عضو هیات علمی دانشگاه؛
سیاستگذاری های ضعیف نقش زیادی در کاهش تولید علم داشته است
عضو هیات علمی دانشگاه عنوان کرد: یافته های پژوهشی بدست آمده حاکی از آن است که در کشور ما اجتماعات علمی دانشگاهی، در ایفای نقش و انجام کارکردهای مورد انتظار خود از قابلیت لازم برخوردار نبوده و اخیرا با آسیب هایی مواجه بوده است.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از ایلام پویا، "امید محمد زاده" دانشجوی دکتری جامعه شناسی و عضو هیئت علمی دانشگاه پیام نور ایلام، در گفتگوی اختصاصی با ایلام پویا درباره کاهش رشد علمی در کشور گفت: توسعه و توانمندی کشورهای پیشرفته مرهون تولید علم و توسعه فعالیتهای پژوهشی است، به طوری که امروزه رونق و پیشرفت و ارتقاء و کیفیت سطح تمامی امور و ابعاد زندگی اعضای جامعه با تولید علم عجین گشته است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, ایلام پویا,
دانشجوی دکترای جامعه شناسی اظهار کرد: به عبارت دیگر میتوان گفت: تولید و توسعه و بسط برنامه ها و فعالیتهای علمی، تأثیرات عمیقی بر کلیه حوزه های اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی و سیاسی جوامع و کشورها داشته و دارد.
وی تصریح کرد: تولید علمی به مثابه یک رفتار اجتماعی، دارای قواعد و هنجارهای خاص خود بوده و لذا تعهد و پایبندی به این ضوابط و هنجارها نیز تحت تأثیر گستره قابل ملاحظه ای از عوامل ساختاری و هنجاری درون نهاد علم قرار دارد.
وی تاکید کرد: رشد و پویایی علم در گرو ظهور و تداوم حلقه های فکری به مثابه اجتماعات علمی است که حاصل جمع دانشمندان و محققانی است که مطابق قواعد و هنجارهای رسمی و غیر رسمی در تعامل با یکدیگرند؛ در واقع از انجمن های علمی به عنوان نمود و شاخص و رمز معرفت علمی می توان یاد نمود.
محمدزاده خاطر نشان کرد: یافته های پژوهشی بدست آمده حاکی از آن است که در کشور ما اجتماعات علمی دانشگاهی، در ایفای نقش و انجام کارکردهای مورد انتظار خود از قابلیت لازم برخوردار نبوده و اخیرا با آسیب هایی مواجه بوده است.
استاد جامعه شناسی دانشگاه پیام نور ایلام گفت: از دیگر موانع توسعه و تولید چشمگیر علم در کشور می توان به عدم جامعه پذیری علمی اشاره داشت. جامعه پذیری فرایندی است که در جریان آن افراد شیوه های رفتاری، باورها، ارزشها و هنجارهای فرهنگی جامعه خویش را فرا گرفته و آنها را جزئی از شخصیت خود می کند.
وی افزود: یکی از مقاصد جامعه پذیری، آموزش قواعد و نظامات اساسی است، از آداب و عادات و رفتار زندگی روزمره گرفته تا روشهای علمی به افراد است؛ افراد در فرایند جامعه پذیری " هویت " یا " من اجتماعی " خود را باز می یابند و شناخت لازم را برای ایفای نقشهای اجتماعی فرا می گیرد.
این استاد دانشگاه بیان داشت: کمرنگ شدن و بی رمق شدن این روح علمی (جامعه پذیری علمی) به دلیل فاصله گرفتن از انجام کارهای علمی و سیاست زدگی در دانشگاهها و اندیشمندان کشور ما، پایین آمدن میل و انگیزه تولید علم را در کشور به دنبال داشته است.
وی اظهار کرد: سیاستگذاری های ضعیف در حوزه علم، در کاهش تولید علم بسیار نقش داشته است؛ ازجمله: کاهش و حتی میتوان گفت حذف منابع مالی حمایت از طرح ها و پژوهشهای علمی، عدم دسترسی به امکانات پژوهشی، بخصوص در زمینه های علوم پایه و فنی مهندسی، توسعه صرفا کمی برخی از دانشگاه هایی که مورد حمایت اشخاص با نفوذ دولتی هستند، ویژه خواری در اختصاص بودجه های پژوهشی و واگذاری أین منابع به افراد خاص، شکل گیری یک سنت جدید در تأسیس دانشگاه و موسسات عالیه به مثابه یک بنگاه اقتصادی و درامد زا برای موسسان این مراکز آموزشی، مجالی برای تولید علم باقی نمی گذارد و کمترین پیامد آن رنگ باختن روح علمی دانشگاه خواهد بود.
