برخوردهای عتاب آلود با ناهیان از منکر سیاسی در استان چه معنائی دارد
همچنان که اظهار ارادت به اختلاس کنندگان میلیاردی و منافیان عفت عمومی محکوم و به شدت مذموم است اظهار دوستی با فتنه گران صد برابر مذموم تر وخطرناکتر است .[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از خاورستان: یادداشت ذیل توسط برادر حسین سمندری به ایمیل خاورستان ارسال شده است . لذا این یادداشت به شرح ذیل خدمت خوانندگان محترم تقدیم می گردد . گفتنی است از آنجا که خاورستان قصد تخریب شخصیت خاصی نداشته و این مطلب را از روی دلسوزی و نقد سازنده منتشر نموده است لذا با اجازه نویسنده یادداشت ، نام حقیقی و حقوقی افراد در آن حذف گردید .
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, خاورستان," مقام معظم رهبری در سخنرانی روز اول فروردین سال جاری در جمع زائرین و مجاورین حرم مطهر رضوی نکات مهمی فرمودند . بخشی از صحبت های ایشان به 4 محور اساسی تشکیل نظام اسلامی اشاره شد و بر اصول اساسی نماز ، زکات ، امر به معروف و نهی از منکر تأکید کردند .
رهبر انقلاب در این دیدار با تشریح امر به معروف و نهی از منکر فرمودند : " مهمترین قلم امر به معروف و نهی از منکر عبارت است از امر به بزرگترین معروفها و نهی از بزرگترین منکرها. بزرگترین معروفها در درجهی اوّل عبارت است از ایجاد نظام اسلامی و حفظ نظام اسلامی؛ این امر به معروف است. معروفی بالاتر از ایجاد نظام اسلامی و حفظ نظام اسلامی نداریم؛ هر کسی که در این راه تلاش کند، آمر به معروف است . "
ایشان در ادامه به منکرات هم اشاره می کنند و می فرمایند : " نقطهی مقابل اینها هم عبارت است از منکرها. ابتذال اخلاقی منکر است، کمک به دشمنان اسلام منکر است، تضعیف نظام اسلامی منکر است، تضعیف فرهنگ اسلامی منکر است، تضعیف اقتصاد جامعه و تضعیف علم و فنّاوری منکر است؛ از این منکرها باید نهی کرد. "
بنابراین بنابر گفته مقام معظم رهبری مهمترین معروف ایجاد و حفظ نظام اسلامی است و مهمترین منکر تضعیف نظام اسلامی می باشد . لذا کلیه فعالیتهایی که در حوزه های مختلف فرهنگی اقتصادی اجتماعی و مخصوصا سیاسی به حفظ نظام اسلامی منجر شود معروف و تمام تلاشهایی که در حوزه های مختلف سیاسی فرهنگی و اقتصادی به تضعیف و سقوط نظام اسلامی می انجامد منکر قلمداد می شود .
البته می توان بر اساس همین حوزه ها معروفات و منکرات را دسته بندی کرد . معروفات فرهنگی و در مقابل آن منکرات فرهنگی ، معروفات سیاسی و در مقابل آن منکرات سیاسی ، معروفات اقتصادی و در مقابل آن منکرات اقتصادی و ...
اما آنچه در بین همه حوزه ها مورد توجه وتأثیر بیشترو گسترده تر است معروف و منکر سیاسی است . گرچه حوزه فرهنگی به دلیل وابستگی به ایدئولوژی ها و اعتقادات و زیرساخت های فکری و ذهنی جامعه بنیادی تر است ولی زمان تغییر ایدئولوژی ها یک سال و چند سال نیست و در یک بازه زمانی 30 سال و 50 سال تعریف می شود که این بازه زمانی فرصت را برای شناسائی عوامل مخرب دشمن و حضور گسترده نیرویهای مدافع نظام می دهد . اما خطرناکترین حوزه در جابجائی و حتی سقوط یک نظام حوزه سیاسی است . شبیه آنجه در شوروی سابق اتفاق افتاد که با تغییر رویکرد سیاسی شوروی سقوط کرد و یا آنچه که در چارچوب انقلاب های رنگی در کرواسی و ... رخ داد که به تغییر رویکرد سیاسی کلان یک نظام انجامید .
شبیه همین اتفاق نیز در سال 88 در کشور جمهوری اسلامی ایران اتفاق افتاد . دشمنان خواستند با حرکت چند ماهه سیاسی بتوانند سیاست های کلان نظام جمهوری اسلامی را تغییر داده و یا حتی نظام اسلامی را ساقط کنند .
بنابراین گرچه حوزه های مختلف فرهنگی اقتصادی اجتماعی و مخصوصا فرهنگی تإثیر مهمی بر حفظ و سقوط نظام جمهوری اسلامی دارند اما خطرناکترین و سریعترین تإثیر مربوط به حوزه سیاسی است .
اما متإسفانه در جامعه ما منکرات فرهنگی اقتصادی و اجتماعی منکر و رذیله به حساب می آید اما از منکر سیاسی غفلت شده است .
به عنوان مثال منکر اقتصادی بزرگ مانند اختلاس های میلیاردی و ... مورد توجه شدید افکار عمومی قرار می گیرد و دستگاه قضائی مجبور می شود تمام فعالان این اختلاس و همکاران و حمایت کنندگان از آن را به میز محاکمه بکشاند و مجازات های سنگین اعدام و حبس ابد برای آن منظور نماید و کسی را پیدا نمی کنید که در جامعه از این حرکت زشت اقتصادی حمایت نماید .
در خصوص منکرات فرهنگی نیز وضع به همین منوال است . اگر فردی اعمال منافی عفت انجام دهد خودش و تمامی همکارانش به شدت محاکمه می شوند و هیچ کسی فکر دفاع از این منکر فرهنگی را نیز نمی کند . کسی را پیدا نمی کنید که به ذهنش خطور کند که پس ازاعدام چنین شخصی به واسطه همدلی و رفاقت ، به دوستان این محکوم اعدامی تسلی خاطر نماید .
ولی در خصوص منکر سیاسی علی رغم خطر صدچندان آن که حتی باعث سقوط نظام در عرض شاید چند ماه گردد چنین حساسیتی در جامعه وجود ندارد .
نمونه دقیق و عینی چنین منکری در عرصه سیاسی ، فتنه سال 88 بود . فتنه ای که مانند سایر انقلاب های رنگین با شعار دروغین تقلب آغاز شد ولی با شعارهایی که بر علیه امام (ره) ، رهبری و حتی امام حسین (ع) داده شد مشخص شد که هدف نهائی آن ساقط شدن نظام است گرچه ملت با سیل خروشان و انقلابی خود در 9 دی تومار همه فتنه گران در هم پیچید . پس از فتنه 88 سران فتنه بنابر مصلحت محصور شدند ولی سایرین دردادگاه انقلاب محکوم شدند .
جریان سیاسی اصلاح طلب که در واقع فتنه 88 در دامن آنها پرورش یافته بود پس از واقعه 9 دی 88 و محاکمه سران آنها در دادگاه انقلاب و حصر برخی دیگر خود را منزوی و دور اندخته دید لذا سعی در کتمان و فرعی جلوه دادن فتنه 88 و حتی فراموشی آن برآمد تا حساسیت مردم و مسئولین را نسبت به این منکر خطیر سیاسی کاهش دهند . گرچه برخی اتفاقات اخیر در دولت روحانی نشان داد که تا حدودی در این کار ، حداقل در سطح مسئولان موفق شده اند .
این کاهش حساسیت از این منکر خطرناک سیاسی به حدی رسیده است که برخی از مسئولان بلندپابه استان ابراز رفاقت و ارادت با حامیان فتنه گران داشته اند و حتی پس از تذکر و نهی از منکر رسانه ها نسبت به این منکر سیاسی خطرناک ( البته بر اساس فرمایشات صریح مقام معظم رهبری) این مسئول بلندپایه ستاد امر به معروف و نهی از منکر استان، با حالت عتاب، خطاب به ناهیان از منکر فرموده اند: اینها (یعنی رسانه های معترض) می خواهند منکرات را به من یاد بدهند؟!/ این آرزو را به گور خواهند برد.
بنابراین همچنان که اظهار ارادت به اختلاس کنندگان میلیاردی و منافیان عفت عمومی محکوم و به شدت مذموم است اظهار دوستی با فتنه گران صد برابر مذموم تر وخطرناکتر است. لذا انتظار آن است مسئولی که برای اشاعه امر به معروف و نهی از منکر و حمایت از امران به معروف و ناهیان از منکر در استان برنامه ریزی می کند و دستور صادر می کند سعه صدر خود را آنقدر بالا ببرد که اگر کسی خواست او را از منکری(آنهم منکری خطرناک و سیاسی به نام ارادت به فتنه گران) نهی کند با چنین بیان عجیب و غریبی مواجه نشود که "این آرزو را به گور خواهند برد."
در پایان یادآوری دو بند بسیار مهم از قانون حمایت از آمران به معروف و ناهیان از منکر ضروری به نظر می آید :
ماده 8- مردم از حق دعوت به خیر، نصیحت، ارشاد در مورد عملکرد دولت برخوردارند و در چارچوب شرع و قوانین میتوانند نسبت به مقامات، مسئولان، مدیران و کارکنان تمامی اجزای حاکمیت و قوای سهگانه اعم از وزارتخانهها، سازمانها، مؤسسات، شرکتهای دولتی، مؤسسات و نهادهای عمومی غیردولتی، نهادهای انقلاب اسلامی، نیروهای مسلح و کلیه دستگاههایی که شمول قوانین و مقررات عمومی نسبت به آنها مستلزم ذکر یا تصریح نام است، امر به معروف و نهی از منکر کنند.
