روز جوان است،باید جوانی کرد

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل ازپهره،۱۱ شعبان خجسته میلاد حضرت علی اکبر  روز جوان نام گذاری شده است؛نام جوان حس شادابی در ذهن ما به وجود میاورد.دلمان راه ناخداگاه به سوی رشادت ها،از خودگذشتگی ها میاندازد.یاد مادرانی که همواره چشم بدر منتظر جوانشان هستد ولی هیچ خبری از انها نمی اید.

فقط یک ارزو دارد…

به سراغ مادری میرویم که مدت هاست جوانش را از دست داده است؛ به چهره اش که مینگری دلت میگیرد، دلش پرست نمیداند از کجا بگوید از غم فراغ جوانش ویا که… نام جوانش امیر است، میگوید <<امیرم،امیر بود>>جوانی ۱۹ ساله ای که افتخار خانوادش شد امیر در همان اوایل جنگ به عنوان یک جوان بسیجی به جبهه های جنگ فراخوانده میشود و خانواده اش را برای همیشه تنها میگذارد؛ او بعد از چندین سال جنگ با جبهه کفر در ارتفاعات مریوان توسط دشمن بعثی به شهادت میرسد.

جوانی درکنار مادر امیر نشست است که اشک در چشمانش حلقه زده ۲۰ سال بیشتر ندارد تازه ازدواج کرده است.

میگوید دلش برای عموش تنگ شده، او برادر زاده امیر است با صدایی گرفته و غم الود میگوید دوس دارم در کنار عمویم باشم و در رکاب رهبرم(مقام معظم رهبری) شهید بشوم.او همانند عمویش بسیجی بیش نیست، افتخارش همین بسیجی بودنش است؛ چهره اش دگرگون بود معلوم بود رازی در دل دارد که نمیتواند بازگو کند، انگار کمی خجالت میکشید؛

چندین بار از او پرسیدیم که در اخر مجبور به گفتن شد صدایش میلرزید میگفت: توقعم خیلی زیادست ولی “ارزو برای جوانان عیب نیست”  وبا کمی درنک ارزویش را در کنار گوش ما زمزمه کرد.

لبخندی برلب داشت،اما به قول خودش خیلی توقعش بالا بود، “ارزویش شهادت با لباس سبز پاسداری بود” از او میپرسیم تو که جوانی هنوز بچه ای هم نداری چرا این قدر زود همچنین ارزویی داری؛ در جواب میگوید چیزی که میخواهد ارزش همه ی اینها رادارد.

میگفت برایش دعا کنیم که به ارزویش برسد.جوانی همین است برای جوانی کردن یاید دلی پاک داشت  فقط همین …

“۱۷۵ “لاله دست بسته…

همین چندروز پیش بود که پیکر ۱۷۵ شهید غواص کربلای ۴ که با دستان بسته زنده بگور شده بودند، را به کشور اوردند.

موجی از غم کشور رافرا گرفت، عادی بود زیرا جوانانشان را برایشان اورده اند،ان هم با دستان بسته، دلت میشکند؛  یاد مولایت علی می افتی دستهای ایشان راهم بسته بودند، یاد علی اصغر می افتی ولی با یک تفاوت که حضرت طفل بودند ان هم با دستان بسته، نتوانست مانند برادرش علی اکبر جوانی کند و در کودکی به او ملحق شد.

دلمان گرفته، دیگر نمیتوان چیزی گفت چشممان بر میخورد به یک یاداشت، که ان را برایتان بازگو میکنیم.

