقتصادی کشور نقش موثر و سازنده ای را ایفا کند نه اینکه درساختمان های مسکونی و تجاری حجم زیاد آن مصرف و اتلاف شود.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانابه نقل ا زیزد رسا؛ بخش ساختمان و مسکن با مصرف بیش از 40 % انرژی، بزرگترین مصرف کننده انرژی در ایران محسوب می شود . میانگین مصرف انرژی ساختمان ها در ایران بیش از5/2 برابر متوسط مصرف جهانی می باشد و شهرهای بزرگ بویژه تهران دارای آلودگی هوایی بالایی می باشند که غالبا ناشی از مصرف انرژی های فسیلی است . بیش از 98 % از مصرف انرژی ساختمان ها در ایران از محصولات نفتی و گازی تأمین می گردد و این بخش در ایران حدود 4/26 و در تهران 40 درصد از انتشار دی اکسید کربن را به خود اختصاص داده است
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, یزد رسا,ساختمانهای ما بگونه ای ساخته شده اند که سرما و گرمایی که با هزینه های گزاف تامین می شود را حفظ نمی کنند و بواسطه عایق نبودن پوسته خارجی (دیوارها، سقف و کف) و عایق نبودن تاسیسات سرمایشی و گرمایشی ساختمان، سرما و گرما را به سرعت از دست می دهند و درنتیجه وسایل حرارتی یا سرمایشی باید بیشتر و بیشتر و چند برابر استاندارد کار کنند و انرژی مصرف کنند تا محل سکونت را سرد یا گرم کنند
یا به عبارتی بهتر ما ساختمان بی کیفیت و بی توجه به مبحث انرژی می سازیم بعد از مردم می خواهیم در مصرف انرژی صرفه جویی کنند در حالیکه اشکال کار جای دیگر است . حال اگر بیایم بهترین وسلیه انرژی بر سرمایشی یا گرمایشی با بالاترین راندمان و رده برچسب انرژی هم استفاده کنیم، با این شرایط چندان فایده و تاثیری ندارد .
یک ساختمان مسکونی به طور متوسط در طول سال به اندازهای دو برابر یک خودروی معمولی گازهای گلخانهای تولید میکند. ایران از کشورهای دارنده مقام در زمینه مصرف انرژی در جهان است که البته مایه افتخار نیست . زیرا همین میزان انرژی می تواند در گردش چرخ های اقتصادی کشور نقش موثر و سازنده ای را ایفا کند نه اینکه درساختمان های مسکونی و تجاری حجم زیاد آن مصرف و اتلاف شود .
بر اساس آمار موجود حدود 40 درصد انرژی که در کشور مصرف می شود، مربوط به واحد های مسکونی ،اداری و خدماتی است . بنابراین متولیان ساخت و ساز در کشور بیشترین مسئولیت را در جهت بهبود وضعیت و استاندارد کردن مصالح و به روز کردن سیستم های ساختمانی دارند. استفاده از فناوری هایی که بالاترین کارآیی را درحفظ انرژی و منابع طبیعی داشته باشند می بایست مورد حمایت قرار گیرد . به نظر می رسد با روش های سنتی ساخت و ساز تقریباً این کار غیر ممکن است . رشد جمعیت کشور و نیاز به سالانه 5/1 میلیون واحد مسکونی عرصه ساخت و ساز کشور را از محدوده تفکر سنتی خارج کرده و نیازهای خود را می طلبد به روش های سنتی ، اگر هم امکان صرفه جویی در کاربرد انرژی وجود داشته باشد مبالغ زیادی را به هزینه ساخت اضافه خواهد کرد که قابل توجیه نیست به عنوان مثال چنانچه بخواهید دیواره های بیرونی و داخلی یک واحد مسکونی را ایزوله کنیم که معمولاً انجام نمی دهند . باید هزینه ای بسیار اضافه بپردازیم ، حال آن که در ساخت و ساز صنعتی کاربرد مصالح استاندارد این مهم قبلاً امکان پذیر گشته است . مواد لازم در جلو گیری از تبادل حرارت در لایه های مصالح پیش بینی شده و به نوعی صرفه جویی پیش از اجراء انجام گرفته است. اگر ما بتوانیم در ساخت و ساز صنعتی به رقمی در حدود 30 % در صرفه جویی انرژی دست پیدا کنیم ( که دور از واقعیت هم نیست ) در واقع درصد بالایی به پیشرفت صنعت کشور از این طریق کمک کرده ایم و چنانچه این میزان را در 40 % انرژی مصرفی واحدهای مسکونی ضرب کنیم به توانی فوق العاده دست یافته ایم.
