گزارشی از تفنگ بازی در مراسم عروسی؛
شلیک به قلب شادمانی/ سورهایی که سوگ می شوند
انبوه تفنگ های مختلف با فشنگ های واقعی جنگی و شکاری در میان عروسی ها و گاه در دست نوجوانان و جوانان، هشداری است که متأسفانه مجالس عروسی را بارها و بارها در مناطق مختلف کشور به عزا تبدیل کرده است.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل آسوبان، ساعت عقربه های 8 شب را نشان می دهد. «بادابادا مبارک بادا»، خانه را به ذوق آورده است. پدر، دست تنها پسرش را که حالا در کت و شلوار دامادی است؛ می گیرد. داماد از پله ها بالا می رود و دست عروس در دست داماد، حلقه می شود.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, آسوبان,هلهله و دست زدن ها، چشم های پدر را خیس از ذوق می کند. سال ها آرزوی عروسی تنها پسرش را داشت و حالا پسرش، شاه داماد است.
,داماد و عروس به میان مهمانان می روند. مادر اسپند دود می کند و تبرک قرآن، بدرقه عروس و داماد می شود. عروس و داماد، دست پدر و مادر را می بوسند و کودکان نقل و نبات به سر عروس می ریزند.
,
, شلیک گلوله، عروسی را سوگ می کند
,از لای درختان حیاط، صدای تفنگ بلند می شود. یکی از مهمانان با شلیک هوایی گلوله ها می خواهد مجلس عروسی را گرم تر کند. مهمان تفنگ به دست، خودش را به اتاق عروس و داماد نزدیک می کند. مادر عروس و داماد در حال تزیین سفره ی عقد هستند.
,مادر داماد می خواهد دهان پسرش را با نقل تبرک سفره عقد، شیرین کند. دستش را به دور صورت پسرش حلقه می کند؛ اما بهارنارنج عروس، از رنگ سرخ فوران می زند. عروس شوکه می شود. صدای خون، خون، داماد را به عقب می کشاند. مادر با درد به زمین می افتد و لکه های خون سفره عقد را می پوشاند.
,مرد تفنگ به دست فرار می کند. یکی از مهمانان فریاد می زند؛ حواسش نبود؛ خواست گلوله هوایی شلیک کند؛ اما تیرش قلب مادر داماد را نشانه گرفت.
,
, قربانی گلوله در یک فرهنگ کهنه
,شب، هر چه تیره تر می شود، عروس و داماد خیره، نگاهشان در تلاقی با یک شب تیره، رو به صبحدمی مبهم و ناشناخته پیش می رود؛ صبحدمی رو به فرداهایی که باز عروسی و دامادی، در شب تیره و تاری، قربانی گلوله یک فرهنگ کهنه بشود. این اتفاق، هماره تکرار می شود.
,انبوه تفنگ های مختلف با فشنگ های واقعی جنگی و شکاری در میان عروسی ها و گاه در دست نوجوانان و جوانان، هشداری است که متأسفانه مجالس عروسی را بارها و بارها در مناطق مختلف کشور به عزا تبدیل کرده است.
,در میان جوامعی که از بافت عشیره ای برخوردار هستند؛ تفنگ همیشه وسیله ای برای دفاع از جان و ناموس تلقی می شده است که البته صدای شلیکش تنها در مواقع خطر شنیده می شد؛ اما در برخی از استان های کشور که بافت عشیره ای به چشم می خورد؛ تفنگ حتا به میان مجالس عروسی هم وارد شده و گاهی به دلیل ازدحام جمعیت، صحنه های خونینی را رقم زده است.
,براساس آمار هشت نفر در طول یک سال در جشن های عروسی کهگیلویه و بویراحمد به علت استفاده ناصحیح از اسلحه کشته شده اند و یا استفاده ناصحیح از همین تفنگ در مجالس عروسی استان لرستان، سورها را به سوگ تبدیل کرده است.
,
, مجتبی ترکارانی، دکترای جامعه شناسی در این رابطه می گوید: در مراسم های عروسی غالباً شاهد تیراندازی جوانان در خیابان هستیم. این تیراندازی ها معمولاً به خاطر عدم در نظر گرفتن زمان و مکان موجب مشکلاتی در جامعه شده و گاه موجب خسارات انسانی و یا فیزیکی می شود.
,این جامعه شناس لرستانی با بیان اینکه موضوع تیراندازی در مراسم عروسی خود موجب طرح مسئله بزرگ تری می شود که چرا شادی های جمعی ما دارای آسیب و پیامدهای زیانبار است؟ آیا ما فاقد توانایی و مهارت در شادی های جمعی هستیم؟ آیا این شکل از آداب و رسوم سنتی توانایی طرح در دنیای امروز را ندارد؛ اظهار داشت: استفاده از تفنگ و تیراندازی در شهر یا روستا با ابعاد روانی، اجتماعی دنیای امروز به ویزه کودکان سازگار نیست. امروز روانشناسان زیادی برای کاهش خشونت در خانواده ها تأکید دارند؛ در حالی که تفنگ یکی از عوامل بروز خشونت است و کودک با مشاهده ی آن در مراسم عروسی با خشونت آشنا می شود.