ﺗﺎ ﺣﺎﻻ ﻏﻮﺍﺻﯽ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﯼ؟

البته ﻧﻪ ﺗﻮ ﺟﺰﯾﺮﻩ ﮐﯿﺶ ﻭ ﺑﺎ ﮐﭙﺴﻮﻝ ﺍﮐﺴﯿﮋﻥ ﻭ ﺑﺮﺍﯼ ﺩﯾﺪﻥ ﻣﺮﺟﺎﻥ ﻫﺎ .. ﻧﻪ ﺑﺎ ﺧﯿﺎﻝ ﺭﺍﺣﺖ ﻭ ﺗﺠﻬﯿﺰﺍﺕ ﮐﺎﻣﻞ …
بلکه ﻏﻮﺍﺻﯽ ﺗﻮ ﺁﺏ ﺧﺮﻭﺷﺎﻥ ﮐﺮﺧﻪ ﻭ ﺑﻬﻤﻦ ﺷﯿﺮ ﻭ ﺍﺭﻭﻧﺪ … ﺑﺪﻭﻥ ﮐﭙﺴﻮﻝ ﺍﮐﺴﯿژﻥ ﻭ ﺑﺎ ﯾﮏ ﮐﻼﺷﯿﻨﮑﻒ در ﺩﺳﺖ .. ﻭ ﻓﻘﻂ ﯾﮏ ﻟﻮﻟﻪ ﺑﺎﺭﯾﮏ ﺑﺮﺍﯼ ﺗﻨﻔﺲ … ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺷﻠﯿﮏ ﺩﺷﻤﻦ ..
ﺗﺎ ﺣﺎﻻ ﻏﻮﺹ ﮐﺮﺩﯼ ﺗﻮﯼ ﺁﺏ … ؟؟ ﻧﻪ ﺑﺎ ﮐﻤﺮ ﺳﺎﻟﻢ ﻭ ﺗﻮ ﺍﺳﺘﺨﺮ ﺁﺏ … ﻧﻪ ..
ﺑﺎ ﺗﺮﮐﺶ ﺗﻮﯼ ﮐﻤﺮ ﻭ ﺑﯿﺴﯿﻢ ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻨﺪﯼ ﺷﺪﻩ ۸ ﮐﯿﻠﻮﯾﯽ ﺭﻭﯼ ﭘﺸﺘﺖ ﻭ ﮐﻼﺷﯿﻨﮑﻒ ﺗﻮ ﺩﺳﺘﺖ . ﺍﻭﻧﻢ ﺗﻮ ﺍﺭﻭﻧﺪ ﻭﺣﺸﯽ .. ﺑﯽ ﺻﺪﺍ …
ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﻣﺎﺩﺭﯼ ﺭﻭ ﺗﺼﻮﺭ ﮐﻨﯽ ﮐﻪ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﭘﺴﺮﺵ ﺍﺳﺖ … ﻧﻪ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺍﺯ ﮐﻼﺱ ﺩﺭﺱ ﻭ ﭘﯿﺴﺖ ﺍﺳﮑﯽ ﺑﯿﺎﺩ .. ﻧﻪ …
ﻣﻨﺘﻈﺮ ﭘﺴﺮﺵ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺟﺒﻬﻪ ﺑﯿﺎﺩ .. ﭘﺴﺮ ﻏﻮﺍﺻﺶ .. ﭘﺴﺮ ﺧﻂ شکنش ….. ﺍﻣﺎ ﭘﺴﺮﺵ ﺗﺎﺯﻩ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺍﻭﻣﺪ ﺍﻭﻧﻢ
ﻓﻘﻂ ﺍﺳﺘﺨﻮﺍﻧﺶ …
ﺍﯾﻦ ﭼﻨﺪ ﺭﻭﺯ پیکر ﭘﺎﮎ ۱۷۵ ﺷﻬﯿﺪ ﻏﻮﺍﺹ ﻋﻤﻠﯿﺎﺕ ﮐﺮﺑﻼﯼ ۴ ﺭﻭ ﺁﻭﺭﺩﻥ ﮐﻪ ﺩﺳﺖ ﺑﺴﺘﻪ ﺯﻧﺪﻩ ﺑﻪ ﮔﻮﺭ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩﻥ ..
حالا ﺑﺒﯿﻦ ﭼﯿﮑﺎﺭ ﺑﺎ ﺩﺷﻤﻦ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﻭ ﺩﺷﻤﻦ ﭼﻪ ﻋﻘﺪﻩ ﺍﯼ ﺩﺍﺷﺖ ﮐﻪ ﺩﺳﺖ ﺑﺴﺘﻪ ﺯﻧﺪﻩ ﺑﮕﻮﺭﺷﺎﻥ ﮐﺮﺩﻩ …ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﺗﺼﻮﺭ ﮐﻨﯽ ﺩﺳﺖ ﺑﺴﺘﻪ ﻭ ﺯﻧﺪﻩ ﺯﻧﺪﻩ ﺩﻓﻦ ﺷﺪﻥ ﺭﻭ؟

التماس دعا

پایان پیام/گ