این مطلب یکی از محاسن استفاده از ساخت و ساز صنعتی است که معمولاً به آن توجه نمی شود. ما در مقایسه قیمت ساختمان های سنتی و صنعتی تنها مصالح را در نظر می گیریم و این نکته که بعدها در اقتصاد کشور چه نقشی ایفا خواهد کرد معمولاً شناخته شده نیست. درکشورهایی که به دلیل کمبود منابع انرژی هزینه تحصیل آن زیاد است به دنبال راه هایی هستند تا مصرف انرژی را پایین و پایین تر بیاورند. اما در کشور ما متاسفانه چون نفت و گاز از انرژی های ارزان محسوب می شوند . لذا بجای استفاده بهینه در صنعت و تولید کشور بخش عظم آن بدلیل کم توجهی درساخت ساختمان ها به هدر می رود و اتلاف می شود که این موضوع با توجه به کاهش ذخایر انرژی های فسیلی در آینده باعث بحران انرژی ، زیست محیطی و اقتصادی در کشور خواهد شد .
در کشور 75 میلیونی ما ، ساختمان های انگشت شماری هستند که مجهز به عایق حرارتی اند یا از مصالح استاندارد ساختمانی برخوردارند کمتر از یک درصد ساخت و ساز در کشور به روش صنعتی انجام می گیرد و در میلیون ها ساختمانی که به روش سنتی ساخته شده و می شوند دیواره های خارجی تنها باز دارند باد و باران اند حفظ حرارت یا برودت در این بناها با سوخت فراوان گاز ، برق ، نفت و سایر منابع انرژی امکان پذیر است!
سه برابر استاندارد جهانی در ایران انرژی مصرف می شود . میزان مصرف انرژی در ایران طی سال گذشته 125 میلیارد دلار اعلام شد این درحالی است که نیاز ایران به انرژی طبق استانداردهای جهانی 40 میلیارد دلار برآورد شده بود.
مطابق استانداردهای بینالمللی دمای آسایش در زمستان 20 درجه و در تابستان 24 درجه است که متاسفانه برخی مردم این دما در زمستان را تا 27 درجه افزایش میدهند که هر یک درجه افزایش دمای محیط ساختمان 3 تا 4 درصد مصرف انرژی در ساختمانها افزایش مییابد که با پوشیدن لباس مناسب و متناسب با هر فصل و تنظیم دمای داخل ساختمان بر روی دمای آسایش میتوان حداقل 20 درصد در مصرف انرژی ساختمانها صرفهجویی کرد.
