پیشکسوت ومداح قدیمی چغادک مطرح کرد؛
آئین های سنتی چغادک ویژه ماه رمضان درپس پرده فراموشی
آئین و سنت های قدیمی در شهر چغادک بسیار می باشد ولی در این شهر آئین های ویژه ایی در ماه مبارک رمضان انجام می شده است که هم اکنون از یادها رخت بسته و در پس پرده فراموشی نهان گشته است.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانابه نقل از "چغادک نیوز"، عبدالله زنده بودی از پیشکسوتان، معتمدین و مداحان سنتی قدیم الایام شهر چغادک می باشد که همیشه در آئین های ماه مبارک رمضان که در شهر چغادک برگزارمی شده است شرکت فعالی داشته است از همین رو برآن شدیم با وی گفتگوی را داشته باشیم تا از آئین های سنتی که در این شهروجود داشته است و هم اکنون کمرنگ شده و در زوال رفته است اطلاعی کسب نمائیم.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, به نقل از "چغادک نیوز"، عبدالله زنده بودی از پیشکسوتان، معتمدین و مداحان سنتی قدیم الایام شهر چغادک می باشد که همیشه در آئین های ماه مبارک رمضان که در شهر چغادک برگزارمی شده است شرکت فعالی داشته است از همین رو برآن شدیم با وی گفتگوی را داشته باشیم تا از آئین های سنتی که در این شهروجود داشته است و هم اکنون کمرنگ شده و در زوال رفته است اطلاعی کسب نمائیم., "چغادک نیوز"، ,زنده بودی با بیان اینکه در قدیم الایام آئین های مختلفی برگزار می شد که با حضور گسترده مردم شور و حال وصف ناپذیری داشت گفت: در حال حاظرهمه پابند تلویزیون و گوشی های تلفن همراه خود شده اند و مراسمات مساجد به گونه ای است که فقط با قرائت قرآن وسخنرانی با کمترین مخاطبی به پایان می رسد و از آن شورو معنویاتی که در قدیم حکم فرما بود هم اکنون برخوردار نیست.
, زنده بودی با بیان اینکه در قدیم الایام آئین های مختلفی برگزار می شد که با حضور گسترده مردم شور و حال وصف ناپذیری داشت گفت: در حال حاظرهمه پابند تلویزیون و گوشی های تلفن همراه خود شده اند و مراسمات مساجد به گونه ای است که فقط با قرائت قرآن وسخنرانی با کمترین مخاطبی به پایان می رسد و از آن شورو معنویاتی که در قدیم حکم فرما بود هم اکنون برخوردار نیست.,عبدالله گفت : در سالهای قدیم و قبل از انقلاب موقعی که مسجدی در چغادک نبوده است همه مردم در خانه مرحوم علی دوانی معروف به کدخدا جمع می شدند و برنامه قرات قرآن و مقابله را داشتند که این آئین با مقابله گری حیدر قادری انجام می شد و پس از آن مردم به خانه های خود رفته و استراحت می کردند و این آئین تا سالی که مسجد ولی عصر(عج) که تنها مسجد آن زمان بود ساخته نشده بود، ادامه داشت.
, عبدالله گفت : در سالهای قدیم و قبل از انقلاب موقعی که مسجدی در چغادک نبوده است همه مردم در خانه مرحوم علی دوانی معروف به کدخدا جمع می شدند و برنامه قرات قرآن و مقابله را داشتند که این آئین با مقابله گری حیدر قادری انجام می شد و پس از آن مردم به خانه های خود رفته و استراحت می کردند و این آئین تا سالی که مسجد ولی عصر(عج) که تنها مسجد آن زمان بود ساخته نشده بود، ادامه داشت.,وی افزود: در سحرگاههان ماه مبارک رمضان بدلیل نبود امکانات صوتی و تصویری مردم با مناجات خوانی عده ای از مومنین بیدار می شدند که از مهمترین این مناجات خوان ها مرحوم غلامرضا دشتی،مرحوم خدابخش بیات و مرحوم حسین صداقت بودند که بر بام خانه های خود تا شروع اذان صبح مناجات خوانی می کردند و مردم راجهت خوردن سحری بیدار می نمودند و این امر نیز تا ساخت مسجد حضرت ولی عصر (عج) ادامه داشت که پس از آن مناجات خوانی در مسجد تنها توسط غلامرضا دشتی ادامه پیدا کرد و پس از فوت وی یکی از جوانان این مسجد بنام خدارحم زنده بودی این کار را ادامه داد و طول سالیان متمادی این موضوع کمرنگ شد و کامل برچیده شد.