محمد زاده گفت: دانشگاه باید به دور از سیاست زدگی به وظایف اصلی خود که تربیت نیروی انسانی علمی و متعهد است بپردازد و از سیاست بازی و سیاسی کاری دور باشد.
وی با اشاره به فرمایش امام راحل (ره ) که دانشگاه را مبدا همه تحولات دانست افزود: فرهنگ اسلامی و علمی که پیامبر (ص ) آن را به ایرانیان وعده داده که اگر در ستاره ثریا باشد آن را به دست خواهند آورد باید در دانشگاه های ما به دور از حاشیه های سیاسی به دست آید و این امر قابل اجرا و دست یافتنی است.
انتهای پیام/
دانشجوی دکترای جامعه شناسی اظهار کرد: به عبارت دیگر میتوان گفت: تولید و توسعه و بسط برنامه ها و فعالیتهای علمی، تأثیرات عمیقی بر کلیه حوزه های اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی و سیاسی جوامع و کشورها داشته و دارد.
وی تصریح کرد: تولید علمی به مثابه یک رفتار اجتماعی، دارای قواعد و هنجارهای خاص خود بوده و لذا تعهد و پایبندی به این ضوابط و هنجارها نیز تحت تأثیر گستره قابل ملاحظه ای از عوامل ساختاری و هنجاری درون نهاد علم قرار دارد.
وی تاکید کرد: رشد و پویایی علم در گرو ظهور و تداوم حلقه های فکری به مثابه اجتماعات علمی است که حاصل جمع دانشمندان و محققانی است که مطابق قواعد و هنجارهای رسمی و غیر رسمی در تعامل با یکدیگرند؛ در واقع از انجمن های علمی به عنوان نمود و شاخص و رمز معرفت علمی می توان یاد نمود.
محمدزاده خاطر نشان کرد: یافته های پژوهشی بدست آمده حاکی از آن است که در کشور ما اجتماعات علمی دانشگاهی، در ایفای نقش و انجام کارکردهای مورد انتظار خود از قابلیت لازم برخوردار نبوده و اخیرا با آسیب هایی مواجه بوده است.
استاد جامعه شناسی دانشگاه پیام نور ایلام گفت: از دیگر موانع توسعه و تولید چشمگیر علم در کشور می توان به عدم جامعه پذیری علمی اشاره داشت. جامعه پذیری فرایندی است که در جریان آن افراد شیوه های رفتاری، باورها، ارزشها و هنجارهای فرهنگی جامعه خویش را فرا گرفته و آنها را جزئی از شخصیت خود می کند.
وی افزود: یکی از مقاصد جامعه پذیری، آموزش قواعد و نظامات اساسی است، از آداب و عادات و رفتار زندگی روزمره گرفته تا روشهای علمی به افراد است؛ افراد در فرایند جامعه پذیری " هویت " یا " من اجتماعی " خود را باز می یابند و شناخت لازم را برای ایفای نقشهای اجتماعی فرا می گیرد.
این استاد دانشگاه بیان داشت: کمرنگ شدن و بی رمق شدن این روح علمی (جامعه پذیری علمی) به دلیل فاصله گرفتن از انجام کارهای علمی و سیاست زدگی در دانشگاهها و اندیشمندان کشور ما، پایین آمدن میل و انگیزه تولید علم را در کشور به دنبال داشته است.
وی اظهار کرد: سیاستگذاری های ضعیف در حوزه علم، در کاهش تولید علم بسیار نقش داشته است؛ ازجمله: کاهش و حتی میتوان گفت حذف منابع مالی حمایت از طرح ها و پژوهشهای علمی، عدم دسترسی به امکانات پژوهشی، بخصوص در زمینه های علوم پایه و فنی مهندسی، توسعه صرفا کمی برخی از دانشگاه هایی که مورد حمایت اشخاص با نفوذ دولتی هستند، ویژه خواری در اختصاص بودجه های پژوهشی و واگذاری أین منابع به افراد خاص، شکل گیری یک سنت جدید در تأسیس دانشگاه و موسسات عالیه به مثابه یک بنگاه اقتصادی و درامد زا برای موسسان این مراکز آموزشی، مجالی برای تولید علم باقی نمی گذارد و کمترین پیامد آن رنگ باختن روح علمی دانشگاه خواهد بود.
