به بهانه 12 آذر روز جهانی معلولین
محرومیت حق من نبود!
قانون حمایت از معلولین در سال هشتم انتظار خود برای اجرایی شدن است. مناسب سازی معابری که هر روز هزاران بار بدون توجه به موانع از آنها عبور میکنیم، مشکلات استخدام و مشاغل همه و همه از کوچکترین مشکلاتی است که هر فرد معلول روزانه با آن دست و پنجه نرم میکند.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا به نقل از سینانیوز، کانون حمایت از معلولین در سال هشتم انتظار خود برای اجرایی شدن است. مناسب سازی معابری که هر روز هزاران بار بدون توجه به موانع از آنها عبور میکنیم، مشکلات استخدام و مشاغل همه و همه از کوچکترین مشکلاتی است که هر فرد معلول روزانه با آن دست و پنجه نرم میکند.
, شبکه اطلاع رسانی دانا, سینانیوز,گفته میشود که این قانون به علل مختلفی در زمان دو دولت نهم و دهم به نتیجه نرسیده است و امروز چشم امید معلولین به کمیسیون اجتماعی مجلس نهم و دولت تدبیر و امید دوخته شده. هاشم حسینی شهیدی، مدیر عامل جامعه معلولین، از درد و دل معلولین میگوید.
,,
آقای شهیدی، چند درصد از مردم کشور ما به هر نحوی دچار معلولیتهای حرکتی هستند؟
, آقای شهیدی، چند درصد از مردم کشور ما به هر نحوی دچار معلولیتهای حرکتی هستند؟ ,
آمارهای جهانی نشان دهنده این مسئله است که به طور متوسط ۱۰ درصد از هر جمعیتی به افراد معلول اختصاص پیدا میکند. اما متأسفانه در اداره سرشماری هم مانندبسیاری دیگر از ادارات، جایی برای شناسایی معلولین و نوع معلولیت آنها وجود ندارد. علاوه بر این بسیاری از خانوادهها، به ویژه در مناطق محروم کشور، از اینکه فرزند معلولشان، به ویژه دختران، وارد جامعه شود، هراس و واهمه دارند. بارها دیده شده است که این خانودهها در سرشماریهای خانه به خانهای که انجام میشود هیچ صحبتی از حضور فرزند معلول در خانه نمیکنند. این افراد نه تنها در ارتباط با تحصیل از سوی خانواده منع میشوند بلکه گاهی حتی اجازه بیرون آمدن از خانه را هم ندارند.
,
,
اخیراً در رسانهها و به ویژه صدا و سیما دیده میشود که به معلولین به دید افرادی نگاه میشود که قدرت انجام بسیاری از کارها را ندارند و متأسفنه حالیت از ترحم را به این قشر ایجاد میکند. آیا این ماجرا برای یک معلول دردناکتر از دیده نشدن نیست؟
, اخیراً در رسانهها و به ویژه صدا و سیما دیده میشود که به معلولین به دید افرادی نگاه میشود که قدرت انجام بسیاری از کارها را ندارند و متأسفنه حالیت از ترحم را به این قشر ایجاد میکند. آیا , این ماجرا برای یک معلول دردناکتر از دیده نشدن نیست؟ ,ببینید، تا کنون انجمنها و گروههای بسیاری برای حمایت از حقوق معلولین آغاز به کار کردهاند. در تمامی این انجمنها حرف اول را حفظ پرستیژ معلول میزند. پزشک، وکیل، دبیر، استاد دانشگاه و مهندسهای زیادی هستند که طی روز روی صندلی چرخ دار به جامعهای که در آن درس خوانده و مانند هر فرد دیگری (البته با سختیهای بسیار بیشتر) زندگی کردهاند خدمت میکنند. دولت باید به جای نشان دادن مشکلاتی که موجب تشدید محدودیت در معلولین میشود، بر پررنگتر جلوه دادن راه حلها و تواناییهای این افراد، تأکید کند. تنها تفاوت معلولین با افراد عادی در جامعه این است که این افراد برای رسیدن به هر جایگاهی باید خیلی بیشتر از یک فرد عادی تلاش کنند. درست است که شرایط تا حدودی نسبت به سالهای پیش تغییر کرده ایت اما هنوز اوضاع چندان که باید دلچسب نیست.
