گزارش:
موج تکدی گری با شروع تابستان در شهرستان لنده
معضل تکدی گری هموراه یکی از معضلات و چالش های اساسی شهرهای ایران است که با شروع تابستان شاهد حضور گروهی تکدی گران در سطح شهرها و پشت چراغ های قرمز، درب منازل و سرگردان در کوچه و ها و خیابان ها هستیم که خود به خود باعث برهم زدن ساختار اجتماعی و فرهنگی شهرها خواهدشد.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانابه نقل از پایگاه خبری تحلیلی خبرلنده، معضل تکدی گری یکی از معضلات اجتماعی است که همواره باعث نگرانی تصمیم گیران حوزه های اجتماعی، اقتصادی و انتظامی و قضایی را به خود معطوف ساخته است در ایجاد برخی از مشکلات اجتماعی و امنیتی و بهداشتی نیز مشکلاتی برای برخی از شهرهای کشور ایجاد کرده اند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, پایگاه خبری تحلیلی خبرلنده,با شروع فصل تابستان شاهد حضور فردی وگروهی متکدیان در سطح شهرها و حتی روستاها هستیم که همین حضور باعث برهم خوردن نظم و مبلمان فرهنگی و اجتماعی شهرها خواهد شد.
نگاه های ملتمسانه و قسم های خٌرد و کلان متکدیان و سمجی آنان در گرفتن وجه از عابران و مسافران و رانندگان هموراه باعث ایجاد نوعی بد بینی اجتماعی نسبت متکدیان مستحق و غیر واقعی می شود.
در آوردن اشکال مختلف هندسی در راه رفتن، نگاه کردن و تغییرفرم دستان متکدیان هموراه باعث ترحم عابران شده است که همه ما با دیدین چنین رفتارها و حرکاتی ناخودگاه براساس شعر« بنی آدم اعضای یک پیکرند/ که در آفرینش ز یک گوهرند» می افتد ولی به لحاظ عقلی وقتی نهاد هایی در کشورهستند که صدقات و پرداختی های مارا بدون کوچکترین زحمتی به دست نیازمندان و ایتام می رسانند نیاز است این صدقات به آنان پرداخت شود تا دیگر شاهد متکدیان که برخی از آنان در قالب باندهایی کاملاً حرفه ای نیز عمل می کنند نباشیم.
شاید یکی از دلیل مهم رشد قارچ گونه متکدیان در چهارراه ها، پشت چراغ قرمزها، بیمارستان ها،ترمینال ها، کوچه ها و خیابان ها همین دلسوزی های لحظه ای ما است چرا که اگر بتوانیم همان لحظه پولی را که به عنوان صدقه یا کمک به آنان می دهیم را دریکی از صندوق های صدقه کمیته امداد امام خمینی(ره) یا سازمان بهزیستی و سایر نهادهای خیریه بیندازیم تا گره از مشکل یک نیازمند واقعی رفع گردد و کرامت انسانی نیز حفظ شود.
در برخی از صفحه های حوادث روزنامه ها بعضا شاهد اخباری از درآمدهای گدایان در شهرها هستم که برخی از پیاده روها را قرق فلان گدا کرده که به هیچ وجه ممکن حاضر نیست آن را به میلیون ها تومان معاوضه کند و یا شاهد حساب های میلیاردی برخی از این متکدیان خیابانی هستیم که برای عده ای به عنوان یک شغل پُر نون و آب تبدیل شده است.
زحمت کم و پول زیاد به ازای چندساعت در آفتاب نشستن و گشت و گذار خانگی و منزل به منزل از مزایای این معضل اجتماعی است که در جامعه درحال افزایش است.
شاید فرهنگ سازی در زمینه دادن صدقه و کمک به متکدیان از راه حل های اساسی برای آگاهسازی اقشار مختلف جامعه است که صدقات خود را تنها به نهادها و موسسات کاملاً شناخته شده بپردازند.
در ماده ۷۱۲ قانون مجازات اسلامی جمهوری اسلامی ایران به صراحت آماده است که: هرکس تکدی یا کلاشی را پیشه خود قرار داده باشد و از این راه امرار معاش نماید یا ولگردی نماید به حبس از یک تا سه ماه محکوم شده و چنانچه با وجود توان مالی مرتکب عمل فوق شود علاوه بر مجازات مذکور همه اموالی که از طریق تکدی و کلاشی بدست آورده است مصادره خواهد شد.
