تحریم ها در دراز مدت به نفع ماست لطفا" حاتم بخشی نکنید
"این محاصره اقتصادى را که خیلى از آن مى ترسند، من یک هدیه اى مى دانم براى کشور خودمان، براى اینکه محاصره اقتصادى معنایش این است که ما یَحْتاج ما را به ما نمى دهند. وقتى که ما یحتاج را به ما ندادند، خودمان مىرویم دنبالش[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانابه نقل از جهانین از زمان دمیده شدن روح آزادی خواهی و استقلال طلبی بر مرزوبوم ایران اسلامی وپیروزی انقلاب اسلامی یک اجماع جهانی برای از پا درآوردن این نظام نوپای بی بدیل ایجاد شد که در عرصه ها و زمان های مختلف شکل و شمایل خود را تغییر داده است در ابتدا بیشتر تلاش ها استفاده از روش سخت افزاری مانند جنگ تحمیلی و... بود و زمانی هم تحت عنوان جنگ نرم از روش های تهاجم فرهنگی و نرم افزاری به مقابله بر خاسته است و در حال حاضر در ذیل همان مراحل به یک اقدام و اجماع اقتصادی روی آورده اند. البته تحریم ها از همان ابتدای شکل گیری انقلاب اسلامی بوده ولی در سال های اخیر به شکل ظالمانه تری به سمت یک اجماع بیشتر حرکت کرده است. پس باید بپذیریم که دشمنان قسم خورده انقلاب از هیچ تلاشی برای به زانو در آوردن نظام جمهوری اسلامی در یغ نکرده اند و آینده هم نخواهند کرد اگر این موضوع را قبول کردیم، باید متوجه شویم که امید به یاری استکبار "زهی خیال باطل است".
درهمین راستا امام خمینی(ره) صحنه را بسیار زیبا ترسیم کرده اند که: شما دیدید در این جنگ تحمیلى که پیش آمد و محاصره اقتصادى ما شدیم، خود ایرانیها خود ارتشیها این قطعات را درست کردند. اگر قبل از این بود، یکى از آن قطعات را نمى توانستند درست کنند؛ از باب اینکه شخصیتشان را گم کرده بودند، مى گفتند باید متخصص بیاید» در ادامه ایشان از تحریم و محاصره اقتصادی به هدیه یاد می کنند و اعتقاد دارند که این تحریم ها و محاصره های اقتصادی باعث به کار افتادن و فعال و پویا شدن نیروها و فکرهای راکد می شود. تبدیل تهدید محاصره و تحریم اقتصادی به فرصت خودباوری و خود کفایی و استقلال اقتصادی مهمترین دغدغه ایشان است.
البته ایشان یک بازه زمانی ده الی پانزده ساله را برای از بین بردن وابستگی تعریف می کنند که تاریخ انقلاب اسلامی گواهی می دهد که بسیاری از وابستگی های اقتصادی و نظامی ما در آن دوره و با دمیدن روح خودباوری و عدم وابستگی در کالبد جوانان توسط امام خمینی (ره) برطرف گردید: "من اعتقادم است که اگر ما در محاصره اقتصادى یک ده سال، پانزده سال واقع بشویم شخصیت خودمان را پیدا مى کنیم؛ یعنى همه مغزهایى که راکد بودند در آن وقت و نمى توانستند فعالیت بکنند به فعالیت مى افتند. این طبیعى است که اگر یک نفر آدم یک جایى نشسته و همه چیز او را مى آورند تقدیمش مى کنند این فکرش به کار نمى افتد، حتى کاسب هم نمى تواند بشود! اگر یک آدمى بود که اول صبح چایش را و نانش را بیاورند، ظهر هم همین طورشب هم همین طور، هر احتیاجى هم داشت، هر چیزى بود، برآورده کردند، این نمى تواند دیگر هیچ کارى بکند، یک مرد فلجى مى شود. اینها مى خواستند که {در} این مملکت یک موجودات فلج بار بیاورند. تبلیغات دامنه دار و اعمال بسیار کوبنده بود که به ما حالى کنند که شماها نمى توانید! شماها نمى آید ازتان هیچ کارى. از آن طرف هم از آنجا هر چیزى بیاورند و متخصصین از خارج وارد کنند، و هر چیزى که احتیاج دارند راجع به هر امرى از خارج بیاورند. وقتى که یک ملتى دید که خارج همه چیزش را دارد اداره مى کند و دیگر احتیاجى ندارد، این به فکر نمى افتد که خودش احتیاجش را رفع کند.