آیا اجرای ناقص و جزئی مبحث 19 مقررات ملی ساختمان که در مورد راه های صرفه جویی در مصرف انرژی صحبت می کند ، ریشه در برداشت سطحی از آن دارد؟ به عبارت دیگر، آیا نسبت به اصل محوری مبحث 19 جهل و ناآگاهی وجود دارد؟ چطور واقف نبوده و نیستیم که اولویت در صرفه جویی انرژی در ساختمان "عایق ساختمان" است؟
وقتی بر اساس یافته های علمی منتشر شده، به دلیل عایق نبودن پوسته خارجی ساختمان، بطور میانگین و تقریبی، حدود 35 درصد اتلاف انرژی از دیوارهای جانبی، 25 درصد از سقف و 10 درصد از کف ساختمانهاست و 20 تا 25 درصد اتلاف انرژی از پنجره ها و دربها رخ می دهد، چگونه اولویت عایق ساختمان فراموش شده است و چرا عایق ساختمان که نقش بیشتر و چند برابری در صرفه جویی انرژی دارد، مغفول مانده است؟
آیا نمی توان تجربه موفق در الزامی شدن تدریجی اجرای پنجره دوجداره "یو پی وی سی" در ساختمان ها را در عایق ساختمانها نیز تکرار کرد؟
چرا ساختمانی نمی سازیم که کم مصرف، عایق و دوستدار انرژی و محیط زیست باشد؟ چرا ساختمانی می سازیم که باید سالهای بعد برای بهینه سازی انرژی در آن هزینه کنیم، آن هم با اثربخشی و کارایی کم؟ یا ناآگاهانه، مردم را به روشهای غیرایمن (مانند درز بندی کامل) برای کاهش مصرف تشویق کرده یاسوق دهیم؟ یا از مردم بخواهیم هر طور شده مصرف شان را کم کنند وگرنه جریمه می شوند در حالیکه آنها نقش زیادی در مصرف بالای انرژی ساختمان چندان ندارند. واضح است که مشکل اصلی در کیفیت ساختمان و سپس کیفیت و راندمان سیستم های انرژی بر گرمایشی و سرمایشی است.
قابل توجه است که با وجود اولویت عایق در صرفه جویی انرژی در ساختمان، با رعایت استانداردهای ایمنی و سلامت ساکنان ساختمانها از طریق پیش بینی دریچه استاندارد تامین هوای تازه و تعویض هوا، نصب پنجره دوجداره صحیح، منطقی و در کاهش مصرف انرژی موثر است. حتی با اجرای عایق ساختمان، پنجره دوجداره "یو پی وی سی" استاندارد نیز نباید فراموش شود و اهمیت و جایگاه آن محفوظ است.
آیا علت عدم اجرای عایق مناسب و استاندارد در ساخت و ساز جدید، هزینه سنگین آن بوده است؟ خیر
بررسی ها نشان می دهد حداکثر هزینه ای که به هزینه ساخت اضافه می شود 5 درصد هزینه سرانه هر متر مربع است با یک محاسبه ساده، اهمیت موضوع را در مقیاس ملی بررسی می کنیم. اگر عایق بندی ساختمان ها از 10 سال گذشته اجرایی شده بود، هم اکنون قریب به یک سوم واحدهای مسکونی کشور (حدود 7 تا 8 میلیون از 22 میلیون واحد موجود) که در این دهه ساخته شده اند عایق بودند و در نتیجه آن، متوسط مصرف انرژی برای تامین سرمایش و گرمایش این ساختمان ها در حدود کمتر از نصف وضع موجود بود . در اثر این اقدام سالیانه نزدیک به هفت میلیارد متر مکعب گاز طبیعی و حدود 2 میلیون مگاوات ساعت برق صرفه جویی می توانست به همراه داشته باشد . ولی در شرایط فعلی متاسفانه سالیانه ده ها میلیاردها دلار سرمایه تجدید ناپذیر این کشور با بی توجهی به دور ریخته می شود و از همه بدتر هر سال به این آمار نگران کننده افزوده می شود.
بهینه سازی انرژی در بخشهای حمل و نقل، تولید و کشاورزی ضروری است اما به آسانی، سهولت و اهمیت بهینه سازی در بخش ساختمان نیست. بهینه سازی در بخشهای اشاره شده یک ضرورت اجتناب ناپذیر است. حجم و سهم مصرف انرژی در بخش ساختمان بسیار بالاست (40 درصد کل مصرف انرژی کشور) و اجرای پروژه های بهینه سازی در این بخش از نظر زمان و هزینه بسیار قابل توجیه و اهداف بهینه سازی در این بخش با هزینه کمتر و کمترین اثرات جانبی قابل تحقق است. .
