استاد دانشگاه کرج بررسی می کند:
نقش دانشگاهیان در ورزش کشور بسیار ناچیز است
به طور کلی نقش دانشگاهیان در ورزش کشور بسیار ناچیز می باشد و اگر هم تعدادی از آنان در بدنه ورزش و در پست های مدیریتی در ورزش وجود دارند نقش سازنده و تاثیر گذار نداشته و به دلیل قرابت با روسای سازمان تربیت بدنی در گذشته و وزارت ورزش فعلی به چهره ای سیاسی تبدیل شده و مصلحت جایگاهی خود را اجل موضوعات و صلاح ورزش کشور دیده و یا در طول زمان بی تفاوت شده و یا مدیران توصیه پذیر و امر بر مدیران بالا دستی خود شده اند.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از مفاآنلاین، امروزه در تمام جوامع انسانی ورزش به عنوان یک امر انسانی –تربیتی و یک پدیده ی اجتماعی و حتی اقتصادی “جهان شمول” مورد توجه بوده و از اسباب قدرت و سیاست در جوامع بین المللی بشمار رفته و نقش اثرات بهداشتی و مهم آن در تعیین سلامت یک ملت به عنوان یک پدیده ی اجتماعی و روانی و عامل مهم اقتصادی مورد مطالعه و پژوهش علمی قرار می گیرد .به دنبال تغییر مسائل و شرایط روز دنیا شرایط ما نیز تغییر کرده است . در گذشته اولویتهای ما تابعی از شرایط اجتماعی و عمومی بود ولی امروزه ورزش بدلیل محدودیتها و خط قرمزی های کمتری که دارد و همچنین کم کاری بخشهای فرهنگی اجتماعی از جایگاه نسبتا خوبی برخوردار شده است ولی نمود باورهای این برتری جایگاهی ، در وزارت ورزش و جوانان مشهود نبوده و عدم حضور علم و نقش ر اهبردی دانشگاهیان در این عرصه را نشان می دهد به شکلی که شورای تامین ورزش استانها هنوز بر اساس برگزاری مسابقات برنامه ریزی می کنند و هیچ سناریوی از پیش تعیین شده ای در خصوص برد ، باخت و یا مساوی تیمها در بازیهای حساس و اتفاقات احتمالی و یا هیجانات ناشی از آن ندارند. این گونه است که در یک لحظه همه چیز به هم می ریزد ، داور بازیکن ، تماشاچی و کادر فنی با هم درگیر می شوند و روزها و ماهها ، جراید ، شبکه های تلویزیونی و مردم و علاقه مندان این حوزه درگیر هیجانات ناشی از آن می شوند و بارها و بارها اتفاقاتی اینچنین به حیثیت ورزشی کشور لطمه زده که نشان بارز آن کشته شدن 5 نفر در بازی ایران –ژاپن می باشد.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, مفاآنلاین, امروزه در تمام جوامع انسانی ورزش به عنوان یک امر انسانی –تربیتی و یک پدیده ی اجتماعی و حتی اقتصادی “جهان شمول” مورد توجه بوده و از اسباب قدرت و سیاست در جوامع بین المللی بشمار رفته و نقش اثرات بهداشتی و مهم آن در تعیین سلامت یک ملت به عنوان یک پدیده ی اجتماعی و روانی و عامل مهم اقتصادی مورد مطالعه و پژوهش علمی قرار می گیرد .به دنبال تغییر مسائل و شرایط روز دنیا شرایط ما نیز تغییر کرده است . در گذشته اولویتهای ما تابعی از شرایط اجتماعی و عمومی بود ولی امروزه ورزش بدلیل محدودیتها و خط قرمزی های کمتری که دارد و همچنین کم کاری بخشهای فرهنگی اجتماعی از جایگاه نسبتا خوبی برخوردار شده است ولی نمود باورهای این برتری جایگاهی ، در وزارت ورزش و جوانان مشهود نبوده و عدم حضور علم و نقش ر اهبردی دانشگاهیان در این عرصه را نشان می دهد به شکلی که شورای تامین ورزش استانها هنوز بر اساس برگزاری مسابقات برنامه ریزی می کنند و هیچ سناریوی از پیش تعیین شده ای در خصوص برد ، باخت و یا مساوی تیمها در بازیهای حساس و اتفاقات احتمالی و یا هیجانات ناشی از آن ندارند. این گونه است که در یک لحظه همه چیز به هم می ریزد ، داور بازیکن ، تماشاچی و کادر فنی با هم درگیر می شوند و روزها و ماهها ، جراید ، شبکه های تلویزیونی و مردم و علاقه مندان این حوزه درگیر هیجانات ناشی از آن می شوند و بارها و بارها اتفاقاتی اینچنین به حیثیت ورزشی کشور لطمه زده که نشان بارز آن کشته شدن 5 نفر در بازی ایران –ژاپن می باشد.,این است که ورزش کشور هنوز به صورت سخت افزاری اداره می شود و در این مسیر بایست از مدیریت سخت افزاری به تحلیل محتوایی و نرم افزاری برسیم.همچنین در حال حاضر نقش دانشگاهیان در جلسات شورای تامین ، که تصمیم گیرنده برگزاری مسابقات مهم است ناچیز می باشد که می بایست از دانش و اطلاعات دانشگاهیان در این زمینه نیز استفاده بهینه بنماییم.