امام خمینی(ره) درادامه یکی از سخنرانی هایشان که در تاریخ ۲۶ بهمن ۱۳۵۹ و در جمع کفیل وزارت نفت و معاونان و مدیران شرکت ملى نفت و گاز و صنایع پتروشیمى و شرکتهاى وابسته ایراد نمودند می فرمایند:
"این محاصره اقتصادى را که خیلى از آن مى ترسند، من یک هدیه اى مى دانم براى کشور خودمان، براى اینکه محاصره اقتصادى معنایش این است که ما یَحْتاج ما را به ما نمى دهند. وقتى که ما یحتاج را به ما ندادند، خودمان مىرویم دنبالش. ممکن است یک ده سالى زحمت بکشیم، ده سالى گرفتارى داشته باشیم، اما نتیجه آخرش این است که بعد از ده سال خودمان هستیم؛ دیگر احتیاج به اینکه دست دراز کنیم طرف این مؤسسه یا آن مؤسسه یا آن کشور و این کشور نیستیم. اشکال مطلب همین است که در رژیم سابق جورى عمل کرده بودند و جورى ما را و جوانهاى ما را تربیت کرده بودند که خودشان را تهى مى دیدند از همه چیز، و مى گفتند مصرف کنیم ما. و این را یک چیزى مى دانستند! و حتى تعبیر بعضى ها این بود که خوب، چه عیب دارد، دیگران نوکر ما هستند براى ما مى آورند، ما هم مصرف مى کنیم! غافل از اینکه خیر، ارباب شما هستند! و همه چیزهاى شما را مى برند به این صورت که مى خواهیم به شما چیز بدهیم"(1)
با این مقدمه در این یادداشت می خواهیم با این دید وارد موضوع تحریم ها بشویم که تحریم ها شاید در مدت کوتاه بتوانند به ما ضربه ای اقتصادی وارد کنند، اما با مدیریت صحیح در دراز مدت نه تنها به ضرر ما بلکه به نفع ما تمام خواهند شد. که لازم است تیم مذاکره کننده هسته ای دولت یازدهم درآنچه درتوافق ژنو وتوافق نهایی پیگیری می نمایند به برخی نکات کلیدی توجه ویژه و خاصی داشته باشند.
۱-تحریم ها موضوع جدیدی نیستند و در ادامه دشمنی های گذشته اعمال شده اند و آینده نیز در صورت پذیرفتن کار آمدی آنها، توسط دشمنان ادامه خواهند داشت.
۲-انرژی هسته ای یک بهانه است در صورت کوتاه آمدن از مواضع بر حق روی یک موضوع دیگری اجماع خواهند کرد.
۳-تحریم ها بخش جزیی از مشکلات اقتصادی را ایجاد می کنند، بلکه عمده مشکلات اقتصادی قبلی وفعلی بستگی بسیار زیادی به سوء مدیریت های اقتصادی است که باتدبیرهای مناسب اقتصادی قابل رفع هستند.
۴-اقتصاد تک محصولی و وابستگی به نفت یک تهدید بزرگ نه تنها برای حال بلکه برای نسل های آینده است چرا که این ماده ای که قرار است به عنوان طلای سیاه به خدمت نسل های مختلف در آیند تبدیل به "بلای سیاه" بر سر کشور های حاشیه خلیج فارس مخصوصاً عربستان شده است. و در صورتی که این وابستگی در کشور ها کم نشود تبدیل به یک ابزاری علیه دارندگان آن خواهد شد ولی اگر قرارست تبدیل و تولید را رونق بخشد به یک فرصت بزرگ مبدل می شود. لذا از آنجا که مدیران ما اکثرا" راحت ترین مسیر که همان صادرات نفت خام است را ترجیح داده اند تحریم ها که بزرگترین آن ها همان تحریم نفتی است در درازمدت مدیران را مجبور به خروج حتمی از وابستگی تام به نفت می نماید و این به قول امام(ره)یکی از همان هدیه هایی است که به نفع ما خواهد بود. چرا که فرض باید کرد به جای تمام شدن نفت در چند سال آینده همین الان نفت تمام شده است پس فکر، ایده و مدیریت صحیحی که می تواند اثر گزار باشد چند دهه جلوتر به کارخواهد افتاد و همین الان راه چاره چند دهه آینده را خواهیم اندیشید.
پس از اثر گزاری تحریم ها در کوتاه مدت نباید ترسید و منافع کوتاه مدت را نباید به منافع دراز مدت -که نسل های آینده بایدبهره ببرند- ترجیح داده شود.
۵-باید پذیرفت که اعمال تحریم ها که به قول آقای اوباما بی سابقه ترین تحریم ها را علیه ایران اعمال کرده اند یک سقفی دارد و یک موضوع دو طرفه است و همان طور که به ما می تواند ضربه بزند به طرف اعمال کننده بیشتر ضربه می زند پس اعمال کننده تحریم در یک جایی خودش مجبور به رفع تحریم خواهد شد.
۶-مقاومت در تمام زمینه ها در طول انقلاب شیرینی های خودش را در پی داشته پس مقاومت ومدیریت صحیح تحریم ها نیز شیرینی هایی آینده را در پی دارد.
درمجموع باید گفت بجای نگاه مقطعی به فشارهای حاصل از تحریم هابهتر است بانگاهی به عقب ونظاره نتایج حاصل از مقاومت دربرابر زیاده خواهی ها، به این موضوع باورعمیق داشته باشیم که نباید منافع کوتاه مدت را فدای نتایج شیرین بلند مدت نماییم بلکه می توان با مدیریت صحیح منابع اقتصادی داخلی ودرکنار آن مدیریت صحیح تحریم ها برهجمه های اقتصادی فایق آمد، بدون این که هیچ گونه امتیاز ویا دستاوردی را از دست داده باشیم یا سد راه پیشرفت ورشدفکری وهمه جانبه نخبگان شویم بلکه کمافی السابق با اعتقاد وباور به اندیشمندان ونخبگان عرصه های مختلف اقتصادی، سیاسی، اجتماعی و...داخلی، حال وآینده درخشانی را رقم زنیم.
زین العابدین سیفی-کارشناس ارشد علوم سیاسی
منبع:
1- صحیفه امام ج ۱۴ صص ۱۱۳-۱۱۸
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
]
ارسال دیدگاه