ماده 9- اشخاص حقیقی یا حقوقی حق ندارند در برابر اجرای امر به معروف و نهی از منکر مانع ایجاد کنند. ایجاد هرنوع مانع و مزاحمت که بهموجب قانون جرم شناخته شده است؛ علاوه بر مجازات مقرر، موجب محکومیت به حبس تعزیری یا جزای نقدی درجه هفت میگردد.
انتهای پیام/ر
" مقام معظم رهبری در سخنرانی روز اول فروردین سال جاری در جمع زائرین و مجاورین حرم مطهر رضوی نکات مهمی فرمودند . بخشی از صحبت های ایشان به 4 محور اساسی تشکیل نظام اسلامی اشاره شد و بر اصول اساسی نماز ، زکات ، امر به معروف و نهی از منکر تأکید کردند .
رهبر انقلاب در این دیدار با تشریح امر به معروف و نهی از منکر فرمودند : " مهمترین قلم امر به معروف و نهی از منکر عبارت است از امر به بزرگترین معروفها و نهی از بزرگترین منکرها. بزرگترین معروفها در درجهی اوّل عبارت است از ایجاد نظام اسلامی و حفظ نظام اسلامی؛ این امر به معروف است. معروفی بالاتر از ایجاد نظام اسلامی و حفظ نظام اسلامی نداریم؛ هر کسی که در این راه تلاش کند، آمر به معروف است . "
ایشان در ادامه به منکرات هم اشاره می کنند و می فرمایند : " نقطهی مقابل اینها هم عبارت است از منکرها. ابتذال اخلاقی منکر است، کمک به دشمنان اسلام منکر است، تضعیف نظام اسلامی منکر است، تضعیف فرهنگ اسلامی منکر است، تضعیف اقتصاد جامعه و تضعیف علم و فنّاوری منکر است؛ از این منکرها باید نهی کرد. "
بنابراین بنابر گفته مقام معظم رهبری مهمترین معروف ایجاد و حفظ نظام اسلامی است و مهمترین منکر تضعیف نظام اسلامی می باشد . لذا کلیه فعالیتهایی که در حوزه های مختلف فرهنگی اقتصادی اجتماعی و مخصوصا سیاسی به حفظ نظام اسلامی منجر شود معروف و تمام تلاشهایی که در حوزه های مختلف سیاسی فرهنگی و اقتصادی به تضعیف و سقوط نظام اسلامی می انجامد منکر قلمداد می شود .
البته می توان بر اساس همین حوزه ها معروفات و منکرات را دسته بندی کرد . معروفات فرهنگی و در مقابل آن منکرات فرهنگی ، معروفات سیاسی و در مقابل آن منکرات سیاسی ، معروفات اقتصادی و در مقابل آن منکرات اقتصادی و ...
اما آنچه در بین همه حوزه ها مورد توجه وتأثیر بیشترو گسترده تر است معروف و منکر سیاسی است . گرچه حوزه فرهنگی به دلیل وابستگی به ایدئولوژی ها و اعتقادات و زیرساخت های فکری و ذهنی جامعه بنیادی تر است ولی زمان تغییر ایدئولوژی ها یک سال و چند سال نیست و در یک بازه زمانی 30 سال و 50 سال تعریف می شود که این بازه زمانی فرصت را برای شناسائی عوامل مخرب دشمن و حضور گسترده نیرویهای مدافع نظام می دهد . اما خطرناکترین حوزه در جابجائی و حتی سقوط یک نظام حوزه سیاسی است . شبیه آنجه در شوروی سابق اتفاق افتاد که با تغییر رویکرد سیاسی شوروی سقوط کرد و یا آنچه که در چارچوب انقلاب های رنگی در کرواسی و ... رخ داد که به تغییر رویکرد سیاسی کلان یک نظام انجامید .
شبیه همین اتفاق نیز در سال 88 در کشور جمهوری اسلامی ایران اتفاق افتاد . دشمنان خواستند با حرکت چند ماهه سیاسی بتوانند سیاست های کلان نظام جمهوری اسلامی را تغییر داده و یا حتی نظام اسلامی را ساقط کنند .
بنابراین گرچه حوزه های مختلف فرهنگی اقتصادی اجتماعی و مخصوصا فرهنگی تإثیر مهمی بر حفظ و سقوط نظام جمهوری اسلامی دارند اما خطرناکترین و سریعترین تإثیر مربوط به حوزه سیاسی است .
اما متإسفانه در جامعه ما منکرات فرهنگی اقتصادی و اجتماعی منکر و رذیله به حساب می آید اما از منکر سیاسی غفلت شده است .
به عنوان مثال منکر اقتصادی بزرگ مانند اختلاس های میلیاردی و ... مورد توجه شدید افکار عمومی قرار می گیرد و دستگاه قضائی مجبور می شود تمام فعالان این اختلاس و همکاران و حمایت کنندگان از آن را به میز محاکمه بکشاند و مجازات های سنگین اعدام و حبس ابد برای آن منظور نماید و کسی را پیدا نمی کنید که در جامعه از این حرکت زشت اقتصادی حمایت نماید .
در خصوص منکرات فرهنگی نیز وضع به همین منوال است . اگر فردی اعمال منافی عفت انجام دهد خودش و تمامی همکارانش به شدت محاکمه می شوند و هیچ کسی فکر دفاع از این منکر فرهنگی را نیز نمی کند . کسی را پیدا نمی کنید که به ذهنش خطور کند که پس ازاعدام چنین شخصی به واسطه همدلی و رفاقت ، به دوستان این محکوم اعدامی تسلی خاطر نماید .
ولی در خصوص منکر سیاسی علی رغم خطر صدچندان آن که حتی باعث سقوط نظام در عرض شاید چند ماه گردد چنین حساسیتی در جامعه وجود ندارد .
نمونه دقیق و عینی چنین منکری در عرصه سیاسی ، فتنه سال 88 بود . فتنه ای که مانند سایر انقلاب های رنگین با شعار دروغین تقلب آغاز شد ولی با شعارهایی که بر علیه امام (ره) ، رهبری و حتی امام حسین (ع) داده شد مشخص شد که هدف نهائی آن ساقط شدن نظام است گرچه ملت با سیل خروشان و انقلابی خود در 9 دی تومار همه فتنه گران در هم پیچید . پس از فتنه 88 سران فتنه بنابر مصلحت محصور شدند ولی سایرین دردادگاه انقلاب محکوم شدند .
جریان سیاسی اصلاح طلب که در واقع فتنه 88 در دامن آنها پرورش یافته بود پس از واقعه 9 دی 88 و محاکمه سران آنها در دادگاه انقلاب و حصر برخی دیگر خود را منزوی و دور اندخته دید لذا سعی در کتمان و فرعی جلوه دادن فتنه 88 و حتی فراموشی آن برآمد تا حساسیت مردم و مسئولین را نسبت به این منکر خطیر سیاسی کاهش دهند . گرچه برخی اتفاقات اخیر در دولت روحانی نشان داد که تا حدودی در این کار ، حداقل در سطح مسئولان موفق شده اند .
این کاهش حساسیت از این منکر خطرناک سیاسی به حدی رسیده است که برخی از مسئولان بلندپابه استان ابراز رفاقت و ارادت با حامیان فتنه گران داشته اند و حتی پس از تذکر و نهی از منکر رسانه ها نسبت به این منکر سیاسی خطرناک ( البته بر اساس فرمایشات صریح مقام معظم رهبری) این مسئول بلندپایه ستاد امر به معروف و نهی از منکر استان، با حالت عتاب، خطاب به ناهیان از منکر فرموده اند: اینها (یعنی رسانه های معترض) می خواهند منکرات را به من یاد بدهند؟!/ این آرزو را به گور خواهند برد.
بنابراین همچنان که اظهار ارادت به اختلاس کنندگان میلیاردی و منافیان عفت عمومی محکوم و به شدت مذموم است اظهار دوستی با فتنه گران صد برابر مذموم تر وخطرناکتر است. لذا انتظار آن است مسئولی که برای اشاعه امر به معروف و نهی از منکر و حمایت از امران به معروف و ناهیان از منکر در استان برنامه ریزی می کند و دستور صادر می کند سعه صدر خود را آنقدر بالا ببرد که اگر کسی خواست او را از منکری(آنهم منکری خطرناک و سیاسی به نام ارادت به فتنه گران) نهی کند با چنین بیان عجیب و غریبی مواجه نشود که "این آرزو را به گور خواهند برد."
در پایان یادآوری دو بند بسیار مهم از قانون حمایت از آمران به معروف و ناهیان از منکر ضروری به نظر می آید :
ماده 8- مردم از حق دعوت به خیر، نصیحت، ارشاد در مورد عملکرد دولت برخوردارند و در چارچوب شرع و قوانین میتوانند نسبت به مقامات، مسئولان، مدیران و کارکنان تمامی اجزای حاکمیت و قوای سهگانه اعم از وزارتخانهها، سازمانها، مؤسسات، شرکتهای دولتی، مؤسسات و نهادهای عمومی غیردولتی، نهادهای انقلاب اسلامی، نیروهای مسلح و کلیه دستگاههایی که شمول قوانین و مقررات عمومی نسبت به آنها مستلزم ذکر یا تصریح نام است، امر به معروف و نهی از منکر کنند.
