گفتگو با خیاط باصفایی که 63 سال کار کرد اما بازنشست نشد؛

خیاطی از لحاظ درآمدی برای جوانان شغل مناسبی است

محمدرضا جعفری پیرمرد خیاط بیرجندی از 63 سال حضورش در حرفه خیاطی و فراز و نشیب‌های عمر 69 ساله‌اش با ما سخن می‌گوید.

[

به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا پایگاه خبری تحلیلی بیرجندرسا در شرایطی که جوانان از پیوستن به شغل‌ها و حرفه‌های مختلف طفره رفته و گویی همگان در انتظار نشستن پشت میزی هستند؛ از این رو با محمدرضا جعفری، خیاط قدیمی هم کلام شدیم که متولد ۱۳۲۳ ، در روستای خنگ رخ به دنیا آمده از شش سالگی کار خیاطی را شروع کرده و همچنان به چرخ خیاطی رنگ و رو رفته‌اش پایبند است.

, شبکه اطلاع رسانی دانا, پایگاه خبری تحلیلی بیرجندرسا,

او می‌گوید: خیاطی را از شش سالگی با حضور در مغازه استاد ابراهیم نیک کار یاد گرفتم و آن‌قدر آن‌جا ماندم و به دوختن ادامه دادم تا خودم استاد شدم.

وی از دوران شیرین استقلال اقتصادی‌اش به خوبی یاد می‌کند و می‌گوید: ۱۸ ساله که بودم با خریداری یک چرخ خیاطی پایه کوچک و اجاره یک مغازه جمع و جور توانستم اولین بار حس زیبای روی پای خود ایستادن را تجربه کنم.

که تا کنون ۴ بار چرخ‌های خیاطی‌اش را عوض کرده تا بتواند همچنان به دوختن ادامه دهد، از ۵ فرزندش که هیچ کدام به شغل خیاطی روی نیاورده‌اند می‌گوید و ادامه می‌دهد: جوانان این دوره زمانه فقط به شغل‌های دولتی و پشت میز نشینی علاقه دارند.

وی درآمد شغل خیاطی برای جوانان را مناسب می‌داند و می‌افزاید: جوانان می‌توانند با گرویدن به این شغل درآمد متوسطی داشته و زندگی خود را اداره کنند.

وی که در کنار شغلش دفاع از میهنش را نیز از یاد نبرده است، طی ایام جنگ تحمیلی دو مرتبه به جبهه‌های نبرد حق علیه باطل نیز اعزام شده است و حدودا سه ماهی را با رزمنده‌ها گذرانده است.

وی از عدم پوشش بیمه و اینکه اگر کسالت هم داشته باشد مجبور است برای معیشتش به مغازه بیاید سخن می‌گوید و انتظار خود از مسئولان را محقق شدن بیمه‌اش بعد از ۶۳ سال کار مستمر می‌داند.

چه خوب است جوانان ما نیز در این ایامی که به قول خودشان کفگیر اشتغال به ته دیگ خورده، همچنان دست روی دست نگذراند و با گرویدن مشاغلی که به آن علاقه دارند همچون خیاطی علاوه بر ایجاد زمینه شغلی برای خودشان، کارآفرین هم بوده و بتوانند روزی رسان چند خانواده دیگر نیز باشند.