قلم خبرنگار؛ پژواک پر طنین فریادهای بی صدا
خبرنگار را باید بعنوان زبان پرسشگر و رکن چهارم دموکراسی در جامعه دانست ؛ زیان گویا و پرسشگری که گاها نتوانسته به صورت کامل و جامع به وظیفه مهم و اساسی خویش جامه عمل پوشاند.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از کُردتودی، هفدهم مرداد ماه سال هزار سیصد و هفتاد و هفت شهر مزار شریف افغانستان " شیر مردی لر" ازخطه لرستان، شهید محمود صارمی با سی سال سن بعنوان خبرنگار و مسئول خبرگزاری جمهوری اسلامی بهمراه نه نفر از همرزمانش در مزارشریف ناجوانمردانه و غریبانه به دست ایادی استکبار و امریکایی طالبان به شهادت رسیدند، هر چند شهید صارمی را نمیتوان تنها شهید جامعه رسانه ای کشور دانست ، در این راستا میتوان به اولین خبرنگاران شهید در حادثه طبس نیز اشاره ای داشت شهیدان حسن باقری و بهرام محمدی فرد و سایر شهیدان عرصه خبررسانی شهید علیرضا افشار ، شهید سپهر ساجدی ، شهید سید مهدی میر افضلی و ...که اگر بخواهیم از تمامی شهیدان رسانه ای نام ببریم، بدون شک باید طومار بلندی را تحریر کرد .
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, کُردتودی,,
خبرنگار را باید بعنوان زبان پرسشگر و رکن چهارم دموکراسی در جامعه دانست ، هر چند این زبان پویا و پرسشگردر جامعه گاها نتوانسته به صورت کامل و جامع به وظیفه مهم و اساسی خویش جامه عمل پوشاند، که وجود حاشیه های زیادی توانسته است بجای پرسشگرکردن این قشر، طوری عمل نماید که برای رسیدن به اهداف و خواسته های زندگی طوری وظیفه خطیر پرسشگری خویش را انجام دهند که کاملا مطابق با میل و سلیقه مدیران و صاحبان قدرت میباشد.
,,
,
شهید "محمود صارمی " با شهادت خویش درکشور افغانستان سبب شد تا روزی را در تقویم بنام روز خبرنگار ثبت نمایند، حال جای این سوال باقیست آیا واقعا اگر افتخار شهادت در سال هفتاد و هفت نصیب شهید صارمی نمی گردید ، تاکنون این قشر زحمتکش رسانه ای در جامعه دارای یک روز برای تجلیل و یادبود میشدند ؟ آیا اگر خبرنگاری از خانواده رسانه به شهادت نمی رسید، مسئولان بر این امر تفکر میکردند که این قشر در جامعه هم شایسته تقدیر و داشتن روزی در تقویم هستند ؟
,,
,
آیا مسئولان دولتی در مقابل این قشر زحمتکش تاکنون مسئولانه به وظایف اصلی خویش عمل کرده اند؟ آیا در سال اختصاص یک روز برای تجلیل از رکن چهارم دمکراسی در جامعه کافی خواهد بود ؟ اگر بخواهیم مطلب را با چنین سوالاتی ادامه دهیم ، باید صدها پرسش بدون جواب دیگر را نیز طرح کرد.
,,
,
متاسفانه در جامعه امروزی تعدادی وجود دارند که در لباس خبرنگاری اما تنها یک خبرآور و خبرنگارنما هستند؛ منزلت و جایگاه این پرسشگران واقعی جامعه رابا چالش جدی روبرو ساخته اند، اهالی رسانه و خبرنگاران نباید قلم خویش را چراغ سبز مدیران برای عبور از چراغ قرمزهای جامعه نمایند، یکی از بزرگترین دردهای جامعه خبرنگاری که امروزه با آن روبرو هستیم،متاسفانه درآمد بسیار ناچیز و اندک تعدادی از خبرنگاران میباشد که همین امر توانسته تا حدودی قلم تحریر واقعیات آنان را مطابق با میل و سلیقه تعدادی از مدیران تنظیم کند ، همین امر توانسته تا حدود زیادی قدرت انتقاد کردن را از آنان بگیرد.
,,
,
مقام معظم رهبری جامعه مطبوعاتی را دارای سه وظیفه اصلی میدانند 1-نقد و نظارت 2- اطلاع رسانی صادقانه و شفاف 3- طرح تبادل آراء و افکار در جامعه ، اگر هر خبرنگاری بتواند در دوران فعالیتش به این سه وظیفه اصلی عمل نماید،در آن صورت میتوان ادعا کرد که خبرنگاران در واقعیت به رکن چهارم دموکراسی بودن خویش جامه عمل پوشانده اند ، بسیار جای تاسف دارد که بزرگترین آفت اصلی حرفه خبرنگاری وابستگی سیاسی خبرنگاران و جامعه رسانه ای به احزاب و جریانات سیاسی در کشور میباشد، گرفته شدن قدرت انتخاب و انتقاد کردن از جامعه خبرنگاری میتواند بزرگترین فاجعه در عرصه اطلاع رسانی دانست.
,,
,
متاسفانه بسیاری ازرسانه های رسمی کشور در ادوار مختلف حاکمیتی با توجه به وابستگی مالی و فکری به دولتها توان کوچکترین انتقادی را از دولت نیز نخواهند داشت، زمانی هم از این رسانه ها انتظار انتقادکردن و نگاشتن واقعیتهای جامعه را داشته باشیم ،قانع کننده ترین جواب آنان این جمله خواهد بود " میخواهید ما را از نان خوردن بیاندازید " وقتی با یک نوشتن و انتقاد کردن در این وضعیت بحرانی اقتصادی و اشتغال خانواده ای با یک انتقاد کردن از نان خوردن بیافتد، قطعا قلمهای انتقاد را خواهند شکست و روش " بله قربان گویی " را در ادامه فعالیت رسانه ای پیشه خود خواهند ساخت .
, " میخواهید ما را از نان خوردن بیاندازید ",,
,
روز خبرنگار سال نودوچهار نیز به خط پایان خود رسید،هر چند مراسمی به این مناسبت برگزار و برای دعوت کردن از خبرنگاران و صاحبان اصلی این روز گویا " بازی شیرو خط " را انجام دادند ، با این بازی قدیمی و گاها فوتبالی ، شیران هم کیش را به این مراسم دعوت و انانی را هم که درمیدان نقدکردن قرار داشتند به آسانی خط خوردند، تا این جنس خبرنگاران دیگر جرات نکنند، حتی خطی را با عنوان انتقاد بنویسد.
,سخن پایان اینکه : وقتی جای خالی سازمانی نظام مند و حرفه ای برای سازمان دهی و مهندسی کردن اهالی رسانه درجامعه رسانه ای استان کاملا محسوس و مشهود میباشد ، واقعیت امر این است که عدالت واقعی را در هیچ کدام از حرکات جریان رسانه ای استان نمیتوان لمس کرد، مرزبندی کردن خبرنگاران با نام " اصلی " و " افتخاری " بودن چنین لیست مرزبندی شده که کاملا غیر حرفه ای و ناعادلانه هم به نظر میرسد باعث بی انگیزه شدن و فراهم کردن فضای بی اعتمادی در میان خانواده بزرگ رسانه در کردستان خواهد بود.
,یادداشت: محمد قادرمرزی
, یادداشت: محمد قادرمرزی,انتهای پیام/پ
, انتهای پیام/پ]
ارسال دیدگاه