ماده 9- اشخاص حقیقی یا حقوقی حق ندارند در برابر اجرای امر به معروف و نهی از منکر مانع ایجاد کنند. ایجاد هرنوع مانع و مزاحمت که بهموجب قانون جرم شناخته شده است؛ علاوه بر مجازات مقرر، موجب محکومیت به حبس تعزیری یا جزای نقدی درجه هفت میگردد.
انتهای پیام/ر
" مقام معظم رهبری در سخنرانی روز اول فروردین سال جاری در جمع زائرین و مجاورین حرم مطهر رضوی نکات مهمی فرمودند . بخشی از صحبت های ایشان به 4 محور اساسی تشکیل نظام اسلامی اشاره شد و بر اصول اساسی نماز ، زکات ، امر به معروف و نهی از منکر تأکید کردند .
رهبر انقلاب در این دیدار با تشریح امر به معروف و نهی از منکر فرمودند : " مهمترین قلم امر به معروف و نهی از منکر عبارت است از امر به بزرگترین معروفها و نهی از بزرگترین منکرها. بزرگترین معروفها در درجهی اوّل عبارت است از ایجاد نظام اسلامی و حفظ نظام اسلامی؛ این امر به معروف است. معروفی بالاتر از ایجاد نظام اسلامی و حفظ نظام اسلامی نداریم؛ هر کسی که در این راه تلاش کند، آمر به معروف است . "
ایشان در ادامه به منکرات هم اشاره می کنند و می فرمایند : " نقطهی مقابل اینها هم عبارت است از منکرها. ابتذال اخلاقی منکر است، کمک به دشمنان اسلام منکر است، تضعیف نظام اسلامی منکر است، تضعیف فرهنگ اسلامی منکر است، تضعیف اقتصاد جامعه و تضعیف علم و فنّاوری منکر است؛ از این منکرها باید نهی کرد. "
بنابراین بنابر گفته مقام معظم رهبری مهمترین معروف ایجاد و حفظ نظام اسلامی است و مهمترین منکر تضعیف نظام اسلامی می باشد . لذا کلیه فعالیتهایی که در حوزه های مختلف فرهنگی اقتصادی اجتماعی و مخصوصا سیاسی به حفظ نظام اسلامی منجر شود معروف و تمام تلاشهایی که در حوزه های مختلف سیاسی فرهنگی و اقتصادی به تضعیف و سقوط نظام اسلامی می انجامد منکر قلمداد می شود .
البته می توان بر اساس همین حوزه ها معروفات و منکرات را دسته بندی کرد . معروفات فرهنگی و در مقابل آن منکرات فرهنگی ، معروفات سیاسی و در مقابل آن منکرات سیاسی ، معروفات اقتصادی و در مقابل آن منکرات اقتصادی و ...
اما آنچه در بین همه حوزه ها مورد توجه وتأثیر بیشترو گسترده تر است معروف و منکر سیاسی است . گرچه حوزه فرهنگی به دلیل وابستگی به ایدئولوژی ها و اعتقادات و زیرساخت های فکری و ذهنی جامعه بنیادی تر است ولی زمان تغییر ایدئولوژی ها یک سال و چند سال نیست و در یک بازه زمانی 30 سال و 50 سال تعریف می شود که این بازه زمانی فرصت را برای شناسائی عوامل مخرب دشمن و حضور گسترده نیرویهای مدافع نظام می دهد . اما خطرناکترین حوزه در جابجائی و حتی سقوط یک نظام حوزه سیاسی است . شبیه آنجه در شوروی سابق اتفاق افتاد که با تغییر رویکرد سیاسی شوروی سقوط کرد و یا آنچه که در چارچوب انقلاب های رنگی در کرواسی و ... رخ داد که به تغییر رویکرد سیاسی کلان یک نظام انجامید .
شبیه همین اتفاق نیز در سال 88 در کشور جمهوری اسلامی ایران اتفاق افتاد . دشمنان خواستند با حرکت چند ماهه سیاسی بتوانند سیاست های کلان نظام جمهوری اسلامی را تغییر داده و یا حتی نظام اسلامی را ساقط کنند .
بنابراین گرچه حوزه های مختلف فرهنگی اقتصادی اجتماعی و مخصوصا فرهنگی تإثیر مهمی بر حفظ و سقوط نظام جمهوری اسلامی دارند اما خطرناکترین و سریعترین تإثیر مربوط به حوزه سیاسی است .
اما متإسفانه در جامعه ما منکرات فرهنگی اقتصادی و اجتماعی منکر و رذیله به حساب می آید اما از منکر سیاسی غفلت شده است .
به عنوان مثال منکر اقتصادی بزرگ مانند اختلاس های میلیاردی و ... مورد توجه شدید افکار عمومی قرار می گیرد و دستگاه قضائی مجبور می شود تمام فعالان این اختلاس و همکاران و حمایت کنندگان از آن را به میز محاکمه بکشاند و مجازات های سنگین اعدام و حبس ابد برای آن منظور نماید و کسی را پیدا نمی کنید که در جامعه از این حرکت زشت اقتصادی حمایت نماید .
در خصوص منکرات فرهنگی نیز وضع به همین منوال است . اگر فردی اعمال منافی عفت انجام دهد خودش و تمامی همکارانش به شدت محاکمه می شوند و هیچ کسی فکر دفاع از این منکر فرهنگی را نیز نمی کند . کسی را پیدا نمی کنید که به ذهنش خطور کند که پس ازاعدام چنین شخصی به واسطه همدلی و رفاقت ، به دوستان این محکوم اعدامی تسلی خاطر نماید .
ولی در خصوص منکر سیاسی علی رغم خطر صدچندان آن که حتی باعث سقوط نظام در عرض شاید چند ماه گردد چنین حساسیتی در جامعه وجود ندارد .
نمونه دقیق و عینی چنین منکری در عرصه سیاسی ، فتنه سال 88 بود . فتنه ای که مانند سایر انقلاب های رنگین با شعار دروغین تقلب آغاز شد ولی با شعارهایی که بر علیه امام (ره) ، رهبری و حتی امام حسین (ع) داده شد مشخص شد که هدف نهائی آن ساقط شدن نظام است گرچه ملت با سیل خروشان و انقلابی خود در 9 دی تومار همه فتنه گران در هم پیچید . پس از فتنه 88 سران فتنه بنابر مصلحت محصور شدند ولی سایرین دردادگاه انقلاب محکوم شدند .
جریان سیاسی اصلاح طلب که در واقع فتنه 88 در دامن آنها پرورش یافته بود پس از واقعه 9 دی 88 و محاکمه سران آنها در دادگاه انقلاب و حصر برخی دیگر خود را منزوی و دور اندخته دید لذا سعی در کتمان و فرعی جلوه دادن فتنه 88 و حتی فراموشی آن برآمد تا حساسیت مردم و مسئولین را نسبت به این منکر خطیر سیاسی کاهش دهند . گرچه برخی اتفاقات اخیر در دولت روحانی نشان داد که تا حدودی در این کار ، حداقل در سطح مسئولان موفق شده اند .
این کاهش حساسیت از این منکر خطرناک سیاسی به حدی رسیده است که برخی از مسئولان بلندپابه استان ابراز رفاقت و ارادت با حامیان فتنه گران داشته اند و حتی پس از تذکر و نهی از منکر رسانه ها نسبت به این منکر سیاسی خطرناک ( البته بر اساس فرمایشات صریح مقام معظم رهبری) این مسئول بلندپایه ستاد امر به معروف و نهی از منکر استان، با حالت عتاب، خطاب به ناهیان از منکر فرموده اند: اینها (یعنی رسانه های معترض) می خواهند منکرات را به من یاد بدهند؟!/ این آرزو را به گور خواهند برد.
بنابراین همچنان که اظهار ارادت به اختلاس کنندگان میلیاردی و منافیان عفت عمومی محکوم و به شدت مذموم است اظهار دوستی با فتنه گران صد برابر مذموم تر وخطرناکتر است. لذا انتظار آن است مسئولی که برای اشاعه امر به معروف و نهی از منکر و حمایت از امران به معروف و ناهیان از منکر در استان برنامه ریزی می کند و دستور صادر می کند سعه صدر خود را آنقدر بالا ببرد که اگر کسی خواست او را از منکری(آنهم منکری خطرناک و سیاسی به نام ارادت به فتنه گران) نهی کند با چنین بیان عجیب و غریبی مواجه نشود که "این آرزو را به گور خواهند برد."
در پایان یادآوری دو بند بسیار مهم از قانون حمایت از آمران به معروف و ناهیان از منکر ضروری به نظر می آید :
ماده 8- مردم از حق دعوت به خیر، نصیحت، ارشاد در مورد عملکرد دولت برخوردارند و در چارچوب شرع و قوانین میتوانند نسبت به مقامات، مسئولان، مدیران و کارکنان تمامی اجزای حاکمیت و قوای سهگانه اعم از وزارتخانهها، سازمانها، مؤسسات، شرکتهای دولتی، مؤسسات و نهادهای عمومی غیردولتی، نهادهای انقلاب اسلامی، نیروهای مسلح و کلیه دستگاههایی که شمول قوانین و مقررات عمومی نسبت به آنها مستلزم ذکر یا تصریح نام است، امر به معروف و نهی از منکر کنند.