لذا لازم است نهادهایی چون سازمان بهزیستی، شهرداری و نیروی انتظامی براساس این ماده قانونی در صورت مشاهده متکدیان و برهم زنندگان ساختار اجتماعی و فرهنگی شهرها برخورد لازم و قاطع را داشته باشند تا دیگر شاهد حضور چنین افراد سود جویی در سطح شهرها نباشیم.
هنر در گدایی نیست بلکه می توان با فروش روزانه یک شاخه گل یا دستمال کاغذی دست نیاز به سوی کسی دراز نکرد و با حفظ شأن و کرامت انسانی از حیثیت و شرافت انسانی دفاع کرد.
انتهای پیام/ر
با شروع فصل تابستان شاهد حضور فردی وگروهی متکدیان در سطح شهرها و حتی روستاها هستیم که همین حضور باعث برهم خوردن نظم و مبلمان فرهنگی و اجتماعی شهرها خواهد شد.
نگاه های ملتمسانه و قسم های خٌرد و کلان متکدیان و سمجی آنان در گرفتن وجه از عابران و مسافران و رانندگان هموراه باعث ایجاد نوعی بد بینی اجتماعی نسبت متکدیان مستحق و غیر واقعی می شود.
در آوردن اشکال مختلف هندسی در راه رفتن، نگاه کردن و تغییرفرم دستان متکدیان هموراه باعث ترحم عابران شده است که همه ما با دیدین چنین رفتارها و حرکاتی ناخودگاه براساس شعر« بنی آدم اعضای یک پیکرند/ که در آفرینش ز یک گوهرند» می افتد ولی به لحاظ عقلی وقتی نهاد هایی در کشورهستند که صدقات و پرداختی های مارا بدون کوچکترین زحمتی به دست نیازمندان و ایتام می رسانند نیاز است این صدقات به آنان پرداخت شود تا دیگر شاهد متکدیان که برخی از آنان در قالب باندهایی کاملاً حرفه ای نیز عمل می کنند نباشیم.
شاید یکی از دلیل مهم رشد قارچ گونه متکدیان در چهارراه ها، پشت چراغ قرمزها، بیمارستان ها،ترمینال ها، کوچه ها و خیابان ها همین دلسوزی های لحظه ای ما است چرا که اگر بتوانیم همان لحظه پولی را که به عنوان صدقه یا کمک به آنان می دهیم را دریکی از صندوق های صدقه کمیته امداد امام خمینی(ره) یا سازمان بهزیستی و سایر نهادهای خیریه بیندازیم تا گره از مشکل یک نیازمند واقعی رفع گردد و کرامت انسانی نیز حفظ شود.
در برخی از صفحه های حوادث روزنامه ها بعضا شاهد اخباری از درآمدهای گدایان در شهرها هستم که برخی از پیاده روها را قرق فلان گدا کرده که به هیچ وجه ممکن حاضر نیست آن را به میلیون ها تومان معاوضه کند و یا شاهد حساب های میلیاردی برخی از این متکدیان خیابانی هستیم که برای عده ای به عنوان یک شغل پُر نون و آب تبدیل شده است.
زحمت کم و پول زیاد به ازای چندساعت در آفتاب نشستن و گشت و گذار خانگی و منزل به منزل از مزایای این معضل اجتماعی است که در جامعه درحال افزایش است.
شاید فرهنگ سازی در زمینه دادن صدقه و کمک به متکدیان از راه حل های اساسی برای آگاهسازی اقشار مختلف جامعه است که صدقات خود را تنها به نهادها و موسسات کاملاً شناخته شده بپردازند.
در ماده ۷۱۲ قانون مجازات اسلامی جمهوری اسلامی ایران به صراحت آماده است که: هرکس تکدی یا کلاشی را پیشه خود قرار داده باشد و از این راه امرار معاش نماید یا ولگردی نماید به حبس از یک تا سه ماه محکوم شده و چنانچه با وجود توان مالی مرتکب عمل فوق شود علاوه بر مجازات مذکور همه اموالی که از طریق تکدی و کلاشی بدست آورده است مصادره خواهد شد.
لذا لازم است نهادهایی چون سازمان بهزیستی، شهرداری و نیروی انتظامی براساس این ماده قانونی در صورت مشاهده متکدیان و برهم زنندگان ساختار اجتماعی و فرهنگی شهرها برخورد لازم و قاطع را داشته باشند تا دیگر شاهد حضور چنین افراد سود جویی در سطح شهرها نباشیم.
هنر در گدایی نیست بلکه می توان با فروش روزانه یک شاخه گل یا دستمال کاغذی دست نیاز به سوی کسی دراز نکرد و با حفظ شأن و کرامت انسانی از حیثیت و شرافت انسانی دفاع کرد.
انتهای پیام/ر
با شروع فصل تابستان شاهد حضور فردی وگروهی متکدیان در سطح شهرها و حتی روستاها هستیم که همین حضور باعث برهم خوردن نظم و مبلمان فرهنگی و اجتماعی شهرها خواهد شد.
نگاه های ملتمسانه و قسم های خٌرد و کلان متکدیان و سمجی آنان در گرفتن وجه از عابران و مسافران و رانندگان هموراه باعث ایجاد نوعی بد بینی اجتماعی نسبت متکدیان مستحق و غیر واقعی می شود.
در آوردن اشکال مختلف هندسی در راه رفتن، نگاه کردن و تغییرفرم دستان متکدیان هموراه باعث ترحم عابران شده است که همه ما با دیدین چنین رفتارها و حرکاتی ناخودگاه براساس شعر« بنی آدم اعضای یک پیکرند/ که در آفرینش ز یک گوهرند» می افتد ولی به لحاظ عقلی وقتی نهاد هایی در کشورهستند که صدقات و پرداختی های مارا بدون کوچکترین زحمتی به دست نیازمندان و ایتام می رسانند نیاز است این صدقات به آنان پرداخت شود تا دیگر شاهد متکدیان که برخی از آنان در قالب باندهایی کاملاً حرفه ای نیز عمل می کنند نباشیم.
شاید یکی از دلیل مهم رشد قارچ گونه متکدیان در چهارراه ها، پشت چراغ قرمزها، بیمارستان ها،ترمینال ها، کوچه ها و خیابان ها همین دلسوزی های لحظه ای ما است چرا که اگر بتوانیم همان لحظه پولی را که به عنوان صدقه یا کمک به آنان می دهیم را دریکی از صندوق های صدقه کمیته امداد امام خمینی(ره) یا سازمان بهزیستی و سایر نهادهای خیریه بیندازیم تا گره از مشکل یک نیازمند واقعی رفع گردد و کرامت انسانی نیز حفظ شود.
در برخی از صفحه های حوادث روزنامه ها بعضا شاهد اخباری از درآمدهای گدایان در شهرها هستم که برخی از پیاده روها را قرق فلان گدا کرده که به هیچ وجه ممکن حاضر نیست آن را به میلیون ها تومان معاوضه کند و یا شاهد حساب های میلیاردی برخی از این متکدیان خیابانی هستیم که برای عده ای به عنوان یک شغل پُر نون و آب تبدیل شده است.
زحمت کم و پول زیاد به ازای چندساعت در آفتاب نشستن و گشت و گذار خانگی و منزل به منزل از مزایای این معضل اجتماعی است که در جامعه درحال افزایش است.
شاید فرهنگ سازی در زمینه دادن صدقه و کمک به متکدیان از راه حل های اساسی برای آگاهسازی اقشار مختلف جامعه است که صدقات خود را تنها به نهادها و موسسات کاملاً شناخته شده بپردازند.
در ماده ۷۱۲ قانون مجازات اسلامی جمهوری اسلامی ایران به صراحت آماده است که: هرکس تکدی یا کلاشی را پیشه خود قرار داده باشد و از این راه امرار معاش نماید یا ولگردی نماید به حبس از یک تا سه ماه محکوم شده و چنانچه با وجود توان مالی مرتکب عمل فوق شود علاوه بر مجازات مذکور همه اموالی که از طریق تکدی و کلاشی بدست آورده است مصادره خواهد شد.
لذا لازم است نهادهایی چون سازمان بهزیستی، شهرداری و نیروی انتظامی براساس این ماده قانونی در صورت مشاهده متکدیان و برهم زنندگان ساختار اجتماعی و فرهنگی شهرها برخورد لازم و قاطع را داشته باشند تا دیگر شاهد حضور چنین افراد سود جویی در سطح شهرها نباشیم.
هنر در گدایی نیست بلکه می توان با فروش روزانه یک شاخه گل یا دستمال کاغذی دست نیاز به سوی کسی دراز نکرد و با حفظ شأن و کرامت انسانی از حیثیت و شرافت انسانی دفاع کرد.
انتهای پیام/ر
با شروع فصل تابستان شاهد حضور فردی وگروهی متکدیان در سطح شهرها و حتی روستاها هستیم که همین حضور باعث برهم خوردن نظم و مبلمان فرهنگی و اجتماعی شهرها خواهد شد.
نگاه های ملتمسانه و قسم های خٌرد و کلان متکدیان و سمجی آنان در گرفتن وجه از عابران و مسافران و رانندگان هموراه باعث ایجاد نوعی بد بینی اجتماعی نسبت متکدیان مستحق و غیر واقعی می شود.
در آوردن اشکال مختلف هندسی در راه رفتن، نگاه کردن و تغییرفرم دستان متکدیان هموراه باعث ترحم عابران شده است که همه ما با دیدین چنین رفتارها و حرکاتی ناخودگاه براساس شعر« بنی آدم اعضای یک پیکرند/ که در آفرینش ز یک گوهرند» می افتد ولی به لحاظ عقلی وقتی نهاد هایی در کشورهستند که صدقات و پرداختی های مارا بدون کوچکترین زحمتی به دست نیازمندان و ایتام می رسانند نیاز است این صدقات به آنان پرداخت شود تا دیگر شاهد متکدیان که برخی از آنان در قالب باندهایی کاملاً حرفه ای نیز عمل می کنند نباشیم.
شاید یکی از دلیل مهم رشد قارچ گونه متکدیان در چهارراه ها، پشت چراغ قرمزها، بیمارستان ها،ترمینال ها، کوچه ها و خیابان ها همین دلسوزی های لحظه ای ما است چرا که اگر بتوانیم همان لحظه پولی را که به عنوان صدقه یا کمک به آنان می دهیم را دریکی از صندوق های صدقه کمیته امداد امام خمینی(ره) یا سازمان بهزیستی و سایر نهادهای خیریه بیندازیم تا گره از مشکل یک نیازمند واقعی رفع گردد و کرامت انسانی نیز حفظ شود.
در برخی از صفحه های حوادث روزنامه ها بعضا شاهد اخباری از درآمدهای گدایان در شهرها هستم که برخی از پیاده روها را قرق فلان گدا کرده که به هیچ وجه ممکن حاضر نیست آن را به میلیون ها تومان معاوضه کند و یا شاهد حساب های میلیاردی برخی از این متکدیان خیابانی هستیم که برای عده ای به عنوان یک شغل پُر نون و آب تبدیل شده است.
زحمت کم و پول زیاد به ازای چندساعت در آفتاب نشستن و گشت و گذار خانگی و منزل به منزل از مزایای این معضل اجتماعی است که در جامعه درحال افزایش است.
شاید فرهنگ سازی در زمینه دادن صدقه و کمک به متکدیان از راه حل های اساسی برای آگاهسازی اقشار مختلف جامعه است که صدقات خود را تنها به نهادها و موسسات کاملاً شناخته شده بپردازند.
در ماده ۷۱۲ قانون مجازات اسلامی جمهوری اسلامی ایران به صراحت آماده است که: هرکس تکدی یا کلاشی را پیشه خود قرار داده باشد و از این راه امرار معاش نماید یا ولگردی نماید به حبس از یک تا سه ماه محکوم شده و چنانچه با وجود توان مالی مرتکب عمل فوق شود علاوه بر مجازات مذکور همه اموالی که از طریق تکدی و کلاشی بدست آورده است مصادره خواهد شد.
لذا لازم است نهادهایی چون سازمان بهزیستی، شهرداری و نیروی انتظامی براساس این ماده قانونی در صورت مشاهده متکدیان و برهم زنندگان ساختار اجتماعی و فرهنگی شهرها برخورد لازم و قاطع را داشته باشند تا دیگر شاهد حضور چنین افراد سود جویی در سطح شهرها نباشیم.
هنر در گدایی نیست بلکه می توان با فروش روزانه یک شاخه گل یا دستمال کاغذی دست نیاز به سوی کسی دراز نکرد و با حفظ شأن و کرامت انسانی از حیثیت و شرافت انسانی دفاع کرد.
انتهای پیام/ر
با شروع فصل تابستان شاهد حضور فردی وگروهی متکدیان در سطح شهرها و حتی روستاها هستیم که همین حضور باعث برهم خوردن نظم و مبلمان فرهنگی و اجتماعی شهرها خواهد شد.
,نگاه های ملتمسانه و قسم های خٌرد و کلان متکدیان و سمجی آنان در گرفتن وجه از عابران و مسافران و رانندگان هموراه باعث ایجاد نوعی بد بینی اجتماعی نسبت متکدیان مستحق و غیر واقعی می شود.
,در آوردن اشکال مختلف هندسی در راه رفتن، نگاه کردن و تغییرفرم دستان متکدیان هموراه باعث ترحم عابران شده است که همه ما با دیدین چنین رفتارها و حرکاتی ناخودگاه براساس شعر« بنی آدم اعضای یک پیکرند/ که در آفرینش ز یک گوهرند» می افتد ولی به لحاظ عقلی وقتی نهاد هایی در کشورهستند که صدقات و پرداختی های مارا بدون کوچکترین زحمتی به دست نیازمندان و ایتام می رسانند نیاز است این صدقات به آنان پرداخت شود تا دیگر شاهد متکدیان که برخی از آنان در قالب باندهایی کاملاً حرفه ای نیز عمل می کنند نباشیم.
,شاید یکی از دلیل مهم رشد قارچ گونه متکدیان در چهارراه ها، پشت چراغ قرمزها، بیمارستان ها،ترمینال ها، کوچه ها و خیابان ها همین دلسوزی های لحظه ای ما است چرا که اگر بتوانیم همان لحظه پولی را که به عنوان صدقه یا کمک به آنان می دهیم را دریکی از صندوق های صدقه کمیته امداد امام خمینی(ره) یا سازمان بهزیستی و سایر نهادهای خیریه بیندازیم تا گره از مشکل یک نیازمند واقعی رفع گردد و کرامت انسانی نیز حفظ شود.
,در برخی از صفحه های حوادث روزنامه ها بعضا شاهد اخباری از درآمدهای گدایان در شهرها هستم که برخی از پیاده روها را قرق فلان گدا کرده که به هیچ وجه ممکن حاضر نیست آن را به میلیون ها تومان معاوضه کند و یا شاهد حساب های میلیاردی برخی از این متکدیان خیابانی هستیم که برای عده ای به عنوان یک شغل پُر نون و آب تبدیل شده است.
,زحمت کم و پول زیاد به ازای چندساعت در آفتاب نشستن و گشت و گذار خانگی و منزل به منزل از مزایای این معضل اجتماعی است که در جامعه درحال افزایش است.
,شاید فرهنگ سازی در زمینه دادن صدقه و کمک به متکدیان از راه حل های اساسی برای آگاهسازی اقشار مختلف جامعه است که صدقات خود را تنها به نهادها و موسسات کاملاً شناخته شده بپردازند.
,در ماده ۷۱۲ قانون مجازات اسلامی جمهوری اسلامی ایران به صراحت آماده است که: هرکس تکدی یا کلاشی را پیشه خود قرار داده باشد و از این راه امرار معاش نماید یا ولگردی نماید به حبس از یک تا سه ماه محکوم شده و چنانچه با وجود توان مالی مرتکب عمل فوق شود علاوه بر مجازات مذکور همه اموالی که از طریق تکدی و کلاشی بدست آورده است مصادره خواهد شد.
,لذا لازم است نهادهایی چون سازمان بهزیستی، شهرداری و نیروی انتظامی براساس این ماده قانونی در صورت مشاهده متکدیان و برهم زنندگان ساختار اجتماعی و فرهنگی شهرها برخورد لازم و قاطع را داشته باشند تا دیگر شاهد حضور چنین افراد سود جویی در سطح شهرها نباشیم.
,هنر در گدایی نیست بلکه می توان با فروش روزانه یک شاخه گل یا دستمال کاغذی دست نیاز به سوی کسی دراز نکرد و با حفظ شأن و کرامت انسانی از حیثیت و شرافت انسانی دفاع کرد.
,انتهای پیام/ر
,,
]
ارسال دیدگاه