برخی ها در کماء فکری اند/عده ای خود را به خواب زده اند
بعد از آن سالها که صد البته این رویه جهانی سازی " ندیدن " گرد و غبار واگیر دارش به مملکت ما هم سرایت کرد و خوب مسلما عده ای هم که یقینا زیر ساختی آماده برای پذیرش این موضوع داشتند..[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا، به نقل از شاخه طوبی، از وقتی که به دنیا می آییم تا زمانی که به سن تمیز برسیم و به نوعی درکی نسبی به اطراف و اشخاصی که پیرامون ما هستند پیدا کنیم اتفاقاتی برایمان می افتد که مابه ازا آن خیلی است مسائلی که در آینده و نوع بودنمان و همچنین سبک زندگی و بنیادی تر از آن اساس رویه تفکر و ریشه های عقیدتی ما در آن بستر خوب پیشرفت کرده و به قولی هم جا باز می کند و هم محکم می شود و در آینده نیز اگر رشدی در کار بود و بزرگ شدنی مثل قطعات آجری می ماند که روی همان سنگ بناهای اولیه امان نشسته است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, شاخه طوبی,
موضوع بستری که فرد در آن رشد و نمو یافته بقدری مهم است که بدون شک تاثیرگذار ترین گزاره ای است که آینده فرد و خط فکری او را از کودکی رقم میزند.
مسلما همه ی شما هنگامی که از شما می خواهند بستر هایی که بر اساس قابلیت تاثیر گذاری در فرد پیرامون وی وجود دارد را بر اساس شدت و حدت و میزان نزدیکی و دوری به فرد تعریف و تبیین کنید با آوردن مثال پیاز خانواده را به عنوان تاثیرگذار ترین بستر و پس از آن هر بستری هر چقدر که دور تر بود با تاثیر کمتر ارزیابی می کنید.
تا اینجا منطق شما با منطق الباقی تحلیل گران این حوزه تفاوتی چندانی ندارد،
اما با کمال تاسف شخصا به شما و هر آنکس که هماهنگ با شما بر این اساس می اندیشد تسلیت می گویم؛
چون به قولی همه ی شما در سال 1979 به خواب رفته اید که شخصا به آن می گویم " کماء فکری" و صد البته در این موضوع شکی نیست که هیچ یک از شما مقصر نیستید.
این نوع از خواب فوق العاده حرفه ای طراحی شده!
عملا چشمهایتان باز است و اثری از خواب آلودگی هم نیست و اتفاقا روزمرگی اتان هم اساسی برقرار است.
فقط یک اتفاق کوچک افتاده!
شما دیگر نمی بینید!!!
همین...
بعد از آن سالها که صد البته این رویه جهانی سازی " ندیدن " گرد و غبار واگیر دارش به مملکت ما هم سرایت کرد و خوب مسلما عده ای هم که یقینا زیر ساختی آماده برای پذیرش این موضوع داشتند بدون آنکه خود بفهمند با این حال که اساسا "در خیلی از زمینه های محوری" و "سیستمی " و "ستونی!" محوریت داشتند به این بیماری خانمان برانداز آلوده شدند.
این وسط ماندند آنانی که خود را از قبل با رویش که در بستر خود داشته اند واکسینه کرده بودند و شدند غمخوار ملت و مملکت و ناموس و عقاید و هر آنچه آبروی ماست و برایمان ارزش.
صحبت و درد از آنجایی شروع می شود که حالا دیگر فقط خانواده نیست که تاثیر می گذارد؛
وقتی با تلاش گسترده و همه جانبه شان تلاش می کنند از روز تولد این انقلاب آسمانی ما بایکوت اقتصادی را تا همین امروز تجربه کنیم خوب می دانند نبود گردش مناسبت مالی هم فساد مالی می آورد که بخواهند آن را به گردن بی لیاقتی سیستم بیندازند و هم سطح بالای بیکاری در میان جوانان غیور و میهمن پرست ما که اهل دل است و عاشقی و نه هوس بازی و شهوت رانی, لاکن حرام لقمه که شدی خوب می فهمی وقتی جوانی بعد فارغ التحصیلی بیکاری را در بلند مدت تجربه کرد حتی اگر فرشته هم باشد می شود آسیب برای جامعه و چه حربه ای بهتر از جوانان خود ایران زمین برای ساقط کرد این حکومت؟؟؟
امروز می شود آن روزی که به عکس هر شهید که می رسم سرم را از فرق خجالت بالا نمیاورم
امروز می شوم آن روزی که دلم کباب می شوم برای صبر رهبرم
سخت است غم همه ی جوانان را خوردن
سخت است دیدن رفتارهای کسانی که در اطرافت هستند و خون به جگرت می کنند و تو که پسر فاطمه ای مثل همیشه صبوری می کنی.
