گردشگری دریایی عاملی مهم برای رشد اقتصادی سیستان و بلوچستان
متاسفانه سهم اقتصادی صنعت گردشگری ایران بسیار کمتر از دیگر همسایگان جنوبی است و این مهم در حال فراموشی و غفلت است.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از تفتان ما، بسیاری از کشورهای که از ظرفیت دریا برخوردار هستند با ایجاد تفریحات سالم درسواحل همچون راه اندازی آکواریوم دریایی، مسابقات مجسمه سازی با شن و ماسه و همچنین راه اندازی زیردریایی کوچک ویژه توریسم و غیره هم زمینه آشنایی مردم با جانداران دریایی را فراهم کرده اند و هم اینکه به ایجاد فرصت های شغلی و درآمدزایی خوبی رسیده اند موردی که هنوز در کشور ما آنطور که باید و شاید نسبت به آن توجه نشده است و در استان ما هنوز شکل نگرفته است.
صنعت گردشگری و توریسم جزو صنایع سودآور به شمار می آید، به طوری که منبع درآمد اصلی برخی کشورها، فعالیتهای گردشگری و توریسم میباشد از سویی چند دهه ای است شاهد رشد صنعت گردشگری در همه جای دنیا هستیم. پتانسیلهای جدید و نوآورانه گردشگری، موضوعی است که ساکنان بومی و محلی هر منطقه بهتر از هر کس دیگری می شناسندهمین ساکنانند که با معرفی جاذبه های تاریخی، فرهنگی و تفریحی مناطق زندگی اطراف خود، مسوولان محلی را برای سرمایه گذاری گردشگری تشویق و ترغیب میکند.
,
صنعت گردشگری کشور با همه مزیتهائی که دارد سالها است افتان و خیزان در کنار سایر بخشهای اقتصادی کشور به حرکت خود ادامه داده اما هرگز حرفی برای گفتن نداشته است.این در حالی است که جاذبههای گردشگری ایران در دنیا منحصربهفرد، بینظیر و زبانزد خاص و عام است.
,از سویی در کارزار گردشگری، آبهای بسیار تمیز و سواحل طولانی دریای عمان، به عنوان بهترین و بیشترین پتانسیل سرمایه گذاری صنعت گردشگری در اختیارکشورمان قرار گرفته است که می توان با کمی دقت و مدیریت در جهت آماده سازی زیرساخت های گردشگری از هر متر مربع آن درآمد کسب کرد و بازار اشتغال منطقه را رونقی دو چندان داد. اما متاسفانه سهم اقتصادی صنعت گردشگری ایران که طولانی ترین سواحل را به خود اختصاص داده بسیار کمتر از دیگر همسایگان جنوبی خود که هرکدام شاید کوچکتر از یک استان ایران باشند، بوده است.
, ,
,
, کشورعزیزمان در کنار سایر جاذبه های طبیعی، فرهنگی و تاریخی با داشتن بیش از ۲۵۰۰ کیلومتر خط ساحلی که حدود ۳۰۰ کیلومتر آن سهم استان پهناور سیستان و بلوچستان است، از استعداد بالقوه ای برای گسترش توریسم و گردشگری دریایی برخوردار است. اما متاسفانه همانند گردشگری در سایر بخش ها رشد چندانی نداشته است. در این میان از گردشگری دریایی، به دلیل نیاز به ایجاد زیرساخت ها و امکانات بیشتر و هم چنین تا حدودی ناشناخته بودن آن برای مردم و مسئولین، بیشتر غفلت شده است.
,سواحل کشورمان به تنهایی بالاخص دریای عمان و خاصه آن بخشی که در سواحل سیستان و بلوچستان واقع شده است دارای جاذبه های گردشگری طبیعی متعددی است.
,
همانطورکه می دانیم یکی از دغدغه های اصلی دولت همواره بحث اشتغالزایی، بخصوص در استانهای کمتر توسعه یافته مانند سیستان و بلوچستان بوده و هست و از آنجا که این منطقه دارای نیروی کار متعهد است می توان با هدایت و مدیریت سرمایه گذاری بخصوص در بخش گردشگری با توجه به پتانسیل های بسیار بالای منطقه آنها را به فعل تبدیل کرد و زمینه اشتغال هزاران نفر در حاشیه سواحل استان را مهیا کرد .
