غیر قابل اعتماد دانستن آمریکا، بزرگترین دستاورد مذاکرات است
اگرچه مسیر بررسی محتوای توافقنامه در مجلس و شورای عالی امنیت ملی ایران هموارتر است؛ اما امکان مخالفت این دو نهاد با بخشهایی از توافقنامه وجود دارد؛ از اینرو، به نظر میرسد با اینکه در روند گفتوگوها گام بلندی برداشته شده؛ اما توافق قطعی و عملی به عبور از گردنههای دیگر نیاز دارد که شاید زمان آن تا پایان سال به درازا بکشد.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از گلپانا، پیام تاریخی رهبر عزیزمان را شنیدیم که در پاسخ سوال یکی از دانشجویان درباره تکلیف استکبار ستیزی اینطور فرمودند: آماده باشید برای مبارزه با استکبار مگر مبارزه با استکبار تعطیل بردار است. این از مبانی انقلاب است. اگر مبارزه با اسکتبار نباشد،ما تابع قرآن نیستیم، آمریکا اتم مصادیق استکبار است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, گلپانا,ما هنوز سیاهه جنایات آمریکا در حق مردم ایران را فراموش نکرده ایم. ما هنوز که هنوز است بد عهدی و بد ذاتی آمریکایی ها را از یاد نبرده ایم، ما می دانیم که در مذاکرات، آمریکا تا این لحظه اجازه اتمام کا ر را نمی داد و هر روز به دنبال امتیاز بیشتر بود. ما شاهد تهدیدهای ترک میز مذاکره توسط مقامات دست نشانده آمریکا و لابی صهیونیست بوده ایم که هرچند هدفشان برهم زدن کل چارچوب مذاکره نبوده است اما نهایت کار آنها ایجاد فشار و تحمیل زیاده خوایی هایشان بوده است تا بتوانند ایران را در مقام دفاع از مفاد توافق لوزان قرار دهند و این موضوع اخیراً نیز توسط فدریکا موگرینی انجام شد که با پاسخ قاطع و تحسین برانگیز آقای ظریف مواجه شد که« هیچ گاه یک ایرانی را تهدید نکنید».
,ما شبح تهدید و دبه امریکایی را همیشه بالای سر مذاکرات مشاهده کرده ایم و حالا بزرگترین دستاورد این مذاکرات را می توان غیر قابل اعتماد دانستن آمریکا دانست. گرچه جامعه ایرانی خباثت ها و جنایت های نظام استکباری غرب را هیچ گاه فراموش نکرده اما در بدنه دولت اصلاحات ،این جریان تلاش کردتا تعامل با غرب را جایگزین دشمنی با آمریکا جلوه دهد. حتی بعد از این جریان نیز برخی افراد منتسب به جریانهای حاشیه ای زمزمه حذف شعار راهبردی مرگ بر آمریکا را مقدمه تعامل با هژمون غرب به نمایندگی امریکا بروز دادند و گاهاً این شیوه برای جلب یا فریب افکار عمومی استفاده شد و تولید داخلی و اقتصاد مقاومتی که راهبرد نظام جمهوری اسلامی و دستور موکد مقام معظم رهبری بود را نادیده گرفتند و این مهم به حاشیه رانده شد.اما این مولفه نابجا در روز های پایانی مذاکرات با دبه های آمریکایی، ارزش خود را در نزد این جریان از دست داد و رسانه های جریان تجدید نظر طلب، به ناچار اذعان داشتند که آمریکا قابل اعتماد نیست.
,اما هم اکنون نکته حائز اهمیت این است که جمهوری اسلامی ایران با ایستادگی سی و چند ساله در مقابل نظم آمریکایی نه دچار فروپاشی شده و نه با پذیرش توافق نهایی قرار است دچار استحاله در نظام جهانی و بازنگری در نقشها و آرمانهای خود شود. از این رو، این آمریکاست که واقعیت جمهوری اسلامی ایران را پذیرفته و حاضر به کنارآمدن با آن شده است و به نوعی از داعیه های هژمونی طلبی خود در قبال ایران دست کشیده است.
,در صورت عدم تایید نهایی توافق نیز، این احتمال به طور قوی وجود دارد که کشورهای اروپایی دیگر حاضر به پیروی از آمریکا و تداوم سیاست تحریم علیه ایران نباشند که این نیز به معنای خدشه دارشدن هژمونی بین المللی آمریکا و در واقع، به معنای ایجاد نوعی محدودیت برای آمریکا و تهی شدن دال های معنابخش گفتمانی آن است.
,نکته بسیار مهم در این خصوص آن است که می توان از تغییر در هندسه قدرت نظام جهانی، در نتیجه مقاومت و ایستادگی جمهوری اسلامی ایران، سخن گفت که این خود می تواند دستاوردی بزرگ برای نظام اسلامی باشد. هرچند این نه اولین موج تغییر در هندسه قدرت نظام جهانی که دومین موج آن می باشد، زیرا موج اول با پیروزی و تثبیت انقلاب اسلامی ایران رخ داد.
,اما خبرها حاکی از آن است که امروز ظریف و موگرینی ساعت ۱۳ به وقت تهران بیانیه مشترک توافق جامع هستهای ایران با گروه ۱+۵ را قرائت میکنند. این بیانیه مشترک بازتاب بسیار کلی از محتوای توافقنامه جامع است که افزونبر دلالت بر پیشرفت مذاکرات، فشار سنگین چندماهه را از روی دوش دو طرف برمیدارد و به آنها فرصت تنفس میدهد؛ ولی با توجه به تجربه بیانیه مشترک لوزان که پس از قرائت، حرف و حدیثهای چندگانهای در پی داشت و درباره آن اخبار گوناگونی منتشر شد، بیانیه مشترک و پارهای از اخبار موجود درباره محتوای آن نمیتواند مبنای محکمی برای اظهارنظر قطعی باشد و تنها در حد دریچهای برای رؤیت بخشهایی از توافقنامه جامع است؛ اما در این میان، مهم مسیر ناهمواری است که توافقنامه جامع باید در ورود و خروج از کنگره آمریکا و مجلس ایران طی کند. بیشتر اخبار حاکی از آن استنشانههای قطعی وجود دارد که اگر کنگره بخواهد بدون هرگونه چالشی به محتوای توافقنامه، آن را بررسی و تأیید کند، با حواشی آن حداقل به سه ماه زمان نیاز دارد؛ اگرچه مسیر بررسی محتوای توافقنامه در مجلس و شورای عالی امنیت ملی ایران هموارتر است؛ اما امکان مخالفت این دو نهاد با بخشهایی از توافقنامه وجود دارد؛ از اینرو، به نظر میرسد با اینکه در روند گفتوگوها گام بلندی برداشته شده؛ اما توافق قطعی و عملی به عبور از گردنههای دیگر نیاز دارد که شاید زمان آن تا پایان سال به درازا بکشد.
,از این رو، ضروری است که تیم مذاکره کننده هستهای کشورمان در مذاکرات و هم نمایندگان مجلس شورای اسلامی و شورای عالی امنیت ملی د ر بررسی نهایی به این واقعیت بسیار مهم توجه داشته باشند و بدانند که از موضع یک کشور تعیین کننده و مقتدر در عرصه بین المللی در حال بررسی این قضایا می باشند.
,جریانات سیاسی در داخل کشور نیز در روزهای سرنوشت ساز و حساس فعلی باید بدانند که مذاکرات هر نتیجهای داشته باشد؛ توجه به نکات زیر ضروری است:
,- صیانت از وحدت و انسجام ملی و جلوگیری از فضای دو قطبی یک ضرورت است.
- جشن زودهنگام و برگزاری کارناوالهای شادی در فضایی که هنوز برآیند نهایی استخراج و تایید نشده است صحیح نخواهد بود.هر چند برخی مسئولین نیز به اشتباه این شادی کاذب را به جامعه القاء نموده اند.»
- کلید حل مسائل اساسی ما افزایش قدرت درونی و پیاده سازی اقتصاد مقاومتی بوده و نباید به گشایش جزئی و برآمده از سیاست مزورانه و شیطانی دشمن دلخوش کرد.
- تیم مذاکره کننده که متحمل زحمات و مرارتهای زیادی در مواجهه با شیطنتها و خدعه های طرف امریکایی بوده و دلسوزانه برای دفاع از منافع ملی تلاش کرده، باید مورد حمایت و پشتیبانی قرار گیرد.
- تنها توافق خوب، قابلیت پذیرش و اجرا را خواهد داشت. در چنین توافقی باید خطوط قرمز ما، یعنی مصالح نظام و منافع ملی با رفع تحریمهای ظالمانه، حفظ تحقیق و توسعه هستهای و صیانت از توان دفاعی و حرمت دانشمندان هستهای از هر گونه شیطنت دشمن لحاظ گردد.
انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه