تحلیلی روزنامه نگار کرد بر سخنان اخیر رهبر انقلاب در مراسم ارتحال امام
دکتر محمد قدمی روزنامه نگار و فعال سیاسی کرد تحلیلی استراتژیک بر سخنان اخیر مقام معظم رهبری با نگاهی به حقوق و سیاست قومیتها و مذاهب انجام داده است.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از مکریان: رهبر معظم انقلاب اسلامی ایران در مراسم ارتحال حضرت امام ره،سخنان استراتژیک و مهمی ایراد نمودند که از منظر یک روزنامه نگار خارج از پایتخت،تحلیلی کوتاه بر آن قلمی مینماییم.روشن باشد که از منظر اینجانب به عنوان یک فعال سیاسی، اجتماعی و انتخاباتی در میان قومیت کرد،همواره مواضع فراجناحی رهبری برای کردستانات و مناطق اهل سنت،دارای اهمیت و شفافیت و صداقت بیشتری از نگرشها و عملکرد جناحها و دولتهای اصلاح طلب و اصولگرا بوده است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, مکریان,دیدگاه رهبری در خصوص قومیتها و مناطق سنی نشین؛مبتنی بر توجه مضاعف و جبرانی در حوزه ی توسعه و عمران و اشتغال، تکریم بزرگان و رهبران محلی و سنتی و قائل شدن تسهیلات برای جریانات سالم فرهنگی ومذهبی، در حیطه ی فرهنگ و مذهب و سیاست منطقه ای بوده که در سفرها و اعلام دیدگاهها و نیز در اعلان سیاستهای کلی،این خط مشی،قابل تشخیص است.
,در سفر به کردستان به عنوان مثال،آثار فرهنگی و مذهبی وحدت بخش و تاثیرات عمرانی و اشتغالی، قابل توجه بود؛گرچه مشکل است بعضی ها را به این باورها مجاب کرد!همانهایی که همیشه به عملکرد جناحهای راست و چپ در کردستان میتازند و البته آلترناتیوی به عنوان تکیه گاه نمی یابند، باید بدانند که این رهبر پیشرو ایران اسلامی بود که فارغ از لوم متعصبین،هر گونه اهانت به مقدسات اهل سنت را خیانت به اسلام دانست و هر حنجره ای که به این موضوع باز شود،را گلوی دشمن نامید!
,ولو شیعه ی هم مذهب ایشان باشد و همو بود که حتی خانواده های گروههای اپوزیسیون کردی را با این عنوان نواخت : که این خانواده ها گناهی ندارند و مشمول رحمت حکومت اسلامی خواهند بود و فریب خوردن اعضای آنها را مسئله ای جداگانه دانست!
,باری رهبری فرزانه ی ایران،با درک وضعیت حساس بین المللی جهان اسلام و خاورمیانه، مواضعی فرا دولتی و فراجناحی و حتی گلوبالیک و جهانی،مطرح و پیگیری نموده که واقعا اگر بدون حب و بغض و خارج از پیش داوریها،بدان بنگریم؛قابل تقدیر و ستایش فوق العاده است.
,دولتمردان و مسئولین نیز، وظیفه مندند که در قالب برنامه های توسعه از ششم به بعد، مبتنی بر سند چشم انداز و در چهارچوب مشی مدیریتی، این سیاستها را معمول و مرعی دارند.
,گرچه متاسفانه بعضا این فرمایشات و تذکرات، در مسیر پر پیچ و خم تقنین و نظارت و نهادینه شدن، به فراموشی سپرده میشود. از جمله عدم عنایت در خور؛ به تاکیدات مکرر ده ساله ی اخیر معظم له بر مبارزه با مفاسد اقتصادی؛ باعث شد که از هر دو جناح، مفاسد اقتصادی بزرگ، نمودارو پدیدار شود! و اکنون این مسئله به چالش بزرگی برای نظام، تبدیل و حتی هیچ خط قرمزی برای انتقاد از اهل فساد مالی و اداری، از جمله روحانی و آقازاده بودن متخلف و وابسته به هر نهاد قدرت بودن؛ باقی نماند و حق هم همین است.