سخت است شب ها خواب آرام نداری که فرزندان ایرانت در آسایش نیستند و تو غم رفاه و آرامش و آسایش این ها را از یک طرف داشته باشی و غم همه ی مسلمانان مظلوم دنیا به اگر به ایران اسلامی و انقلاب اسلامی دلخوش نکنند حقیقتا چه بر سر آنان خواهد آمد، غم غزه و فلسطین و لبنان، غم مردم مظلوم سوریه و عرق و حالا امروز یمن؛
هر چند که ما و امثال ما وسیله ایم و اوست که بالاترین دستهاست(یدالله فوق ایدیهم)
سخت است هزاران بار بگویی و عده ای دون صفت باز بر آن ارزش گزاری نکنند و کلامت روی زمین بماند و بازهم تو آن " پدر صبور و مهربان " همیشگی برای همه ی فرزندان ایران اسلامی باشی.
سخت است که هر روز و به هر بهانه ای" خط قرمز هامان " را تعریف و تبیین کنی و رویش تاکید کنی و باز فردایش ببینی عده ای هنوز هم هستند که ساز خودشان را کوک می کنند.
سخت است در مورد همه دغدغه های این مملکت پهناور از خام فروشی هایمان که هنوز هم متاسفانه به قوت خود باقی است گرفته تا پدیده بی رویه واردات کالا و خروج ارز و معضل قاچاق و در نهایت مساله بیکاری جوانانی که به گفته وجود نازنینت نور چشمان تو و آینده سازان این انقلابند بارها و بارها و به عناوین مختلف به همه ی مسئولین بلند پایه تذکر بدهی و تاکید کنی که ما سرمایه هایی بزرگتر و با ارزش تر از این جوانان برای داشتن ایرانی آباد و آزاد و ارزشی و سربلند نخواهیم داشت که تو رهبر همه ی مردم ایرانی و دلسوز تک تک جوانان ایرانی.
صبرت شده بی همتا مثل صبر امیرمومنان (ع)؛ ما که تاب این روزها را اگر می آوریم به دلخوشی صبوری هایی که در کلامت جاری و ساری است و اگر هنوز هم آرامیم و بی صدا بخاطر آرامشی است که در نگاه توست.
هنوزهم یاد مظلومیت های مولی موتقیان علی (ع) که می افتم به خود نهیب میزنم:
" نکند ما هم در جرگه ی آنانی هستیم که خون به دل آقا کرده ایم؟"
"هیهات من الذله"
برای آخرین بار برای آنانی که میبینند و نمیبینند:
" خط قرمز ما ولایت الله است وبس, مبادا به خود اجازه دهید پایتان را از آن فراتر گذارید."
به قلم: فوآد شعبا
موضوع بستری که فرد در آن رشد و نمو یافته بقدری مهم است که بدون شک تاثیرگذار ترین گزاره ای است که آینده فرد و خط فکری او را از کودکی رقم میزند.
مسلما همه ی شما هنگامی که از شما می خواهند بستر هایی که بر اساس قابلیت تاثیر گذاری در فرد پیرامون وی وجود دارد را بر اساس شدت و حدت و میزان نزدیکی و دوری به فرد تعریف و تبیین کنید با آوردن مثال پیاز خانواده را به عنوان تاثیرگذار ترین بستر و پس از آن هر بستری هر چقدر که دور تر بود با تاثیر کمتر ارزیابی می کنید.
تا اینجا منطق شما با منطق الباقی تحلیل گران این حوزه تفاوتی چندانی ندارد،
اما با کمال تاسف شخصا به شما و هر آنکس که هماهنگ با شما بر این اساس می اندیشد تسلیت می گویم؛
چون به قولی همه ی شما در سال 1979 به خواب رفته اید که شخصا به آن می گویم " کماء فکری" و صد البته در این موضوع شکی نیست که هیچ یک از شما مقصر نیستید.
این نوع از خواب فوق العاده حرفه ای طراحی شده!
عملا چشمهایتان باز است و اثری از خواب آلودگی هم نیست و اتفاقا روزمرگی اتان هم اساسی برقرار است.
فقط یک اتفاق کوچک افتاده!
شما دیگر نمی بینید!!!
همین...
بعد از آن سالها که صد البته این رویه جهانی سازی " ندیدن " گرد و غبار واگیر دارش به مملکت ما هم سرایت کرد و خوب مسلما عده ای هم که یقینا زیر ساختی آماده برای پذیرش این موضوع داشتند بدون آنکه خود بفهمند با این حال که اساسا "در خیلی از زمینه های محوری" و "سیستمی " و "ستونی!" محوریت داشتند به این بیماری خانمان برانداز آلوده شدند.
این وسط ماندند آنانی که خود را از قبل با رویش که در بستر خود داشته اند واکسینه کرده بودند و شدند غمخوار ملت و مملکت و ناموس و عقاید و هر آنچه آبروی ماست و برایمان ارزش.
