وقتی وب گردی جای ولگردی خیابانی را میگیرد

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از کردستان بیست، زمان که گذشت بسیاری از کارهای قدیمی گذشته جای خود را به فناوری هایی دادند که هر چند کار انسان ها را در بسیاری از اوامر راحت تر کرده است اما دیگر حال و هوا و بوی بچگی ها را بسیار کمرنگ کرده است .

بازی هفت سنگ و گل کوچیک کودک جای خود را با کامپیوتر با وصل اینترنت پر سرعت داد؛ اما کودک لبخند نزد!؟ کودک در دنیای تکنولوژی غرق شد. دیگر در کوچه پس کوچه‌ها ندوید و با اخم پدر و گفتن کلمه‌ی بد ولگردی بسه! ناراحت نشد. چرا که آرام و بی صدا به کنج اتاقی خزید و بدون توبیخ شدن به وب گردی مشغول شد. اما هیچ‌کس نفهمید که کودک در خودش گم شد و دگر لبانش به خنده باز نشد.

وب گردی همان ولگردی در کوچه و پس کوچه های قدیم است تنها با این تفاوت که آنجا پاها بیشتر در کار بودند اینجا انگشتان.... آنجا فضا فیزیکی بود اینجا مجازی ...

چون خانواده ها از تبعات این نوع ولگردی خبر ندارند دیگر دعوا و کشمکش خانوادگی هم وجود ندارد و در واقع جوانان در این فضا رها شده اند و به هر کجا دوست دارند می روند بدون هیچگونه نظارتی ...

روزگاری دغدغه والدین، دوستان ناباب در کوچه و بازار و محله بود که خدایی نکرده فرزندشان معتاد از آب در نیاید و یا اینکه به کارهای خلاف شرع کشانده نشوند. اما امروز نمی دانند که در وب گردی ها و در شبکه های اجتماعی چه بر سر فرزندانشان می آید و به چه راه هایی کشانده می شوند.

استفاده غیرمنطقی از تکنولوژی و ابزارهای نوین برای دانش آموزان می‌تواند اثرات مخربی داشته و روی قدرت یادگیری و تحصیلات آنان تأثیر گذارد. اینترنت و ورود به چت روم‌ها آن چنان در میان نوجوانان طرفدار پیدا کرده و با خود اعتیاد همراه آورده است که در دانش‌آموزان مشکلات زیادی درباره تمرکز کردن، توجه کافی به درس، پاسخ ندادن درست به سوالات امتحانی، کپی برداری اطلاعات درسی و وقت کافی صرف درس نکردن، منزوی شدن، گاهی تا ساعت‌ها گرسنگی کشیدن، بی ارتباطی با خانواده و افسردگی را به همراه آورده.

به طور متوسط دانش‌آموزان بین 1 تا 2 ساعت از اوقات خود را در سایت‌های اجتماعی روم‌ها و مانند آن سپری کرده و از این طریق با دوستان خود ارتباط برقرار می‌کنند. در حال حاضر دانش‌آموزان اینترنت را به عنوان بزرگ‌ترین و بهترین منبع اطلاعاتی می‌دانند؛ طوری که بیش از 90 درصد از آن‌ها استفاده از اینترنت را به خواندن کتاب ترجیح می‌دهند.

نوجوانان باید ارشاد شوند تا از مخفی چت کردن بپرهیزند و تا حد امکان چت کردن آن‌ها با توجه به شرایط و زمینه‌های مناسب آن در خانواده صورت گیرد و جنبه آشکار به خود بگیرد. باید به نوجوانان فهماند که بین انواع محیط‌ها و خطراتی که می‌توانند برای آنان داشته باشند، تفاوت قائل شوند و با احتیاط عمل کنند. باید استفاده دانش آموزان از اینترنت در جهت رشد و توسعه فرهنگی خود و کسب دانش و مهارت‌های جدید باشد؛ بنابراین وظیفه نظام آموزشی است تا این زمینه را برای دانش آموزان فراهم ساخته و تقویت نماید. از طرفی گرایش به دوست یابی های موقت نظیر توجه به جنس مخالف مهم ترین علت در گرایش دانش آموزان به اینترنت و ورود به چت روم‌ها می‌باشد. ولی از دیدگاه دانش آموزان احساس تنهایی مهم ترین علت در گرایش آنان و ورودشان به چت است.

انتهای پیام/پ