بمناسبت شهادت امام موسی کاظم(ع) ؛
۲۵ رجب مصادف باشهادت اسوه صبر و مقاومت
کاظم آل محمد صلی الله علیه و آله ، ستاره ای از این منظومه است که درخشش وجودی اش، انعکاس فضیلت های همه نیک سیرتان تاریخ به شمار می آید وسجده های طولانی و چشمان بارانی اش، از عشقی پایدار و ایمانی عمیق به ساحت قدس ربوبی حکایت می کند.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا، به نقل از“رودبار ما “،آن چه پیشوایان الهی را از دیگران ممتاز ساخته، گستره وجودی و جامعیت ارزش های انسانی آنان است. یک بار آن بزرگواران را در هاله ای از عشق دلدار و دلی بی تاب از حب یار می بینی که زمزمه های روح نوازشان، طبیعت را میهمان ملکوت و همنوای خلوت انس ساخته است و دیگر بار آن ها را مبارزی خستگی ناپذیر می یابی که فریادشان ملتی را حیات و زندگی بخشیده و نامردمی ها را به تحقیر کشانده است، و این جملگی در حالی است که دستان پر مهر و عاطفه شان، جهانی از شکوفه های امید و رحمت را به درماندگان و بیچارگان هدیه می کند و خود زاهدانه ترین زندگی را برای خویش برمی گزینند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, رودبار ما , رودبار ما,
کاظم آل محمد صلی الله علیه و آله ، ستاره ای از این منظومه است که درخشش وجودی اش، انعکاس فضیلت های همه نیک سیرتان تاریخ به شمار می آید وسجده های طولانی و چشمان بارانی اش، از عشقی پایدار و ایمانی عمیق به ساحت قدس ربوبی حکایت می کند.
خاندان و امام کاظم علیه السلام
, خاندان و امام کاظم علیه السلام,
عترت رسول اللّه صلی الله علیه و آله ، از اصیل ترین و شناخته ترین نَسَب ها و دودمان، واز نسل پیامبران پیشین هستند. پدر امام کاظم علیه السلام ، حضرت امام جعفر صادق علیه السلام ، مؤسس دانشگاه جعفری و نشردهنده فقه اصیل اسلام و احیاکننده دین بود؛ همان کسی که مظهر علم و فضیلت، زهد و تقوا و صاحب مقامات معنوی شگفت انگیزی به شمار می آمد. او خون حسین علیه السلام را در رگ ها داشت و از همه فرصت ها و امکانات زمان بهره گرفت تا فقه جعفری مدوّن گشت.
مادرامام هفتم علیه السلام
, مادرامام هفتم علیه السلام,
مادر امام هفتم علیه السلام ، حُمَیده اندلسی است؛ کنیزی که برخی او را رومی الاصل دانسته اند. او زنی پاک، مومن و پاکدامن بود. در شأن او همین بس که با وجود آن همه زنان آزاد و آن همه دختران از خانواده های اشراف، حتی از خاندان هاشمی و علوی، امام باقر علیه السلام به وی روی آورد و او را به همسری امام بعد از خود برگزید. در توصیف او روایت شده که در دوران بردگی، فرشتگان خدا از او حراست می کردند. حمیده بعدها به درجه ای ارزش مند و تعالی رسید که او را فقیه و عالمه خوانده اند. امام صادق علیه السلام درباره وی فرمودند: «حمیده، مانند طلای ناب از آلودگی ها پاک بود. ملائک خداوند از او حراست می کردند تا به همسری من درآمد و این به علت احترام من و امام بعد از من در نزد خدا بود».
فلسفه نام موسی علیه السلام
, فلسفه نام موسی علیه السلام,
امام هفتم علیه السلام را موسی نام نهادند؛ نامی که از پیش در لوح فاطمه علیهاالسلام آمده و در تداوم معرفی امامان و خلفای پس از رسول اللّه صلی الله علیه و آله مطرح شده بود. امام صادق علیه السلام در اجرا و رعایت حکم خدا در تداوم امامت بعد از خود، این نام را برای آن حضرت برگزید.
,
در خاندان رسول اللّه صلی الله علیه و آله ، نام موسی بی سابقه و برای اولین بار بود. شاید این نام یادآوری خاطره حضرت موسی علیه السلام و مجاهدت های آن حضرت در مبارزه با فرعون و بت شکنی هایش در عصر طاغوت زمان باشد. شاید خدامی خواست در نسل رسول گرامی اسلام نیز نمادی از مقاومت موسای پیامبررا عرضه کند؛ که او با فرعون مصر در افتاد و این با فرعون بنی عباس، یعنی هارون.