ماده 9- اشخاص حقیقی یا حقوقی حق ندارند در برابر اجرای امر به معروف و نهی از منکر مانع ایجاد کنند. ایجاد هرنوع مانع و مزاحمت که بهموجب قانون جرم شناخته شده است؛ علاوه بر مجازات مقرر، موجب محکومیت به حبس تعزیری یا جزای نقدی درجه هفت میگردد.
انتهای پیام/ر
" مقام معظم رهبری در سخنرانی روز اول فروردین سال جاری در جمع زائرین و مجاورین حرم مطهر رضوی نکات مهمی فرمودند . بخشی از صحبت های ایشان به 4 محور اساسی تشکیل نظام اسلامی اشاره شد و بر اصول اساسی نماز ، زکات ، امر به معروف و نهی از منکر تأکید کردند .
رهبر انقلاب در این دیدار با تشریح امر به معروف و نهی از منکر فرمودند : " مهمترین قلم امر به معروف و نهی از منکر عبارت است از امر به بزرگترین معروفها و نهی از بزرگترین منکرها. بزرگترین معروفها در درجهی اوّل عبارت است از ایجاد نظام اسلامی و حفظ نظام اسلامی؛ این امر به معروف است. معروفی بالاتر از ایجاد نظام اسلامی و حفظ نظام اسلامی نداریم؛ هر کسی که در این راه تلاش کند، آمر به معروف است . "
ایشان در ادامه به منکرات هم اشاره می کنند و می فرمایند : " نقطهی مقابل اینها هم عبارت است از منکرها. ابتذال اخلاقی منکر است، کمک به دشمنان اسلام منکر است، تضعیف نظام اسلامی منکر است، تضعیف فرهنگ اسلامی منکر است، تضعیف اقتصاد جامعه و تضعیف علم و فنّاوری منکر است؛ از این منکرها باید نهی کرد. "
بنابراین بنابر گفته مقام معظم رهبری مهمترین معروف ایجاد و حفظ نظام اسلامی است و مهمترین منکر تضعیف نظام اسلامی می باشد . لذا کلیه فعالیتهایی که در حوزه های مختلف فرهنگی اقتصادی اجتماعی و مخصوصا سیاسی به حفظ نظام اسلامی منجر شود معروف و تمام تلاشهایی که در حوزه های مختلف سیاسی فرهنگی و اقتصادی به تضعیف و سقوط نظام اسلامی می انجامد منکر قلمداد می شود .
البته می توان بر اساس همین حوزه ها معروفات و منکرات را دسته بندی کرد . معروفات فرهنگی و در مقابل آن منکرات فرهنگی ، معروفات سیاسی و در مقابل آن منکرات سیاسی ، معروفات اقتصادی و در مقابل آن منکرات اقتصادی و ...
اما آنچه در بین همه حوزه ها مورد توجه وتأثیر بیشترو گسترده تر است معروف و منکر سیاسی است . گرچه حوزه فرهنگی به دلیل وابستگی به ایدئولوژی ها و اعتقادات و زیرساخت های فکری و ذهنی جامعه بنیادی تر است ولی زمان تغییر ایدئولوژی ها یک سال و چند سال نیست و در یک بازه زمانی 30 سال و 50 سال تعریف می شود که این بازه زمانی فرصت را برای شناسائی عوامل مخرب دشمن و حضور گسترده نیرویهای مدافع نظام می دهد . اما خطرناکترین حوزه در جابجائی و حتی سقوط یک نظام حوزه سیاسی است . شبیه آنجه در شوروی سابق اتفاق افتاد که با تغییر رویکرد سیاسی شوروی سقوط کرد و یا آنچه که در چارچوب انقلاب های رنگی در کرواسی و ... رخ داد که به تغییر رویکرد سیاسی کلان یک نظام انجامید .
شبیه همین اتفاق نیز در سال 88 در کشور جمهوری اسلامی ایران اتفاق افتاد . دشمنان خواستند با حرکت چند ماهه سیاسی بتوانند سیاست های کلان نظام جمهوری اسلامی را تغییر داده و یا حتی نظام اسلامی را ساقط کنند .
بنابراین گرچه حوزه های مختلف فرهنگی اقتصادی اجتماعی و مخصوصا فرهنگی تإثیر مهمی بر حفظ و سقوط نظام جمهوری اسلامی دارند اما خطرناکترین و سریعترین تإثیر مربوط به حوزه سیاسی است .
اما متإسفانه در جامعه ما منکرات فرهنگی اقتصادی و اجتماعی منکر و رذیله به حساب می آید اما از منکر سیاسی غفلت شده است .
به عنوان مثال منکر اقتصادی بزرگ مانند اختلاس های میلیاردی و ... مورد توجه شدید افکار عمومی قرار می گیرد و دستگاه قضائی مجبور می شود تمام فعالان این اختلاس و همکاران و حمایت کنندگان از آن را به میز محاکمه بکشاند و مجازات های سنگین اعدام و حبس ابد برای آن منظور نماید و کسی را پیدا نمی کنید که در جامعه از این حرکت زشت اقتصادی حمایت نماید .
در خصوص منکرات فرهنگی نیز وضع به همین منوال است . اگر فردی اعمال منافی عفت انجام دهد خودش و تمامی همکارانش به شدت محاکمه می شوند و هیچ کسی فکر دفاع از این منکر فرهنگی را نیز نمی کند . کسی را پیدا نمی کنید که به ذهنش خطور کند که پس ازاعدام چنین شخصی به واسطه همدلی و رفاقت ، به دوستان این محکوم اعدامی تسلی خاطر نماید .
ولی در خصوص منکر سیاسی علی رغم خطر صدچندان آن که حتی باعث سقوط نظام در عرض شاید چند ماه گردد چنین حساسیتی در جامعه وجود ندارد .
نمونه دقیق و عینی چنین منکری در عرصه سیاسی ، فتنه سال 88 بود . فتنه ای که مانند سایر انقلاب های رنگین با شعار دروغین تقلب آغاز شد ولی با شعارهایی که بر علیه امام (ره) ، رهبری و حتی امام حسین (ع) داده شد مشخص شد که هدف نهائی آن ساقط شدن نظام است گرچه ملت با سیل خروشان و انقلابی خود در 9 دی تومار همه فتنه گران در هم پیچید . پس از فتنه 88 سران فتنه بنابر مصلحت محصور شدند ولی سایرین دردادگاه انقلاب محکوم شدند .
جریان سیاسی اصلاح طلب که در واقع فتنه 88 در دامن آنها پرورش یافته بود پس از واقعه 9 دی 88 و محاکمه سران آنها در دادگاه انقلاب و حصر برخی دیگر خود را منزوی و دور اندخته دید لذا سعی در کتمان و فرعی جلوه دادن فتنه 88 و حتی فراموشی آن برآمد تا حساسیت مردم و مسئولین را نسبت به این منکر خطیر سیاسی کاهش دهند . گرچه برخی اتفاقات اخیر در دولت روحانی نشان داد که تا حدودی در این کار ، حداقل در سطح مسئولان موفق شده اند .
این کاهش حساسیت از این منکر خطرناک سیاسی به حدی رسیده است که برخی از مسئولان بلندپابه استان ابراز رفاقت و ارادت با حامیان فتنه گران داشته اند و حتی پس از تذکر و نهی از منکر رسانه ها نسبت به این منکر سیاسی خطرناک ( البته بر اساس فرمایشات صریح مقام معظم رهبری) این مسئول بلندپایه ستاد امر به معروف و نهی از منکر استان، با حالت عتاب، خطاب به ناهیان از منکر فرموده اند: اینها (یعنی رسانه های معترض) می خواهند منکرات را به من یاد بدهند؟!/ این آرزو را به گور خواهند برد.
بنابراین همچنان که اظهار ارادت به اختلاس کنندگان میلیاردی و منافیان عفت عمومی محکوم و به شدت مذموم است اظهار دوستی با فتنه گران صد برابر مذموم تر وخطرناکتر است. لذا انتظار آن است مسئولی که برای اشاعه امر به معروف و نهی از منکر و حمایت از امران به معروف و ناهیان از منکر در استان برنامه ریزی می کند و دستور صادر می کند سعه صدر خود را آنقدر بالا ببرد که اگر کسی خواست او را از منکری(آنهم منکری خطرناک و سیاسی به نام ارادت به فتنه گران) نهی کند با چنین بیان عجیب و غریبی مواجه نشود که "این آرزو را به گور خواهند برد."
در پایان یادآوری دو بند بسیار مهم از قانون حمایت از آمران به معروف و ناهیان از منکر ضروری به نظر می آید :
ماده 8- مردم از حق دعوت به خیر، نصیحت، ارشاد در مورد عملکرد دولت برخوردارند و در چارچوب شرع و قوانین میتوانند نسبت به مقامات، مسئولان، مدیران و کارکنان تمامی اجزای حاکمیت و قوای سهگانه اعم از وزارتخانهها، سازمانها، مؤسسات، شرکتهای دولتی، مؤسسات و نهادهای عمومی غیردولتی، نهادهای انقلاب اسلامی، نیروهای مسلح و کلیه دستگاههایی که شمول قوانین و مقررات عمومی نسبت به آنها مستلزم ذکر یا تصریح نام است، امر به معروف و نهی از منکر کنند.