به راستی بهینه سازی انرژی در بخش ساختمان را باید از کجا شروع کرد؟
ما نیازمند یک نهضت و انقلاب کیفی سازی در ساخت و ساز مسکن با کمک همه دست اندرکاران صنعت ساختمان و همه نهادها و دستگاههای قانونگذار، متولی، هدایتگر و ناظر هستیم. (مجلس، وزارت مسکن، سازمان ملی استاندارد، بهینه سازی، سازندگان مسکن، تولیدکنندگان مصالح و تجهیزات ساختمانی، رسانه ها و ...). برای صرفه جویی در بخش ساختمان باید از گلوگاه ها و شاهراه های اصلی اتلاف یا هدررفت انرژی شروع کرد و اصطلاحا جلوی اتلاف انرژی را باید از سرچشمه گرفت و به فرهنگ سازی بین آحاد جامعه توجه کرد راهکار اصلی و اولویت اول قابل اجرا، هدفگذاری و هماهنگی و همسوسازی همه جانبه دستگاه های قانونگذار و اجرایی و ناظر برای ترویج گسترده انواع عایقهای استاندارد و ساخت ساختمانهای عایق (پوسته ساختمان و تاسیسات) در ساخت و سازهای جدید و ممنوعیت قاطع برای ساخت ساختمان فاقد عایق مناسب از نقطه آغاز در زمان طراحی و تهیه نقشه ها یعنی قبل از صدور پروانه ساخت و گودبرداری و شروع عملیات ساختمانی است؛ پیشنهادی که در اجلاس هفدهم سازمان نظام مهندسی ساختمان کشور در تیرماه 93 در جلسه کمیسیون انرژی و محیط زیست مطرح شد و البته مورد توجه قرار گرفت.
اگر این اقدام پیشگیرانه مهم در اصلاح الگوی مصرف انرژی در ساختمان ها از یک زمان توافقی، الزامی، قطعی انجام نشود، سالهای آینده مجددا باید برای درمان درد مصرف بالای انرژی در این ساختمانها یا تاسیسات آنها مشابه آنچه امروز برای اصلاح و معاینه فنی بیش از یک میلیون موتورخانه از محل بند "ق" تبصره 2 بودجه سال 93 وآیین نامه اجرایی ماده 14 قانون اصلاح الگوی مصرف، در اولویت برنامه های وزارت نفت و شرکت بهینه سازی مصرف سوخت قرار دارد هزینه کنیم که کارایی و اثربخشی کیفی سازی در زمان ساخت را نخواهد داشت و به اصطلاح، آفتابه خرج لحیم است. دوباره تاکید و یادآوری می شود که پیشگیری بهتر، آسانتر و کم هزینه تر از درمان است.
بعد از برنامه ریزی برای اجرای پیشنهاد و راهکار اصلی فوق (عایق بندی استاندارد پوسته خارجی و تاسیسات در ساخت و ساز جدید)، راهکارهای ثانویه ای نیز قابل برنامه ریزی و اجراست .
