آسیبشناسی یک طرح کهنه
زنان متقاضی حضور در استادیومها چه هدفی را دنبال میکنند؛ تفریح و تخلیه انرژی یا بازهم شعار «برابری جنسیتی»؟!
عدهای هستند که تنها با مقابله با تعالیم دینی، نان خود را به دست میآورند و در این مسیر نیز از هیچ کوششی دریغ نمیکنند؛ خواه میخواهد این کوشش و تلاش فریب دختر و زن مسلمان ایرانی باشد، یا عوام فریبی و قلب واقعیت برای جامعه زنان فهیم ایرانی![
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از سایت طنین یاس، تیم ملی والیبال کشورمان در حالی توانست آمریکاییها را با دو شکست پیاپی و تاریخی به کشورشان بازگردانند که برخی موضعگیریهای سیاسی اما به ظاهر اجتماعی و حقطلبانه، تا حد زیادی این موفقیت چشمگیر جوانان ایرانی را تحت الشعاع قرار داد.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, طنین یاس,ماجرا از یک «شعار زیبا» شروع شد
, ماجرا از یک «شعار زیبا» شروع شد,همزمان با پایان دور اول مسابقات لیگ جهانی والیبال، برخی نهادهای فعال فمینستی با طرح یک سوژه نخ نما شده، حضور در استادیوم را یک حق پایمال شده برای زنان ایرانی عنوان کردند و در حالیکه طی سالیان گذشته بارها و بارها بر سر این موضوع بحث و جنجال براه افتاده بود، اما بازی دو تیم ایران و آمریکا در چارچوب مسابقات لیگ جهانی والیبال، بار دیگر این بهانه را دست افرادی داد که سبقه آنها نشان می دهد که نه تنها به دنبال رفع مشکلات زنان و برطرفی دغدغههای آنها نیستند، بلکه همیشه از نام «زن» برای دستیابی به اهداف سیاسی خود بهره میجویند.
,دولتی که اسیر جوسازیهای سیاسی میشود
, دولتی که اسیر جوسازیهای سیاسی میشود,اینکه گروههای سیاسی و معاند با نظام جمهوری اسلامی از هیچ تلاشی برای بروز دشمنی خود دریغ نمیکنند، شک و تردید به وجود ندارد اما مسئله زمانی دردناکتر میشود که چهرههای نزدیک به دولت یازدهم نیز بی توجه به حواشی به وجود آمده، سوار بر موجهای میشوند که رسانههای معاند و گروهکهای فعال فمینیستی به راه میاندازند.
,شهیندخت مولاوردی معاون رئیس جمهور در امور زنان و خانواده که پیش از این نیز بارها و بارها در مسیر دلخواه فمنیستها اظهارنظر کرده بود، این بار نیز پس از پیروزی سرو قامتان ایران برابر مدافع عنوان قهرمانی لیگ جهانی، با انتشار بیانیهای، از عدم حضور زنان در ورزشگاه انتقاد کرد: «ضمن ادای احترام به رأی و نظر مراجع عظام، در این مدت تمام تلاشمان بر این بود و هست تا این موضوع به مسئله و هزینهای برای کشور تبدیل نشود و با رعایت تمامی جوانب و ملاحظات شرعی و عرفی و قانونی ضمن احترام و توجه به دغدغهها و دلنگرانیهای بخشی از جامعه، به خواسته و مطالبه مشروع بخشی دیگر از جامعه هم پاسخ داده شود. بدیهی است این تلاشها معطوف به حضور بیقید و شرط و به هر بهایی آن هم در همه رشتههای ورزشی نیست، این در حالی است که تمام این قیلوقالها نه برای تماشای ورزش فوتبال و شنا و بوکس و کشتی بلکه برای تماشای ورزش والیبال است که تا دو سال پیش منع خاصی نداشت و امری عادی تلقی میشده است.»
