جولان اشرافیت در غرب مازندران

علاوه بر اراضی مستعد و حاصلخیز مازندران که همواره در معرض تخریب و تبدیل به ویلاها و تغییر کاربری‌هاست، اراضی ساحل این استان بیش از هر نقطه دیگر مورد استفاده‌های خصوصی و اختصاصی قرار می‌گیرد. بدین جهت تلاش دولت‌ها بر آزاد سازی سواحل متمرکز شده، تا علاوه بر ساکنان این استان، مسافران بیشمار مازندران و علاقمندان به دریا بتوانند به سهولت از دریا و سواحل زیبای آن استفاده کنند.

روند ویلاسازی و سرمایه‌گذاری‌ها در سواحل مازندران و اراضی زیبای بخش غربی این استان، که سال‌های سال است ادامه دارد، با تغییر شرائط سیاسی، اجتماعی و اقتصادی، شتاب به خود گرفته و با استفاده از فرصت‌ها به اشغال هرچه بیشتر سواحل و تغییر کاربری اراضی کشاورزی می‌پردازد.

صدور سهل و آسان مجوز پروانه ساخت از سوی شهرداری‌ها و بخشداری‌ها و ... ، بخشی از ویلا سازی‌ها را وجاهت قانونی داده و بخش دیگر، شامل ساخت و سازهای غیر قانونی در موضوع ویلاهاست.

لزوم ساماندهی ویلاها

مهندس اسماعیلی، کارشناس ارشد شهرسازی، ویلاسازی هدفمند و براساس طرح نظام‌مند را ضروری می‌داند و می‌گوید: اساساً سواحل دریا در بعد ساماندهی باید مورد کلان‌نگری قرار گیرد و توسعه آن براساس نیازهای جمعیتی در افق 30 ساله نگریسته شود. آن گاه می‌توان همه نیازها را در طرح‌های ساماندهی و توسعه سواحل دید و سرمایه‌گزاری‌های تدریجی در آن را بر مبنای قطعه به قطعه مورد توجه و اجراء قرار دارد.

وی در توصیف سواحل شمال کشور گفت: کمتر کشوری در جهان را می‌توان سراغ آورد که همانند شمال ایران دارای جاذبه‌های متنوع گردشگری باشند. جمع دریا، جنگل و دشت‌های سرسبز، که هریک‌شان دهها محور توسعه را ذیل خود تعریف می‌کنند، به تحقیق باید گفت در معدود نقاط جهان قابل دسترسی است و این همه جاذبه و ظرفیت در شمال کشور بویژه در مازندران و آن هم در غرب این استان به زیبایی هر چه تمامتر وجود دارد.

این کارشناس ارشد شهرسازی وضعیت کنونی سواحل مازندران را غیر مهندسی ذکر کرد و ادامه داد: با نگاهی حتی سطحی به سواحل مازندران به‌ویژه غرب این استان، می‌توان به راحتی دریافت که ساخت و سازها براساس یک برنامه‌ریزی راهبردی انجام نمی‌شود و هر کسی در هرجایی برحسب میل و سلیقه خود با طبیعت و سواحل رفتار می‌کند که اغلب این موارد، در تعارض جدی با طرح‌های نظام توسعه سواحل مازندران است.

سواحل، محکوم روزمرگی‌های ما

اسماعیلی با اشاره به فقدان برنامه منسجم و مصوب در توسعه سواحل مازندران، اضافه کرد: در هر دوره‌ای، برنامه‌های مقطعی و موضعی در برخی نقاط سواحل مازندران به اجراء گذارده می‌شد و در نیمه راه هم رها می‌گردید. کار خوب در این زمینه، آزاد سازی سواحل بود که نیم بند انجام شد و چون آن هم در کادر یک طرح جامع قرار نداشت، بدون هیچ چشم اندازی، به حال خود سپرده شد.

حسین ساطع از هجوم عده‌ای سرمایه‌دار برای خرید اراضی ساحلی غرب مازندران می‌گوید. او، که صاحب مشاور املاک در غرب مازندران است، قیمت زمین را تابع هیچ معیاری و میزانی نمی‌داند و اظهار می‌دارد: در بازار خرید و فروش زمین در غرب مازندران به خصوص زمین های ساحلی، هیچ ضابطه منطقی وجود ندارد. فروشندگان متناسب با قدرت خرید متقاضیان، که از استان‌های‌ دیگر و بسیار متمکن نیز هستند، نرخ گزاری می‌کنند و جای تعجب در اینجاست که اغلب خریداران هم برای پول کلان دادن هیچ مسئله‌ای ندارند.

وی قیمت ویلاها را مختلف یک تا 4 میلیارد تومان ذکر کرد و گفت: البته ویلاهای بزرگ با قیمت بالاتر وجود دارد که می‌توان برای خرید آن‌ها اقدام کرد.

فرهنگ، کیلویی چند؟!

رمضان سخاوتی، یکی از شهروندان غرب مازندران، از حضور ماشین‌های آخرین سیستم و چند صد میلیون با سرنشینانی که هیچ توجهی به ارزش‌های فرهنگی ندارند، می‌گوید و اظهار می‌کند: به‌دلیل عدم رعایت مبانی اخلاقی و نادیده گرفتن حداقل‌های دینی، شهرها و روستاهای مازندران به‌ویژه در غرب استان شاهد رفتارسازی‌های غلط و شیوع بد حجابی‌های فاجعه آفرین و فسادهای اخلاقی هستیم، که مسئولان واقعا باید برای آن فکر و اقدام اساسی بکنند.

این شهروند فرهنگی با تعبیر «مانور اشرافیت»، از حضور ثروتمندان در موضوع ویلاسازی‌ها یاد می‌کند و می‌گوید: در هر شرایط اقتصادی و بدون توجه به فقر نهان و آشکار کشور و مازندران، عده ای متمول و هنجار شکن در سواحل و ویلاهای آنچنانی خود به هر سبکی که بخواهند، زندگی می‌کنند و مانور اشرافیت می‌دهند.

وی در پایان گفت: ما مخالف مجموعه سازی در سواحل و ساماندهی نیستیم و معتقدیم که سواحل باید با حساب و کتاب ساخته شوند تا عموم مردم و مسافران بتوانند با حفظ امنیت اخلاقی و فرهنگی از انها استفاده کنند ، که متاسفانه وضعیت کنونی فاصله زیادی با وضعیت قابل قبول دارد و مسئولان مازندران باید در این ارتباط پاسخگو باشند.

انتهای پیام/