استفاده از محصولات و سیستمهایی با فناوری روز، راندمان بالا، کم مصرف و البته ایمن - 1
استفاده از پنجره های دوجداره "یو پی وی سی" استاندارد با رعایت الزامات ایمنی دریچه تامین هوا و جریان هوای تازه - 2
استفاده از انرژی های تجدیدپذیر به ویژه انرژی خورشیدی - 3
بدیهی است برای ساختمان های موجود شامل بیش از 20 میلیون واحد مسکونی و بیش از یک میلیون واحد اداری، تجاری، عمومی و آموزشی فاقد کیفیت از نظر مصرف انرژی (عمدتا به دلیل عایق نبودن)، با هدف کاهش مصرف انرژی، راهکارهایی ساده، موثر و بعضا متفاوت از راهکارهای بهینه سازی در ساختمان های جدید را می توان و باید اجرا کرد که جایگزینی سیستمهای انرژی بر فرسوده و پرمصرف با محصولات، سیستمها و فناوریهای نوین کم مصرف، جایگزینی پنجره ها با پنجره دوجداره "یو پی وی سی" استاندارد، حتی الامکان اجرای لایه عایق روی نمای ساختمان یا دیوارهای باز جانبی یا داخل ساختمان های مسکونی و اداری و تجاری، ترویج پوشش رنگهای نانو عایق و ... از آن جمله است
صرفه جویی در مصرف انرژی و حفظ محیط زیست، وظیفه ملی همه ماست
سید علی فراز
ساختمانهای ما بگونه ای ساخته شده اند که سرما و گرمایی که با هزینه های گزاف تامین می شود را حفظ نمی کنند و بواسطه عایق نبودن پوسته خارجی (دیوارها، سقف و کف) و عایق نبودن تاسیسات سرمایشی و گرمایشی ساختمان، سرما و گرما را به سرعت از دست می دهند و درنتیجه وسایل حرارتی یا سرمایشی باید بیشتر و بیشتر و چند برابر استاندارد کار کنند و انرژی مصرف کنند تا محل سکونت را سرد یا گرم کنند
,یا به عبارتی بهتر ما ساختمان بی کیفیت و بی توجه به مبحث انرژی می سازیم بعد از مردم می خواهیم در مصرف انرژی صرفه جویی کنند در حالیکه اشکال کار جای دیگر است . حال اگر بیایم بهترین وسلیه انرژی بر سرمایشی یا گرمایشی با بالاترین راندمان و رده برچسب انرژی هم استفاده کنیم، با این شرایط چندان فایده و تاثیری ندارد .
,یک ساختمان مسکونی به طور متوسط در طول سال به اندازهای دو برابر یک خودروی معمولی گازهای گلخانهای تولید میکند. ایران از کشورهای دارنده مقام در زمینه مصرف انرژی در جهان است که البته مایه افتخار نیست . زیرا همین میزان انرژی می تواند در گردش چرخ های اقتصادی کشور نقش موثر و سازنده ای را ایفا کند نه اینکه درساختمان های مسکونی و تجاری حجم زیاد آن مصرف و اتلاف شود .
,بر اساس آمار موجود حدود 40 درصد انرژی که در کشور مصرف می شود، مربوط به واحد های مسکونی ،اداری و خدماتی است . بنابراین متولیان ساخت و ساز در کشور بیشترین مسئولیت را در جهت بهبود وضعیت و استاندارد کردن مصالح و به روز کردن سیستم های ساختمانی دارند. استفاده از فناوری هایی که بالاترین کارآیی را درحفظ انرژی و منابع طبیعی داشته باشند می بایست مورد حمایت قرار گیرد . به نظر می رسد با روش های سنتی ساخت و ساز تقریباً این کار غیر ممکن است . رشد جمعیت کشور و نیاز به سالانه 5/1 میلیون واحد مسکونی عرصه ساخت و ساز کشور را از محدوده تفکر سنتی خارج کرده و نیازهای خود را می طلبد به روش های سنتی ، اگر هم امکان صرفه جویی در کاربرد انرژی وجود داشته باشد مبالغ زیادی را به هزینه ساخت اضافه خواهد کرد که قابل توجیه نیست به عنوان مثال چنانچه بخواهید دیواره های بیرونی و داخلی یک واحد مسکونی را ایزوله کنیم که معمولاً انجام نمی دهند . باید هزینه ای بسیار اضافه بپردازیم ، حال آن که در ساخت و ساز صنعتی کاربرد مصالح استاندارد این مهم قبلاً امکان پذیر گشته است . مواد لازم در جلو گیری از تبادل حرارت در لایه های مصالح پیش بینی شده و به نوعی صرفه جویی پیش از اجراء انجام گرفته است. اگر ما بتوانیم در ساخت و ساز صنعتی به رقمی در حدود 30 % در صرفه جویی انرژی دست پیدا کنیم ( که دور از واقعیت هم نیست ) در واقع درصد بالایی به پیشرفت صنعت کشور از این طریق کمک کرده ایم و چنانچه این میزان را در 40 % انرژی مصرفی واحدهای مسکونی ضرب کنیم به توانی فوق العاده دست یافته ایم.
