یادداشت /

چرا دولت یازدهم را نقد نکنیم؟

چرا دولت یازدهم را نقد نکنیم؟
به نظر می رسد برخی مخالفان و منتقدان دولت جناب آقای روحانی بسیار نجیب و منصف هستند، به همان اندازه که بعضی مخالفان دولت دکتر احمدی نژاد بی انصاف و نا نجیب بودند.
[

به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا،  از یک سو باید اذعان داشت که هر چند مرز میان نقد و مخالفت در ادبیات سیاسی جامعه ما چندان دقیق و تعریف شده نیست  و بسیار اتفاق می افتد که نقدهای مفید و سازنده با چماق مخالفت، کنار زده می شوند و گاه نیز مخالفت های گزنده، عنوان نقد می یابند، با این همه، اهمیت اولی به اندازه ای هست که به بهانه دومی، نتوان از سود آن چشم پوشید، از این رو همه سیاستمداران مدیر و کاردان و مسئول از نقدهای سازنده استقبال می کنند و تنها انسانهای متکبر و دیکتاتور مآب از نقد گریزان هستند.

, شبکه اطلاع رسانی دانا،  از یک سو باید اذعان داشت که هر چند مرز میان نقد و مخالفت در ادبیات سیاسی جامعه ما چندان دقیق و تعریف شده نیست  و بسیار اتفاق می افتد که نقدهای مفید و سازنده با چماق مخالفت، کنار زده می شوند و گاه نیز مخالفت های گزنده، عنوان نقد می یابند، با این همه، اهمیت اولی به اندازه ای هست که به بهانه دومی، نتوان از سود آن چشم پوشید، از این رو همه سیاستمداران مدیر و کاردان و مسئول از نقدهای سازنده استقبال می کنند و تنها انسانهای متکبر و دیکتاتور مآب از نقد گریزان هستند.,

از دیگر سو به نظر می رسد برخی مخالفان و منتقدان دولت جناب آقای روحانی بسیار نجیب و منصف هستند، به همان اندازه که بعضی مخالفان دولت احمدی نژاد بی انصاف و نا نجیب بودند؛ کسانی که نه تنها طی  دوره چهار ساله اول زمامداری ایشان تند ترین نقدها، جدی ترین مخالفت ها، بی نزاکت ترین تخریب ها و بی مهابا ترین سیاه نمایی ها را در حق این دولت روا داشتند و حتی تاب انتخاب ایشان در دور دوم را که خلاف میل شان بود، نیاوردند و با دروغ بزرگ و نابخشودنی تقلب، کشور را یک سال در  درون خانمان سوز ترین آشوب ها و شورش ها فرو بردند.

,

با این دو مقدمه باید یادآور شد که به نظر می رسد در فضای سیاسی کشور در نقد دولت یازدهم قصورها و یا حداقل تسامح هایی دیده می شود در حالی که این دولت هم برای ادامه کار نیازمند نقدهای مفید و سازنده است و تاخیر این نقدها به بهانه تازه کار بودن دولت، منطقی و پذیرفتنی نیست و در هر نوع سیاست گذاری برای تصمیم گیری منطقی و اجرای درست، از همان ابتدا در کنار نظر موافقان نقطه نظرات و  نقدهای  مخالفان هم لازم هست و واگذاری این امر به آینده از اثر گذاری این نقدها  و نظرها می کاهد؛ دولت تازه کار یازدهم در ابتدای کارش در برخی حوزه ها تصمیم هایی می گیرد که در مسیر چهار سال آینده تاثیر خواهد داشت و اگر اکنون این سیاست گذاری ها آسیب شناسی و نقادی نشوند، بعدها نمی توان کاری از پیش برد.

,

برای نقد دولت و رویکردهای آن دو حوزه و عرصه قابل شناسایی است:

,

1.عرصه سیاست خارجی. در این حوزه  با توجه به اهمیت مسایل سیاست خارجی و به ویژه به دو دلیل زیر بهتر است از نقدهایی که منجر به ارایه تصاویر مخالفت گونه شود و به طور کلی از نقادی اساسی و مبنایی تا حدی پرهیز کرد.

, .عرصه سیاست خارجی.,

1-1.  با توجه به توافق اولیه ایران و 5+1 در مورد برنامه هسته ای ایران و فرصت شش ماهه  برای موافقت جامع، باید مواظب بود که هر نوع نزاع داخلی سیاسی در این مورد در برداشت های طرف های خارجی مبنی بر اختلافات داخلی تاثیر داشته و در مذاکرات بعدی و نیز پای بندی طرف غربی به تعهدات اولیه اثر خواهد گذاشت.

,

2-1. تاکید رهبر انقلاب بر این نکته که به دولت محترم  و تیم مذاکره کننده مذاکره خوش بین هستند و نیز توصیه بعدی معظم له در مورد سازش کار نخواندن دولت و تیم مذاکره کننده .