,ملاک مذهبی هم، زمانی مزیت نسبی عده ای در مدیریتها و سخنرانی ها و تندروی های لفظی بود که اکنون صراحتا هر فرد ناشایست و تفرقه افکن و یا چپاولگر بیت المال از هر قوم و مذهب،خصوصا زمانی که قصد معامله بر سر دستاوردهای استقلال و آزادی و سرمایه ها و نوامیس ملی با طرف بیگانه را داشته باشد؛مصونیت ندارد و برخورد حکومت در این زمینه با اهل تشیع،بعضا بیشتر بوده است!(به عنوان مثال در جریان بلوای 88)
,البته از جانب قومیتها همواره این مطالبه وجود داشته که ارتقای نخبگان سیاسی و مذهبی و متخصص آنها، در هرم سیاسی قدرت خصوصا از طیف اهل وحدت و وفاق و مخالف جریان تندرو ناسیونالیستی و مذهبی ( معتقد به وفاق ملی و موکد بر محبت اهل بیت ع به عنوان فصل مشترک وحدت مذهبی) صورت بگیرد و در واقع این پروسه، قربانی وعده و وعید جناحها و رقابتهای آنها شده و گاهی نخبگان کردی در کردستان و آذربایجان غربی خصوصا در این دولت، تحت شدیدترین فشارها و پرونده سازیها، به خاطر اصولگرا بودن!(یا در دولتهای دیگر به خاطر اصلاح طلب بودن) قرار گرفته و میگیرند و همینجا این انتظار معقول از دستگاه فخیمه و فراجناحی رهبری و اهرمهای نظارتی آن در استانها (نمایندگی های محترم رهبری در استانها)مطرح میگردد که مانع این اجحافات و تسویه حسابها شوند که مناطق ما ظرفیت این مظالم جناحی را ندارند.
,توقع شرافتمندانه از نخبگان بومی نیز هست که از سعایت و بداخلاقی سیاسی و انحصارطلبی بپرهیزند که در شان این قوم و ملت نیست و ما برای هم میمانیم و جناحها میایند و میروند و حق مطلب این است که ما ثوابت، با خط اول و ثابت رهبری،تعامل خود را بیشتر کنیم.
,چرا که کردها، با هیچ جناحی ،عقد اخوت نبسته اند. اما تحلیلی بر فرمایشات اخیر رهبری در حرم امام ره که در واقع پاسخ تلویحی به سه گروه خودی اشرافیت گرا و تحریف کننده ی شخصیت امام خمینی و نیز خوش بین افراطی به خارجیها و بی اعتقاد به توان داخلی بود:
,
1-رهبری انقلاب اسلامی با پرداختن به محورهای مهمی چون: الف) اثبات اسلام ناب محمدی و نفی اسلام کاذب و نوع متحجر و ایزوله ی امریکایی(که گروهی از عمدتا تشیع و تسنن در داخل،این گفتمان را پیگیری میکنند.
,
ب) اعتماد به وعده ی الهی و بی اعتمادی به قدرتهای جهانی(نوعی مقاومت و پافشاری قهرمانانه و توحیدی هدفدار، متعاقب نرمش قهرمانانه؛در شرایطی که طرف متقابل، قصد سوءاستفاده و توافق بد را دارد.
,ج) اعتماد به اراده ی مردم و نیروی آنها و مخالفت با تمرکزهای دولتی (پاسخ به بدبینان به انتخابات وعدم شفافیت صندوقها وتاکید بر پیشبرد اصل 44 برای خروج از تمرکز مفسده انگیز دولتی.
,د) حمایت از محرومان و مستضعفان و مخالفت با خوی کاخ نشینی(توجه به حمایتهای اجتماعی و تداوم یارانه ها و جلوگیری از گرانی و تعریض به تجمل گرایی حتی در تاسیسات مرقد امام راحل ره و محل اسکان و فعالیت نوه ی عزیز ایشان .
,ه) مخالفت صریح با جبهه ی قلدران بین المللی و مستکبران (اشاره به تحمیلات آژانس و شورای امنیت و گروه پنج به علاوه ی یک، در خصوص پروتکل الحاقی و نظارتهای افراطی و بازجویی دانشمندان و مسئولان!.