صحبت و درد از آنجایی شروع می شود که حالا دیگر فقط خانواده نیست که تاثیر می گذارد؛
وقتی با تلاش گسترده و همه جانبه شان تلاش می کنند از روز تولد این انقلاب آسمانی ما بایکوت اقتصادی را تا همین امروز تجربه کنیم خوب می دانند نبود گردش مناسبت مالی هم فساد مالی می آورد که بخواهند آن را به گردن بی لیاقتی سیستم بیندازند و هم سطح بالای بیکاری در میان جوانان غیور و میهمن پرست ما که اهل دل است و عاشقی و نه هوس بازی و شهوت رانی, لاکن حرام لقمه که شدی خوب می فهمی وقتی جوانی بعد فارغ التحصیلی بیکاری را در بلند مدت تجربه کرد حتی اگر فرشته هم باشد می شود آسیب برای جامعه و چه حربه ای بهتر از جوانان خود ایران زمین برای ساقط کرد این حکومت؟؟؟
امروز می شود آن روزی که به عکس هر شهید که می رسم سرم را از فرق خجالت بالا نمیاورم
امروز می شوم آن روزی که دلم کباب می شوم برای صبر رهبرم
سخت است غم همه ی جوانان را خوردن
سخت است دیدن رفتارهای کسانی که در اطرافت هستند و خون به جگرت می کنند و تو که پسر فاطمه ای مثل همیشه صبوری می کنی.
سخت است شب ها خواب آرام نداری که فرزندان ایرانت در آسایش نیستند و تو غم رفاه و آرامش و آسایش این ها را از یک طرف داشته باشی و غم همه ی مسلمانان مظلوم دنیا به اگر به ایران اسلامی و انقلاب اسلامی دلخوش نکنند حقیقتا چه بر سر آنان خواهد آمد، غم غزه و فلسطین و لبنان، غم مردم مظلوم سوریه و عرق و حالا امروز یمن؛
هر چند که ما و امثال ما وسیله ایم و اوست که بالاترین دستهاست(یدالله فوق ایدیهم)
سخت است هزاران بار بگویی و عده ای دون صفت باز بر آن ارزش گزاری نکنند و کلامت روی زمین بماند و بازهم تو آن " پدر صبور و مهربان " همیشگی برای همه ی فرزندان ایران اسلامی باشی.
سخت است که هر روز و به هر بهانه ای" خط قرمز هامان " را تعریف و تبیین کنی و رویش تاکید کنی و باز فردایش ببینی عده ای هنوز هم هستند که ساز خودشان را کوک می کنند.
سخت است در مورد همه دغدغه های این مملکت پهناور از خام فروشی هایمان که هنوز هم متاسفانه به قوت خود باقی است گرفته تا پدیده بی رویه واردات کالا و خروج ارز و معضل قاچاق و در نهایت مساله بیکاری جوانانی که به گفته وجود نازنینت نور چشمان تو و آینده سازان این انقلابند بارها و بارها و به عناوین مختلف به همه ی مسئولین بلند پایه تذکر بدهی و تاکید کنی که ما سرمایه هایی بزرگتر و با ارزش تر از این جوانان برای داشتن ایرانی آباد و آزاد و ارزشی و سربلند نخواهیم داشت که تو رهبر همه ی مردم ایرانی و دلسوز تک تک جوانان ایرانی.
صبرت شده بی همتا مثل صبر امیرمومنان (ع)؛ ما که تاب این روزها را اگر می آوریم به دلخوشی صبوری هایی که در کلامت جاری و ساری است و اگر هنوز هم آرامیم و بی صدا بخاطر آرامشی است که در نگاه توست.
هنوزهم یاد مظلومیت های مولی موتقیان علی (ع) که می افتم به خود نهیب میزنم:
" نکند ما هم در جرگه ی آنانی هستیم که خون به دل آقا کرده ایم؟"
"هیهات من الذله"
برای آخرین بار برای آنانی که میبینند و نمیبینند:
" خط قرمز ما ولایت الله است وبس, مبادا به خود اجازه دهید پایتان را از آن فراتر گذارید."
به قلم: فوآد شعبا
موضوع بستری که فرد در آن رشد و نمو یافته بقدری مهم است که بدون شک تاثیرگذار ترین گزاره ای است که آینده فرد و خط فکری او را از کودکی رقم میزند.
مسلما همه ی شما هنگامی که از شما می خواهند بستر هایی که بر اساس قابلیت تاثیر گذاری در فرد پیرامون وی وجود دارد را بر اساس شدت و حدت و میزان نزدیکی و دوری به فرد تعریف و تبیین کنید با آوردن مثال پیاز خانواده را به عنوان تاثیرگذار ترین بستر و پس از آن هر بستری هر چقدر که دور تر بود با تاثیر کمتر ارزیابی می کنید.
