حضور بانوان در ورزشگاه های مردانه؛ آری یا خیر؟!
اگر مسئولین با سعه صدر و تلاش بیشتر در پی اجرای مسائل مورد نیاز کشور برآیند و با ایجاد ورزشگاهها و رشد ورزش بانوان روند مسائل عادی را به بیماری مزمن نکشانند که اگر بانوان ایرانی از نظر ورزش گاههای زنانه مستغنی بشونذ بیگانگان در خارج از کشور و مغرضین و مخالفان آزادگی زهرایی زن مسلمان ایرانی در داخل کشور، در هر مسئله ای ورود پیدا نکرده و با ترغیب عده ای اندک نمی توانند جامعه را به سمت خواست و نیاز غیر عرف و فرهنگ یک جامعه اسلامی هدایت کنند.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانابه نقل از زنان خبر؛ در مسابقات فوتبال مقدماتی المپیک ۱۹۹۶ یکی از نشریات ورزشی پیشنهاد داده بود که به خانواده های فوتبالیست ها اجازه داده شود در استادیوم آزادی حاضر شوند. اما این درخواست با مخالفت شدیدی روبه رو شد تا این که نخستین حضور زنان در ورزشگاههای ایران به بازی ایران و بحرین در مقدماتی جام جهانی ۲۰۰۶ شکل گرفت. در این بازی که ایران به جام جهانی صعود کرد، علاوه بر زنان، سیدمحمد خاتمی رئیس جمهور وقت ایران نیز از تماشاگران ویژه بود. و این گونه بود که ورود زنان در برخی از رشته های ورزشی آزاد شد و در راستای ورود زنان برای دیدن بازی ایران و بحرین فیلم آفساید، ساخته شد و درباره دخترانی است که برای ورود به ورزشگاه آزادی تلاش میکنند که در طول همین بازی فیلمبرداری شدهاست.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, زنان خبر,پس از حضور بانوان در بازی فوتبال ایران و بحرین ممانعت ها و انتقاداتی در جهت حضور زنان صورت گرفت تا این که در آغاز سال ۱۳۸۵ محمود احمدینژاد، رئیس جمهور ایران با ارسال نامهای به رییس سازمان تربیت بدنی خواستار فراهم کردن امکانات حضور زنان در ورزشگاهها شد. این نامه با اظهارنظرهای متفاوتی در میان مسئولین کشور، نمایندگان مجلس شورای اسلامی و خبرگزاریهای خارجی همراه شد و با مخالفت صریح گروهی از روحانیون در شهر قم نتوانست آن را به اجرا بگذارد و از تصمیم خود صرف نظر کرد چرا که تعدادی از روحانیون تماشای مسابقههای ورزشی در استادیومها را برای زنان ایران از نظر شرعی حرام دانستند که آیت الله احمد خاتمی خطیب نماز جمعه تهران یکی از مخالفان سرسخت این موضوع بود و مهمترین عامل مخالفت روحانیون با حضور زنان در ورزشگاهها را اهمیت رعایت حجاب و عفاف دانست و گفت نمیتوان تضمینی بر رعایت آن در صورت حضور زنان در ورزشگاهها برای تماشای مسابقات ورزشی داد.
,در این میان نظرها متفاوت بود و تناقض و تضاد برای حضور یا عدم حضور بانوان در ورزشگاهها در بین مسئولین کاملا مشهود بود.
,سال ۹۱ بود که «شین مانگیل» رییس کمیته مسابقات ملی AFC در مورد حضور بانوان گفت: از نظر AFC برای حضور مردان و زنان در ورزشگاه ها نباید هیچ گونه تبعیض جنسیتی وجود داشته باشد.
,و در پی آن نیز «علی کفاشیان» رییس فدراسیون فوتبال ایران هم تایید کرد که بانوان در بازی های آسیایی در ورزشگاه ها حضور پیدا خواهند کرد، او در این مورد گفت: ما طبق قوانین AFC عمل می کنیم و تابع همان هستیم و تمام تلاش مان این است هر آنچه کنفدراسیون فوتبال آسیا می خواهد را برآورده کنیم.
,بعد از این اظهار نظرها و با توجه به صحبت های نماینده کنفدارسیون آسیا و علی کفاشیان به نظر می رسید که بالاخره بعد سال ها که در مورد حضور بانوان در ایران بحث می شد و بارها با حضور آنها مخالفت شده؛ این بار شاهد حضور آنها خواهیم بود حتی می توان برای همیشه این موضوع را حل کند.
,شهین دخت مولاوردی، معاون امور زنان ریاست جمهوری، نیز در ۲۷ خرداد ۹۳، به اجازه نیافتن زنان برای تماشای مسابقه والیبال اعتراض کرده و گفته بود که حسن روحانی، رئیس جمهور، دستور بررسی این امر را صادر کرده است.