,

 

,

2.عرصه مدیریت داخلی.گذشته از حوزه سیاست خارجی، در عرصه مدیریت و سیاست داخلی، نقدهای جدی نسبت به رویه دولت یازدهم وجود دارد که بی توجهی به آنها مسئولیت تاریخی برای همه تحلیل گران و صاحبان نقد و نظر خواهد داشت مهم ترین موارد قابل نقد را می توان به شرح زیر شرح داد:

, 2.عرصه مدیریت داخلی,

1-2. عدم تحمل مخالفان. هر چند دولت یازدهم با شعارهای اعتدلال، فراجناحی، آزادی بیان و ... روی کار آمده است و نیز علی رغم اینکه جریان سیاسی رقیب یعنی اصولگرایان تاکنون بیشترین تعامل را با این دولت داشته اند، ولی دولتمردان دکتر روحانی متاسفانه تحمل اندک انتقادهای صورت گرفته را هم برنمی تابند و گاه با ادبیات تهدیدآمیز با آنها برخورد می کنند؛ ادبیات تند امیر نوبخت، سخنگوی دولت در مجلس، یک نمونه در این مورد است؛ به نظر می رسد دولت یازدهم که در عرصه بین الملل رویکرد تسامح و تعامل را در پیش گرفته است در عرصه داخلی به ویژه در برخورد با منتقدان و جریان های رقیب، رویکرد حذف و برخورد را انتخاب کرده است.

, 1-2. عدم تحمل مخالفان. ,

2-2. تخریب و سیاه نمایی از دولت قبلی. متاسفانه دولتمردان دکتر روحانی و خود ایشان همچنان در فضای تبلیغات انتخاباتی سیر می کنند و پیوسته به نقد دولت قبلی مبادرت می ورزند، به گونه ای که در گزارش عملکرد صد روزه دولت از سوی رییس جمهور، از 100 دقیقه وقت اختصاصی، 35 دقیقه با تشریح ضعف ها و کاستی های دولت قبلی سپری شد در حالی که اکنون زمان نقد دولت قبلی نیست کار این دولت پایان یافته است و این نقدها هیچ اثری در رویه آن دولت ندارد و تنها اثرش توجیه رفتارهای دولت فعلی است.

, 2-2. تخریب و سیاه نمایی از دولت قبلی,

نکته جالب این است که امروز در ادبیات دولت فعلی از عبارت هایی استفاده می شود که روزگاری دولت احمدی نژاد به دلیل همان تعابیر نقد می شد، یک نمونه از آن استفاده از تعبیر تورم «نطقه به نقطه» است، دولت برای اینکه نشان دهد در تورم کاهش صورت گرفته است ار این تعبیر استفاده می کند و معتقد است تورم نقطه به نقطه کاهش یافته است، این در حالی است که در زمان تبلیغات انتخاباتی دوره دهم وقتی احمدی نژاد از این تعبیر در مناظره ها استفاده کرد، صدای منتقدین جناح مقابل بلند شد که ما در اقتصاد چیزی به نام تورم نقطه به نقطه نداریم.

,

3-2. ایجاد فضای یاس و نگرانی. دولت تدبیر و امید، در عمل با بزرگنمایی ضعف ها و مشکلات کشور، فضایی از ناامیدی و نگرانی را ایجاد کرده است:

, 3-2. ایجاد فضای یاس و نگرانی,

 مباحث مطرح شده در مورد خالی بودن صندوق ذخایر ارزی، گذشته از این که در داخل نگرانی هایی را ایجاد کرد موجب خوشحالی دشمنان و امیدواری انها در اثر بخشی تحریم ها گردید.

,

بحث کمبود منابع تامین یارانه های نقدی و احتمال حذف قشرهایی از مردم از دریافت یارانه و یا احتمال حذف یارانه نقدی و تبدیل آن به شیوه های نامشخص دیگر، مورد دیگری است که لرزه بر تن اقشاری از طبقات متوسط و پایین جامعه انداخته است که زندگی خودشان را با یارانه نقدی فعلی تنظیم کرده اند.

,

گزارش 100 روز اول دولت توسط رییس جمهور و ترسیم چهره تیره و اسفبار از اقتصاد کشور ، وضعیت تورم و... ، مورد دیگری است که با استقبال شبکه هایی مانند بی بی سی فارسی مواجه شده به گونه ای که این شبکه در گزارشی، به این اظهارات صحه گذاشت.

,

بزرگ نمایی نقاط ضعف طرح های ملی صورت گرفته در دولت سابق مثل مسکن مهر، سفرهای استانی، سهام عدالت و...موارد دیگری است که نشان می دهد گویا آرامش روانی فضای جامعه چندان برای این دولت اهمیت ندارد.

,

 

,

4-2. مدیریت واگنی. یکی از نقدهای رییس جمهور فعلی به رییس جمهور قبلی، بحث عزل و نصب ها بود و تعبیر «مدیریت اتوبوسی» در زمان تبلیغات انتخاباتی، یکی از سر فصل های نقدهای مربوط به دولت احمدی نژاد شده بود، اما متاسفانه دولت یازدهم در این مورد،رویه ای با شدت بیشتری در پیش گرفت و همه مدیران ریز و درشت کشوری را تغییر داد و علی رغم وعده ای که در مورد استفاده از همه جریان های سیاسی در دولت اعتدلال گرای خودش داده بود، جز چند چهره اصولگرا، البته در اصولگرا بودن آنها هم سخن بسیار است، از جریان های سیاسی مهم کشور استفاده ای نشد به ویژه یک مورد هم از مدیران دولت قبلی در جای خودش ابقا نشدو به بیان بهتر اگر مدیریت دولت قبلی اتوبوسی باشد، در مورد توضیح رویکرد این دولت باید از «مدیریت واگنی» مدد جست.

, 4-2. مدیریت واگنی.,

به هر صورت، امروزه رفتارهایی از دولت یازدهم در عرصه های مختلف مدیریتی دیده می شود که نقدهای جدی بر آنها وارد است و این رسالت فعالین سیاسی و رسانه ای است که با تبیین ضعف ها و کاستی های دولت، آن را در ادامه راه یاری نمایند.

,

انتهای پیام/

]

به اشتراک گذاری این مطلب!

ارسال دیدگاه