اخبار داغ
  1. ابهام چند صد میلیاردی در شرکتهای صندوق بیمه عشایر | به نام روستائیان به کام میدری و رفقا + سند
  2. پلیس با همه توان پای کار تأمین امنیت دانش‌آموزان است
  3. آینه‌ای در برابر هشت سال پایداری؛ تکاپوی یک ژانر برای ماندگاری
  4. «رئیس‌جمهور در میدان» برای زلنسکی؛ «گفت‌وگو نکنیم، چه کنیم؟» برای پزشکیان
  5. یک بام و دو هوای سازندگی/ مقاومت برای اوکراین خوب است برای ایران نه!
  6. پایان هژمونی در سایه هزینه‌ها: چگونه جنگ ۴۰ روزه معادله قدرت جهانی را وارونه کرد
  7. اول مهر در میناب؛ زنگ مدرسه‌ای که زیر آوار خاموش شد
  8. از سخنرانی رهبر شهید تا ایستادگی شهید رئیسی؛ روایت مقاومت ایران در سازمان ملل
  9. وقتی ایران از تریبون تهدید عبور کرد؛ پاسخ قاطع تهران به نمایش جنگ‌طلبانه ترامپ در سازمان ملل
  10. پیام رهبر معظم انقلاب در پی ارتحال حضرت آیت‌الله‌العظمی شبیری
  11. رئیس‌جمهور به نیویورک سفر کرد
  12. متحدان واشنگتن پس از جنگ با ایران؛ به دنبال گزینه‌های مستقل
  13. روایتی از ۳۱ شهریور ۱۳۵۹؛ روزی که آسمان بوی باروت گرفت و خاک، آغوش غیرت شد
  14. چرا آموزش برای خانواده‌های کارگری به کابوس تبدیل شده است؟
  15. تهدیدهای ترامپ عملیات روانی است/ گلوی ترامپ را در تنگه هرمز می فشاریم
  16. گرداب غرب آسیا ترامپ را خواهد بلعید/ چرا سگ زرد دوباره ایران را تهدید کرده است؟
  17. کلیات طرح افزایش اعتبار کالابرگ تصویب شد
  18. طعم تلخ شکست‌های بیشتر را بر متجاوزان خواهیم چشاند
  19. کشف حدود ۶ تن انواع مواد مخدر از ابتدای سال/ ۱۰۹ باند مواد مخدر متلاشی شد
  20. نقدی بر مجموعه‌ی «مرد 3000 چهره»/ پایان ساعت‌های خوش مدیری در تلویزیون

آمریکا در ایران به دنبال چیست؟

آمریکا در ایران به دنبال چیست؟
وقتی مقام معظم رهبری از مقابله با نفوذ آمریکا خبر می‏دهند و آمریکا را متهم به نفوذ در ایران می‏کنند، چه حجتی دارند؟ برای پاسخ به این سؤال لازم است به خود غربی‏ها و آمریکایی‏ها مراجعه کنیم...
[

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از مشرق،  وقتی مقام معظم رهبری از مقابله با نفوذ آمریکا خبر می‏دهند و آمریکا را متهم به نفوذ در ایران می‏کنند، چه حجتی دارند؟ برای پاسخ به این سؤال لازم است به خود غربی‏ها و آمریکایی‏ها مراجعه کنیم.

, شبکه اطلاع رسانی راه دانا,


مایک مولن، رئیس سابق ستاد مشترک ارتش آمریکا در فروردین امسال به نشریه پولیتیکو می‏گوید: «توافق هسته‏ای تنها راه تغییر رژیم ایران است.» ما سؤال می‏کنیم چگونه ممکن است؟ ما صرفاً یک توافق در حیطه‏ای مشخص کرده‏ایم چگونه آنان به تغییر فکر می‏کنند؟ از سوی دیگر باید به این سؤال پاسخ دهیم که بین برجام و زنده‏شدن اپوزیسیون خاک‏ گرفته در غرب چه رابطه‏ای وجود دارد؟ چند روز پیش همایشی با عنوان «ایران دوران‏ گذار» در لندن برگزار شد که جمعی از مدعیان حقوق بشر و کارکنان بی‏.بی.سی فارسی و... در آن حضور داشتند. فردی به نام ریچارد آدامز که احتمالاً از کارشناسان دستگاه جاسوسی انگلیس است، در آنجا می‏گوید: «ما در 18 ماه آینده فرمول‏های دوقطبی‏سازی در ایران را اجرا می‏کنیم؛ هم در حوزه فردی و اجتماعی و هم در حوزه کلان و از هیچ فرصتی برای قرار دادن مردم در مقابل حاکمیت ایران فروگذار نمی‏کنیم.» و یکی از کارشناسان آمریکایی به نام کالین کال می‏گوید: «آمریکا سند راهبردی برای پساتوافق آماده کرده است.» که حکایت از آن دارد که آمریکا به‏دنبال ایجاد «بی‏حسی» در ملت ما و شل‏کردن عضلات مقاومتی ماست.