محمد زاده گفت: دانشگاه باید به دور از سیاست زدگی به وظایف اصلی خود که تربیت نیروی انسانی علمی و متعهد است بپردازد و از سیاست بازی و سیاسی کاری دور باشد.
وی با اشاره به فرمایش امام راحل (ره ) که دانشگاه را مبدا همه تحولات دانست افزود: فرهنگ اسلامی و علمی که پیامبر (ص ) آن را به ایرانیان وعده داده که اگر در ستاره ثریا باشد آن را به دست خواهند آورد باید در دانشگاه های ما به دور از حاشیه های سیاسی به دست آید و این امر قابل اجرا و دست یافتنی است.
انتهای پیام/
دانشجوی دکترای جامعه شناسی اظهار کرد: به عبارت دیگر میتوان گفت: تولید و توسعه و بسط برنامه ها و فعالیتهای علمی، تأثیرات عمیقی بر کلیه حوزه های اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی و سیاسی جوامع و کشورها داشته و دارد.
وی تصریح کرد: تولید علمی به مثابه یک رفتار اجتماعی، دارای قواعد و هنجارهای خاص خود بوده و لذا تعهد و پایبندی به این ضوابط و هنجارها نیز تحت تأثیر گستره قابل ملاحظه ای از عوامل ساختاری و هنجاری درون نهاد علم قرار دارد.
وی تاکید کرد: رشد و پویایی علم در گرو ظهور و تداوم حلقه های فکری به مثابه اجتماعات علمی است که حاصل جمع دانشمندان و محققانی است که مطابق قواعد و هنجارهای رسمی و غیر رسمی در تعامل با یکدیگرند؛ در واقع از انجمن های علمی به عنوان نمود و شاخص و رمز معرفت علمی می توان یاد نمود.
محمدزاده خاطر نشان کرد: یافته های پژوهشی بدست آمده حاکی از آن است که در کشور ما اجتماعات علمی دانشگاهی، در ایفای نقش و انجام کارکردهای مورد انتظار خود از قابلیت لازم برخوردار نبوده و اخیرا با آسیب هایی مواجه بوده است.
استاد جامعه شناسی دانشگاه پیام نور ایلام گفت: از دیگر موانع توسعه و تولید چشمگیر علم در کشور می توان به عدم جامعه پذیری علمی اشاره داشت. جامعه پذیری فرایندی است که در جریان آن افراد شیوه های رفتاری، باورها، ارزشها و هنجارهای فرهنگی جامعه خویش را فرا گرفته و آنها را جزئی از شخصیت خود می کند.
وی افزود: یکی از مقاصد جامعه پذیری، آموزش قواعد و نظامات اساسی است، از آداب و عادات و رفتار زندگی روزمره گرفته تا روشهای علمی به افراد است؛ افراد در فرایند جامعه پذیری " هویت " یا " من اجتماعی " خود را باز می یابند و شناخت لازم را برای ایفای نقشهای اجتماعی فرا می گیرد.
این استاد دانشگاه بیان داشت: کمرنگ شدن و بی رمق شدن این روح علمی (جامعه پذیری علمی) به دلیل فاصله گرفتن از انجام کارهای علمی و سیاست زدگی در دانشگاهها و اندیشمندان کشور ما، پایین آمدن میل و انگیزه تولید علم را در کشور به دنبال داشته است.
وی اظهار کرد: سیاستگذاری های ضعیف در حوزه علم، در کاهش تولید علم بسیار نقش داشته است؛ ازجمله: کاهش و حتی میتوان گفت حذف منابع مالی حمایت از طرح ها و پژوهشهای علمی، عدم دسترسی به امکانات پژوهشی، بخصوص در زمینه های علوم پایه و فنی مهندسی، توسعه صرفا کمی برخی از دانشگاه هایی که مورد حمایت اشخاص با نفوذ دولتی هستند، ویژه خواری در اختصاص بودجه های پژوهشی و واگذاری أین منابع به افراد خاص، شکل گیری یک سنت جدید در تأسیس دانشگاه و موسسات عالیه به مثابه یک بنگاه اقتصادی و درامد زا برای موسسان این مراکز آموزشی، مجالی برای تولید علم باقی نمی گذارد و کمترین پیامد آن رنگ باختن روح علمی دانشگاه خواهد بود.
محمد زاده گفت: دانشگاه باید به دور از سیاست زدگی به وظایف اصلی خود که تربیت نیروی انسانی علمی و متعهد است بپردازد و از سیاست بازی و سیاسی کاری دور باشد.