امروزه مزیتها و عواید حاصل از فعالیتهای بندری و دریایی آنچنان گسترده است که بیشتر کشورهایی که به دریا دسترسی دارند آن را راهی برای تبدیل شدن به قدرت اقتصادی میدانند. متأسفانه با وجود فرصتهای بسیار مناسب در کشور برای گسترش سفرهای دریایی، تاکنون توجه چندانی به آن نشده است. این در حالی است که کشورهای دیگر با استفاده از ظرفیتهای خود و به حداکثر رساندن امکانات موجود، صنعت گردشگری و حملونقل مسافر را تبدیل به پشتوانه اقتصادی کشور خود کردهاند.در بررسی نقاط ضعف گردشگری دریایی چند نکته مهم همچون ادغام مفهوم گردشگری دریایی و مسافرت دریایی، بیگانگی مردم با ظرفیت دریایی و دیگری نبود زیرساخت های متناسب با ظرفیت های موجود قابل بیان است. مواردی که در دیگر مناطق دریایی جهان مورد توجه قرار گرفته است.
, ,
,
, البته شاید این ذهنیت ایجاد شود که گردشگری دریایی در کشورهای خارجی متفاوت با ایران اسلامی است اما نکته این است که که گردشگری دریایی در کشور اسلامی ایران نیز می تواند در چارچوب موازین اسلامی و اجتماعی حاکم بر جامعه و حتی فرهنگ بومی مردم منطقه رونق یابد. اتفاقا به این دلیل که ایران از امن ترین کشورهای دنیا در بحث گردشگری و از مقیدترین کشورها در بحث رعایت مسائل اخلاقی است، این صنعت بهتر از هر جای دنیا می تواند در چارچوب موازین اخلاقی رشد و توسعه یابد.
,از سویی فرهنگسازی میتواند نقش مهمی در توسعه فرهنگ گردشگری دریایی استان و کشورمان ایفا کند، چراکه فرهنگ مسافرت دریایی در ایران جز برای افراد ساحلنشین و بومی که نزدیک دریاها هستند و بین مناطق همجوار ساحلی تردد میکنند، شناختهشده نیست، البته در این بحث حفظ مباحث زیست محیطی سواحل نیز جای تأمل فراوان دارد.
,ایجاد اسکله های دریایی در مناطق چابهار، کنارک و زرآباد به عنوان نزدیکترین نقطه استان به تنگه هرمز و خلیج فارس، تفریحات سالم ساحلی، رستوارن های دریایی، ایجاد مناطق حفاظت شده در دریا به منظور حفظ زیستگاه آبزیان و غیره می تواند جذابیت خاصی به سواحل چابهار، کنارک و زرآباد دهد، چیزی که متاسفانه هنوز مورد توجه بخش خصوصی قرار نگرفته است.
,از طرفی راه اندازی موزه دریایی، رستوران های دریایی، آموزش راهنمایان تخصصی گردشگری دریایی، ایجاد غواصی در سواحل و غیره می تواند رونق بسیار ویژه ای به صنعت گردشگری دریایی دهد امکاناتی که هنوز در استان مان یا و جود ندارد و یا بسیار کمرنگ است.
,بسیاری از کشورهای که از ظرفیت دریا برخوردار هستند با ایجاد تفریحات سالم درسواحل همچون راه اندازی آکواریوم دریایی، مسابقات مجسمه سازی با شن و ماسه و همچنین راه اندازی زیردریایی کوچک ویژه توریسم و غیره هم زمینه آشنایی مردم با جانداران دریایی را فراهم کرده اند و هم اینکه به ایجاد فرصت های شغلی و درآمدزایی خوبی رسیده اند موردی که هنوز در کشور ما آنطور که باید و شاید نسبت به آن توجه نشده است و در استان ما هنوز شکل نگرفته است.
,از سویی صنعت لنج سازی کشور که اتفاقا بخش مهمی از آن در شهرستان کنارک فعال است، میراث بزرگی است اما این صنعت امروزه با تکنولوژی های روز دنیا مطابقت ندارد. از طرفی ساخت اسکله های ویژه گردشگری نیز ضرورتی است که باید به آن توجه ویژه شود. مناطق گوردیم کنارک و درک بخش زرآباد کنارک و گالک زرآباد در کنار مناطقی از چابهار از جمله مناطقی است که از جنبه های گوناگون دارای پتانسیل ایجاد اسکله های گردشگری میباشند.