,,
اما این مسئله همچنان در ابهام قرار دارد
,در تاریخ ۱۶فروردین ۹۴ وب سایت برنامه نود از قول معاون فرهنگی وزارت ورزش مصاحبه ای منتشر کرد که وی گفته بود حضور خانواده ها در ورزشگاه آزاد است اما بلافاصله فردای همانروز در حالی که این خبر بازتاب زیادی هم در رسانه ها داشت و حتی تیتر یک بسیاری از روزنامه های سیاسی هم شده بود اما خبر توسط خود انتشاردهنده اش تکذیب شد!
,در مصاحبه اول و در تایید حضور زنان در ورزشگاه ها عبدالحمید احمدی، معاون وزیر ورزش، با اشاره به اینکه ممنوعیت حضور بانوان در استادیوم ها و ورزشگاهها موجب زیان هایی در ورزش در سطح جهانی شد عنوان کرد: در سال گذشته فدراسیون بینالمللی والیبال میزبانی تعدادی از مسابقات جهانی را از ایران پس گرفت.
,وی همچنین به سخن سپ بلاتر، رئیس فدراسیون بینالمللی فوتبال اشاره کرد و گفت: سب بلاتر نیز روز جمعه، ۱۵ اسفند ۹۳، با «غیر قابل تحمل» توصیف کردن ممنوعیت حضور زنان در استادیومهای ایران، خواستار پایان این وضعیت شده است.
,احمدی در ادامه افزود: «آییننامه جامع» وزارت ورزش برای حضور «خانوادهها و زنان» در«سالنهای ورزشی» در اواخر سال ۹۳ به تائید شورای امنیت کشور رسیده است.
,و در تکذیبیه در باره خبر در حالی که تایید حضور خانواده ها در سالن های ورزشی از سوی وی اعلام شده بود، توضیحاتی ارائه کرد که نشان می داد ماجرا تکذیب شده است. عبدالحمید احمدی در این باره گفت : این طرح سال گذشته از سوی وزارت ورزش و جوانان به شورای امنیت کشور ارائه شده و مورد تایید اولیه قرارگرفته وامید می رود به زودی به تایید نهایی رسیده و برای اجرا به وزارت ورزش و سایر نهادها ابلاغ شود.
,به گفته وی مسئله ورزش بانوان از مسائل مورد حمایت و تاکید مقامات عالی نظام از جمله مقام معظم رهبری بوده و تردید وجود ندارد که باتوجه به حل مسئله حضور زنان ورزشکاران درمسابقات بین المللی که بازتاب گسترده رسانه ای و جهانی دارد؛ موضوع حضور خانواده ها درسالن ها که درجه اهمیت کمتری نسبت حضور خانم با حفظ ارزش های اسلامی در مسابقات بین المللی دارد، هم بزودی حل و فصل می شود.
,اما به غیر از حرفهای احمدی که بوی تکذیب می داد، شورای امنیت کشور هم اعلام کرد که در خصوص حضور بانوان در سالنهای ورزشی مصوبه ای نداشته است تا ماجرا به کل تکذیب شود.
,دین پرست رئیس مرکز اطلاع رسانی و امور بین الملل وزارت کشور با تکذیب خبر منتشره در برخی از رسانه ها با مضمون تایید طرح حضور بانوان و خانواده ها در سالن های ورزشی از سوی شورای امنیت کشور اعلام کرد : شورای امنیت کشور در خصوص حضور بانوان در سالنهای ورزشی مصوبه ای نداشته است.
,گر چه حضور زنان در ورزشگاه ها هنوز به صورت جدی پی گیری نشده است اما نکته مهم اینجاست که این مسئله چندان هم دور از خواسته برخی از افراد جامعه نیست.
,در این بین مانند همیشه رسانه های بیگانه در فرصت های مناسب در این مسئله ورود کرده و تلاش می کنند تا فضای ایران را به گونه ای به نمایش بگذارند که گویی زنان در کشور ما از حداقل حقوق خود محروم هستند.
,رسانه های بیگانه با مطرح کردن بحث حقوق شهروندی سعی دارند تا با ایجاد ارتباط بین این دو موضوع، حضور زنان در ورزشگاه ها را به عنوان بخشی از حقوق شهروندی مطرح کنند، اما نکته اصلی اینجاست که بسیاری از استادان جامعه شناسی این دو مقوله را از هم جدا می دانند و معتقدند که حضور زنان در ورزشگاه ها یک مطالبه مردانه است.