تا اینجا منطق شما با منطق الباقی تحلیل گران این حوزه تفاوتی چندانی ندارد،
اما با کمال تاسف شخصا به شما و هر آنکس که هماهنگ با شما بر این اساس می اندیشد تسلیت می گویم؛
چون به قولی همه ی شما در سال 1979 به خواب رفته اید که شخصا به آن می گویم " کماء فکری" و صد البته در این موضوع شکی نیست که هیچ یک از شما مقصر نیستید.
این نوع از خواب فوق العاده حرفه ای طراحی شده!
عملا چشمهایتان باز است و اثری از خواب آلودگی هم نیست و اتفاقا روزمرگی اتان هم اساسی برقرار است.
فقط یک اتفاق کوچک افتاده!
شما دیگر نمی بینید!!!
همین...
بعد از آن سالها که صد البته این رویه جهانی سازی " ندیدن " گرد و غبار واگیر دارش به مملکت ما هم سرایت کرد و خوب مسلما عده ای هم که یقینا زیر ساختی آماده برای پذیرش این موضوع داشتند بدون آنکه خود بفهمند با این حال که اساسا "در خیلی از زمینه های محوری" و "سیستمی " و "ستونی!" محوریت داشتند به این بیماری خانمان برانداز آلوده شدند.
این وسط ماندند آنانی که خود را از قبل با رویش که در بستر خود داشته اند واکسینه کرده بودند و شدند غمخوار ملت و مملکت و ناموس و عقاید و هر آنچه آبروی ماست و برایمان ارزش.
صحبت و درد از آنجایی شروع می شود که حالا دیگر فقط خانواده نیست که تاثیر می گذارد؛
وقتی با تلاش گسترده و همه جانبه شان تلاش می کنند از روز تولد این انقلاب آسمانی ما بایکوت اقتصادی را تا همین امروز تجربه کنیم خوب می دانند نبود گردش مناسبت مالی هم فساد مالی می آورد که بخواهند آن را به گردن بی لیاقتی سیستم بیندازند و هم سطح بالای بیکاری در میان جوانان غیور و میهمن پرست ما که اهل دل است و عاشقی و نه هوس بازی و شهوت رانی, لاکن حرام لقمه که شدی خوب می فهمی وقتی جوانی بعد فارغ التحصیلی بیکاری را در بلند مدت تجربه کرد حتی اگر فرشته هم باشد می شود آسیب برای جامعه و چه حربه ای بهتر از جوانان خود ایران زمین برای ساقط کرد این حکومت؟؟؟
امروز می شود آن روزی که به عکس هر شهید که می رسم سرم را از فرق خجالت بالا نمیاورم
امروز می شوم آن روزی که دلم کباب می شوم برای صبر رهبرم
سخت است غم همه ی جوانان را خوردن
سخت است دیدن رفتارهای کسانی که در اطرافت هستند و خون به جگرت می کنند و تو که پسر فاطمه ای مثل همیشه صبوری می کنی.
سخت است شب ها خواب آرام نداری که فرزندان ایرانت در آسایش نیستند و تو غم رفاه و آرامش و آسایش این ها را از یک طرف داشته باشی و غم همه ی مسلمانان مظلوم دنیا به اگر به ایران اسلامی و انقلاب اسلامی دلخوش نکنند حقیقتا چه بر سر آنان خواهد آمد، غم غزه و فلسطین و لبنان، غم مردم مظلوم سوریه و عرق و حالا امروز یمن؛
هر چند که ما و امثال ما وسیله ایم و اوست که بالاترین دستهاست(یدالله فوق ایدیهم)
سخت است هزاران بار بگویی و عده ای دون صفت باز بر آن ارزش گزاری نکنند و کلامت روی زمین بماند و بازهم تو آن " پدر صبور و مهربان " همیشگی برای همه ی فرزندان ایران اسلامی باشی.
سخت است که هر روز و به هر بهانه ای" خط قرمز هامان " را تعریف و تبیین کنی و رویش تاکید کنی و باز فردایش ببینی عده ای هنوز هم هستند که ساز خودشان را کوک می کنند.
سخت است در مورد همه دغدغه های این مملکت پهناور از خام فروشی هایمان که هنوز هم متاسفانه به قوت خود باقی است گرفته تا پدیده بی رویه واردات کالا و خروج ارز و معضل قاچاق و در نهایت مساله بیکاری جوانانی که به گفته وجود نازنینت نور چشمان تو و آینده سازان این انقلابند بارها و بارها و به عناوین مختلف به همه ی مسئولین بلند پایه تذکر بدهی و تاکید کنی که ما سرمایه هایی بزرگتر و با ارزش تر از این جوانان برای داشتن ایرانی آباد و آزاد و ارزشی و سربلند نخواهیم داشت که تو رهبر همه ی مردم ایرانی و دلسوز تک تک جوانان ایرانی.
صبرت شده بی همتا مثل صبر امیرمومنان (ع)؛ ما که تاب این روزها را اگر می آوریم به دلخوشی صبوری هایی که در کلامت جاری و ساری است و اگر هنوز هم آرامیم و بی صدا بخاطر آرامشی است که در نگاه توست.