,وی در بخش دیگری از این بیانیه صراحتا اذعان می کند این مساله، جزء خواسته های دسته چندم زنان کشور است: «زندگی ۵۰۰۰ زن کارتن خواب در تهران، آمار ۹ درصدی معتادان زن از کل معتادان که در ۵ سال اخیر دو برابر شده است، آمار ۳۲ درصدی مرگومیر زنان ناشی از اعتیاد، رواج افسردگی و رسیدن سن اعتیاد به ۱۳ سال در بین دختران و تغییر الگوی مصرف آنها از مواد سنتی به مواد صنعتی و روانگردان که منجر به لذت و هیجان و شادی کاذب میشود، وجود دو میلیون کودک کار در کشور و... قلهای از کوه یخی است. همزمان خبر تجاوز گروهی ۶ مرد معتاد زیر پلی به دختر ۱۱ سالهای که کودک کار است هم منتشر شد. خبری که در هیاهوهای اخیر گم شد و دریغ از واکنشی کوچک به این عمل شنیع و غیر انسانی که به فرموده مولای متقیان از شنیدن آن انسان اگر بمیرد رواست.»
,هرچند مولاوردی صراحتا اقدام به انتشار چنین اعترافی می نماید اما مشخص نیست با چه هدفی سنگ اقلیت جامعه زنان را به سینه می کوبد و حتی حاضر است برای این سینه زنی، موجی از اتهامات را نیز نثار مخالفان طرح حضور زنان در استادیوم های ورزشی نماید: «بالاخره این موضوع در صدر منکرات جای گرفت، غافل از آنکه به راحتی از کنار منکرات بزرگتر عبور میکنیم و سرمان را یواشکی برمیگردانیم تا مبادا خطی بر وجدانمان بیافتد! در چند هفته اخیر شدیدترین هجمهها و حملات را از جانب کسانی که اکثریت واجدین شرایط دو سال پیش در چنین روزهایی بر روشها و رویکردها و رویههای آنان خط بطلان کشیدند تحمل کردیم، کسانی که ۸ سال در غار کهف خود خزیده بودند در این دو سال از هیچ کوششی برای پاشیدن بذر ناامیدی و دلسردی در میان مردم دریغ نورزیدهاند. جماعت مقدسنما و مدعی دیانتی که با صدور اطلاعیه پشت اطلاعیه و خط و نشان کشیدنهای پیدرپی از زلزله به پا کردن در روز مسابقه و برخورد خونین تا قبیحترین و مشمئزکنندهترین اهانتها و توهینها که لایق خودشان بود، زنان و دختران پاکدامن و عفیف این سرزمین را خطاب قرار دادند. کسانی که نام یاران خدا را بر خود نهادهاند به رغم توصیه دیگران به حیا، برای نهی از یک منکر دهها منکر دیگر مرتکب شدند، الفاظی که قلم از یادآوری و نوشتن آن شرمسار است و مصداق بارز چندین عنوان مجرمانه در قوانین جمهوری اسلامی ایران است.»
,مخالفان حضور بانوان در استادیومها چه میگویند؟!
, مخالفان حضور بانوان در استادیومها چه میگویند؟!,از موضع تند و احساسی مشاور رئیس جمهور در امور زنان و خانواده که بگذریم، به یک سوال میرسیم که براستی مخالفان حضور بانوان در استادیومها چه میگویند؟! به عبارت دیگر، حرف حساب کسانی که موافق حضور زنان در ورزشگاه ها نیستند چیست؟!
,هرچند رسانههای بیگانه و فعالین زن فمینیست این اتهام را به مخالفان وارد میکنند که زن در نزد این افراد ارزش و جایگاه ندارد، اما نشستن پای صحبت مخالفان به خوبی نشان میدهد که اتفاقا نگرانی از باب هتک حرمت جایگاه و ارزش زنان مسلمان ایرانی است که آنها را به مخالفت با این امر مجاب میکند.