, وی افزود: در سحرگاههان ماه مبارک رمضان بدلیل نبود امکانات صوتی و تصویری مردم با مناجات خوانی عده ای از مومنین بیدار می شدند که از مهمترین این مناجات خوان ها مرحوم غلامرضا دشتی،مرحوم خدابخش بیات و مرحوم حسین صداقت بودند که بر بام خانه های خود تا شروع اذان صبح مناجات خوانی می کردند و مردم راجهت خوردن سحری بیدار می نمودند و این امر نیز تا ساخت مسجد حضرت ولی عصر (عج) ادامه داشت که پس از آن مناجات خوانی در مسجد تنها توسط غلامرضا دشتی ادامه پیدا کرد و پس از فوت وی یکی از جوانان این مسجد بنام خدارحم زنده بودی این کار را ادامه داد و طول سالیان متمادی این موضوع کمرنگ شد و کامل برچیده شد.,این پیشکسوت آئین های بومی مذهبی شهر چغادک ادامه داد : مراسمات شبهای قدربا شور و حال و هوای دیگری دنبال می شد و مردم جهت خواندن دعای جوشن کبیر که معروف بود به دعای الغوث و با این نام دعای جوشن کبیر را می شناختند در یک مسجد و یا منزل جمع می شدند و تشتی را پر از آب نموده و تحت اختیار قاری قرار می دادند و قاری نیز بعد از هر بار خواندن اسماء خداوند با ندای الغوث...... با دست این آب راهم می زد تا این که دعا تمام شود .
, این پیشکسوت آئین های بومی مذهبی شهر چغادک ادامه داد : مراسمات شبهای قدربا شور و حال و هوای دیگری دنبال می شد و مردم جهت خواندن دعای جوشن کبیر که معروف بود به دعای الغوث و با این نام دعای جوشن کبیر را می شناختند در یک مسجد و یا منزل جمع می شدند و تشتی را پر از آب نموده و تحت اختیار قاری قرار می دادند و قاری نیز بعد از هر بار خواندن اسماء خداوند با ندای الغوث...... با دست این آب راهم می زد تا این که دعا تمام شود .,وی افزود: بعد از اتمام دعا آب تبرک شده به اسماء خداوند را بین مریضهای جمع و مردم حاضر جهت نوشیدن و طلب شفا پخش می کردند که بدلیل کم بودن مقدار آب و جمعیت زیاد ممکن بود به بعضی نفرات فقط چند قطره برسید و مردم نیز معتقد بودند این قطره های آب شفابخش می باشد و مردم نیز با نیت خالصی که داشتند به مراد خود می رسیدند .
, وی افزود: بعد از اتمام دعا آب تبرک شده به اسماء خداوند را بین مریضهای جمع و مردم حاضر جهت نوشیدن و طلب شفا پخش می کردند که بدلیل کم بودن مقدار آب و جمعیت زیاد ممکن بود به بعضی نفرات فقط چند قطره برسید و مردم نیز معتقد بودند این قطره های آب شفابخش می باشد و مردم نیز با نیت خالصی که داشتند به مراد خود می رسیدند .,زنده بودی خاطر نشان کرد: مردم در آئین دعای جوشن کبیر ریسمان هایی از جنس مو(عموما از جنس موی بز) که قبلاً آماده کرده بودند را با خود می آوردند و پس از هر بار سر دادن ندای الغوث یک گره بر روی این ریسمان مویی می زدند و پس از پایان دعا در گردن مریض و یا خود می انداختند تا شفا یابند .
, زنده بودی خاطر نشان کرد: مردم در آئین دعای جوشن کبیر ریسمان هایی از جنس مو(عموما از جنس موی بز) که قبلاً آماده کرده بودند را با خود می آوردند و پس از هر بار سر دادن ندای الغوث یک گره بر روی این ریسمان مویی می زدند و پس از پایان دعا در گردن مریض و یا خود می انداختند تا شفا یابند .,
, , این معتمد محلی چغادک گفت : در شب شهادت حضرت علی (علیه السلام) هم با سخنرانی و نوحه خوانی مرحوم غلامرضا دشتی بصورت سینه زنی سنتی که در آن زمان مشهور به (سینه زنی دوره ای) می باشد که تا چندی پیش در چغادک توسط مرحوم ملا حاجی در مسجد الزهرا(سلام الله علیها) هم انجام می شد مردم عزاداری می کردند ولی در حال حاظردر شهر این نوع خاص سینه زنی که اشعار خاص به خود را داشت دیگر انجام نمی شود .
