دولتی ها باید از انتقاد مفاد بیانیه لوزان استقبال کنند
دولتی ها باید انتقاد از مفاد بیانیه استقبال نمایند و آن را راهی برای افزایش مطالبات خود در مذاکره برای تدوین توافق نهایی بدانند.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا – آخرین دور مذاکرات هسته ای بین ایران و ۱+۵ پس از چند روز تمدید مذاکرات نهایتا در ۱۳ فروردین ماه با قرائت یک بیانیه مطبوعاتی پایان پذیرفت.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا,,
علی رغم آنکه بیانیه موافقان و مخالفان جدی در سطح داخلی و خارجی داشته و طبعتاً انتقاداتی بر آن وارد است، به هر حال از زحمات تیم مذاکره کننده هسته ای کشور و فرزندان انقلاب که در این مذاکرات بر حقوق هسته ای ایران پافشاری کردند، تقدیر و تشکر نمود. این مطلب که شش کشور بزرگ دنیا، وزاری خارجه خود را به مدت ۸ روز به مذاکره سخت و فشرده با ایران می فرستند و امریکا به عنوان کشوری که داعیه ابر قدرتی دنیا را دارد، وزیر خارجه خود را به طولانی ترین مأموریت خارجی پس از جنگ جهانی اول می فرستد و اینکه اوباما اعلام می کند «ایرانیان حاضرند برای رسیدن به انرژی هسته ای سختی های زیادی را هم تحمل کنند» و اینکه در جریان همین بیانیه حق غنی سازی اورانیوم در ایران به عنوان یکی از معدود کشورهای دنیا به صراحت به رسمیت شناخته می شود،همه و همه نتیجه مقاومت و پایمردی نظام جمهوری اسلامی ایران در برابر زیادی خواهی مستکبران است که این چنین ابر قدرت های جهانی را به تعظیم در برابر ملت و آرمان های دینی و انقلای آنها مجبور ساخته است. با این حال چند نکته راجع به بیانیه اخیر لوزان ضروری به نظر می رسد.
,,
۱- بیاینه مطبوعاتی،از لحاظ حقوق بین الملل تفاوت زیادی با قطعنامه، توافقنامه و قرارداد دارد. بیانیه مطبوعاتی خاصیت اجرایی ندارد. اصولًا در پایان یک دوره مذاکرات سه حالت رخ می دهد: شکست مذاکرات، امضای توافق و صدور بیانیه برای اعلام پیشرفت در مذاکره و ارائه راهکار برای ادامه مذاکرات. بیاینه لوزان از قسم سوم مذاکرات است، بنابراین گرچه برخی مفاد بیانیه اخیر در ظاهر تعهداتی را برای دو طرف ایجاد می کند،اما هیچ از طرفین ملزم به اجرای آن نیستند تا حصول توافق نهایی و امضای توافقنامه.
,,
۲- مذاکره به معنای بده و بستان است. یعنی هر یک از طرفین در مذاکره تعهداتی را می پذیرند و در مقابل امتیازاتی را دریافت می کنند. بنابراین این دیدگاه که بدون دادن هیچ گونه امتیازی هریک از طرفین به تمام خواسته های خود برسند،خلاف واقع بینی است و در چهارچوب مذاکرات نمی گنجد. این مطلب در مورد مذاکرات هسته ای ایران هم صدق می کند یعنی نمی توان از مذاکره کنندگانمان بخواهیم بدون دادن هیچ امتیازی به طرف مقابل تمام خواسته های ما را طلب کنند، اما موضوعی که در این رابطه اهمیت دارد این است که در مذاکره خطوط قرمز نظام لحاظ شده و حقوق مسلم مردم و منافع ملی مورد توجه قرار گیرد.
,,
۳- مقام معظم رهبری از ابتدای مذاکرات اخیر هسته ای ایران با ۱+۵ (که حدود یک سال و نیم است شکل گرفته) همواره براین نکته تاکید داشتند که به نتیجه مذاکرات خوش بین نبوده و شاید تنها فایده مذاکرات تجربه ای برای برخی مسئولین و مردم باشد که آمریکا قابل اعتماد نیست و اعتماد به آنها تنها سبب گستاخی بیشتر آنها خواهد شد.
,,
پس از مذاکرات اخیر در لوزان برخی تصور می کردند با توجه به مفاد بیانیه مشترک مطبوعاتی مبنی بر لغو تحریم های مرتبط با مسائل هسته ای، شوک کاهش قیمت ها و رونق اقتصادی به بازار وارد خواهد شد، اما در عمل چنین اتفاقی نیفتاد و بنابر پیش بینی کارشناسان در صورت تعهد آمریکا به توافق نهایی (که خیلی بعید به نظر می رسد) هم اتفاق فوق العاده ای در اقتصاد نخواهد افتاد.