,,
این مطلب یکی از محاسن استفاده از ساخت و ساز صنعتی است که معمولاً به آن توجه نمی شود. ما در مقایسه قیمت ساختمان های سنتی و صنعتی تنها مصالح را در نظر می گیریم و این نکته که بعدها در اقتصاد کشور چه نقشی ایفا خواهد کرد معمولاً شناخته شده نیست. درکشورهایی که به دلیل کمبود منابع انرژی هزینه تحصیل آن زیاد است به دنبال راه هایی هستند تا مصرف انرژی را پایین و پایین تر بیاورند. اما در کشور ما متاسفانه چون نفت و گاز از انرژی های ارزان محسوب می شوند . لذا بجای استفاده بهینه در صنعت و تولید کشور بخش عظم آن بدلیل کم توجهی درساخت ساختمان ها به هدر می رود و اتلاف می شود که این موضوع با توجه به کاهش ذخایر انرژی های فسیلی در آینده باعث بحران انرژی ، زیست محیطی و اقتصادی در کشور خواهد شد .
,,
در کشور 75 میلیونی ما ، ساختمان های انگشت شماری هستند که مجهز به عایق حرارتی اند یا از مصالح استاندارد ساختمانی برخوردارند کمتر از یک درصد ساخت و ساز در کشور به روش صنعتی انجام می گیرد و در میلیون ها ساختمانی که به روش سنتی ساخته شده و می شوند دیواره های خارجی تنها باز دارند باد و باران اند حفظ حرارت یا برودت در این بناها با سوخت فراوان گاز ، برق ، نفت و سایر منابع انرژی امکان پذیر است!
,,
سه برابر استاندارد جهانی در ایران انرژی مصرف می شود . میزان مصرف انرژی در ایران طی سال گذشته 125 میلیارد دلار اعلام شد این درحالی است که نیاز ایران به انرژی طبق استانداردهای جهانی 40 میلیارد دلار برآورد شده بود.
,,
مطابق استانداردهای بینالمللی دمای آسایش در زمستان 20 درجه و در تابستان 24 درجه است که متاسفانه برخی مردم این دما در زمستان را تا 27 درجه افزایش میدهند که هر یک درجه افزایش دمای محیط ساختمان 3 تا 4 درصد مصرف انرژی در ساختمانها افزایش مییابد که با پوشیدن لباس مناسب و متناسب با هر فصل و تنظیم دمای داخل ساختمان بر روی دمای آسایش میتوان حداقل 20 درصد در مصرف انرژی ساختمانها صرفهجویی کرد.
,,
آیا اجرای ناقص و جزئی مبحث 19 مقررات ملی ساختمان که در مورد راه های صرفه جویی در مصرف انرژی صحبت می کند ، ریشه در برداشت سطحی از آن دارد؟ به عبارت دیگر، آیا نسبت به اصل محوری مبحث 19 جهل و ناآگاهی وجود دارد؟ چطور واقف نبوده و نیستیم که اولویت در صرفه جویی انرژی در ساختمان "عایق ساختمان" است؟
,وقتی بر اساس یافته های علمی منتشر شده، به دلیل عایق نبودن پوسته خارجی ساختمان، بطور میانگین و تقریبی، حدود 35 درصد اتلاف انرژی از دیوارهای جانبی، 25 درصد از سقف و 10 درصد از کف ساختمانهاست و 20 تا 25 درصد اتلاف انرژی از پنجره ها و دربها رخ می دهد، چگونه اولویت عایق ساختمان فراموش شده است و چرا عایق ساختمان که نقش بیشتر و چند برابری در صرفه جویی انرژی دارد، مغفول مانده است؟
,آیا نمی توان تجربه موفق در الزامی شدن تدریجی اجرای پنجره دوجداره "یو پی وی سی" در ساختمان ها را در عایق ساختمانها نیز تکرار کرد؟
,چرا ساختمانی نمی سازیم که کم مصرف، عایق و دوستدار انرژی و محیط زیست باشد؟ چرا ساختمانی می سازیم که باید سالهای بعد برای بهینه سازی انرژی در آن هزینه کنیم، آن هم با اثربخشی و کارایی کم؟ یا ناآگاهانه، مردم را به روشهای غیرایمن (مانند درز بندی کامل) برای کاهش مصرف تشویق کرده یاسوق دهیم؟ یا از مردم بخواهیم هر طور شده مصرف شان را کم کنند وگرنه جریمه می شوند در حالیکه آنها نقش زیادی در مصرف بالای انرژی ساختمان چندان ندارند. واضح است که مشکل اصلی در کیفیت ساختمان و سپس کیفیت و راندمان سیستم های انرژی بر گرمایشی و سرمایشی است.