,صدای تفنگ در شهر، باعث احساس ناامنی می شود
,مجتبی ترکارانی، شهر را محل امنیت و فراغت شهروندان دانست و افزود: تفنگ، نشانه ی وجود ناامنی و عاملی در جهت احساس عدم امنیت است؛ صدای تفنگ در شهر بیش از آن که امنیت را ایجاد کند؛ باعث احساس ناامنی می شود.
,وی با بیان اینکه شاید در گذشته خیلی از عناصر دارای بار فرهنگی و ارزشی مثبت بودند؛ ولی تفنگ در دنیای امروز که دولت ها وظیفه ی امنیت شهروندان را بر عهده دارند؛ دیگر معنایی ندارد؛ تصریح کرد: علت این وضعیت را می توان در به هم خوردن تعادل ساختار جامعه و پیداشدن وضع آنومی در جامعه دانست.
,این جامعه شناس لرستانی ضمن اشاره به اینکه ساختارهای سنتی ما تضعیف شده اند؛ ولی ساختارهای مدرن نتوانسته اند افراد را در ساختار جذب نمایند؛ گفت: ما شهرنشین شده ایم؛ ولی هنوز اسباب تفریح و لذت و قدرت و نمایش هایمان عشایری است؛ شهر هنوز نتوانسته است برای شهروندان تفریح مدرن ایجاد کند و یا تفریحات مدرن برای چندان جذابیتی ندارد؛ بنابراین هنوز ترجیح می دهیم به صورت گزینشی در کنار دیگر عناصر مدرن از بعضی عناصر سنتی استفاده کنیم؛ به طور مثال با وجود آرایش هایی به سبک غربی، گرفتن آتلیه و سفره ی عقد و زدن کراوات؛ نشان دهنده ی این است که ما مدرن شده ایم؛ در حالی که از تیراندازی در مراسم های عروسی نیز دست نمی کشیم تا نشان دهیم از ارزش های گذشته نیز دور نیفتاده ایم و هنوز یک مرد لر هستیم.
,
, تفنگ، وسیله ای مرگبار برای جبران ناکامی ها
,مجتبی ترکارانی بیان داشت: از طرفی جامعه ما نیز شادی های مدرن را نیاموخته و نهادهای رسمی کمتر به دنبال ایجاد اشکال شادی ای هستند که همه ی چارچوب های شرعی را دارا باشد تا بتواند جوانان را نیز جذب کند؛ از طرف دیگر جوانان کمتر فرصت های بروز رفتار جمعی و نشان دادن یک نمایش جمعی که از مقتضیات این سن هستند را دارند؛ در نتیجه به دلیل عواملی مانند بیکاری و نبود تفریح ها و فراغت های شاد دچار ناکامی و سرخوردگی می شوند و می شود نوعی خشم را در رفتار آن مشاهده نمود.
,وی با بیان اینکه جوانان در مراسم های عروسی رخصتی پیدا می کنند تا تمام ناکامی هایشان را در یک نمایش جمعی بروز دهند؛ تصریح کرد: جوانان در این مراسم تفنگ را که در فرهنگ ما نشان از قدرت و مردانگی دارد و در طول تاریخ تقدیس شده را وسیله ای می دانند تا با آن همه ی ناکامی های خود را تخلیه کنند و هم قدرت و مردانگی خود را به نمایش بگذارند؛ زیرا از کمتر عرصه ای برای توانایی های خود برخوردار هستند و در نتیجه به توانایی های خود بدبین شده و سعی می کند با تفنگ اعتماد به نفس از دست رفته ی خود را باز بیابند و تیراندازی با تفنگ در شهر این امکان را برای او فراهم می آورد.
,این استاد دانشگاه، شادی جمعی را آموختنی دانست و اظهار داشت: افراد در کنار یکدیگر یاد می گیرند که شادی کنند.
,این جامعه شناس لرستانی با بیان اینکه فضاهای عمومی که این اشکال شادی جمعی را تقویت می کند؛ دچار تضعیف شده اند؛ تصریح کرد: ورزشگاه ها و سینماها یا تعطیل شده اند و پارک ها هم اغلب به محلی برای قلیان کشیدن تبدیل شده و کمتر فضای عمومی ای برای شادی جمعی وجود دارد؛ بنابراین مهارت های شادی آموخته نمی شود و این گونه است که مراسمی مانند عروسی ها و یا چهارشنبه سوری ساختار خود را از دست می دهد و به محلی برای گرفتار کردن دیگران تبدیل می شود؛ چرا که نیاموخته اند شادی خود را بدون مشکل آفرینی برای دیگران انجام دهند.
,مجتبی ترکارانی ضمن اشاره به اینکه جامعه به اشکال مختلف شادی در چارچوب عرف و شرع نیاز دارد و نهادهای رسمی می توانند زمینه را برای شادی های کم خطر و سالم فراهم کنند تا جوانان از روی آوردن به این اشکال پرخطر شادی و حتا اعتیاد دور شوند؛ اظهار داشت: تفکرات مرسوم در مورد شادی دیگران از جمله تعابیری چون سبکسر باید درست شود تا موجب عکس العمل شدید جوانانی که خواهان شادی در سن و سال خودشان است؛ نشود و آن ها را به مقاومت در برابر خانواده سوق ندهد.
,انتهای پیام/ر
]
ارسال دیدگاه