ماده 9- اشخاص حقیقی یا حقوقی حق ندارند در برابر اجرای امر به معروف و نهی از منکر مانع ایجاد کنند. ایجاد هرنوع مانع و مزاحمت که بهموجب قانون جرم شناخته شده است؛ علاوه بر مجازات مقرر، موجب محکومیت به حبس تعزیری یا جزای نقدی درجه هفت میگردد.
انتهای پیام/ر
" مقام معظم رهبری در سخنرانی روز اول فروردین سال جاری در جمع زائرین و مجاورین حرم مطهر رضوی نکات مهمی فرمودند . بخشی از صحبت های ایشان به 4 محور اساسی تشکیل نظام اسلامی اشاره شد و بر اصول اساسی نماز ، زکات ، امر به معروف و نهی از منکر تأکید کردند .
رهبر انقلاب در این دیدار با تشریح امر به معروف و نهی از منکر فرمودند : " مهمترین قلم امر به معروف و نهی از منکر عبارت است از امر به بزرگترین معروفها و نهی از بزرگترین منکرها. بزرگترین معروفها در درجهی اوّل عبارت است از ایجاد نظام اسلامی و حفظ نظام اسلامی؛ این امر به معروف است. معروفی بالاتر از ایجاد نظام اسلامی و حفظ نظام اسلامی نداریم؛ هر کسی که در این راه تلاش کند، آمر به معروف است . "
ایشان در ادامه به منکرات هم اشاره می کنند و می فرمایند : " نقطهی مقابل اینها هم عبارت است از منکرها. ابتذال اخلاقی منکر است، کمک به دشمنان اسلام منکر است، تضعیف نظام اسلامی منکر است، تضعیف فرهنگ اسلامی منکر است، تضعیف اقتصاد جامعه و تضعیف علم و فنّاوری منکر است؛ از این منکرها باید نهی کرد. "
بنابراین بنابر گفته مقام معظم رهبری مهمترین معروف ایجاد و حفظ نظام اسلامی است و مهمترین منکر تضعیف نظام اسلامی می باشد . لذا کلیه فعالیتهایی که در حوزه های مختلف فرهنگی اقتصادی اجتماعی و مخصوصا سیاسی به حفظ نظام اسلامی منجر شود معروف و تمام تلاشهایی که در حوزه های مختلف سیاسی فرهنگی و اقتصادی به تضعیف و سقوط نظام اسلامی می انجامد منکر قلمداد می شود .
البته می توان بر اساس همین حوزه ها معروفات و منکرات را دسته بندی کرد . معروفات فرهنگی و در مقابل آن منکرات فرهنگی ، معروفات سیاسی و در مقابل آن منکرات سیاسی ، معروفات اقتصادی و در مقابل آن منکرات اقتصادی و ...
اما آنچه در بین همه حوزه ها مورد توجه وتأثیر بیشترو گسترده تر است معروف و منکر سیاسی است . گرچه حوزه فرهنگی به دلیل وابستگی به ایدئولوژی ها و اعتقادات و زیرساخت های فکری و ذهنی جامعه بنیادی تر است ولی زمان تغییر ایدئولوژی ها یک سال و چند سال نیست و در یک بازه زمانی 30 سال و 50 سال تعریف می شود که این بازه زمانی فرصت را برای شناسائی عوامل مخرب دشمن و حضور گسترده نیرویهای مدافع نظام می دهد . اما خطرناکترین حوزه در جابجائی و حتی سقوط یک نظام حوزه سیاسی است . شبیه آنجه در شوروی سابق اتفاق افتاد که با تغییر رویکرد سیاسی شوروی سقوط کرد و یا آنچه که در چارچوب انقلاب های رنگی در کرواسی و ... رخ داد که به تغییر رویکرد سیاسی کلان یک نظام انجامید .
شبیه همین اتفاق نیز در سال 88 در کشور جمهوری اسلامی ایران اتفاق افتاد . دشمنان خواستند با حرکت چند ماهه سیاسی بتوانند سیاست های کلان نظام جمهوری اسلامی را تغییر داده و یا حتی نظام اسلامی را ساقط کنند .
بنابراین گرچه حوزه های مختلف فرهنگی اقتصادی اجتماعی و مخصوصا فرهنگی تإثیر مهمی بر حفظ و سقوط نظام جمهوری اسلامی دارند اما خطرناکترین و سریعترین تإثیر مربوط به حوزه سیاسی است .
اما متإسفانه در جامعه ما منکرات فرهنگی اقتصادی و اجتماعی منکر و رذیله به حساب می آید اما از منکر سیاسی غفلت شده است .
به عنوان مثال منکر اقتصادی بزرگ مانند اختلاس های میلیاردی و ... مورد توجه شدید افکار عمومی قرار می گیرد و دستگاه قضائی مجبور می شود تمام فعالان این اختلاس و همکاران و حمایت کنندگان از آن را به میز محاکمه بکشاند و مجازات های سنگین اعدام و حبس ابد برای آن منظور نماید و کسی را پیدا نمی کنید که در جامعه از این حرکت زشت اقتصادی حمایت نماید .
در خصوص منکرات فرهنگی نیز وضع به همین منوال است . اگر فردی اعمال منافی عفت انجام دهد خودش و تمامی همکارانش به شدت محاکمه می شوند و هیچ کسی فکر دفاع از این منکر فرهنگی را نیز نمی کند . کسی را پیدا نمی کنید که به ذهنش خطور کند که پس ازاعدام چنین شخصی به واسطه همدلی و رفاقت ، به دوستان این محکوم اعدامی تسلی خاطر نماید .
ولی در خصوص منکر سیاسی علی رغم خطر صدچندان آن که حتی باعث سقوط نظام در عرض شاید چند ماه گردد چنین حساسیتی در جامعه وجود ندارد .
نمونه دقیق و عینی چنین منکری در عرصه سیاسی ، فتنه سال 88 بود . فتنه ای که مانند سایر انقلاب های رنگین با شعار دروغین تقلب آغاز شد ولی با شعارهایی که بر علیه امام (ره) ، رهبری و حتی امام حسین (ع) داده شد مشخص شد که هدف نهائی آن ساقط شدن نظام است گرچه ملت با سیل خروشان و انقلابی خود در 9 دی تومار همه فتنه گران در هم پیچید . پس از فتنه 88 سران فتنه بنابر مصلحت محصور شدند ولی سایرین دردادگاه انقلاب محکوم شدند .
جریان سیاسی اصلاح طلب که در واقع فتنه 88 در دامن آنها پرورش یافته بود پس از واقعه 9 دی 88 و محاکمه سران آنها در دادگاه انقلاب و حصر برخی دیگر خود را منزوی و دور اندخته دید لذا سعی در کتمان و فرعی جلوه دادن فتنه 88 و حتی فراموشی آن برآمد تا حساسیت مردم و مسئولین را نسبت به این منکر خطیر سیاسی کاهش دهند . گرچه برخی اتفاقات اخیر در دولت روحانی نشان داد که تا حدودی در این کار ، حداقل در سطح مسئولان موفق شده اند .
این کاهش حساسیت از این منکر خطرناک سیاسی به حدی رسیده است که برخی از مسئولان بلندپابه استان ابراز رفاقت و ارادت با حامیان فتنه گران داشته اند و حتی پس از تذکر و نهی از منکر رسانه ها نسبت به این منکر سیاسی خطرناک ( البته بر اساس فرمایشات صریح مقام معظم رهبری) این مسئول بلندپایه ستاد امر به معروف و نهی از منکر استان، با حالت عتاب، خطاب به ناهیان از منکر فرموده اند: اینها (یعنی رسانه های معترض) می خواهند منکرات را به من یاد بدهند؟!/ این آرزو را به گور خواهند برد.
بنابراین همچنان که اظهار ارادت به اختلاس کنندگان میلیاردی و منافیان عفت عمومی محکوم و به شدت مذموم است اظهار دوستی با فتنه گران صد برابر مذموم تر وخطرناکتر است. لذا انتظار آن است مسئولی که برای اشاعه امر به معروف و نهی از منکر و حمایت از امران به معروف و ناهیان از منکر در استان برنامه ریزی می کند و دستور صادر می کند سعه صدر خود را آنقدر بالا ببرد که اگر کسی خواست او را از منکری(آنهم منکری خطرناک و سیاسی به نام ارادت به فتنه گران) نهی کند با چنین بیان عجیب و غریبی مواجه نشود که "این آرزو را به گور خواهند برد."
در پایان یادآوری دو بند بسیار مهم از قانون حمایت از آمران به معروف و ناهیان از منکر ضروری به نظر می آید :
ماده 8- مردم از حق دعوت به خیر، نصیحت، ارشاد در مورد عملکرد دولت برخوردارند و در چارچوب شرع و قوانین میتوانند نسبت به مقامات، مسئولان، مدیران و کارکنان تمامی اجزای حاکمیت و قوای سهگانه اعم از وزارتخانهها، سازمانها، مؤسسات، شرکتهای دولتی، مؤسسات و نهادهای عمومی غیردولتی، نهادهای انقلاب اسلامی، نیروهای مسلح و کلیه دستگاههایی که شمول قوانین و مقررات عمومی نسبت به آنها مستلزم ذکر یا تصریح نام است، امر به معروف و نهی از منکر کنند.