,قابل توجه است که با وجود اولویت عایق در صرفه جویی انرژی در ساختمان، با رعایت استانداردهای ایمنی و سلامت ساکنان ساختمانها از طریق پیش بینی دریچه استاندارد تامین هوای تازه و تعویض هوا، نصب پنجره دوجداره صحیح، منطقی و در کاهش مصرف انرژی موثر است. حتی با اجرای عایق ساختمان، پنجره دوجداره "یو پی وی سی" استاندارد نیز نباید فراموش شود و اهمیت و جایگاه آن محفوظ است.
,,
آیا علت عدم اجرای عایق مناسب و استاندارد در ساخت و ساز جدید، هزینه سنگین آن بوده است؟ خیر
,بررسی ها نشان می دهد حداکثر هزینه ای که به هزینه ساخت اضافه می شود 5 درصد هزینه سرانه هر متر مربع است با یک محاسبه ساده، اهمیت موضوع را در مقیاس ملی بررسی می کنیم. اگر عایق بندی ساختمان ها از 10 سال گذشته اجرایی شده بود، هم اکنون قریب به یک سوم واحدهای مسکونی کشور (حدود 7 تا 8 میلیون از 22 میلیون واحد موجود) که در این دهه ساخته شده اند عایق بودند و در نتیجه آن، متوسط مصرف انرژی برای تامین سرمایش و گرمایش این ساختمان ها در حدود کمتر از نصف وضع موجود بود . در اثر این اقدام سالیانه نزدیک به هفت میلیارد متر مکعب گاز طبیعی و حدود 2 میلیون مگاوات ساعت برق صرفه جویی می توانست به همراه داشته باشد . ولی در شرایط فعلی متاسفانه سالیانه ده ها میلیاردها دلار سرمایه تجدید ناپذیر این کشور با بی توجهی به دور ریخته می شود و از همه بدتر هر سال به این آمار نگران کننده افزوده می شود.
,بهینه سازی انرژی در بخشهای حمل و نقل، تولید و کشاورزی ضروری است اما به آسانی، سهولت و اهمیت بهینه سازی در بخش ساختمان نیست. بهینه سازی در بخشهای اشاره شده یک ضرورت اجتناب ناپذیر است. حجم و سهم مصرف انرژی در بخش ساختمان بسیار بالاست (40 درصد کل مصرف انرژی کشور) و اجرای پروژه های بهینه سازی در این بخش از نظر زمان و هزینه بسیار قابل توجیه و اهداف بهینه سازی در این بخش با هزینه کمتر و کمترین اثرات جانبی قابل تحقق است. .