وقتی اختلاف دو کشور در سطح ماهیتی است و منافع منطقه‏ای نیز به تعبیر مقام معظم رهبری 180 درجه با هم اختلاف دارد، آمریکا از این‏ رابطه به ‏دنبال چیست؟  وزیر خارجه آمریکا در شورای روابط خارجی آمریکا بخشی از این پرده را بالا می‏زند و فلسفه محدودیت‏های 15 ساله در برجام را توضیح می‏دهد: «گذشت 15 سال می‏تواند تغییرات زیادی در ایران ایجاد کند... باور من این است که در 15 سال در یک کشور اتفاقاتی می‏افتد. اگر به ایران امروز نگاه کنید می‏بینید که کشوری دارای مردمی با تحصیلات است که قبل از این با همه کشورهای منطقه از جمله اسرائیل رابطه دوستانه‏ای داشت. می‏دانید که سرزمین پارس، تاریخی طولانی دارد و واقعیت این است که جوانان آن‏ها 25درصدشان بیکارند، آینده می‏خواهند، اگر به تهران بروید، من نبوده‏ام ولی دوستان من که رفته‏اند به من گفته‏اند که جوانان به‏دنبال گوشی هوشمند هستند و می‏خواهند بخشی از دنیا باشند. من نمی‏دانم تا 15 سال دیگر چه اتفاقی می‏افتد جز این‏که می‏دانم اتفاقات زیادی روی می‏دهد. مسأله اینجاست که شما نمی‏توانید تغییر را خلق کنید بلکه باید احتمالات را بیازمایید... کسی هم نمی‏توانست تصور کند که وقتی نیکسون به چین رفت، در این کشور چه روی می‏دهد... آنان (مسؤولان دولتی ایران) به‏دنبال مذاکره برای مناسباتی متفاوت هستند.»‏

آمریکایی‏ها پس از ناکامی در راهبردهایی همچون «براندازی سخت» از طریق نظامی به راهبرد «تغییر رفتار» درباره ایران رسیدند. پس از خرداد 1376 «استحاله از درون» را دنبال کردند و «براندازی نرم» را جایگزین دو راهبرد پیشین نمودند و با صراحت اعلام کردند: «ما برای براندازی انقلاب اسلامی از درون، دنبال انقلابیونی می‏گردیم که در عین ستودن امام خمینی، بشود آنان را به خدمت گرفت.» به نظر می‏رسد آمریکا به‏دلیل تحلیل توان نظامی و افت ابرقدرتی در خاورمیانه از یک‏سو و ناامیدی از جریانات برانداز داخلی از سوی دیگر، راهبرد خود را پلکانی نموده است. قبلاً به‏دنبال براندازی و براندازان بود اکنون به‏دنبال جریانی است که اهداف انقلاب اسلامی را در حد شکم تقلیل داده باشد و ملت انقلابی و مقاوم ایران را به‏سان ملتی گرسنه که دهانش را به‏سوی غرب باز کرده، معرفی کند. بنابراین آمریکایی‏ها این‏بار به‏دنبال براندازی سریع نیستند بلکه به‏دنبال جریان کردن «رابطه‏ خواهی» هستند و در این‏راه برای گرفتن قدرت دفاع از نیروهای انقلاب، ناکامی‏های احتمالی را از زبان کسانی‏که «در عین ستودن خمینی می‏شود به خدمت گرفت» به داخل نظام ارجاع می‏دهند تا تنها گزینه حل مسائل کشور ورود آمریکا باشد. اولویت امروز آمریکا انتخاب بین بد و بدتر در داخل کشور است و بر این باور است که در قطب‏بندی‏های موجود (که در بالا بدان اشاره شد) می‏توان بازی نمود و یک قطب را در قدرت استمرار داد تا 10 یا 15 سال فرا رسد و میعادشان برای برگرداندن خواب راحت به صهیونیست‏ها مهیا گردد. بنابراین آمریکا در گام اول به‏دنبال «ترک ‏برداشتن مبارزه با آمریکا» در داخل کشور و ایجاد تردید نسبت به دشمنی دشمنان است. راه چاره در حال حاضر این است که مراقب باشیم تا در قبال باز کردن یک دروازه، دروازه‏های دیگر محکم کنترل شود و پیوست اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی برجام در مواجهه با برنامه‏ریزی‏های چند لایه آمریکا مهیا شود. تا ما صهیونیست‏ها را به رسمیت نشناسیم و بر گسترش اسلام تأکید کنیم، از انگیزه دشمنی آنان چیزی کم نخواهد شد.

,
,
,
,
,
,

انتهای پیام/ن

]

به اشتراک گذاری این مطلب!

ارسال دیدگاه