,
معابر، خیابانها، پیاده روها و ساختمانهای اداری تا جایی که دیده میشود سد راهی بر سر زندگی راحت معلولین در کشور است. این سد به دست چه کسی ساخته میشود.؟
, معابر، خیابانها، پیاده روها و ساختمانهای اداری تا جایی که دیده میشود سد راهی بر سر زندگی راحت معلولین در کشور است. این سد به دست چه کسی ساخته میشود.؟,
شهرداری. این ارگان در موارد بسیاری سعی در همکاری با انجمنها را داشته است اما متأسفانه تا کنون به نتیجه خاصی نرسیدهایم. شهرداری باید برنامهای را ترتیب دهد تا طی آن تأییدیه نهائی ساخت یک ساختمان، خیابان و یا حتی یک پیاده رو نیز از انجمنهای حمایت کننده معلولین گرفته شود. مگر فرد معلول در این شهر مالیات پرداخت نمیکند؟ ما درکشوری زندگی می کنیم که ادعای اسلام و حق الناس دارد؟ آیا این حق الناس نیست؟
در پلهایی که بر روی جویهای آب ساخته میشود پاشنههای کفش هم گیر میکند چه برسد به عصای کسی که به نوعی محدودیت حرکتی هم دارد و شاید نتواند مانند یک فرد سالم قدمهای خود را کنترل کند. در تبلیغات به جای صحبت از هزار نوع تنقلاتی که شاید به نوبه خود سلامت افراد را به خطر هم بیاندازد، باید برای معلولین اطلاع رسانی شود. اینکه کدام معابر در کدام محلات نیاز به بازسازی و مناسب سازی دارند باید از طریق رسانهها به گوش شهرداری برسد.
,
چه عاملی باعث میشود، که این افراد در نظام و برنامه ریزی زیباسازی و در کل ساخت و ساز شهری در نظر گرفته نشوند؟
, چه عاملی باعث میشود، که این افراد در نظام و برنامه ریزی زیباسازی و در کل ساخت و ساز شهری در نظر گرفته نشوند؟ ,
در یک جمله می توان گفت: « عدم وجود نیروی کنترل کننده». پیمانکاری که آغاز به ساخت یک پیاده رو، خیابان، اتصال این دو به یکدیگر و حتی ساختمانهای مسکونی میکند، قادر نیست از دید یک معلول به پلهها نگاه کند. باید فرهنگ زندگی معلول در زندگی تک تک ما نهادینه شود. وقتی برای رفتن از یک طبقه به طبقه دیگر به پله فکر میکنیم باید این مسئله هم به نظرمان برسد که شاید روزی فردی بخواهد به طبقات بالای این ساختمان برود که روی یک ویلچیر نشسته است.
,
,
بوستانهای بسیاری برای رفاه حال شهروندان به وسیله شهرداری ساخته شده است و همه هم از این ارگان متشکر هستند. اما آیا به این مسئله هم توجه میشود که موانع نسب شده برای جلوگیری از ورود موتور به پارکها راه را برای ویلچیرها هم میبندد؟
, بوستانهای بسیاری برای رفاه حال شهروندان به وسیله شهرداری ساخته شده است و همه هم از این ارگان متشکر هستند. اما آیا به این مسئله هم توجه میشود که موانع نسب شده برای جلوگیری از ورود موتور به پارکها راه را برای ویلچیرها هم میبندد؟ ,معلول باید همیشه در ذهن ما حضور داشته باشد. به نظر من مقصر اصلی در این ماجرا تلویزیون است. برای فرهنگ سازی بستن کمربند ایمنی چندین نوع تبلیغات تلویزیونی، رادیویی، جریمه و هزار راهکار دیگر استفاده شد و امروز تقریبا همه از کمربند استفاده میکنند . اما در ارتباط با موانع نسب شده برای جلوگیری از ورود موتور به معابر پیاده و پارکها راحتترین راه ممکن یعنی بستن راه و سوزاندن سیخ و کباب با هم به نظر ارگانها مسئول رسیده است.