وی با اشاره به فرمایش امام راحل (ره ) که دانشگاه را مبدا همه تحولات دانست افزود: فرهنگ اسلامی و علمی که پیامبر (ص ) آن را به ایرانیان وعده داده که اگر در ستاره ثریا باشد آن را به دست خواهند آورد باید در دانشگاه های ما به دور از حاشیه های سیاسی به دست آید و این امر قابل اجرا و دست یافتنی است.
انتهای پیام/
دانشجوی دکترای جامعه شناسی اظهار کرد: به عبارت دیگر میتوان گفت: تولید و توسعه و بسط برنامه ها و فعالیتهای علمی، تأثیرات عمیقی بر کلیه حوزه های اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی و سیاسی جوامع و کشورها داشته و دارد.
وی تصریح کرد: تولید علمی به مثابه یک رفتار اجتماعی، دارای قواعد و هنجارهای خاص خود بوده و لذا تعهد و پایبندی به این ضوابط و هنجارها نیز تحت تأثیر گستره قابل ملاحظه ای از عوامل ساختاری و هنجاری درون نهاد علم قرار دارد.
وی تاکید کرد: رشد و پویایی علم در گرو ظهور و تداوم حلقه های فکری به مثابه اجتماعات علمی است که حاصل جمع دانشمندان و محققانی است که مطابق قواعد و هنجارهای رسمی و غیر رسمی در تعامل با یکدیگرند؛ در واقع از انجمن های علمی به عنوان نمود و شاخص و رمز معرفت علمی می توان یاد نمود.
محمدزاده خاطر نشان کرد: یافته های پژوهشی بدست آمده حاکی از آن است که در کشور ما اجتماعات علمی دانشگاهی، در ایفای نقش و انجام کارکردهای مورد انتظار خود از قابلیت لازم برخوردار نبوده و اخیرا با آسیب هایی مواجه بوده است.
استاد جامعه شناسی دانشگاه پیام نور ایلام گفت: از دیگر موانع توسعه و تولید چشمگیر علم در کشور می توان به عدم جامعه پذیری علمی اشاره داشت. جامعه پذیری فرایندی است که در جریان آن افراد شیوه های رفتاری، باورها، ارزشها و هنجارهای فرهنگی جامعه خویش را فرا گرفته و آنها را جزئی از شخصیت خود می کند.
وی افزود: یکی از مقاصد جامعه پذیری، آموزش قواعد و نظامات اساسی است، از آداب و عادات و رفتار زندگی روزمره گرفته تا روشهای علمی به افراد است؛ افراد در فرایند جامعه پذیری " هویت " یا " من اجتماعی " خود را باز می یابند و شناخت لازم را برای ایفای نقشهای اجتماعی فرا می گیرد.
این استاد دانشگاه بیان داشت: کمرنگ شدن و بی رمق شدن این روح علمی (جامعه پذیری علمی) به دلیل فاصله گرفتن از انجام کارهای علمی و سیاست زدگی در دانشگاهها و اندیشمندان کشور ما، پایین آمدن میل و انگیزه تولید علم را در کشور به دنبال داشته است.
وی اظهار کرد: سیاستگذاری های ضعیف در حوزه علم، در کاهش تولید علم بسیار نقش داشته است؛ ازجمله: کاهش و حتی میتوان گفت حذف منابع مالی حمایت از طرح ها و پژوهشهای علمی، عدم دسترسی به امکانات پژوهشی، بخصوص در زمینه های علوم پایه و فنی مهندسی، توسعه صرفا کمی برخی از دانشگاه هایی که مورد حمایت اشخاص با نفوذ دولتی هستند، ویژه خواری در اختصاص بودجه های پژوهشی و واگذاری أین منابع به افراد خاص، شکل گیری یک سنت جدید در تأسیس دانشگاه و موسسات عالیه به مثابه یک بنگاه اقتصادی و درامد زا برای موسسان این مراکز آموزشی، مجالی برای تولید علم باقی نمی گذارد و کمترین پیامد آن رنگ باختن روح علمی دانشگاه خواهد بود.
محمد زاده گفت: دانشگاه باید به دور از سیاست زدگی به وظایف اصلی خود که تربیت نیروی انسانی علمی و متعهد است بپردازد و از سیاست بازی و سیاسی کاری دور باشد.
وی با اشاره به فرمایش امام راحل (ره ) که دانشگاه را مبدا همه تحولات دانست افزود: فرهنگ اسلامی و علمی که پیامبر (ص ) آن را به ایرانیان وعده داده که اگر در ستاره ثریا باشد آن را به دست خواهند آورد باید در دانشگاه های ما به دور از حاشیه های سیاسی به دست آید و این امر قابل اجرا و دست یافتنی است.
