بانوی شاعر 90 ساله هرمزگانی :
شعر گفتن زنان نوعی جنون و سر گشتگی از عشقی زمینی است
بانوی شاعر 90 ساله هرمزگانی با اشاره به برخی جریان سازی های غیر اخلاقی بر علیه شعرای زن گفت : شعر گفتن زنان نوعی جنون و سر گشتگی از عشقی زمینی است.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا ، پروانه بیابانی بانوی شاعر 90 ساله هرمزگانی در گفتگو با خبرنگارفرهنگ کده با بیان اینکه در قالب کهن ، از غزل گرفته تا رباعی ، دوبیتی و دیگر قالب های شعر فارسی ترانه سروده است ، اظهار کرد :صاحب سه دفتر شعر به نام های " در گلستان محبت زخم ، نیش خار نیست "،" قفس خاطره ها " و" پر پروانه "است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, پروانه بیابانی بانوی شاعر 90 ساله هرمزگانی در گفتگو با خبرنگارفرهنگ کده , فرهنگ کده, , با بیان اینکه در قالب کهن ، از غزل گرفته تا رباعی ، دوبیتی و دیگر قالب های شعر فارسی ترانه سروده است ، اظهار کرد :صاحب سه دفتر شعر به نام های " در گلستان محبت زخم ، نیش خار نیست "،" قفس خاطره ها " و" پر پروانه "است.,,
وی با اشاره به دشواری سواد آموختن در دوران گذشته ، افزود : پدرم مرد روش ضمیری بود به تربیت و سواد آموختن بچه ها اهتمام ویژه ای داشت به همین خاطر علاوه بر یادگیری سواد در مکتب خانه های موسوم آن زمان فردی را برای آموزش به ما استخدام کرد که به ما آموزش نوین خواندن و نوشتن یاد داد.
,,
بانوی شاعر 90 ساله هرمزگانی بیان کرد : پس از سواد آموزی معمول حال به روش مکتبی با تعلیم رسمی مدرسه کتاب های عامیانه بیشتر منظومه های عاشقانه که هم جذابیت برای تیپ جوانان داشت و هم در بازار موجود بود مثل " یوسف و زلیخا " ،خرم و زیبا" می خواندم.
,,
بیابانی یاد آور شد : مادرم همیشه مرا از خواندن کتاب "یوسف و زلیخا" بر حذر می داشت و خواندن چنین کتاب هایی را موجب گراهی دختران می دانست و من هم در برهوت بی کتابی در دور دست نقطه ایران چاره ای جز خواندن این کتاب ها و پر کردن اوقاتم نداشتم .
,,
وی افزود: قبلا در روزهای دوشنبه هرهفته انجمنی شعری در استان تشکیل میشد و شاعران شعرهای های خود را می خوانند ولی در حال حاضر در استان هرمزگان انجمنی شعری نداریم و دعوت نمی شویم.
,,
بانوی شاعر 90 ساله هرمزگانی با بیان اینکه این کتب سبب آشنایی با ادبیات و محکم شدن پایه های سواد نو آموزان می شد ،تصریح کرد : در جامعه مرد سالارانه ایران آن زمان که خط قرمزهایی پیش روی زنان برای ورود به عرصه های اجتماعی وجود داشت ورود به عرصه ادبیات و هنر سخت تر بود .
,,
وی با اشاره به اینکه شعری که در عالم خواب حضرت امیر به من الهام شد نقطه ای برای آغاز زندگی شعریم شد گفت : در عالم خواب حضرت امیر به خوابم آمد و به من شعری با این مطلع الهام شد / دوش در لوح خیالم بوالعجب پیکر شدم / پیکر زیبایی از آن شیر اژدر درکشیدم / ولی قبل از آن براساس رسوبات منظومه های خوانده شده از داستان های عاشقانه مرسوم شعرهایی گفته بودم.
,,
بیابانی با بیان اینکه از منظر یک شاعر عشق جوهره هستی است و محرک حیات است و انگیزه بودن است ، اظهار کرد : عشق نوعی معرفت ودیعه گذاشته شده در جوهر آدمی است که با آن هستی و معرفت برانسان مکشوف می شود و اگر عشق بد بود در نهاد آدمی نبودو آدمی به دنبال این گم گشته نمی گشت .
,,
بانوی شاعر 90 ساله هرمزگانی با بیان اینکه رقیق ترین عشق در سال های شدت و حدت جوانی به یک انسان حادث می شود ، تصریح کرد : عشق حقیقی و وصل اصلی به خداست و چون خواست خداست این اتفاق برای من خوشایند است.