, این معتمد محلی چغادک گفت : در شب شهادت حضرت علی (علیه السلام) هم با سخنرانی و نوحه خوانی مرحوم غلامرضا دشتی بصورت سینه زنی سنتی که در آن زمان مشهور به (سینه زنی دوره ای) می باشد که تا چندی پیش در چغادک توسط مرحوم ملا حاجی در مسجد الزهرا(سلام الله علیها) هم انجام می شد مردم عزاداری می کردند ولی در حال حاظردر شهر این نوع خاص سینه زنی که اشعار خاص به خود را داشت دیگر انجام نمی شود .,عبدالله زنده بودی در مورد غذاهای متداول قدیم درافطار و سحری بیان داشت: غذای اصلی مردم چغادک در افطار چیزی جز گِردِه ،مُشتَک و رنگینک نبود و در سحرها نیزغذایی مثل دِکِله رشته، خورشت بادمجان، خورشت گوجه و قلیه ماهی صرف می شد.
, عبدالله زنده بودی در مورد غذاهای متداول قدیم درافطار و سحری بیان داشت: غذای اصلی مردم چغادک در افطار چیزی جز گِردِه ،مُشتَک و رنگینک نبود و در سحرها نیزغذایی مثل دِکِله رشته، خورشت بادمجان، خورشت گوجه و قلیه ماهی صرف می شد.,این مداح قدیمی اهل بیت در خصوص سنت قدیمی مردم شهر چغادک درشب میلاد حضرت امام حسن(ع)بیان داشت: در شب میلاد امام حسن مجتبی(ع)آئینی به نام (گلی گشو)برگزار می شد که عده ای از جوانان به درب منازل می رفتند و مردم نیز به آنها تنقلات و خوردنیهایی می دادند .
, این مداح قدیمی اهل بیت در خصوص سنت قدیمی مردم شهر چغادک درشب میلاد حضرت امام حسن(ع)بیان داشت: در شب میلاد امام حسن مجتبی(ع)آئینی به نام (گلی گشو)برگزار می شد که عده ای از جوانان به درب منازل می رفتند و مردم نیز به آنها تنقلات و خوردنیهایی می دادند .,وی افزود: در صورتی که آنها منزلی مراجعه نموده و خوراکی به آنها داده نمی شد بصورت دسته جمعی می گفتند (خونه شلی پر از...گولی) و اگر به آنها چیزی داده می شد دسته جمعی می گفتند(خونه شلی پر همه چی)و این یکی از آدابی بود که مردم به آن پایبند بودند و اهالی نیز چندین روز قبل از این آئین خوردنیهایی را برای این دسته جات فراهم می کردند.
, وی افزود: در صورتی که آنها منزلی مراجعه نموده و خوراکی به آنها داده نمی شد بصورت دسته جمعی می گفتند (خونه شلی پر از...گولی) و اگر به آنها چیزی داده می شد دسته جمعی می گفتند(خونه شلی پر همه چی)و این یکی از آدابی بود که مردم به آن پایبند بودند و اهالی نیز چندین روز قبل از این آئین خوردنیهایی را برای این دسته جات فراهم می کردند.,وی به صلحه ارحام در این ایام نیز اشاره کرد و گفت: در ماه رمضان آمد و شدها کمتر که نبود بیشتر هم بود و مدام همسایه گان به هم سرکشی می نمودند و از احوال هم جویا می شدند و حتی در ماههای گرم سال که ماه رمضان نیزدر آن واقع می شد به کمک هم می رفتند و این عمل متقابلا اجرا می شد.
, وی به صلحه ارحام در این ایام نیز اشاره کرد و گفت: در ماه رمضان آمد و شدها کمتر که نبود بیشتر هم بود و مدام همسایه گان به هم سرکشی می نمودند و از احوال هم جویا می شدند و حتی در ماههای گرم سال که ماه رمضان نیزدر آن واقع می شد به کمک هم می رفتند و این عمل متقابلا اجرا می شد.,عبدالله زنده بودی در پایان گفت: این آداب هم اکنون به دلیل ازدیاد جمعیت و منتقل شدن فرهنگ های غیر در این شهر،از یادها رخت بسته است و در پس پرده فراموشی نهان گشته و کمتر کسی را در این شهرمی توان یافت که به آن مقید باشد.
, عبدالله زنده بودی در پایان گفت: این آداب هم اکنون به دلیل ازدیاد جمعیت و منتقل شدن فرهنگ های غیر در این شهر،از یادها رخت بسته است و در پس پرده فراموشی نهان گشته و کمتر کسی را در این شهرمی توان یافت که به آن مقید باشد.]
ارسال دیدگاه