انتهای پیام/
دانشجوی دکترای جامعه شناسی اظهار کرد: به عبارت دیگر میتوان گفت: تولید و توسعه و بسط برنامه ها و فعالیتهای علمی، تأثیرات عمیقی بر کلیه حوزه های اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی و سیاسی جوامع و کشورها داشته و دارد.
وی تصریح کرد: تولید علمی به مثابه یک رفتار اجتماعی، دارای قواعد و هنجارهای خاص خود بوده و لذا تعهد و پایبندی به این ضوابط و هنجارها نیز تحت تأثیر گستره قابل ملاحظه ای از عوامل ساختاری و هنجاری درون نهاد علم قرار دارد.
وی تاکید کرد: رشد و پویایی علم در گرو ظهور و تداوم حلقه های فکری به مثابه اجتماعات علمی است که حاصل جمع دانشمندان و محققانی است که مطابق قواعد و هنجارهای رسمی و غیر رسمی در تعامل با یکدیگرند؛ در واقع از انجمن های علمی به عنوان نمود و شاخص و رمز معرفت علمی می توان یاد نمود.
محمدزاده خاطر نشان کرد: یافته های پژوهشی بدست آمده حاکی از آن است که در کشور ما اجتماعات علمی دانشگاهی، در ایفای نقش و انجام کارکردهای مورد انتظار خود از قابلیت لازم برخوردار نبوده و اخیرا با آسیب هایی مواجه بوده است.
استاد جامعه شناسی دانشگاه پیام نور ایلام گفت: از دیگر موانع توسعه و تولید چشمگیر علم در کشور می توان به عدم جامعه پذیری علمی اشاره داشت. جامعه پذیری فرایندی است که در جریان آن افراد شیوه های رفتاری، باورها، ارزشها و هنجارهای فرهنگی جامعه خویش را فرا گرفته و آنها را جزئی از شخصیت خود می کند.
وی افزود: یکی از مقاصد جامعه پذیری، آموزش قواعد و نظامات اساسی است، از آداب و عادات و رفتار زندگی روزمره گرفته تا روشهای علمی به افراد است؛ افراد در فرایند جامعه پذیری " هویت " یا " من اجتماعی " خود را باز می یابند و شناخت لازم را برای ایفای نقشهای اجتماعی فرا می گیرد.
این استاد دانشگاه بیان داشت: کمرنگ شدن و بی رمق شدن این روح علمی (جامعه پذیری علمی) به دلیل فاصله گرفتن از انجام کارهای علمی و سیاست زدگی در دانشگاهها و اندیشمندان کشور ما، پایین آمدن میل و انگیزه تولید علم را در کشور به دنبال داشته است.
وی اظهار کرد: سیاستگذاری های ضعیف در حوزه علم، در کاهش تولید علم بسیار نقش داشته است؛ ازجمله: کاهش و حتی میتوان گفت حذف منابع مالی حمایت از طرح ها و پژوهشهای علمی، عدم دسترسی به امکانات پژوهشی، بخصوص در زمینه های علوم پایه و فنی مهندسی، توسعه صرفا کمی برخی از دانشگاه هایی که مورد حمایت اشخاص با نفوذ دولتی هستند، ویژه خواری در اختصاص بودجه های پژوهشی و واگذاری أین منابع به افراد خاص، شکل گیری یک سنت جدید در تأسیس دانشگاه و موسسات عالیه به مثابه یک بنگاه اقتصادی و درامد زا برای موسسان این مراکز آموزشی، مجالی برای تولید علم باقی نمی گذارد و کمترین پیامد آن رنگ باختن روح علمی دانشگاه خواهد بود.
محمد زاده گفت: دانشگاه باید به دور از سیاست زدگی به وظایف اصلی خود که تربیت نیروی انسانی علمی و متعهد است بپردازد و از سیاست بازی و سیاسی کاری دور باشد.
وی با اشاره به فرمایش امام راحل (ره ) که دانشگاه را مبدا همه تحولات دانست افزود: فرهنگ اسلامی و علمی که پیامبر (ص ) آن را به ایرانیان وعده داده که اگر در ستاره ثریا باشد آن را به دست خواهند آورد باید در دانشگاه های ما به دور از حاشیه های سیاسی به دست آید و این امر قابل اجرا و دست یافتنی است.
انتهای پیام/
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
]
ارسال دیدگاه