,فضای آلوده (از نظر اخلاقی) ورزشگاههای کشور بر کسی پوشیده نیست و تاریخ ورزشی کشور گواهی میدهد چه بسیار الفاظ رکیک و ناشایستی که در جریان مسابقات ورزشی بین تماشاگران رد و بدل میشود و در چنین شرایطی است که مخالفان حضور زنان عفیف و باحیای ایرانی را در چنین جوامعی متضاد با شأن و شخصیت والای زن ایرانی اسلامی میدانند.
,مدعیان حضور زنان در ورزشگاهها چه میخواهند؟!
, مدعیان حضور زنان در ورزشگاهها چه میخواهند؟!,پس از آنکه دریافتیم، مخافلان حضور بانوان در ورزشگاهها، تنها و تنها دغدغه حفظ کرامت زن مسلمان را دارند، اکنون و برای اینکه یک طرفه به قاضی نرفته باشیم و منصفانه قضاوت کرده باشیم، باید دید دختران و زنانی که دغدغه حضور در ورزشگاهها را دارند، به چه هدفی این خواسته و تمایل خود را پیگیری مینمایند؟ (در توضیح این بخش قرار است درخواست دخترانی مطرح شود که فارغ از نگاه سیاسی و بدور از هرگونه فعالیت فمینستی صرفا این اتفاق را به عنوان یک خواسته مطرح مینمایند). پس از یک تحقیق میدانی و گفت و گو با چند نفر از دختران جوانی که حضور در ورزشگاهها را آرزوی خود میدانند، چند موضوع مطرح میشود که در زیر به اختصار بدانها خواهیم پرداخت:
,1) مگر ما چه تفاوتی با پسرها داریم؟!
, 1) مگر ما چه تفاوتی با پسرها داریم؟!,اولین گروه از این دختران، این سوال را مطرح میکنند مگر ما چه تفاوتی با مردان داریم که آنها امکان حضور در استادیومها را پیدا میکنند و این اجازه از ما سلب خواهد شد.
,در پاسخ به این عده باید گفت، تفاوت قائل شدن همیشه بد نیست. اینکه یک دین و مراجع آن، زنان یک جامعه را گوهری گرانبها میپندارند و برای عدم خدشه وارد شدن به صلابت این گوهر، تمهیدات زیادی را اندیشیدهاند بد است؟! اینکه یک دینی زنان را برتر از مردان میداند و بین آنها و مردان تفاوت قائل میشود و برای حفظ شرافت آنها تدابیر اخلاقی و محتوایی را اتخاذ میکند بد است؟!
,2) ما تفریح نداریم!
, 2) ما تفریح نداریم!,دسته دوم کسانی هستند که مدعیاند ما خواهان تفریح، شادی، نشاط و محلی برای تخلیه انرژی جوانی هستیم. در پاسخ به این افراد نیز باید گفت قبول؛ حق با شماست. اما مگر در همین کشور و پایتخت آن، محلهایی مختص تفریح بانوان (پارک بانوان) در نظر گرفته نشده است؟! مگر استخرها، پارک، فضاهای ورزشی، سالنهای ورزشی و ... مختص بانوان از سوی شهرداری و سایر مراکز رفاهی کشور در نظر گرفته نشده است؟!
,آیا براستی انرژی دسته دوم که خواهان حضور در استادیومها ورزشی و در محیطهای مختلط هستند، تنها در چنین جوامعی تخلیه میشود؟! تنها در جوامع مخلط میتوان شاد بود و به شاید پرداخت؟!
,در پایان به نظر میرسد بار دیگر تاکید شود، عدهای هستند که تنها با مقابله با تعالیم دینی، نان خود را به دست میآورند و در این مسیر نیز از هیچ کوششی دریغ نمیکنند؛ خواه میخواهد این کوشش و تلاش فریب دختر و زن مسلمان ایرانی باشد، یا عوام فریبی و قلب واقعیت برای جامعه زنان فهیم ایرانی!
,گزارش از سعید ساداتی
,انتهای پیام/خ
]
ارسال دیدگاه