,و) اعتقاد به استقلال ملی و رد سلطه پذیری(توجه به اقتصاد مقاومتی مانند ژاپنی ها و عدم تکیه ی افراطی بر توافق بیرونی؛البته نه لزوما ترک هر گونه توافق خوب)ز-تکیه بر وحدت ملی و بحث عدم تفرقه ی ملی و مذهبی؛در واقع استراتژی مورد تاکید خویش و عمده ی ملت ایران را برای مواجهه با شرایط جدید،بیان داشتند که فرازهایی از بحث وحدت قومی و مذهبی را پیشاپیش در مقدمه،عرض کردم؛اما مقابله با تحریف کنندگان خط امام که اکنون جناح حاکم دولت،عمدتا خود را منتسب به این خط میداند (که البته زمانی در عرف سیاسی، خط 3 خوانده میشد؛خط رهبری ،اول و خط دوم ،مشمول راست و محافظه کاران و به عبارتی اصولگرایان جدید بوده و هست)، در این سخنرانی، کاملا برجسته است و بحثهایی که از جانب بزرگانی چون آقای هاشمی رفسنجانی، مبنی بر خشن نبودن راه امام!و امثال اینها،عنوان شده؛ مدنظر بوده است و رهبری با اشاره به ضرورت برخورد سیستمیک با مجموعه رفتارها و عملکردهای رهبر فقید انقلاب، هر گونه گزینش و برخورد سلیقه ای اعم از خشن پنداری مشی امام یا نرم پنداری بی محابای خط سیاسی امام در مقابله با استکبار، را رد کردند.
,
2) اما بخش دیگری از صحبتهای ایشان در قالب تشریح منظومه ی رفتاری امام خمینی ره،مربوط به نحوه ی مراوده با غرب و قضیه ی تحریمها و چشم دوختن به امریکا و توافق با او به عنوان تنها راه برون رفت از بن بست در کشور!بود؛ که صریحا نامبرده بر اقتصاد مقاومتی، تاکید و تکیه ی افراطی بر غرب و امریکا و اعتماد حداکثری را نفی نمودند و اجازه ی بازرسی از اماکن حساس نظامی و مصاحبه ی بازجویانه از دانشمندان و مسئولین عالی هسته ای و امنیتی را منتفی دانستند.
,
لازم به ذکر است که تندروان اصلاح طلب در دولت روحانی،بعضا اعتراضهای مردمی به توقعات اضافی و مشکوک غربیها را،سنگ اندازی دلواپسان خواندند!!و میخواستند به گونه ای هر نوع ناکامی در توافقات را مرتبط با این مخالفتهای داخلی و تذکرات رهبری نمایند! اما شاهدان منصف میدانند که رهبری نظام همواره از مذاکره کنندگان ،حمایت و تشکر نموده و هرگونه تذکر و اخطار را به منزله ی کارشکنی و عدم پشتیبانی تلقی کردن، نشانه ی فرافکنی و ناتوانی دیپلماتیک است که از شان سرداران دیپلماتیک ما دور است و پافشاری آنها بر روی خطوط قرمز،به نفع نظام و مردم و دولت است و همگان،کار حساس و زحمت خطیر آنها را پیش چشم دارند.
,اما ممکن است در صورت پذیرش پروتکل الحاقی و بعدا مقاومت در برابر نظارتهای بی قید و شرط ،خدای نخواسته به سرنوشت عراق دچار شویم که به همین بهانه، به این کشور اسلامی حمله کردند!
,
3) اشرافی گرایی و تجمل ،حتی در ساخت تاسیسات جدید مرقد امام ره از سوی تندروان جناح اصولگرا، همیشه مورد انتقاد بوده و در واقع امر،اگر میخواهیم به سمت عدالت اسلامی واقعی، نه سوسیالیزم کذایی حرکت نماییم و در این حرکت، آزادی و دموکراسی حقیقی را به همراه داشته باشیم؛باید با مدل اسلامی ناب خودمان( نه دولت رفاه و سوسیال دمکراسی اسکاندیناوی شکست خورده) از هزینه های اضافی و تشریفات غیر متعارف(حالا مورد مرقد امام، شاذ است و شاید بتوان توجیهش کرد)پرهیز نماییم؛ تا بتوانیم این اعتبارات و بودجه ها را بصورتی مناسب و با فرایندی مدرن نه سنتی،یین فقرای جامعه بصورت کمک هزینه ی درمان و غذا و حمل و نقل و امثالهم توزیع نماییم.
,
لذا تجمل گرایی در اقتصاد اسلامی و حکومت اسلامی، بار سنگین مالی بر دولت بوده و قابل قبول نیست و گرایش به این سمت و توجیهات از امام و هر کس دیگر آوردن؛عین تحریف است.
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه