بندگی کی روش؛ این نگاه باید تغییر کند
حرف های امروز کارلوس کی روش در نشست خبری شبیه تمام حرف هایی است که او در 6 ماه اخیر روی آن تاکید داشته و البته جدی گرفته نشده است.مرد پرتغالی امروز حرف های زیادی زد اما چند نکته در حرف های او می تواند مورد توجه قرار گیرد.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانایک)کی روش امروز از قدرت حریفان و تیم های همگروه مان گفت و روی این موضوع تاکید داشت که در جام جهانی گروه آسانی وجود ندارد.البته نکته آنجا بود که کی روش به صورت ریز و مجزا درباره کیفیت تیم های همگروه تیم ملی حرفی نزد و نخواست تا با بزرگ کردن حریفان ،تیم ملی را مقابل آنها کوچک کند.اعتماد به نفس کی روش در زمان صحبت درباره حریفان مان جالب توجه بود .او روی کیفیت بالای این تیم ها تاکید داشت اما نخواست با اشاره به جادوی مسی یا قدرت گلزنی آگرو ترس را به جان مان بیاندازد.البته او به حضور بیشتر بازیکنان تیم ملی نیجریه در لیگ های اروپا اشاره داشت تا کیفیت تیم هایی که باید در بازی های دوستانه با آنها روبرو بشویم را یادآوری کند اما هرگز درصدد کوچک کردن تیم تحت اختیارش مقابل سه تیم دیگر برنیامد.او البته به کارنامه ضعیف تیم ملی ایران در سه دوره حضورش در جام جهانی که فیفا در اختیارش قرار داده بود اشاره کرد اما این موضع نیز در جهت پائین آوردن کیفیت فوتبال ایران و بازیکنان ایرانی گفته نشد بلکه در جهت این گفته شد تا اعلام کند قرار است در این جام جهانی اتفاقات بهتری برای تیم مایران بیافتد و این خواسته و هدف اصلی اوست.
, شبکه اطلاع رسانی دانا,دو) موضوع اصلی همین است؛ اینکه کی روش به صعود فکر می کند و تمام این بالا و پائین پریدن ها و حرص خوردن ها به خاطر همین موضوع اساسی است که قبلا و حالا هر وقت حرفی از آن به میان آمده از سر احساس و نبود شناخت کافی مطرح شده نه نعقل و نامل در کیفیت تیم های حاضر در جام جهانی.شاید اصلا همین درخواست های ظاهرا گزاف مرد پرتغالی در مقایسه با برانکو یا ایویچ در همین مساله مستتر باشد.ستاره تیم ملی در جام جهانی مربی کوچکی نیست و نمی خواهد همه او را حذف شده بی دست و پایی بدانند که طی 3 سال هیچ ردی از خودش در فوتبال ایران نگذاشته است.کی روش به انجام بازی های خوب و کسب نتایجی بهتر از آنچه در سه دوره قبلی نصیب مان شد فکر می کند و این بلندپروازی او ستودنی است حتی اگر درونش چیزی مدام فریاد بزند که «بی خیال شو،نشدنی است».
,سه)اشاره سرمربی تیم ملی به نقش بازیکنان در موفقیت در جام جهانی چیزی نیست که به سادگی بتوان از آن عبور کرد.این حرف های کی روش را شاید بتوان از دو بعد بررسی کرد؛یکی اینکه او از حالا می خواهد بار نتایج را تا حدودی ازروی دوش خودش ساقط کرده و روی دوش بازیکنانش بیاندازد یا اینکه آنها را برای بازی های بزرگ در این رقابت ها تهییج کرده و نقش پررنگ آنها در کسب نتایج بهتر را به آنها یادآوری کند. هر دو حالت نشان از بزرگی مرد پرتغالی دارد اما اگر منطقی باشیم می دانیم که مربی هر چقدر بزرگ و کارا باشد در نهایت بدون ابزار قدرتمند و با کیفیت راه به جایی نخواهد برد و البته در شکست ها این سرمربی است که کمتر از بازیکنانش زیر تیغ انتقادها قرار می گیرد و این نکته در اروپا،آسیا،آفریقا و آمریکای جنوبی یک نکته مشترک است.
,چهار)شانس؛این همان نکته ای است که حتی مرد بزرگ ،منطقی و واقع گرایی مثل کارلوس کی روش هم به آن اعتقاد دارد.او که می داند مقایسه فوتبال ایران با اسپانیا می تواند در ژانر طنز جای کار کردن داشته باشد روی شانس برای به نتیجه رسیدن حساب باز کرده است و البته خیلی زود این مساله را با حقیقیت پیوند می زند تا زیاد از حد به بهره بردن از شانس خوشبین نباشیم.کی روش در جمله ای جالب روی این موضوع تاکید می کند که ما شانس داریم،شانس آماده سازی در فرصت باقیمانده.کارلوس تنها به این امیدوار است که با وجود از دست رفتن فرصتی شش ماهه هنوز 6 ماه دیگر مهلت باقی است و باید برای حضور در جام جهانی با آن کیفیتی که مد نظر اوست آماده این رقابت ها شد.
,پنج)موضوع و معضل بزرگ همین نحوه آمادگی و آماده سازی است. تمام حرف کی روش در جلسه مطبوعاتی امروز و حتی روزهای قبل این بوده که « برای موفقیت در جام جهانی باید همان طور عمل کنید که من می خواهم ».این همان مرزی است که مدت هاست مشخص شده و موضع اختلاف بین کی روش و فوتبال ایران بوده اما بالخره زمانش فرا رسیده تا فوتبال ایران و اهالی پرادعایش تکلیفشان را با مرد پرتغالی روشن کنند.او با مصاحبه های پرتعداد و تاکید روی برنامه ها و اهدافش تمام آنچه از اهالی فوتبال ،باشگاه ها و فدراسیون خواسته را تشریح کرده است و البته روی این موضوع تاکید داشته که اتحاد می تواند مشکل گشا باشد.در این میان قبل از اینکه فدراسیون فوتبال چقدر می تواند خواسته های او را اجرایی کند یا باشگاه ها چقدر با او و تیم ملی همکاری خواهند کرد یک مساله باید مشخص شود.در حال حاضر نگاه ویژه ای در بین اهالی فوتبال از جمله مدیران باشگاه ها،مربیان و حتی گروه کثیری از هواداران فوتبال وجود دارد که به صورت خلاصه می گوید کی روش نگاه از بالا به پائینی به فوتبال ایران دارد و می خواهد حرف ،حرف خودش باشد چون ما و کارهایمان را قبول ندارد.شاید به صورت کلی این نگاه ،نگاه درستی باشد( شما هم اگر مربی یونایتد و رئال مادرید بودید در آسیا چنین نگاهی داشتید)اما بحث جام جهانی می طلبد تا از این نگاه به عنوان بردگی کی روش در راه پذیرفتن خواسته های او تعبیر نکنیم.او مسیر موفقیت در جام جهانی را نشان مان می دهد و با جزئیات و با وجود حداقل ها و محدودیت ها ابزارهای رسیدن به این موفقیت را می شمارد.حالا ما یا می خواهیم از او و تزهایش استفاده کنیم یا نه. اگر نمی خواهیم که پس بحث درباره کیفیت بازی ها و نتایج تیم ملی در جام جهانی بیهوده است اما اگر می خواهیم باید این نگاه منفی و بندگی مقابل کی روش را از اهالی فوتبال دور کنیم و از در تعامل واقعی با او برآئیم.در این صورت خود به خود اتحاد و وفاقی که در شعارهای همه قبل از جام جهانی موج می زند به دست خواهد آمد و آن وقت است که می توان از مرد پرتغالی انتظار بازی های با کیفیت و نتایجی بهتر از آنچه تیم های ملی ما در جام های جهانی 78،98 و 2006 به دست آورده اند را داشت.آن روز می توان راحت از کی روش پرسید نشانه های پیشرفت فوتبال ایران در این جام جهانی چه بوده و آیا اصلا پیشرفتی حاصل شده یا نه؟
,انتهای خبر
]
ارسال دیدگاه