هنوزهم یاد مظلومیت های مولی موتقیان علی (ع) که می افتم به خود نهیب میزنم:
" نکند ما هم در جرگه ی آنانی هستیم که خون به دل آقا کرده ایم؟"
"هیهات من الذله"
برای آخرین بار برای آنانی که میبینند و نمیبینند:
" خط قرمز ما ولایت الله است وبس, مبادا به خود اجازه دهید پایتان را از آن فراتر گذارید."
به قلم: فوآد شعبا
موضوع بستری که فرد در آن رشد و نمو یافته بقدری مهم است که بدون شک تاثیرگذار ترین گزاره ای است که آینده فرد و خط فکری او را از کودکی رقم میزند.
مسلما همه ی شما هنگامی که از شما می خواهند بستر هایی که بر اساس قابلیت تاثیر گذاری در فرد پیرامون وی وجود دارد را بر اساس شدت و حدت و میزان نزدیکی و دوری به فرد تعریف و تبیین کنید با آوردن مثال پیاز خانواده را به عنوان تاثیرگذار ترین بستر و پس از آن هر بستری هر چقدر که دور تر بود با تاثیر کمتر ارزیابی می کنید.
تا اینجا منطق شما با منطق الباقی تحلیل گران این حوزه تفاوتی چندانی ندارد،
اما با کمال تاسف شخصا به شما و هر آنکس که هماهنگ با شما بر این اساس می اندیشد تسلیت می گویم؛
چون به قولی همه ی شما در سال 1979 به خواب رفته اید که شخصا به آن می گویم " کماء فکری" و صد البته در این موضوع شکی نیست که هیچ یک از شما مقصر نیستید.
این نوع از خواب فوق العاده حرفه ای طراحی شده!
عملا چشمهایتان باز است و اثری از خواب آلودگی هم نیست و اتفاقا روزمرگی اتان هم اساسی برقرار است.
فقط یک اتفاق کوچک افتاده!
شما دیگر نمی بینید!!!
همین...
بعد از آن سالها که صد البته این رویه جهانی سازی " ندیدن " گرد و غبار واگیر دارش به مملکت ما هم سرایت کرد و خوب مسلما عده ای هم که یقینا زیر ساختی آماده برای پذیرش این موضوع داشتند بدون آنکه خود بفهمند با این حال که اساسا "در خیلی از زمینه های محوری" و "سیستمی " و "ستونی!" محوریت داشتند به این بیماری خانمان برانداز آلوده شدند.
این وسط ماندند آنانی که خود را از قبل با رویش که در بستر خود داشته اند واکسینه کرده بودند و شدند غمخوار ملت و مملکت و ناموس و عقاید و هر آنچه آبروی ماست و برایمان ارزش.
صحبت و درد از آنجایی شروع می شود که حالا دیگر فقط خانواده نیست که تاثیر می گذارد؛
وقتی با تلاش گسترده و همه جانبه شان تلاش می کنند از روز تولد این انقلاب آسمانی ما بایکوت اقتصادی را تا همین امروز تجربه کنیم خوب می دانند نبود گردش مناسبت مالی هم فساد مالی می آورد که بخواهند آن را به گردن بی لیاقتی سیستم بیندازند و هم سطح بالای بیکاری در میان جوانان غیور و میهمن پرست ما که اهل دل است و عاشقی و نه هوس بازی و شهوت رانی, لاکن حرام لقمه که شدی خوب می فهمی وقتی جوانی بعد فارغ التحصیلی بیکاری را در بلند مدت تجربه کرد حتی اگر فرشته هم باشد می شود آسیب برای جامعه و چه حربه ای بهتر از جوانان خود ایران زمین برای ساقط کرد این حکومت؟؟؟
امروز می شود آن روزی که به عکس هر شهید که می رسم سرم را از فرق خجالت بالا نمیاورم
امروز می شوم آن روزی که دلم کباب می شوم برای صبر رهبرم
سخت است غم همه ی جوانان را خوردن
سخت است دیدن رفتارهای کسانی که در اطرافت هستند و خون به جگرت می کنند و تو که پسر فاطمه ای مثل همیشه صبوری می کنی.
سخت است شب ها خواب آرام نداری که فرزندان ایرانت در آسایش نیستند و تو غم رفاه و آرامش و آسایش این ها را از یک طرف داشته باشی و غم همه ی مسلمانان مظلوم دنیا به اگر به ایران اسلامی و انقلاب اسلامی دلخوش نکنند حقیقتا چه بر سر آنان خواهد آمد، غم غزه و فلسطین و لبنان، غم مردم مظلوم سوریه و عرق و حالا امروز یمن؛
هر چند که ما و امثال ما وسیله ایم و اوست که بالاترین دستهاست(یدالله فوق ایدیهم)
سخت است هزاران بار بگویی و عده ای دون صفت باز بر آن ارزش گزاری نکنند و کلامت روی زمین بماند و بازهم تو آن " پدر صبور و مهربان " همیشگی برای همه ی فرزندان ایران اسلامی باشی.