,در حال حاضر نقش حاکمیت سازمانهای بین المللی بر حاکمیت داخلی به دلایل نداشتن قانونی علمی و متناسب با قوانین داخلی که تدوین آن به عهده دانشگاهیان مطلع از حقوق ورزشی و مدیریتی می باشد در الویت قرار گرفته است . به تبع آن عدم برخورد با مخاطبین داخلی اعم از استفاده کنندگان از مواد نیروزا و غیره و فقدان قانون داخلی برای چنین برخوردهایی ما فقط به برخوردهای بین المللی با متخلفین اکتفا کرده و این برخوردها بسیار تکلیفی بوده و کارکرد بازدارنده ندارد که افزایش استفاده کنندگان از مواد نیروزا مبین این موضوع است. همه اینها ناشی از نبود شاخص مناسبی برای ارزیابی توانایی یا عدم توانایی مدیران است.همه و همه در حالی است که هیچ محفلی از مدیران ستادی وزارتخانه ورزش ، باشگاها و فدراسیونها اساتید و صاحبنظران علمی جایی ندارند.
,در بخش ساخت و ساز در ورزش کشور به دلیل گسترده گی کار و عدم استفاده از نیروهای توانمند و مجرب ونظارت ضعیف در این عرصه استادیومها با یک شکل سنتی ساخته می شود و با وجود هزینه های قابل توجه بین سازه ها که می بایست جا نمائی ، برآورد و روند اجرای آن از ابتدا با برنامه ریزی مناسب و علمی پیش رود ، با برنامه و برآوردهای نامناسب و عدم تخصیص بودجه به نابودی کشیده می شود. قابل تامل است که در حال حاضر حدود 3000 مجموعه نیمه کاره در کشور متوقف مانده است و برخی از آنها کار ساختشان به پایان رسیده ولی هزینه استعدادیابی در ورزش یکی از مهم ترین بخشهای ورزش کشور است ولی متاسفانه کندترین و خنثی ترین و بی تفاوت ترین مدیران در راس این مسند قرار می گیرند در حالی که این حیطه می بایست در اختیار مجربترین متخصصان ورزشی قرار گیرند .مانند کشف حسین رضازاده که از آموزشگاههای اردبیل توسط مربی بلغاری ایوانف انجام شد و سالها سطح رشته وزنه برداری کشور را در اوج نگاه داشته است و تا سالها ورزش کشور و دنیا را بهت زده خود نماید و باعث کسب افتخار برای کشور عزیزمان شود. به طور کلی نقش دانشگاهیان در ورزش کشور بسیار ناچیز می باشد و اگر هم تعدادی از آنان در بدنه ورزش و در پست های مدیریتی در ورزش وجود دارند نقش سازنده و تاثیر گذار نداشته و به دلیل قرابت با روسای سازمان تربیت بدنی در گذشته و وزارت ورزش فعلی به چهره ای سیاسی تبدیل شده و مصلحت جایگاهی خود را اجل موضوعات و صلاح ورزش کشور دیده و یا در طول زمان بی تفاوت شده و یا مدیران توصیه پذیر و امر بر مدیران بالا دستی خود شده اند.
,نویسنده:مهدی سادات الحسینی-استاد دانشگاه پیام نور کرج
]
ارسال دیدگاه