,در این رابطه سهیلا صادقی، عضو هیئت علمی دانشگاه تهران در خصوص اینکه آیا حضور زنان در ورزشگاه ها می تواند در جرگه حقوق شهروندی جای گیرد، گفت: چیزی که نفعی برای زنان ندارد چه حقوقی را می تواند برای آنها تامین کند؟ من اصلا نمی توانم این را متوجه شوم که این دو موضوع چه ارتباطی با همدیگر می توانند داشته باشند؟
,مطمئناً نمی توان اشتیاق زنان برای حضور در ورزشگاه ها را منع کرد، و شرایط ایجاب می کند باید به دنبال راه حلی بود تا حضور آنها در این گونه محیط ها فراهم شود، اما نباید از مشکلات فرهنگی استادیوم ها نیز غافل شد؛ چرا که مطمئناً هیچ کس حضور زنان را در محیط هایی که حتی مردان هم از حضور در آن منع می شوند، نمی پذیرد.
,در حالی برخی زنان جامعه ایرانی برای حضور در ورزش آقایان شوق حضور نشان می دهند که لیگ های مختلف ورزشی برای تیم های زنان در کشور ما در جریان است، در حالی که با استقبال اندک هواداران زن روبروست و سالن های ورزشی ویژه زنان خالی از تماشاگر است، در حالی که محیط این ورزشگاه ها کاملاً سالم و امن و با شئونات اسلامی همراه می باشد و محدودیتی برای زنان وجود ندارد، به طوری که آنها می توانند به هر شکلی که دوست دارند تیم های خود را تشویق کنند.
,به علاوه حضور زنان در رقابت های ویژه زنان سبب می شود تا اسپانسرها برای ورود به ورزش بانوان بیشتر اشتیاق نشان دهند و رشد قابل ملاحظه ای در ورزش زنان در کشورمان ایجاد گردد.
,و در پایان موضوعی که از این مسئله می توان دریافت و هرچند وقت یک بار به آن پرداخته می شود و جنجال برانگیز می شود این است که حضور زنان در ورزشگاه های مردانه یک مطالبه زنانه نیست؛ چرا که اکثریت زنان در جامعه به حضور در محیط های خشن و غیر فرهنگی تمایلی ندارند، چرا که بانوان ما با اعتقادات اسلامی رشد یافته و با مکان هایی که بعضا محیط امنی برای زن عفیف ایرانی-اسلامی نیست مانوس نیستند بنابراین بیش از اینکه بتوان این مسئله را خواسته زنانه نامید باید آن را مطالبه ای مردانه تلقی کرد.
,مطمئناً زنان از حضور در ورزشگاه ها و محیط های ورزشی زنانه لذت بیشتری خواهند برد و دختران جوان نیز می توانند در محیطی امن انرژی خود را تخلیه کنند و نگرانی ای از آسیب های اجتماعی در چنین محیط هایی نداشته باشند.
,زن در تمام ادیان از نظر فرهنگی و اجتماعی از جایگاه و حرمت خاصی برخوردار است و این خود زنان هستند که با حفظ شئونات و ارزش خود باید از حرمت خود پاسداری کنند و این موضوع در کشور ما که جامعه ای کهن و با فرهنگ و آداب خاص خود مسیر را طی می کند باید بیشتر و بهتر از عموم کشورها رعایت شود. همه می دانیم در کشور ایران برای هر مکانی تعریف خاصی وجود دارد و افرادی که در آن مکان حضور پیدا میکنند باید جایگاه و هدف خود را بدانند و حفظ حرمت را لحاظ کنند که یکی از این جایگاه ها اماکن ورزشی مردانه است چرا که در ورزشگاهها بعضا توسط افراد به دلیل فشار روحی از یرد یا باخت تیم مورد علاقه ، استفاده از لفظهای نامناسب و پرخاشگری و در نهایت فرجامهای ناگوار، مانند زدو خورد این خود بانوان هستند که برای اینکه از دسترس اینچنین تیرهایی در امان بمانند باید از حضور در اینگونه اماکن خوددادری کنند.
,اگر مسئولین با سعه صدر و تلاش بیشتر در پی اجرای مسائل مورد نیاز کشور برآیند و با ایجاد ورزشگاهها و رشد ورزش بانوان روند مسائل عادی را به بیماری مزمن نکشانند که اگر بانوان ایرانی از نظر ورزش گاههای زنانه مستغنی بشونذ بیگانگان در خارج از کشور و مغرضین و مخالفان آزادگی زهرایی زن مسلمان ایرانی در داخل کشور، در هر مسئله ای ورود پیدا نکرده و با ترغیب عده ای اندک نمی توانند جامعه را به سمت خواست و نیاز غیر عرف و فرهنگ یک جامعه اسلامی هدایت کنند.
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه