اشتغال و سردرگمی های بی پایان دولت تدبیر و امید
نرخ بیکاری اعلام شده از سوی مراکز آمار نشان دهنده افزایش نرخ بیکاری و کاهش سطح اشتغال در سطح کشور است.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از خبر فریمان، یکی از اساسی ترین مسائل در اقتصاد ما و شاید مهم ترین دغدغه فعلی سیاست گذاران و دولتمردان ما حل معضل «بیکاری» است. افزایش بیکاری به نوبه خود یک بحران اقتصادی محسوب می شود. در صورتی توفیق حل مشکلات اقتصادی را در کشور خواهیم داشت که به تولید و اشتغال پایدار اهتمام ویژه ای داشته باشیم، ولی اگر بخواهد با موضوع اشتغال شعاری برخورد کنیم، مشکلات اقتصادی نه فقط حل نمی شود بلکه این مشکلات انباشته و تبدیل به بحران های اقتصادی خواهد شد. موضوع اشتغال از جمله جذاب ترین موضوعاتی می باشد که جنبه تبلیغاتی برای سیاستمدارن دارند و کاندیدهای ریاست جمهوری سعی بر مانور بیسشتر روی این مسئله دارند تا بتوانند افکار عمومی را بیشتر به سمت خود بکشانند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, به نقل از خبر فریمان, خبر فریمان, ،, یکی از اساسی ترین مسائل در اقتصاد ما و شاید مهم ترین دغدغه فعلی سیاست گذاران و دولتمردان ما حل معضل «بیکاری» است. افزایش بیکاری به نوبه خود یک بحران اقتصادی محسوب می شود. در صورتی توفیق حل مشکلات اقتصادی را در کشور خواهیم داشت که به تولید و اشتغال پایدار اهتمام ویژه ای داشته باشیم، ولی اگر بخواهد با موضوع اشتغال شعاری برخورد کنیم، مشکلات اقتصادی نه فقط حل نمی شود بلکه این مشکلات انباشته و تبدیل به بحران های اقتصادی خواهد شد. موضوع اشتغال از جمله جذاب ترین موضوعاتی می باشد که جنبه تبلیغاتی برای سیاستمدارن دارند و کاندیدهای ریاست جمهوری سعی بر مانور بیسشتر روی این مسئله دارند تا بتوانند افکار عمومی را بیشتر به سمت خود بکشانند.,براساس آمار سرشماری سال ۱۳۹۰ در کشور بین سال های ۱۳۸۵ تا سال ۱۳۹۰ سالیانه به طور متوسط فقط حدود 14.2هزار نفر به تعداد شاغلان کشور افزوده شده در صورتی که بین سال های ۱۳۸۰ تا ۱۳۸۵ سالیانه این رقم حدود ۷۰۰هزار نفر بوده است. به عبارت دیگر دولت نهم و دهم با وجود شعارهایی که داده در زمینه ایجاد اشتغال توفیقی نداشته است و اگر در آمار نشان داده می شود نرخ بیکاری افزایش زیادی نداشته به این علت بوده که در این سال ها نرخ مشارکت اقتصادی کاهش داشته است. با این که دولت محترم تدبیر و امید بارها از آمار نگران کننده بیکاران به ویژه فارغ التحصیلان بیکار سخن می گوید و کنترل بیکاری را نیازمند عزم ملی و اجرای برنامه های گسترده توصیف می کند، پیش بینی کاهش جدی نرخ بیکاری واقعاً خوش بینانه است. هدف برنامه پنجم، کاهش نرخ بیکاری به 10.4 درصد است. این رقم در سال 90 به حدود 12.3 درصد و در سال 91 برابر با 12.2 درصد بوده و در سال 92 با اندکی افزایش به 12.6 درصد رسیده است. طبق گزارش مرکز آمار ایران تعداد بیکاران در سال 93 بیش از 2.5 میلیون بوده که این تعداد برای مردان یک میلیون و 754 هزار و 638 نفر و برای زنان 759 هزار و 527 نفر می باشد. بررسی های مرکز آمار نشان میدهد که نرخ مشارکت اقتصادی کل (نرخ فعالیت) نسبت به سال 92، 0.4 درصد کاهش یافته است.
,دولت یازدهم در زمینه اشتغال و اشتغال زایی دچار مشکلات اساسی و سر در گمی هایی شده است. با وجود مذاکرات و شاید ادعای کم شدن تحریم ها انتظار رشد تولید و افزایش اشتغال را در سال گذشته و ابتدای امسال داشتیم اما در عمل چیزی دیگر دیده می شود. دولت یازدهم انتقاد های در خصوص نحوه جذب افراد و بدون برنامه بودن جذب افراد در دولت قبلی دارد و سعی می کند قسمتی از مشکلات اشتغال کشور را به دولت قبلی واگذار کند. شاید این ادعا درست باشد اما نباید همه تقصیر را گردن دولت قبلی انداخت.
,برنامه های استخدامی که این دولت در طی چند وقت اخیر داشته است گویای این مطلب باشد که دولت یازدهم در این زمینه دچار مشکلاتی است. استخدام وزارت آموزش و پرورش که شاید ماه ها از خبر آن گذاشته است نمونه ای از این سردرگمی ها می باشد. قول هایی متعددی که در زمینه استخدام در مصاحبه های افراد مسئول در وزارت آموزش و پرورش داده می شود و عمل نکردن به این قول ها موید این سردرگمی ها می باشد. عدم هماهنگی وزارت آموزش و پرورش با سازمان مدیریت کشور نمونه دیگر از سردرگمی ها می باشد. برگزاری آزمون جامع فراگیر دستگاه های اجرایی و تاخیر در اعلام نتایج آن به دلیل مشکلاتی که در تعداد افراد مورد نیاز وجود داشت، از دیگر سردرگمی های این دولت می باشد. استخدام وزارت نیرو و تاخیر چند باره از نمونه های دیگر آن می باشد. اما نکته ای که در این میان حائز اهمیت است دغدغه های نسل جوان مان که فشارهای ناشی از بیکاری بر روی آنها بیش از قبل نمایان است. با توجه به افزایش افراد دارای تحصیلات تکمیلی و بالا رفتن توقع این افراد از شغل آینده، لزوم توجه به این امر آشکار می شود.
,اگر مولفه اشتغال را بررسی کنیم متوجه می شویم که چگونه در همة اجزای زندگی و سرنوشت ما دخیل است و بر آن تأثیر می گذارد. به هر حال پیوند اشتغال با مهمترین موانع توسعه، پیوند اشتغال با ثبات سیاسی اجتماعی پیوند اشتغال با جایگاه اقتصاد ملی در تقسیم کار جهانی، پیوند اشتغال با مهمترین مسائل کلان اقتصادی وجوه دیگری از اهمیت بحث اشتغال را منعکس می سازد. اشتغال مسئله ای است که اگر الان به آن توجه ویژه نشود ممکن است این معضل به یک بحران اقتصادی، اجتماعی و حتی سیاسی در کشور ما مبدل شود و آنجاست که شاید کشورهای مداخله جو عرصه را برای خود باز ببیند. امیدواریم که دولت تدبیر و امید همه توجه خود را بر مسئله مذاکرات و تحریم ها معطوف نکند و برای حل این مشکل اقدامات و تدابیری ویژه ای روی این مسئله داشته باشد.
,انتهای پیام/
,]
ارسال دیدگاه