سخت است که هر روز و به هر بهانه ای" خط قرمز هامان " را تعریف و تبیین کنی و رویش تاکید کنی و باز فردایش ببینی عده ای هنوز هم هستند که ساز خودشان را کوک می کنند.
سخت است در مورد همه دغدغه های این مملکت پهناور از خام فروشی هایمان که هنوز هم متاسفانه به قوت خود باقی است گرفته تا پدیده بی رویه واردات کالا و خروج ارز و معضل قاچاق و در نهایت مساله بیکاری جوانانی که به گفته وجود نازنینت نور چشمان تو و آینده سازان این انقلابند بارها و بارها و به عناوین مختلف به همه ی مسئولین بلند پایه تذکر بدهی و تاکید کنی که ما سرمایه هایی بزرگتر و با ارزش تر از این جوانان برای داشتن ایرانی آباد و آزاد و ارزشی و سربلند نخواهیم داشت که تو رهبر همه ی مردم ایرانی و دلسوز تک تک جوانان ایرانی.
صبرت شده بی همتا مثل صبر امیرمومنان (ع)؛ ما که تاب این روزها را اگر می آوریم به دلخوشی صبوری هایی که در کلامت جاری و ساری است و اگر هنوز هم آرامیم و بی صدا بخاطر آرامشی است که در نگاه توست.
هنوزهم یاد مظلومیت های مولی موتقیان علی (ع) که می افتم به خود نهیب میزنم:
" نکند ما هم در جرگه ی آنانی هستیم که خون به دل آقا کرده ایم؟"
"هیهات من الذله"
برای آخرین بار برای آنانی که میبینند و نمیبینند:
" خط قرمز ما ولایت الله است وبس, مبادا به خود اجازه دهید پایتان را از آن فراتر گذارید."
به قلم: فوآد شعبا
موضوع بستری که فرد در آن رشد و نمو یافته بقدری مهم است که بدون شک تاثیرگذار ترین گزاره ای است که آینده فرد و خط فکری او را از کودکی رقم میزند.
مسلما همه ی شما هنگامی که از شما می خواهند بستر هایی که بر اساس قابلیت تاثیر گذاری در فرد پیرامون وی وجود دارد را بر اساس شدت و حدت و میزان نزدیکی و دوری به فرد تعریف و تبیین کنید با آوردن مثال پیاز خانواده را به عنوان تاثیرگذار ترین بستر و پس از آن هر بستری هر چقدر که دور تر بود با تاثیر کمتر ارزیابی می کنید.
تا اینجا منطق شما با منطق الباقی تحلیل گران این حوزه تفاوتی چندانی ندارد،
اما با کمال تاسف شخصا به شما و هر آنکس که هماهنگ با شما بر این اساس می اندیشد تسلیت می گویم؛
چون به قولی همه ی شما در سال 1979 به خواب رفته اید که شخصا به آن می گویم " کماء فکری" و صد البته در این موضوع شکی نیست که هیچ یک از شما مقصر نیستید.
این نوع از خواب فوق العاده حرفه ای طراحی شده!
عملا چشمهایتان باز است و اثری از خواب آلودگی هم نیست و اتفاقا روزمرگی اتان هم اساسی برقرار است.
فقط یک اتفاق کوچک افتاده!
شما دیگر نمی بینید!!!
همین...
بعد از آن سالها که صد البته این رویه جهانی سازی " ندیدن " گرد و غبار واگیر دارش به مملکت ما هم سرایت کرد و خوب مسلما عده ای هم که یقینا زیر ساختی آماده برای پذیرش این موضوع داشتند بدون آنکه خود بفهمند با این حال که اساسا "در خیلی از زمینه های محوری" و "سیستمی " و "ستونی!" محوریت داشتند به این بیماری خانمان برانداز آلوده شدند.
این وسط ماندند آنانی که خود را از قبل با رویش که در بستر خود داشته اند واکسینه کرده بودند و شدند غمخوار ملت و مملکت و ناموس و عقاید و هر آنچه آبروی ماست و برایمان ارزش.
صحبت و درد از آنجایی شروع می شود که حالا دیگر فقط خانواده نیست که تاثیر می گذارد؛
وقتی با تلاش گسترده و همه جانبه شان تلاش می کنند از روز تولد این انقلاب آسمانی ما بایکوت اقتصادی را تا همین امروز تجربه کنیم خوب می دانند نبود گردش مناسبت مالی هم فساد مالی می آورد که بخواهند آن را به گردن بی لیاقتی سیستم بیندازند و هم سطح بالای بیکاری در میان جوانان غیور و میهمن پرست ما که اهل دل است و عاشقی و نه هوس بازی و شهوت رانی, لاکن حرام لقمه که شدی خوب می فهمی وقتی جوانی بعد فارغ التحصیلی بیکاری را در بلند مدت تجربه کرد حتی اگر فرشته هم باشد می شود آسیب برای جامعه و چه حربه ای بهتر از جوانان خود ایران زمین برای ساقط کرد این حکومت؟؟؟
امروز می شود آن روزی که به عکس هر شهید که می رسم سرم را از فرق خجالت بالا نمیاورم
امروز می شوم آن روزی که دلم کباب می شوم برای صبر رهبرم
سخت است غم همه ی جوانان را خوردن
سخت است دیدن رفتارهای کسانی که در اطرافت هستند و خون به جگرت می کنند و تو که پسر فاطمه ای مثل همیشه صبوری می کنی.