,,
اما تجربه مورد نظر مقام معظم رهبری در رابطه با غیر قابل اعتماد بودن آمریکایی ها برای برخی افرادی که این موضوع را باور نداشتند، رخ داد. در حالی که هنوز دقایقی از قرائت بیانیه مشترک نگذشته بود، دکتر ظریف در یک کنفرانس خبر اعلام کرد: «اگر طرف مقابل زیر تعهدات خود بزند،ما نیز به اقدام مقابل دست خواهیم زد.» یا خود ایشان در پاسخ به قرائت آمریکایی از بیانیه اظهار کرد که آمریکایی ها بیجا کرده اند. این یعنی مذاکره کنندگان ارشد ما که شاید اویل چنین دیدگاهی نسبت به آمریکایی ها نداشتند، امروز پس از ۵/۱ سال حشر و نشر با آنها به همان فرمایش مقام معظم رهبری رسیده اند که آمریکایی ها به شدت غیر قابل اعتمادند.
,,
در مورد گستاخی بیشتر آمریکایی نیز همین نکته بس که تنها چند روز پس از مذاکرات اخیر، اوباما اعلام کرده که همه گزینه ها علیه ایران همچنان روی میز است. این نهایت گستاخی است، در حالی که دو طرف به بیانیه مشترک رسیده و به دنبال توافق نهایی ظرف سه ماه آینده هستند، در حین مذاکرات طرف مقابل را به حمله نظامی تهدید کردند!!!
,,
۴- یکی از موارد مورد تأکید مقام معظم رهبری در جریان مذاکرات، عقد قرارداد نهایی به صورت شفاف، یکجا و بدون ابهام بوده و هست. در حالیکه هنوز قرارداد رسمی ایران و ۱+۵ امضا نشده است و فقط یک بیانیه مشترک قرائت شده است، مشاهده می شود که آمریکایی ها قرائتی هایی را از مذاکرات ارائه می دهند که بعضا ۱۸۰ با آنچه مقامات ایرانی می گویند، تفاوت دارد. گرچه ما با توجه به اعتمادی که به مذاکره کنندگان خود داریم، قرائت مسئولین خود را می پذیریم ولی همچنان این دغدغه وجود دارد که آمریکایی ها با تبلیغات رسانه ای بخواهند آنچه مدنظر خودشان هست، در توافق نهایی لحاظ کنند.
,,
۵- انتقاد کردن اگر با روش های خیرخواهانه باشد نه تنها موجب تضعیف نمی شود بلکه اصلاح عادات ناصحیح می شود. این امر به ویژه در مذاکرات جلوه بیشتری دارد. بر خلاف برخی حامیان دولت که پس از مذاکرات اخیر به جشن و پایکوبی دست زده اند، اتفاقاً انتقاد از مذاکرات و مفاد بیانیه و افزایش مطالبه از مذاکره کنندگان، سبب تقویت تیم مذاکره کننده خواهد شد.
,,
وجود منتقدین و درخواست مطالبات بیشتر سبب می شود تا مذاکره کنندگان در مذاکره دست بالاتری داشته باشند درحالی که جشن و پایکوبی برای نتیجه اولیه مذاکرات، تصویری راضی از مفاد بیانیه اولیه به طرف مقابل مذاکره کننده ارائه خواهد داد و سبب می شود طرف مقابل سطح تواقعات خود را بالا ببرد. بنابراین دولتی ها اتفاقا باید انتقاد از مفاد بیانیه استقبال نمایند و آن را راهی برای افزایش مطالبات خود در مذاکره برای تدوین توافق نهایی بدانند.
,,
با لحاظ تمام موارد فوق، همچنان باید از مذاکره کنندگان هسته ای حمایت کرد و امیدوار باشیم با تلاش و جدیت آنها و پافشاری بر حقوق هسته ای ملت، انشا الله در نهایت توافق نامه ای به امضا برسد که حقوق حقه مردم در آن رعایت شود و عزت نظام جمهوری اسلامی در آن لحاظ شود. اما مسئولین کشور باید بدانند چه توافق نهایی صورت بگیرد و چه نه، راه حل مشکلات را نباید در لوزان، ژنو و جای دیگر جستجو کرد زیرا همانگونه که مقام معظم رهبری فرموده اند: راه حل مشکلات تکیه بر توان داخلی و اقتصاد مقاومتی است چه در شرایط تحریم و چه غیر آن.
,,
میثم حسن پور / کارشناس ارشد علوم سیاسی
, میثم حسن پور / کارشناس ارشد علوم سیاسی,,
انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه