«دو قطبی خوب» علیه «بهانههای آبکی» در ۲۰ روز پایانی!
درحالی مذاکرات هستهای روزهای حساسی را سپری میکند که برخی اظهارات درباره ارتباط «آب خوردن» و «تحریم» نشان میدهد باید منافع ملی در قالب یک «توافق خوب» یادآوری شود.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از نسیم، روزگار «استدلالهای آبکی» و «خندهی حضار» در حال سپری شدن است٬ تا 9 تیر که قرار است بالاخره توافق ایران و 5+1 امضا شود هم روزهای کمی باقی مانده است٬ حساسیت آنقدر بالاست که همهی افراد با ربط و بی ربط به سیاست خارجی کارشان را تعطیل کردند و منتظر نتیجه «بازی» هستند٬ مثل مردم برزیل که وقتی جام جهانی فوتبال در کشورهای قارهی دیگری برگزار میشود بخاطر دیدن فوتبال کارشان را نیمه تعطیل میکنند٬ حالا وزارت صنعت ما برای تماشای با دقت «بازی هستهای» بیخیال کمک به تولید داخلی شده یا وزارت کشاورزی میگوید گرانی میوه طبیعی است چون بین این همه تلاش و دعا برای سرنوشت توافق وقتی برای برنامه ریزی و اجرا نمیماند.(این جملات را با یادآوری اوضاع اسفناک تولید محصولات کشاوزی بخوانید)
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا,حتی وزارت ارشاد هم منتظر است٬ آنها میزان «سفتی» یا «شلی» سیاستهای فرهنگی را وابسته به توافق میدانند٬ مثلا اگر توافق بشود ساپورت از «گشت ارشاد» خیابانها به فیلمها میآید.
,هم اکنون که فقط چند روز دیگر «دلهره» آقای روحانی برای توافق به واقعیت میپیوندد جامعه 3 قطبی است؛ درست است که نیروهای انقلابی از ترس تکرار 2 قطبی 92 سکوت «الهام بخش» کردهاند اما جامعه با 3 گروه مواجه است:
,اول/ موافقان هرگونه توافق: این گروه حاضر به شنیدن هیچ حرفی نیستند٬ فقط «توافق» را قبول دارند و از حالا برای اعلام این خبر لحظه شماری میکنند.
, اول/,دوم/ مخالفان هرگونه توافق: این گروه هم در سختی نظر مانند گروه اول هستند٬ به طور کلی اعتقاد دارند توافق نه!
, دوم/ ,سوم/ اکثریت جامعه ایران عضو رسمی این گروهند٬ آنها نه یقین دارند توافق «یعنی همه چیز» و نه توافق را پایان «همه چیز انقلاب» میدانند٬ این گروه بزرگ اما این روزهای سخت در تعلیق به سرمی برد٬ رئیس اجرایی کشور که باید نماد «قوت ملت» باشد «آب» را هم به تحریم ربط میدهد٬ وای به روزی که راننده خوابش ببرد!
, سوم/ ,
, موضوع مهم کش و قوس 2 گروه اول نیست چون آنها را هرکاری کنند از موضعشان پایین نمیآیند شاید منظور کسانی که از «2 قطبی» شدن جامعه میترسند همین دو قطبی جعلی میان موافقان و مخالفان ابدی توافق است٬ این دو طقبی به شدت مضر و مانند 92 برای کشور سودی ندارد.
,سنگ پراکنی 92 به اسم «مقاومت» از یک سو و «سازش» از سوی دیگر همین دو قطبی به دردنخور بود٬ اتصال «گره» زندگی مردم به تحریم در افکار عمومی با همین 2 قطبی جعلی تثبیت شد٬ واقعا در این زمینه باید به آقای هاشمی «خسته نباشید» گفت چرا که با هنرنمایی خارق العاده و با پاس گلهای «احمدی نژاد» در سال 90 تا 92 «گل» زیبایی زد: «برای رفع مشکلات بریم سراغ کدخدا»!
,به استناد بزرگترین نظرسنجی 2 سال اخیر که صراحتا از افکار عمومی در خصوص راه حل مشکلات اقتصادی پرسیده شد٬ رفع مشکلات اقتصاد با رای 68 درصدی «رفع موانع تولید» بر «رفع تحریمها» پیروز شد؛ برنامه پایش 10 خرداد شبکه ملی سیما برای «جناب روحانی» درسی در پی نداشت چون «آب خوردن» را با تحریم سخت ترسیم کرد!
,حالا سوال مهم این است: تکلیف اکثریت مردم که برای توافق کردن یا نکردن «قمار» نمیکنند چیست؟ قطعا نظر این اکثریت در تصمیمات تیم مذاکره کننده تاثیر دارد٬ اگر پالس خسته شدن از اوضاع اقتصادی کنونی به تیم هستهای برسد با زمانی که مردم حاضر نباشند از راه «لوزان و ژنو» به «آسایش» برسند فرق دارد٬ اگر مردم بدانند برای رفع تحریمها آن هم به صورت حداقلی باید تا رنگ لباس زیر دانشمندان کشورمان در اختیار امریکاییها قرار گیرد با زمانی که تصویر روشنی از آینده بدون تحریم داشته باشند اوضاع تفاوت خواهد داشت.
, تکلیف اکثریت مردم که برای توافق کردن یا نکردن «قمار» نمیکنند چیست؟,مردم از دولتمردان کدهای غیرواقعی میگیرند و از بعضی افراد در جامعه دلخوشی ندارند٬ «دست توانای» دولت دهم همان قدر که قطار انقلاب را سال 84 به ریل اصلی برگرداند در سال های آخر به جاده خاکی برد!
,مسئله «معاشقه» با امریکای جنایتکار چیز کمی نیست٬ برای قبول کردن این فاجعه تاریخی باید 10 بار دیگر بنزین٬ «43 درصد مقدار» گران شود! برای همین دست کسانی که نگران این معاشقعه هستند برای حرف زدن خالی نیست اما مشکل چیست؟
,حتما باید تفاوت رفتار عقلانی در مواجهه با غرب و تنظیم خوب زندگی مردم با «دوئل» چشم بسته با «یانکی»ها برای افکار عمومی روشن شود یعنی یک «دو قطبی» منطقی در گروه اکثریت؛ کسانی که کمی تردید دارند یک طرف و کسانی که زیاد تردید دارند طرف دیگر٬ دوقطبی فوق جای دعوا نیست٬ کسی در َآن «خیانت کار» نمی شود و البته اوباما هم «دوست» نمی شود!
,باید با دقت به صحنه نگاه کرد٬ دست «خونی» اوباما از آستین «داعش» در جنگ با «قاسم سلیمانی» است٬ دست «اتوکشیده» کری در قاره سبز با «ظریف» در حال نوشتن توافق٬ مردم طرفدار «سلیمانی» و «ظریف» هستند ولی «مسئولان» با عدم حمایت از تولید داخلی٬ خام فروشی نفت و ... معلوم نیست کدام طرفند!
, باید با دقت به صحنه نگاه کرد٬ دست «خونی» اوباما از آستین «داعش» در جنگ با «قاسم سلیمانی» است٬ دست «اتوکشیده» کری در قاره سبز با «ظریف» در حال نوشتن توافق٬ مردم طرفدار «سلیمانی» و «ظریف» هستند ولی «مسئولان» با عدم حمایت از تولید داخلی٬ خام فروشی نفت و ... معلوم نیست کدام طرفند!,
, «دوقطبی خوب» جامعه ایران را دودسته نمیکند٬ بلکه «یکدل و یکدست» اما با «2 دست» کار میکند٬ یک «دست» در دانشگاه تحصن میکند و به اوباما خاطره «همت و باکری» را یادآوری میکند: یعنی دستت دراز شود آن را قطع میکنیم٬ «دست» دیگر اما برای رفع تحریمهای ظالمانه مطالبه دارد؛ هم تحریم امریکا هم تحریم داخلی!
,مردم حق دارند٬ وقتی بعد از 30 سال مسئولان زحمت تولید اجناس پرمصرف در داخل را نمیکشند نگران تحریم باشند اما اگر بدانند تحریمها روی کاغذ «تعلیق» میشود و در عمل «هیچی»! حتما روی خوش به گروه «مدافعان بی چون و چرای توافق» نشان نمیدهند.
,در «روشنگری» هستهای با «صدای بلند» حتما بحثها جدی است٬ یعنی حتما می شنوید «بگذارید یکبار اعتماد کنیم به این فرنگیها» اما اگر با همان صدای «مهربان بلند» نگوییم که در اعتماد 2 سال اخیر به امریکا چیزی گیرمان نیامد (با استدلال) جامعه دوقطبی میشود: یک قطب نگرانتر٬ یک قطب نگران!
,مردم برای تصمیم نهایی نیاز به دیدن «خوب و بد» دارند آن هم با هم؛ یعنی ترسیم اتفاقات هر دو حالت «توافق خوب وبد» این دوگانه ربطی به موافقان و مخالفان «ارتدوکس» ندارد بلکه چیزی بیشتر از فضای «گل و بلبل» سخنان تیم هستهای و چیزی کمتر از فضای «سیاه» برخی افراد مخالف را میبینند.
,امریکایی ها برای رسیدن به هدف اصلی مذاکرات یعنی «حذف مرگ بر استکبار»؛ سخت از این دوقطبی جامعه میترسند چون تزریق «اعتماد» به خودی و «تردید» به دشمن نشان میدهد «دستآورد»های ظریف حاصل «بذر» خودیهاست نه کیسه لطف دشمن؛ چون در آن صورت «کمبودهای زیاد» لوزان درست فهمیده میشود.
,این وسط کسی اگر لوزان را «توافق خوب» میداند باید دلیل بیاورد تا جامعه دوقطبی ایران از روی کدهای رسیده تشخیص دهد و اگر کسی آن را «بد» میداند باید منطقی داشته باشد. ولی در فضای کنونی که افکار عمومی توسط دولت محترم و سکوت صاحبان تریبون خلع سلاح شده است٬ فصل «کاشت» امریکایی ها شده٬ آنها با امیدواری تمام فکر میکنند بهترین فرصت تاریخی برای «محو» نفرت تاریخی ملت ایران از خودشان را گیر آوردند.
, این وسط کسی اگر لوزان را «توافق خوب» میداند باید دلیل بیاورد تا جامعه دوقطبی ایران از روی کدهای رسیده تشخیص دهد و اگر کسی آن را «بد» میداند باید منطقی داشته باشد. ولی در فضای کنونی که افکار عمومی توسط دولت محترم و سکوت صاحبان تریبون خلع سلاح شده است٬ فصل «کاشت» امریکایی ها شده٬ آنها با امیدواری تمام فکر میکنند بهترین فرصت تاریخی برای «محو» نفرت تاریخی ملت ایران از خودشان را گیر آوردند.,
, فرصت 20 روزه پیش رو اگرچه کم است اما به خاطر تمرکز بی سابقه افکار عمومی روی موضوع هستهای بسیار مهم و حیاتی است٬ از این جهت باید بی خیال گفتگو با دو گروه اول شد و فقط با اکثریت جامعه با زبان «دوقطبی» توافق خوب و بد حرف زد٬ مهمترین بخش این دوقطبی ایجاد تردید در «وضع آینده» مردم است٬ حتی در صورت حاصل شدن توافق و در شرایط اثبات بی حاصل بودن «راهپیمایی با کری» مردم باز نیاز به شنیدن صدای «دیگری» دارند.
,,
انتهای پیام/ف
]
ارسال دیدگاه