ماده 9- اشخاص حقیقی یا حقوقی حق ندارند در برابر اجرای امر به معروف و نهی از منکر مانع ایجاد کنند. ایجاد هرنوع مانع و مزاحمت که بهموجب قانون جرم شناخته شده است؛ علاوه بر مجازات مقرر، موجب محکومیت به حبس تعزیری یا جزای نقدی درجه هفت میگردد.
انتهای پیام/ر
" مقام معظم رهبری در سخنرانی روز اول فروردین سال جاری در جمع زائرین و مجاورین حرم مطهر رضوی نکات مهمی فرمودند . بخشی از صحبت های ایشان به 4 محور اساسی تشکیل نظام اسلامی اشاره شد و بر اصول اساسی نماز ، زکات ، امر به معروف و نهی از منکر تأکید کردند .
رهبر انقلاب در این دیدار با تشریح امر به معروف و نهی از منکر فرمودند : " مهمترین قلم امر به معروف و نهی از منکر عبارت است از امر به بزرگترین معروفها و نهی از بزرگترین منکرها. بزرگترین معروفها در درجهی اوّل عبارت است از ایجاد نظام اسلامی و حفظ نظام اسلامی؛ این امر به معروف است. معروفی بالاتر از ایجاد نظام اسلامی و حفظ نظام اسلامی نداریم؛ هر کسی که در این راه تلاش کند، آمر به معروف است . "
ایشان در ادامه به منکرات هم اشاره می کنند و می فرمایند : " نقطهی مقابل اینها هم عبارت است از منکرها. ابتذال اخلاقی منکر است، کمک به دشمنان اسلام منکر است، تضعیف نظام اسلامی منکر است، تضعیف فرهنگ اسلامی منکر است، تضعیف اقتصاد جامعه و تضعیف علم و فنّاوری منکر است؛ از این منکرها باید نهی کرد. "
بنابراین بنابر گفته مقام معظم رهبری مهمترین معروف ایجاد و حفظ نظام اسلامی است و مهمترین منکر تضعیف نظام اسلامی می باشد . لذا کلیه فعالیتهایی که در حوزه های مختلف فرهنگی اقتصادی اجتماعی و مخصوصا سیاسی به حفظ نظام اسلامی منجر شود معروف و تمام تلاشهایی که در حوزه های مختلف سیاسی فرهنگی و اقتصادی به تضعیف و سقوط نظام اسلامی می انجامد منکر قلمداد می شود .
البته می توان بر اساس همین حوزه ها معروفات و منکرات را دسته بندی کرد . معروفات فرهنگی و در مقابل آن منکرات فرهنگی ، معروفات سیاسی و در مقابل آن منکرات سیاسی ، معروفات اقتصادی و در مقابل آن منکرات اقتصادی و ...
اما آنچه در بین همه حوزه ها مورد توجه وتأثیر بیشترو گسترده تر است معروف و منکر سیاسی است . گرچه حوزه فرهنگی به دلیل وابستگی به ایدئولوژی ها و اعتقادات و زیرساخت های فکری و ذهنی جامعه بنیادی تر است ولی زمان تغییر ایدئولوژی ها یک سال و چند سال نیست و در یک بازه زمانی 30 سال و 50 سال تعریف می شود که این بازه زمانی فرصت را برای شناسائی عوامل مخرب دشمن و حضور گسترده نیرویهای مدافع نظام می دهد . اما خطرناکترین حوزه در جابجائی و حتی سقوط یک نظام حوزه سیاسی است . شبیه آنجه در شوروی سابق اتفاق افتاد که با تغییر رویکرد سیاسی شوروی سقوط کرد و یا آنچه که در چارچوب انقلاب های رنگی در کرواسی و ... رخ داد که به تغییر رویکرد سیاسی کلان یک نظام انجامید .
شبیه همین اتفاق نیز در سال 88 در کشور جمهوری اسلامی ایران اتفاق افتاد . دشمنان خواستند با حرکت چند ماهه سیاسی بتوانند سیاست های کلان نظام جمهوری اسلامی را تغییر داده و یا حتی نظام اسلامی را ساقط کنند .
بنابراین گرچه حوزه های مختلف فرهنگی اقتصادی اجتماعی و مخصوصا فرهنگی تإثیر مهمی بر حفظ و سقوط نظام جمهوری اسلامی دارند اما خطرناکترین و سریعترین تإثیر مربوط به حوزه سیاسی است .
اما متإسفانه در جامعه ما منکرات فرهنگی اقتصادی و اجتماعی منکر و رذیله به حساب می آید اما از منکر سیاسی غفلت شده است .
به عنوان مثال منکر اقتصادی بزرگ مانند اختلاس های میلیاردی و ... مورد توجه شدید افکار عمومی قرار می گیرد و دستگاه قضائی مجبور می شود تمام فعالان این اختلاس و همکاران و حمایت کنندگان از آن را به میز محاکمه بکشاند و مجازات های سنگین اعدام و حبس ابد برای آن منظور نماید و کسی را پیدا نمی کنید که در جامعه از این حرکت زشت اقتصادی حمایت نماید .
در خصوص منکرات فرهنگی نیز وضع به همین منوال است . اگر فردی اعمال منافی عفت انجام دهد خودش و تمامی همکارانش به شدت محاکمه می شوند و هیچ کسی فکر دفاع از این منکر فرهنگی را نیز نمی کند . کسی را پیدا نمی کنید که به ذهنش خطور کند که پس ازاعدام چنین شخصی به واسطه همدلی و رفاقت ، به دوستان این محکوم اعدامی تسلی خاطر نماید .
ولی در خصوص منکر سیاسی علی رغم خطر صدچندان آن که حتی باعث سقوط نظام در عرض شاید چند ماه گردد چنین حساسیتی در جامعه وجود ندارد .
نمونه دقیق و عینی چنین منکری در عرصه سیاسی ، فتنه سال 88 بود . فتنه ای که مانند سایر انقلاب های رنگین با شعار دروغین تقلب آغاز شد ولی با شعارهایی که بر علیه امام (ره) ، رهبری و حتی امام حسین (ع) داده شد مشخص شد که هدف نهائی آن ساقط شدن نظام است گرچه ملت با سیل خروشان و انقلابی خود در 9 دی تومار همه فتنه گران در هم پیچید . پس از فتنه 88 سران فتنه بنابر مصلحت محصور شدند ولی سایرین دردادگاه انقلاب محکوم شدند .
جریان سیاسی اصلاح طلب که در واقع فتنه 88 در دامن آنها پرورش یافته بود پس از واقعه 9 دی 88 و محاکمه سران آنها در دادگاه انقلاب و حصر برخی دیگر خود را منزوی و دور اندخته دید لذا سعی در کتمان و فرعی جلوه دادن فتنه 88 و حتی فراموشی آن برآمد تا حساسیت مردم و مسئولین را نسبت به این منکر خطیر سیاسی کاهش دهند . گرچه برخی اتفاقات اخیر در دولت روحانی نشان داد که تا حدودی در این کار ، حداقل در سطح مسئولان موفق شده اند .
این کاهش حساسیت از این منکر خطرناک سیاسی به حدی رسیده است که برخی از مسئولان بلندپابه استان ابراز رفاقت و ارادت با حامیان فتنه گران داشته اند و حتی پس از تذکر و نهی از منکر رسانه ها نسبت به این منکر سیاسی خطرناک ( البته بر اساس فرمایشات صریح مقام معظم رهبری) این مسئول بلندپایه ستاد امر به معروف و نهی از منکر استان، با حالت عتاب، خطاب به ناهیان از منکر فرموده اند: اینها (یعنی رسانه های معترض) می خواهند منکرات را به من یاد بدهند؟!/ این آرزو را به گور خواهند برد.
بنابراین همچنان که اظهار ارادت به اختلاس کنندگان میلیاردی و منافیان عفت عمومی محکوم و به شدت مذموم است اظهار دوستی با فتنه گران صد برابر مذموم تر وخطرناکتر است. لذا انتظار آن است مسئولی که برای اشاعه امر به معروف و نهی از منکر و حمایت از امران به معروف و ناهیان از منکر در استان برنامه ریزی می کند و دستور صادر می کند سعه صدر خود را آنقدر بالا ببرد که اگر کسی خواست او را از منکری(آنهم منکری خطرناک و سیاسی به نام ارادت به فتنه گران) نهی کند با چنین بیان عجیب و غریبی مواجه نشود که "این آرزو را به گور خواهند برد."
در پایان یادآوری دو بند بسیار مهم از قانون حمایت از آمران به معروف و ناهیان از منکر ضروری به نظر می آید :
ماده 8- مردم از حق دعوت به خیر، نصیحت، ارشاد در مورد عملکرد دولت برخوردارند و در چارچوب شرع و قوانین میتوانند نسبت به مقامات، مسئولان، مدیران و کارکنان تمامی اجزای حاکمیت و قوای سهگانه اعم از وزارتخانهها، سازمانها، مؤسسات، شرکتهای دولتی، مؤسسات و نهادهای عمومی غیردولتی، نهادهای انقلاب اسلامی، نیروهای مسلح و کلیه دستگاههایی که شمول قوانین و مقررات عمومی نسبت به آنها مستلزم ذکر یا تصریح نام است، امر به معروف و نهی از منکر کنند.
ماده 9- اشخاص حقیقی یا حقوقی حق ندارند در برابر اجرای امر به معروف و نهی از منکر مانع ایجاد کنند. ایجاد هرنوع مانع و مزاحمت که بهموجب قانون جرم شناخته شده است؛ علاوه بر مجازات مقرر، موجب محکومیت به حبس تعزیری یا جزای نقدی درجه هفت میگردد.