,در چابهار،کنارک و زرآباد پدیده ای وجود دارد با عنوان «فیورت» یا شکستگی ساحل، وقتی در طول ساحل پیش میروید، در ابتدا دسترسی راحت به ساحلی ماسهای و تمیز را دارید و بعد از آن و با فاصلهای بسیار اندک شکستگیهای ساحلی با ارتفاع گاه تا صد متر میرسد که قابل شیرجه، سقوط آزاد یا پرواز با کایت است.
, ,
,
, ما برای استفاده ازاین پتانسیلها نیازمند مدیریتی هماهنگ هستیم و در واقع گردشگری یک سازمان هماهنگ است و ما میتوانیم در حوزههای پژوهشی، شناسایی و هماهنگی متمرکز یا مناطق مناسب اکوتوریستی را معرفی کنیم.
,هم اکنون در سیستان و بلوچستان و بالاخص جنوب این استان باید روی «ترین های» منطقه تکیه کند و با بیان کردن امتیازات این «ترین ها» آنها را به برندی برای جذب گردشگران داخلی و خارجی معرفی کرد: تنها بندر اقیانوسی ، زیبا ترین و امن ترین سواحل کشور ، پاکیزه ترین سواحل کشور، و غیره.
,باید با توجه به قابلیت ها، امکانات و جاذبه های طبیعی، فرهنگی و تاریخی سواحل استان، به آن ها به مثابه فرصتی برای انواع مختلف گردشگری نگریسته شود که با یک برنامه ریزی حساب شده ملی و استانی، عایدات و منافع بسیاری برای این استان و کشورمان به ارمغان خواهد آورد. توریست ساحلی، اکوتوریست وغیره تنها نمونه هایی از آن ها هستند که با ارایه طرح و پروژه های مشخص و عملی حتی می توان سرمایه گذارهای خارجی را نیز برای این مهم جلب کرد. البته این امر می بایست حتماً با توجه به شرایط محلی و زیست بوم و جغرافیای فرهنگی و طبیعی این مناطق صورت گیرد، به طوری که آسیبی به آن ها نرسد، چرا که میراث فرهنگی و تاریخی ما نیاز به پاسداری و مراقبتی حساب شده دارد و گرنه خسارت وارده به آن ها قابل جبران نخواهد بود. بد نیست بدانیم که مهمتر از میراث فرهنگی، میراث طبیعی ماست که متأسفانه پیش از این، مورد کم توجهی واقع شده است که باید با طرح ها و برنامه های کارشناسی و جامع زیست محیطی حفظ شود و برای نسل های آینده باقی بماند و تنها در آن صورت است که می توان به منافع حاصل از گردشگری آن خوش بین بود، که در این راه باید به طرح ها و نوآوری های جدید در برنامه ریزی ها توجه ویژه شود و جدی گرفته شوند.
,به بیانی دیگر، تمام جنبه های مختلف گردشگری باید با در نظر گرفتن آسیب های زیست محیطی شان پیش روند و مواردی که راه چاره ای ندارند، از آن اجتناب کنند. به خصوص مناطق ساحلی که عمدتاً از توریست های تفریحی پر می شوند، باید آسیب های احتمالی و آلودگی های زیست محیطیِ خاکی، ساحلی و آبی را نیز از نظر دور ندارند و طرح های مشخص برای جلوگیری از آلودگی ها یا برطرف کردن شان داشته باشند. فرهنگ میزبان نیز از اجزای اصلی اکوتوریسم است و مردمی که سال ها با روابط اجتماعی و فرهنگ خاص شان در یک منطقه زندگی می کنند، برای هر نوع تغییری از جمله باز شدن پای گردشگران به منطقه، باید در هر برنامه ای لحاظ شوند و حتی منابع فرهنگی به عنوان یکی از جاذبه های گردشگری در نظر گرفته شوند، با علم به اینکه ارتباط بین فرهنگ و گردشگری بر کسی پوشیده نیست. آن ها از یک سوی، رابطه ای دو جانبه با یکدیگر دارند؛ به طوری که فرهنگ و گردشگری از هم تأثیر می پذیرند و از سویی دیگر، گردشگری سهمی مهم در توسعه فرهنگی دارد.
,——————————-
,گزارش از مجتبی شجاعی( بخشدار مرکزی خاش- کارشناس سیاسی)
, گزارش از مجتبی شجاعی( بخشدار مرکزی خاش- کارشناس سیاسی),——————————-
,انتهای پیام/ف
]
ارسال دیدگاه