القاب حضرت موسی بن جعفر علیه السلام
, القاب حضرت موسی بن جعفر علیه السلام,
امام هفتم علیه السلام را القاب متعددی است که هر کدام به ویژگی ای از آن حضرت اشاره دارد. در این جا به ذکر چند نمونه از آن ها بسنده می کنیم.
,۱٫ کاظم: او را کاظم علیه السلام خوانده اند، به دلیل فروخوردن خشمش، به خاطر توفانی بودن و در عین حال دم برنیاوردنش، به سبب تحمل آزارش در راه رضای خدا.
,۲٫ باب الحوائج: او باب الحوائج است؛ یعنی دروازه و مرجع حاجات و برآورنده حاجات یا واسطه آن ها. باور مردم این بوده و هست که اگر مردی را حاجت ونیازی باشد و به درگاه او روی آورد و اورا واسطه قرار دهد، خدا به احترام او حاجتش را برمی آورد و رفع درماندگی اش می کند.
,۳٫ عالم: به معنای آگاه و دانا، که درباره علم او سخن های بسیاری بوده و هست.
,۴٫ صابر: به معنای پایدار و مقاوم در برابر سختی ها و فشارها.
,,
پیشوای هفتم از منظر دیگران
, پیشوای هفتم از منظر دیگران,شیخ مفید(ره) می گوید: ابوالحسن موسی بن جعفر علیه السلام ، عابدترین و فقیه ترینِ اهل زمانش بود. ازهمه سخی تر و از لحاظ کرامت نفس، در عالی ترین درجه قرار داشت… نوافل شب را می خواند تابه وقت صبح می رسید و بلافاصله نماز صبح را برگزار می کرد، آن گاه تا طلوع آفتاب به تعقیب و ذکر خدا اشتغال داشت. بعد سر به سجده می گذاشت و مشغول دعا و حمد بود تا نزدیکی ظهر. از ترس خدا گریه می کرد تا جایی که اشک از محاسنش جاری می شد.
,مرحوم سید بن طاووس رحمه الله که از مفاخر دنیای اسلام است در شأن آن حضرت علیه السلام می گوید: او وصی و جانشین افراد پاک و نیکوکار، پیشوای همه خوبان، و میراث دار آرامش و متانت است.
,ابن ابی الحدید می نوسید: او دین، فقاهت، عمل عبادی و مشی به حق بندگی را در خود جمع کرده و دارای صبر و حلم بود.
,یعقوبی تاریخ نگار مشهور می نویسد: موسی بن جعفر علیه السلام ، عابدترین مردم زمان خود بوده است.
,ابن حجر می گوید: او وارث علوم و دانش های پدر و دارای فضل و کمال او بود. وی در پرتو عفو و گذشت و بردباری شگفت انگیز که در رفتار با مردم نادان زمان خود از خود نشان می داد، لقب کاظم یافت.
,زمامداران عصر حضرت کاظم علیه السلام
, زمامداران عصر حضرت کاظم علیه السلام,حضرت موسی بن جعفر علیه السلام ، پس از پدر ۳۵ سال بر مردم امامت نمود و این دوره، با زمامداری غاصبانه چهار تن از بنی عباس مصادف بود: ده سال اول دوران امامت آن حضرت در عصر منصور گذشت. او عصبی ترین دشمنان خاندان علی علیه السلام و در کینه و حسادت به آن بزرگواران بی مانند بود. ده سال دیگر را در عصر مهدی گذراند. سخت گیری های مهدی چون منصور موذیانه نبود، ولی در عین حال اهانت هایی به حضرت روا می داشت. یک سال را در عصر هادی گذراند و درآن دوره برای امام، زندانی اندک و محدودی پیش آمد و بعد حضرت آزاد شد. چهارده سال را هم در عصر هارون سپری کرد که دوره ای بسیار سخت و جانکاه بود و اغلب در زجر و حبس و شکنجه، آن هم در موقعیتی بسیار دشوار بود و سرانجام هم در زندان هارون، مسموم گشت وبه شهادت رسید.
,انتهای پیام/گ
]
ارسال دیدگاه