,به راستی بهینه سازی انرژی در بخش ساختمان را باید از کجا شروع کرد؟
,,
ما نیازمند یک نهضت و انقلاب کیفی سازی در ساخت و ساز مسکن با کمک همه دست اندرکاران صنعت ساختمان و همه نهادها و دستگاههای قانونگذار، متولی، هدایتگر و ناظر هستیم. (مجلس، وزارت مسکن، سازمان ملی استاندارد، بهینه سازی، سازندگان مسکن، تولیدکنندگان مصالح و تجهیزات ساختمانی، رسانه ها و ...). برای صرفه جویی در بخش ساختمان باید از گلوگاه ها و شاهراه های اصلی اتلاف یا هدررفت انرژی شروع کرد و اصطلاحا جلوی اتلاف انرژی را باید از سرچشمه گرفت و به فرهنگ سازی بین آحاد جامعه توجه کرد راهکار اصلی و اولویت اول قابل اجرا، هدفگذاری و هماهنگی و همسوسازی همه جانبه دستگاه های قانونگذار و اجرایی و ناظر برای ترویج گسترده انواع عایقهای استاندارد و ساخت ساختمانهای عایق (پوسته ساختمان و تاسیسات) در ساخت و سازهای جدید و ممنوعیت قاطع برای ساخت ساختمان فاقد عایق مناسب از نقطه آغاز در زمان طراحی و تهیه نقشه ها یعنی قبل از صدور پروانه ساخت و گودبرداری و شروع عملیات ساختمانی است؛ پیشنهادی که در اجلاس هفدهم سازمان نظام مهندسی ساختمان کشور در تیرماه 93 در جلسه کمیسیون انرژی و محیط زیست مطرح شد و البته مورد توجه قرار گرفت.
,,
اگر این اقدام پیشگیرانه مهم در اصلاح الگوی مصرف انرژی در ساختمان ها از یک زمان توافقی، الزامی، قطعی انجام نشود، سالهای آینده مجددا باید برای درمان درد مصرف بالای انرژی در این ساختمانها یا تاسیسات آنها مشابه آنچه امروز برای اصلاح و معاینه فنی بیش از یک میلیون موتورخانه از محل بند "ق" تبصره 2 بودجه سال 93 وآیین نامه اجرایی ماده 14 قانون اصلاح الگوی مصرف، در اولویت برنامه های وزارت نفت و شرکت بهینه سازی مصرف سوخت قرار دارد هزینه کنیم که کارایی و اثربخشی کیفی سازی در زمان ساخت را نخواهد داشت و به اصطلاح، آفتابه خرج لحیم است. دوباره تاکید و یادآوری می شود که پیشگیری بهتر، آسانتر و کم هزینه تر از درمان است.
,,
بعد از برنامه ریزی برای اجرای پیشنهاد و راهکار اصلی فوق (عایق بندی استاندارد پوسته خارجی و تاسیسات در ساخت و ساز جدید)، راهکارهای ثانویه ای نیز قابل برنامه ریزی و اجراست .
,
استفاده از محصولات و سیستمهایی با فناوری روز، راندمان بالا، کم مصرف و البته ایمن - 1
استفاده از پنجره های دوجداره "یو پی وی سی" استاندارد با رعایت الزامات ایمنی دریچه تامین هوا و جریان هوای تازه - 2
استفاده از انرژی های تجدیدپذیر به ویژه انرژی خورشیدی - 3
,
,
بدیهی است برای ساختمان های موجود شامل بیش از 20 میلیون واحد مسکونی و بیش از یک میلیون واحد اداری، تجاری، عمومی و آموزشی فاقد کیفیت از نظر مصرف انرژی (عمدتا به دلیل عایق نبودن)، با هدف کاهش مصرف انرژی، راهکارهایی ساده، موثر و بعضا متفاوت از راهکارهای بهینه سازی در ساختمان های جدید را می توان و باید اجرا کرد که جایگزینی سیستمهای انرژی بر فرسوده و پرمصرف با محصولات، سیستمها و فناوریهای نوین کم مصرف، جایگزینی پنجره ها با پنجره دوجداره "یو پی وی سی" استاندارد، حتی الامکان اجرای لایه عایق روی نمای ساختمان یا دیوارهای باز جانبی یا داخل ساختمان های مسکونی و اداری و تجاری، ترویج پوشش رنگهای نانو عایق و ... از آن جمله است
,صرفه جویی در مصرف انرژی و حفظ محیط زیست، وظیفه ملی همه ماست
,سید علی فراز
,انتهای پیام/ح
]
ارسال دیدگاه