سخت است شب ها خواب آرام نداری که فرزندان ایرانت در آسایش نیستند و تو غم رفاه و آرامش و آسایش این ها را از یک طرف داشته باشی و غم همه ی مسلمانان مظلوم دنیا به اگر به ایران اسلامی و انقلاب اسلامی دلخوش نکنند حقیقتا چه بر سر آنان خواهد آمد، غم غزه و فلسطین و لبنان، غم مردم مظلوم سوریه و عرق و حالا امروز یمن؛
هر چند که ما و امثال ما وسیله ایم و اوست که بالاترین دستهاست(یدالله فوق ایدیهم)
سخت است هزاران بار بگویی و عده ای دون صفت باز بر آن ارزش گزاری نکنند و کلامت روی زمین بماند و بازهم تو آن " پدر صبور و مهربان " همیشگی برای همه ی فرزندان ایران اسلامی باشی.
سخت است که هر روز و به هر بهانه ای" خط قرمز هامان " را تعریف و تبیین کنی و رویش تاکید کنی و باز فردایش ببینی عده ای هنوز هم هستند که ساز خودشان را کوک می کنند.
سخت است در مورد همه دغدغه های این مملکت پهناور از خام فروشی هایمان که هنوز هم متاسفانه به قوت خود باقی است گرفته تا پدیده بی رویه واردات کالا و خروج ارز و معضل قاچاق و در نهایت مساله بیکاری جوانانی که به گفته وجود نازنینت نور چشمان تو و آینده سازان این انقلابند بارها و بارها و به عناوین مختلف به همه ی مسئولین بلند پایه تذکر بدهی و تاکید کنی که ما سرمایه هایی بزرگتر و با ارزش تر از این جوانان برای داشتن ایرانی آباد و آزاد و ارزشی و سربلند نخواهیم داشت که تو رهبر همه ی مردم ایرانی و دلسوز تک تک جوانان ایرانی.
صبرت شده بی همتا مثل صبر امیرمومنان (ع)؛ ما که تاب این روزها را اگر می آوریم به دلخوشی صبوری هایی که در کلامت جاری و ساری است و اگر هنوز هم آرامیم و بی صدا بخاطر آرامشی است که در نگاه توست.
هنوزهم یاد مظلومیت های مولی موتقیان علی (ع) که می افتم به خود نهیب میزنم:
" نکند ما هم در جرگه ی آنانی هستیم که خون به دل آقا کرده ایم؟"
"هیهات من الذله"
برای آخرین بار برای آنانی که میبینند و نمیبینند:
" خط قرمز ما ولایت الله است وبس, مبادا به خود اجازه دهید پایتان را از آن فراتر گذارید."
به قلم: فوآد شعبا
موضوع بستری که فرد در آن رشد و نمو یافته بقدری مهم است که بدون شک تاثیرگذار ترین گزاره ای است که آینده فرد و خط فکری او را از کودکی رقم میزند.
مسلما همه ی شما هنگامی که از شما می خواهند بستر هایی که بر اساس قابلیت تاثیر گذاری در فرد پیرامون وی وجود دارد را بر اساس شدت و حدت و میزان نزدیکی و دوری به فرد تعریف و تبیین کنید با آوردن مثال پیاز خانواده را به عنوان تاثیرگذار ترین بستر و پس از آن هر بستری هر چقدر که دور تر بود با تاثیر کمتر ارزیابی می کنید.
,
تا اینجا منطق شما با منطق الباقی تحلیل گران این حوزه تفاوتی چندانی ندارد،
اما با کمال تاسف شخصا به شما و هر آنکس که هماهنگ با شما بر این اساس می اندیشد تسلیت می گویم؛
چون به قولی همه ی شما در سال 1979 به خواب رفته اید که شخصا به آن می گویم " کماء فکری" و صد البته در این موضوع شکی نیست که هیچ یک از شما مقصر نیستید.
این نوع از خواب فوق العاده حرفه ای طراحی شده!
عملا چشمهایتان باز است و اثری از خواب آلودگی هم نیست و اتفاقا روزمرگی اتان هم اساسی برقرار است.
,
,
,
,
فقط یک اتفاق کوچک افتاده!
شما دیگر نمی بینید!!!
همین...