انتهای پیام/ر
" مقام معظم رهبری در سخنرانی روز اول فروردین سال جاری در جمع زائرین و مجاورین حرم مطهر رضوی نکات مهمی فرمودند . بخشی از صحبت های ایشان به 4 محور اساسی تشکیل نظام اسلامی اشاره شد و بر اصول اساسی نماز ، زکات ، امر به معروف و نهی از منکر تأکید کردند .
رهبر انقلاب در این دیدار با تشریح امر به معروف و نهی از منکر فرمودند : " مهمترین قلم امر به معروف و نهی از منکر عبارت است از امر به بزرگترین معروفها و نهی از بزرگترین منکرها. بزرگترین معروفها در درجهی اوّل عبارت است از ایجاد نظام اسلامی و حفظ نظام اسلامی؛ این امر به معروف است. معروفی بالاتر از ایجاد نظام اسلامی و حفظ نظام اسلامی نداریم؛ هر کسی که در این راه تلاش کند، آمر به معروف است . "
ایشان در ادامه به منکرات هم اشاره می کنند و می فرمایند : " نقطهی مقابل اینها هم عبارت است از منکرها. ابتذال اخلاقی منکر است، کمک به دشمنان اسلام منکر است، تضعیف نظام اسلامی منکر است، تضعیف فرهنگ اسلامی منکر است، تضعیف اقتصاد جامعه و تضعیف علم و فنّاوری منکر است؛ از این منکرها باید نهی کرد. "
بنابراین بنابر گفته مقام معظم رهبری مهمترین معروف ایجاد و حفظ نظام اسلامی است و مهمترین منکر تضعیف نظام اسلامی می باشد . لذا کلیه فعالیتهایی که در حوزه های مختلف فرهنگی اقتصادی اجتماعی و مخصوصا سیاسی به حفظ نظام اسلامی منجر شود معروف و تمام تلاشهایی که در حوزه های مختلف سیاسی فرهنگی و اقتصادی به تضعیف و سقوط نظام اسلامی می انجامد منکر قلمداد می شود .
البته می توان بر اساس همین حوزه ها معروفات و منکرات را دسته بندی کرد . معروفات فرهنگی و در مقابل آن منکرات فرهنگی ، معروفات سیاسی و در مقابل آن منکرات سیاسی ، معروفات اقتصادی و در مقابل آن منکرات اقتصادی و ...
اما آنچه در بین همه حوزه ها مورد توجه وتأثیر بیشترو گسترده تر است معروف و منکر سیاسی است . گرچه حوزه فرهنگی به دلیل وابستگی به ایدئولوژی ها و اعتقادات و زیرساخت های فکری و ذهنی جامعه بنیادی تر است ولی زمان تغییر ایدئولوژی ها یک سال و چند سال نیست و در یک بازه زمانی 30 سال و 50 سال تعریف می شود که این بازه زمانی فرصت را برای شناسائی عوامل مخرب دشمن و حضور گسترده نیرویهای مدافع نظام می دهد . اما خطرناکترین حوزه در جابجائی و حتی سقوط یک نظام حوزه سیاسی است . شبیه آنجه در شوروی سابق اتفاق افتاد که با تغییر رویکرد سیاسی شوروی سقوط کرد و یا آنچه که در چارچوب انقلاب های رنگی در کرواسی و ... رخ داد که به تغییر رویکرد سیاسی کلان یک نظام انجامید .
شبیه همین اتفاق نیز در سال 88 در کشور جمهوری اسلامی ایران اتفاق افتاد . دشمنان خواستند با حرکت چند ماهه سیاسی بتوانند سیاست های کلان نظام جمهوری اسلامی را تغییر داده و یا حتی نظام اسلامی را ساقط کنند .
بنابراین گرچه حوزه های مختلف فرهنگی اقتصادی اجتماعی و مخصوصا فرهنگی تإثیر مهمی بر حفظ و سقوط نظام جمهوری اسلامی دارند اما خطرناکترین و سریعترین تإثیر مربوط به حوزه سیاسی است .
اما متإسفانه در جامعه ما منکرات فرهنگی اقتصادی و اجتماعی منکر و رذیله به حساب می آید اما از منکر سیاسی غفلت شده است .
به عنوان مثال منکر اقتصادی بزرگ مانند اختلاس های میلیاردی و ... مورد توجه شدید افکار عمومی قرار می گیرد و دستگاه قضائی مجبور می شود تمام فعالان این اختلاس و همکاران و حمایت کنندگان از آن را به میز محاکمه بکشاند و مجازات های سنگین اعدام و حبس ابد برای آن منظور نماید و کسی را پیدا نمی کنید که در جامعه از این حرکت زشت اقتصادی حمایت نماید .
در خصوص منکرات فرهنگی نیز وضع به همین منوال است . اگر فردی اعمال منافی عفت انجام دهد خودش و تمامی همکارانش به شدت محاکمه می شوند و هیچ کسی فکر دفاع از این منکر فرهنگی را نیز نمی کند . کسی را پیدا نمی کنید که به ذهنش خطور کند که پس ازاعدام چنین شخصی به واسطه همدلی و رفاقت ، به دوستان این محکوم اعدامی تسلی خاطر نماید .
ولی در خصوص منکر سیاسی علی رغم خطر صدچندان آن که حتی باعث سقوط نظام در عرض شاید چند ماه گردد چنین حساسیتی در جامعه وجود ندارد .
نمونه دقیق و عینی چنین منکری در عرصه سیاسی ، فتنه سال 88 بود . فتنه ای که مانند سایر انقلاب های رنگین با شعار دروغین تقلب آغاز شد ولی با شعارهایی که بر علیه امام (ره) ، رهبری و حتی امام حسین (ع) داده شد مشخص شد که هدف نهائی آن ساقط شدن نظام است گرچه ملت با سیل خروشان و انقلابی خود در 9 دی تومار همه فتنه گران در هم پیچید . پس از فتنه 88 سران فتنه بنابر مصلحت محصور شدند ولی سایرین دردادگاه انقلاب محکوم شدند .
جریان سیاسی اصلاح طلب که در واقع فتنه 88 در دامن آنها پرورش یافته بود پس از واقعه 9 دی 88 و محاکمه سران آنها در دادگاه انقلاب و حصر برخی دیگر خود را منزوی و دور اندخته دید لذا سعی در کتمان و فرعی جلوه دادن فتنه 88 و حتی فراموشی آن برآمد تا حساسیت مردم و مسئولین را نسبت به این منکر خطیر سیاسی کاهش دهند . گرچه برخی اتفاقات اخیر در دولت روحانی نشان داد که تا حدودی در این کار ، حداقل در سطح مسئولان موفق شده اند .
این کاهش حساسیت از این منکر خطرناک سیاسی به حدی رسیده است که برخی از مسئولان بلندپابه استان ابراز رفاقت و ارادت با حامیان فتنه گران داشته اند و حتی پس از تذکر و نهی از منکر رسانه ها نسبت به این منکر سیاسی خطرناک ( البته بر اساس فرمایشات صریح مقام معظم رهبری) این مسئول بلندپایه ستاد امر به معروف و نهی از منکر استان، با حالت عتاب، خطاب به ناهیان از منکر فرموده اند: اینها (یعنی رسانه های معترض) می خواهند منکرات را به من یاد بدهند؟!/ این آرزو را به گور خواهند برد.
بنابراین همچنان که اظهار ارادت به اختلاس کنندگان میلیاردی و منافیان عفت عمومی محکوم و به شدت مذموم است اظهار دوستی با فتنه گران صد برابر مذموم تر وخطرناکتر است. لذا انتظار آن است مسئولی که برای اشاعه امر به معروف و نهی از منکر و حمایت از امران به معروف و ناهیان از منکر در استان برنامه ریزی می کند و دستور صادر می کند سعه صدر خود را آنقدر بالا ببرد که اگر کسی خواست او را از منکری(آنهم منکری خطرناک و سیاسی به نام ارادت به فتنه گران) نهی کند با چنین بیان عجیب و غریبی مواجه نشود که "این آرزو را به گور خواهند برد."
در پایان یادآوری دو بند بسیار مهم از قانون حمایت از آمران به معروف و ناهیان از منکر ضروری به نظر می آید :
ماده 8- مردم از حق دعوت به خیر، نصیحت، ارشاد در مورد عملکرد دولت برخوردارند و در چارچوب شرع و قوانین میتوانند نسبت به مقامات، مسئولان، مدیران و کارکنان تمامی اجزای حاکمیت و قوای سهگانه اعم از وزارتخانهها، سازمانها، مؤسسات، شرکتهای دولتی، مؤسسات و نهادهای عمومی غیردولتی، نهادهای انقلاب اسلامی، نیروهای مسلح و کلیه دستگاههایی که شمول قوانین و مقررات عمومی نسبت به آنها مستلزم ذکر یا تصریح نام است، امر به معروف و نهی از منکر کنند.
ماده 9- اشخاص حقیقی یا حقوقی حق ندارند در برابر اجرای امر به معروف و نهی از منکر مانع ایجاد کنند. ایجاد هرنوع مانع و مزاحمت که بهموجب قانون جرم شناخته شده است؛ علاوه بر مجازات مقرر، موجب محکومیت به حبس تعزیری یا جزای نقدی درجه هفت میگردد.