,,
از این مسائل گذشته، همین بستن کمربند از کودکی برای بچهها در مدارس آموزش داده میشود، اما جایگاه معلول در کتابهای درسی کجاست؟ چند درصد از کودکان میدانند در اولین برخورد با یک کودک معلول چطور باید برخورد کنند؟ جای بسیار ناراحتی دارد که حتی برخی از والدین از سر بیانصافی و یا عدم آگاهی نتیجه غذا نخوردن و شیطنت فرزندان خود را با نشان دادن کودکان معلول به او نشان داده و به همین شکل او را از قرار گرفتن در کنار یک معلول حرکتی دچار ترس میکنند.
,,
یادم میآید جوانی بود که از همه جا بیخبر، با پا گذاشتن روی پلههای یخ زده پل عابر پیاده و یک بد اقبالی قدرت حرکتی را در هر دو پای خود از دست داده و حالا ویلچیر نشین شده است. بماند که گناه غیر استاندارد بودن پلهها و اینکه چرا پلههای یخ زده نمک پاشی به موقع نشدهاند به گردن کیست. باید در ذهن داشت: «مرگ همیشه مال همسایه نیست». هیچ یک از کسانی که در تصادف، حوادث و بلایای طبیعی و حتی جشنهای چهارشنبه سوری، عضوی از بدن خود را از دست داده و یا قدرت استفاده از آن را ندارند، به این مسئله فکر نمیکردند که روزی معلولیت به سراغ آنها نیز خواهد آمد.
,,
باز هم تأکید میکنم. در این بین سختترین و سنگینترین وظیفه برای، تبلیغات در راستای رسیدگی به امور معلولین بر عهده تلویزیون است. تمام برنامههای تلویزیون صبح و ظهر و شب شده است، آشپزی. غذاهای یک آشپز هم که تمام میشود آشپز را تغییر میدهند ولی برنامه به قوت خود پابرجاست. اما تبلیغات برای معلولین روز ۱۲ آذر شروع میشد و ۱۲ آذر هم تمام میشود. این مسئله نیاز به تدوام و تکرار دارد.
,
,
با در نظر گرفتن این مسئله که معمولا شهرستانها در حل بسیاری از مشکلات در مقایسه با پایتخت، موانع بیشتری را بر سر راه خود دارند؛ وضعیت معلولین در شهرستانها به چه شکلی است؟
, با در نظر گرفتن این مسئله که معمولا شهرستانها در حل بسیاری از مشکلات در مقایسه با پایتخت، موانع بیشتری را بر سر راه خود دارند؛ وضعیت معلولین در شهرستانها به چه شکلی است؟ ,
بر خلاف سایر مشکلات، در ارتباط با معلولین، شهرستانها وضعیت بهتری دارند. دلیل این مسئله هم نکته پیچیدهای نیست. در شهرستانها درسترسی به مقامات و مسئولینی که بتوانند مشکلی را حل کنند، بسیار سادهتر است. مسئول شبکه استانی خراسان را خیلی راحتتر از آقا ضرغامی میتوان ملاقات کرد. همین مسئله باعث میشود تا دوره رسیدگی به مشکلات معلولین هم کوتاهتر و کمتر درگیر کاغذ بازیها شود.
با این وجود معلولین در تمامی نقاط کشور از دو نکته همیشه و همه جا رنج میبرند. اول، بحث حمل و نقل؛ میتوان گفت سیستم حمل و نقل عمومی تا نزدیک به ۱۰۰% قابل استفاده برای معلولین نیست. بحث دوم خیابانها است. ورود از خیابانها به پیاده رو و بالعکس برای بسیاری از معلولین کار وقت بر و بسیار مشکلی است.
,
,
در تهران، در بازههای زمانی نه چندان طولانی، ایستگاههای متر و اتوبوس برای رفاه حال شهروندان افتتاح می شود. ولی حتی در ایستگاههای جدید هم معلولین در نظر گرفته نشدهاند. بالاخره این مسئله باید از یکجا آغاز شود. نگفتیم ده روزه همه چیز را حل کنید، گفتیم به تبلبغات تداوم بدهید تا مشکلات با فرهنگ سازی جایگاه معلولین در جامعه از میان برداشته شود.
,
,
,
تا جایی که میدانیم، قانون حمایت از معلولین که ظاهرا در ۱۶ بند تعریف شده است هشت سالی میشود که بلاتکلیف مانده. ماجرای این قانون به کجا رسید؟ آیا امیدی هست که در دولت یازدهم، اجرای این قانون به سرانجام برسد؟
, تا جایی که میدانیم، قانون حمایت از معلولین که ظاهرا در ۱۶ بند تعریف شده است هشت سالی میشود که بلاتکلیف مانده. ماجرای این قانون به کجا رسید؟ آیا امیدی هست که در دولت یازدهم، اجرای این قانون به سرانجام برسد؟ ,متأسفانه حتی این قانون هم، قانون کامل و جامعی نیست. حدود اردیبهشت ماه سال گذشته بود که قانون حمایت از معلولین مورد بازنگری قرار گرفته و هنوز در انتظار تأییدیه کمیسیون اجتماعی مجلس است. قانون حمایت از معلولین، در ۱۶ بند به امور معلولین در ارتباط با استخدام، مناسب سازی معابر، معافیت و بسیاری نکات دیگر رسیدگی میکند. مهمترین نکتهای که این قانون با مشکلات و موانع بسیاری برای اجرایی شدن مواجه است بند آخر و در ارتباط با بیمههای درمانی برای این افراد است.
,,
عملا جایگاه مشخصی برای تأمین اعتبار این بیمه وجود نداشته و به صورت موردی به اعتبارات دستگاههای مربوطه، سازمان بهزیستی، یارانهها و صرفه جویی پاس داده شده است. کدام ارگان است که از حقوق کارمندان خود بزند و مبلغی را برای این مسئله به صندوق بیمه درمانی معلولین واریز کند؟
,,
از یک سو بهزیستی به تنهایی قادر نیست در مقابل همه این مسائل سینه سپر کند. بهزیستی هم نیاز به تأمین اعتبار دارد. از سوی دیگر باید برنامهای طرح ریزی شود تا ارگانها و سازمانهایی که تولید معلول دارند هزینه خسارات ایجاد شده را تقبل کنند. برای مثال وزارت راه یکی از عمدهترین تولید کنندگان معلول در کشور است. استاندارد نبودن راهها، پیچهای نامناسب، رسیدگی نکردن به راهها در فصول سرد سال و بسیاری نکات دیگر همه منجر به بروز تصادفاتی میشود که علاوه بر مرگ و میرهای دلخراش جامعه را متحمل معلولیتهای جسمی میکند که هم به صورت فردی و هم در بعد اجتماعی هزینه بر خواهد بود.
وزارت بهداشت درمان یکی دیگر از ارگانهایی که باید بودجهای را هم برای صندوق بیمه درمانی معلولان در نظر بگیرد. یک زایمان که با تأخیر انجام شود و در کل اشتباهات و خطاهای پزشکی بعد از تصادفات و اتفاقات غیر مترقبه بیشترین معلول را تولید میکند. اگر وزارت بهداشت موظف به چنین مسئلهای شود، به الطبع نظارت او بر پزشکان و خطاهای آنها نیز بیشتر شده و تولید معلول به وسیله این ارگان به حداقل خواهد رسید.
,
,
,
انتهای پیام/خ
]
ارسال دیدگاه