,
,
بعد از آن سالها که صد البته این رویه جهانی سازی " ندیدن " گرد و غبار واگیر دارش به مملکت ما هم سرایت کرد و خوب مسلما عده ای هم که یقینا زیر ساختی آماده برای پذیرش این موضوع داشتند بدون آنکه خود بفهمند با این حال که اساسا "در خیلی از زمینه های محوری" و "سیستمی " و "ستونی!" محوریت داشتند به این بیماری خانمان برانداز آلوده شدند.
,این وسط ماندند آنانی که خود را از قبل با رویش که در بستر خود داشته اند واکسینه کرده بودند و شدند غمخوار ملت و مملکت و ناموس و عقاید و هر آنچه آبروی ماست و برایمان ارزش.
,
صحبت و درد از آنجایی شروع می شود که حالا دیگر فقط خانواده نیست که تاثیر می گذارد؛
وقتی با تلاش گسترده و همه جانبه شان تلاش می کنند از روز تولد این انقلاب آسمانی ما بایکوت اقتصادی را تا همین امروز تجربه کنیم خوب می دانند نبود گردش مناسبت مالی هم فساد مالی می آورد که بخواهند آن را به گردن بی لیاقتی سیستم بیندازند و هم سطح بالای بیکاری در میان جوانان غیور و میهمن پرست ما که اهل دل است و عاشقی و نه هوس بازی و شهوت رانی, لاکن حرام لقمه که شدی خوب می فهمی وقتی جوانی بعد فارغ التحصیلی بیکاری را در بلند مدت تجربه کرد حتی اگر فرشته هم باشد می شود آسیب برای جامعه و چه حربه ای بهتر از جوانان خود ایران زمین برای ساقط کرد این حکومت؟؟؟
امروز می شود آن روزی که به عکس هر شهید که می رسم سرم را از فرق خجالت بالا نمیاورم
امروز می شوم آن روزی که دلم کباب می شوم برای صبر رهبرم
سخت است غم همه ی جوانان را خوردن
سخت است دیدن رفتارهای کسانی که در اطرافت هستند و خون به جگرت می کنند و تو که پسر فاطمه ای مثل همیشه صبوری می کنی.
سخت است شب ها خواب آرام نداری که فرزندان ایرانت در آسایش نیستند و تو غم رفاه و آرامش و آسایش این ها را از یک طرف داشته باشی و غم همه ی مسلمانان مظلوم دنیا به اگر به ایران اسلامی و انقلاب اسلامی دلخوش نکنند حقیقتا چه بر سر آنان خواهد آمد، غم غزه و فلسطین و لبنان، غم مردم مظلوم سوریه و عرق و حالا امروز یمن؛
هر چند که ما و امثال ما وسیله ایم و اوست که بالاترین دستهاست(یدالله فوق ایدیهم)
سخت است هزاران بار بگویی و عده ای دون صفت باز بر آن ارزش گزاری نکنند و کلامت روی زمین بماند و بازهم تو آن " پدر صبور و مهربان " همیشگی برای همه ی فرزندان ایران اسلامی باشی.
سخت است که هر روز و به هر بهانه ای" خط قرمز هامان " را تعریف و تبیین کنی و رویش تاکید کنی و باز فردایش ببینی عده ای هنوز هم هستند که ساز خودشان را کوک می کنند.
سخت است در مورد همه دغدغه های این مملکت پهناور از خام فروشی هایمان که هنوز هم متاسفانه به قوت خود باقی است گرفته تا پدیده بی رویه واردات کالا و خروج ارز و معضل قاچاق و در نهایت مساله بیکاری جوانانی که به گفته وجود نازنینت نور چشمان تو و آینده سازان این انقلابند بارها و بارها و به عناوین مختلف به همه ی مسئولین بلند پایه تذکر بدهی و تاکید کنی که ما سرمایه هایی بزرگتر و با ارزش تر از این جوانان برای داشتن ایرانی آباد و آزاد و ارزشی و سربلند نخواهیم داشت که تو رهبر همه ی مردم ایرانی و دلسوز تک تک جوانان ایرانی.
صبرت شده بی همتا مثل صبر امیرمومنان (ع)؛ ما که تاب این روزها را اگر می آوریم به دلخوشی صبوری هایی که در کلامت جاری و ساری است و اگر هنوز هم آرامیم و بی صدا بخاطر آرامشی است که در نگاه توست.
هنوزهم یاد مظلومیت های مولی موتقیان علی (ع) که می افتم به خود نهیب میزنم:
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
" نکند ما هم در جرگه ی آنانی هستیم که خون به دل آقا کرده ایم؟"
,"هیهات من الذله"
,برای آخرین بار برای آنانی که میبینند و نمیبینند:
," خط قرمز ما ولایت الله است وبس, مبادا به خود اجازه دهید پایتان را از آن فراتر گذارید."
,,
به قلم: فوآد شعبا
,]
ارسال دیدگاه