انتهای پیام/ر
" مقام معظم رهبری در سخنرانی روز اول فروردین سال جاری در جمع زائرین و مجاورین حرم مطهر رضوی نکات مهمی فرمودند . بخشی از صحبت های ایشان به 4 محور اساسی تشکیل نظام اسلامی اشاره شد و بر اصول اساسی نماز ، زکات ، امر به معروف و نهی از منکر تأکید کردند .
,رهبر انقلاب در این دیدار با تشریح امر به معروف و نهی از منکر فرمودند : " مهمترین قلم امر به معروف و نهی از منکر عبارت است از امر به بزرگترین معروفها و نهی از بزرگترین منکرها. بزرگترین معروفها در درجهی اوّل عبارت است از ایجاد نظام اسلامی و حفظ نظام اسلامی؛ این امر به معروف است. معروفی بالاتر از ایجاد نظام اسلامی و حفظ نظام اسلامی نداریم؛ هر کسی که در این راه تلاش کند، آمر به معروف است . "
,ایشان در ادامه به منکرات هم اشاره می کنند و می فرمایند : " نقطهی مقابل اینها هم عبارت است از منکرها. ابتذال اخلاقی منکر است، کمک به دشمنان اسلام منکر است، تضعیف نظام اسلامی منکر است، تضعیف فرهنگ اسلامی منکر است، تضعیف اقتصاد جامعه و تضعیف علم و فنّاوری منکر است؛ از این منکرها باید نهی کرد. "
,بنابراین بنابر گفته مقام معظم رهبری مهمترین معروف ایجاد و حفظ نظام اسلامی است و مهمترین منکر تضعیف نظام اسلامی می باشد . لذا کلیه فعالیتهایی که در حوزه های مختلف فرهنگی اقتصادی اجتماعی و مخصوصا سیاسی به حفظ نظام اسلامی منجر شود معروف و تمام تلاشهایی که در حوزه های مختلف سیاسی فرهنگی و اقتصادی به تضعیف و سقوط نظام اسلامی می انجامد منکر قلمداد می شود .
,البته می توان بر اساس همین حوزه ها معروفات و منکرات را دسته بندی کرد . معروفات فرهنگی و در مقابل آن منکرات فرهنگی ، معروفات سیاسی و در مقابل آن منکرات سیاسی ، معروفات اقتصادی و در مقابل آن منکرات اقتصادی و ...
,اما آنچه در بین همه حوزه ها مورد توجه وتأثیر بیشترو گسترده تر است معروف و منکر سیاسی است . گرچه حوزه فرهنگی به دلیل وابستگی به ایدئولوژی ها و اعتقادات و زیرساخت های فکری و ذهنی جامعه بنیادی تر است ولی زمان تغییر ایدئولوژی ها یک سال و چند سال نیست و در یک بازه زمانی 30 سال و 50 سال تعریف می شود که این بازه زمانی فرصت را برای شناسائی عوامل مخرب دشمن و حضور گسترده نیرویهای مدافع نظام می دهد . اما خطرناکترین حوزه در جابجائی و حتی سقوط یک نظام حوزه سیاسی است . شبیه آنجه در شوروی سابق اتفاق افتاد که با تغییر رویکرد سیاسی شوروی سقوط کرد و یا آنچه که در چارچوب انقلاب های رنگی در کرواسی و ... رخ داد که به تغییر رویکرد سیاسی کلان یک نظام انجامید .
,شبیه همین اتفاق نیز در سال 88 در کشور جمهوری اسلامی ایران اتفاق افتاد . دشمنان خواستند با حرکت چند ماهه سیاسی بتوانند سیاست های کلان نظام جمهوری اسلامی را تغییر داده و یا حتی نظام اسلامی را ساقط کنند .
,بنابراین گرچه حوزه های مختلف فرهنگی اقتصادی اجتماعی و مخصوصا فرهنگی تإثیر مهمی بر حفظ و سقوط نظام جمهوری اسلامی دارند اما خطرناکترین و سریعترین تإثیر مربوط به حوزه سیاسی است .
,اما متإسفانه در جامعه ما منکرات فرهنگی اقتصادی و اجتماعی منکر و رذیله به حساب می آید اما از منکر سیاسی غفلت شده است .
,به عنوان مثال منکر اقتصادی بزرگ مانند اختلاس های میلیاردی و ... مورد توجه شدید افکار عمومی قرار می گیرد و دستگاه قضائی مجبور می شود تمام فعالان این اختلاس و همکاران و حمایت کنندگان از آن را به میز محاکمه بکشاند و مجازات های سنگین اعدام و حبس ابد برای آن منظور نماید و کسی را پیدا نمی کنید که در جامعه از این حرکت زشت اقتصادی حمایت نماید .
,در خصوص منکرات فرهنگی نیز وضع به همین منوال است . اگر فردی اعمال منافی عفت انجام دهد خودش و تمامی همکارانش به شدت محاکمه می شوند و هیچ کسی فکر دفاع از این منکر فرهنگی را نیز نمی کند . کسی را پیدا نمی کنید که به ذهنش خطور کند که پس ازاعدام چنین شخصی به واسطه همدلی و رفاقت ، به دوستان این محکوم اعدامی تسلی خاطر نماید .
,ولی در خصوص منکر سیاسی علی رغم خطر صدچندان آن که حتی باعث سقوط نظام در عرض شاید چند ماه گردد چنین حساسیتی در جامعه وجود ندارد .
,نمونه دقیق و عینی چنین منکری در عرصه سیاسی ، فتنه سال 88 بود . فتنه ای که مانند سایر انقلاب های رنگین با شعار دروغین تقلب آغاز شد ولی با شعارهایی که بر علیه امام (ره) ، رهبری و حتی امام حسین (ع) داده شد مشخص شد که هدف نهائی آن ساقط شدن نظام است گرچه ملت با سیل خروشان و انقلابی خود در 9 دی تومار همه فتنه گران در هم پیچید . پس از فتنه 88 سران فتنه بنابر مصلحت محصور شدند ولی سایرین دردادگاه انقلاب محکوم شدند .
,جریان سیاسی اصلاح طلب که در واقع فتنه 88 در دامن آنها پرورش یافته بود پس از واقعه 9 دی 88 و محاکمه سران آنها در دادگاه انقلاب و حصر برخی دیگر خود را منزوی و دور اندخته دید لذا سعی در کتمان و فرعی جلوه دادن فتنه 88 و حتی فراموشی آن برآمد تا حساسیت مردم و مسئولین را نسبت به این منکر خطیر سیاسی کاهش دهند . گرچه برخی اتفاقات اخیر در دولت روحانی نشان داد که تا حدودی در این کار ، حداقل در سطح مسئولان موفق شده اند .
,این کاهش حساسیت از این منکر خطرناک سیاسی به حدی رسیده است که برخی از مسئولان بلندپابه استان ابراز رفاقت و ارادت با حامیان فتنه گران داشته اند و حتی پس از تذکر و نهی از منکر رسانه ها نسبت به این منکر سیاسی خطرناک ( البته بر اساس فرمایشات صریح مقام معظم رهبری) این مسئول بلندپایه ستاد امر به معروف و نهی از منکر استان، با حالت عتاب، خطاب به ناهیان از منکر فرموده اند: اینها (یعنی رسانه های معترض) می خواهند منکرات را به من یاد بدهند؟!/ این آرزو را به گور خواهند برد.
,بنابراین همچنان که اظهار ارادت به اختلاس کنندگان میلیاردی و منافیان عفت عمومی محکوم و به شدت مذموم است اظهار دوستی با فتنه گران صد برابر مذموم تر وخطرناکتر است. لذا انتظار آن است مسئولی که برای اشاعه امر به معروف و نهی از منکر و حمایت از امران به معروف و ناهیان از منکر در استان برنامه ریزی می کند و دستور صادر می کند سعه صدر خود را آنقدر بالا ببرد که اگر کسی خواست او را از منکری(آنهم منکری خطرناک و سیاسی به نام ارادت به فتنه گران) نهی کند با چنین بیان عجیب و غریبی مواجه نشود که "این آرزو را به گور خواهند برد."
,در پایان یادآوری دو بند بسیار مهم از قانون حمایت از آمران به معروف و ناهیان از منکر ضروری به نظر می آید :
,ماده 8- مردم از حق دعوت به خیر، نصیحت، ارشاد در مورد عملکرد دولت برخوردارند و در چارچوب شرع و قوانین میتوانند نسبت به مقامات، مسئولان، مدیران و کارکنان تمامی اجزای حاکمیت و قوای سهگانه اعم از وزارتخانهها، سازمانها، مؤسسات، شرکتهای دولتی، مؤسسات و نهادهای عمومی غیردولتی، نهادهای انقلاب اسلامی، نیروهای مسلح و کلیه دستگاههایی که شمول قوانین و مقررات عمومی نسبت به آنها مستلزم ذکر یا تصریح نام است، امر به معروف و نهی از منکر کنند.
,ماده 9- اشخاص حقیقی یا حقوقی حق ندارند در برابر اجرای امر به معروف و نهی از منکر مانع ایجاد کنند. ایجاد هرنوع مانع و مزاحمت که بهموجب قانون جرم شناخته شده است؛ علاوه بر مجازات مقرر، موجب محکومیت به حبس تعزیری یا جزای نقدی درجه هفت میگردد.
,انتهای پیام/ر
,]
ارسال دیدگاه