جای خالی موزه تاریخ تشیع در کشور

موزه ها جاهایی هستند  برای یادآوری همه چیزهای که در طول گذر زمان ما آنها را ممکنه فراموش کرده باشیم به همین خاطر سر زدن باعث می شود ما نگاهی به گذشته داشته باشیم و ببینیم از چه مسیرهایی عبور کرده ایم، مثل آلبوم عکس که با ورق زدن آن خیلی از افراد و مناظر در ذهن تداعی می شود.

در دیدار از موزه ها ما متوجه می شویم چه فراز و نشیب ها، سختی و فراقت هایی وجود داشته وبا تاریخ نیاکان خودمان آشنا می شویم و کارهای خوبشان را انجام دهیم وبیشتر کنیم و کارهای بد را انجام ندهیم.

در کشورهای پیشرفته تلاش می شود بچه ها از کودکی با مقوله های مثل موزه، تاریخ و باستان شناسی آشنا شوند و صرفأ به معنای سرگرمی نیست بلکه آموزش مهارت های زندگی است.

در برخی از این کشورها خیلی از اوقات به جای تدریس مفاهیم درسی دیر باوربچه ها به موزه ها می روند و با دیدن، لمس کردن و حس کردن همه آن مفاهیم را یاد بگیرند در واقع 90در صد یادگیری از طریق دیدن است.

ما در کتاب های ابتدایی خیلی مطالب در مورد ماشین بخار خوانده ایم ولی ماشین بخار ندیده ایم اگر به صورت عینی دیده بودیم خیلی چیزهایی دیگر هم می توانستیم در کنارش به خاطر بسپاریم مثل اسب بخار، انقلاب صنعتی و پیشرفت.

در موزه ها خوب دیدن، خوب شنیدن، خوب حس کردن آموزش داده می شود. وقتی در کنار یک شئی با تاریخچه کهن قرارمی گیریم و با آن همراه می شویم، حس می کنیم عمری برابرآن پیدا کرده ایم.

اتصال به گذشته که از طریق موزه ها حاصل می شود مثل عکس گرفتن در کنار یک اثر مقدس باعث می شود تا شما احساس اتصال پیدا کنید. باید به تعداد تمام مفاهیم بشری موزه وجود داشته باشد تا ما بتوانیم بفهمیم چه پیشرفت های حاصل شده است. درکشورمان موزه های زیادی داریم اما هنوز هم نیازمند ساخت موزه ها هستیم.

جای موزه هایی مثل موزه تاریخ تشیع خالی است ما موزه هایی مثل تاریخ علم، انقلاب اسلامی، موزه های آموزشی و موزه مشاهیر به معنای واقعی نداریم تکه های کوچکی هست که کافی نیست.

همه دستگاه های دولتی، علاقمندان و همه مجموعه داران باید تلاش کنند تا موزه ها را بسازند. موزه هایی متنوع با کارکردهای حفظ و نگه داری و آموزش.

ما با اینکه از دفاع مقدس عبور کرده ایم ولی موزه دفاع مقدس، موزه شهدا خیلی کم داریم شاید یکی از کارهای که باید انجام دهیم، تلاش کنیم تا در ابتدا همه علاقمند به خوب دیدن، شنیدن و حس کردن شوند و بعد از آن به نوشتن، جمع آوری و نگهداری مصادیق فرهنگی و تمدنی معتقد شوند، تا به مرور به موزه ها علاقمند شوند.

 موزه ها در کار یاد آوری می توانند کار آفرین باشند موزه ها می توانند پر کننده اوقات فراغت باشند.

موزه ها می توانند حافظ همه چیزهایی باشند که ما دوست داریم برای آیندگانمان به ارث بگذاریم همه مواریثی که دوست داریم دوست داشته شوند.

موزه ها جایی هستند برای عینیت بخشی به این مفهوم که میراث خود را بدارید دوست که گنجی ز پیشینیان اندر اوست(سعدی).

آموزش مهارتهای زندگی باعث می شود جامعه رو به پیشرفت رود که یکی از آنها علاقمندی به دیدار موزه ها است. موزه ها در کشور ما ساختارتمام دولتی دارند و نمی توانند به صورت خود کفا باشند چون بازدید کننده ندارند و علت این نبود بازدید آموزش ندادن مهارت بازدید، تماشا کردن وحس کردن از موزه هاست.

 

بابک زمانی پور
انتهای پیام/ر