,,
وی شقاوت ،سعادت و نیکبختی آدمی را پذیرفتن و رضا دادن نه به معنای توقف از کسب معاش بلکه مسایلی چون مرگ ، سعادت و شقاوت ، بدبختی ، و خوشبختی تعریف کرد و افزود : این ها مسایلی هستند که پاسخ معینی ندارند پس باید تن به رود جاری زندگی باید سپرد.
,,
پروانه بیابانی اضافه کرد : پس از انقلاب با شرکت در شب های شعر ایینی در میان محافل ادبی شناخته شدم و سبک شعر من کهن و قالبش غزل و رباعی و گاهی هم قصیده است.
,,
بانوی شاعر 90 ساله هرمزگانی گفت: در واسط دهه شصت که رهبری در سمت رییس جمهوری بودند خدمت ایشان با مرحومه "سپیده کاشانی "شرفیاب شدیم و موفق به قرائت شعر در حضور ایشان شدم حضرت آقا با دقت و حوصله به اشعار من گوش داد و چند بار هم به من گفت شعرهایم را از اول بخوانم .
,,
وی با بیان اینکه در تاریخ ایران به نام 8 هزار شاعر مرد بر می خوریم ولی ما در این عرصه فقط 400 شاعر زن میشناسیم خاطر نشان کرد : این موضوع تاسف بر انگیز است این وضعیت از دوران قدیم بر جامعه زنان ایرانی تحمیل کرده بودند و این امر ناشی از عوامل فرهنگی ،محیطی ، اقتصادی ،بودکه وضعیتی حاشیه ای برای زنان ایرانی فراهم می کرد.
,,
بیابانی ادامه داد: عملا زنان ایرانی هیچ مشارکت اجتماعی نداشتند و گرچه هم زنان فرهیخته و اهل فکر در ایران عصر قاجار یا دوران ماقبل تر شکل می گیرند دخترانی از طبقه اشراف یا مرفه جامعه هستند "طاهره قره العین" ، "پروین اعتصامی" وحتی " مهدعلیا"مادر ناصر الدین شاه که قریحه شعر داشت همه پایه های اشرافیت داشتند.
,,
وی با بیان اینکه تلاش های دیگر زنان ایرانی در گشودن مرزهای تازه به روی زنان ایرانی را نباید از یاد ببریم ، تصریح کرد:زنان روشنفکری چون" ماهرخ گوهرشناس"که بر جرم تاسیس دبستان دخترانه مورد ضرب و شتم قرار گرفت ، محترم اسکندری که به جرم انتشار مجله نسوان و طنخواه در خیابان دشنام شنید و مورد تهاجم چماق داران قرار گرفت و شهناز آزاد مراغه ای که پس از سردبیری نامه بانوان زندانی و تبعید شد تلاش های زنان مذکور ستودنی است و بر لوح تاریخ این سرزمین محفوظ است .
,,
وی با اشاره به اینکه جریان سازی غیر اخلاقی بر علیه این زنان به ویژه شعرای زن است،بیان کرد : شعر گفتن زنان نوعی جنون و سر گشتگی و ناشی از عشقی زمینی تلقی می کردند مانند دلدادگی مهستی شروانی به پسر قصاب ، دوستی او با غلام شاه قوانچه ؛ معشوقه سلطان سنجر بودنش و دوستی اش با با امیر تاج الدین احمد پسر خطیب گنجه ، ماجرای عشق جهان ملک خاتون با ندیم شاه شیخ ابو اسحاق اینجو ، وصف بدنامی جمیله اصفهانی که معشوقه حبیب ترکه بود.
,,
بانوی شاعر 90 ساله هرمزگانی به وضعیت شهر در میان زنان شاعر کنونی ایران اشاره کرد و بیان داشت : چون شعر از جنس احساس است و اگر احساسات آدمی قلقل نیاید شعری گفته نمی شود و زنان متهم به پنهان کردن احساساتشان به ویزه احساسات زنانشان می شدندامروزه شعر زنان در حال بالیدن است به گونه ای که می توان آن را هم توان و هم پایه با شعر مردان این سرزمین دانست جریان شعر زنان گرچه نو پاست اما پویا است .
,,
وی با بیان اینکه نکته سنجی و دید انتقادی به یک سوژه سبب شعر سرودن یک شعر در قالب طنز می شود خاطر نشان کرد :درقالب طنز هم طبع آزمایی کرده ام شعری چندسال پیش در تضمین غزل حافظ : اگر ترک شیرازی به دست آید دل مارا ... رابه طنز سروده ام که مرد استقبال دوستان قرار گرفت با این مطلع ؛ اگر ترک شیرازی به دست آید دل مارا/ به بندر آرمش بخشم به او شن های دریا را... و پس از آن" پیراهن خالو" در قالب طنز سروده ام .
]
ارسال دیدگاه