عضو کمیسیون انرژی مجلس؛
مهدی هاشمی یکی از سرنخ های مهم پرونده کرسنت است
عضو کمیسیون انرژی مجلس گفت: با توجه به دستگیری مهدی هاشمی که یکی از سرنخ های مهم پرونده کرسنت است امیدواریم این پرونده به نفع ایران اسلامی در دادگاه لاهه پیگیری و مختومه شود.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا، احمد سجادی در گفتگو با صبح توس، با بیان اینکه کمیسیون انرژی مجلس همچنان پیگیر «پرونده کرسنت» است، گفت: برای بررسی «پرونده کرسنت» چندین جلسه در کمیسیون انرژی مجلس داشتیم.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, صبح توس,
عضو کمیسیون انرژی مجلس تصریح کرد: درباره پرونده کرسنت به این نتیجه رسیدیم که آقای مهدی هاشمی که هم اکنون از طرف قوه قضاییه دستگیر شده، از سرنخ های مهم این پرونده هستند.
وی بیان کرد: مسئولان وقت آن زمان که قراردادهایی با شرکت «نکو» داشتند و یا شرکت طرف قرارداد خارجی، در کمیسیون انرژی مجلس مورد بررسی قرار گرفته و با سرنخ اصلی پرونده کرسنت که مهدی هاشمی بوده که یکی از بخش های مهم محکومیتش هم به خاطر همین موضوع است امیدواریم این پرونده به نفع ایران اسلامی در دادگاه لاهه پیگیری و مختومه شود.
پرونده کرسنت، قرارداد گازی است بین شرکت ملی نفت ایران و شرکت اماراتی کرسنت پترولیوم دوبی که در سال ۲۰۰۱ (۱۳۸۱) منعقد شده است. مذاکرات اولیه این قرارداد از سال ۱۹۹۷ آغاز شد و در نهایت، سال ۲۰۰۱ منجر به تفاهم مشترک شد. بر اساس مفاد این قرارداد، با لولهکشی در خلیج فارس، گاز میدان سلمان به امارات (مخزن مشترک با ابوظبی)، به میزان روزانه ۵۰۰ میلیون فوت مکعب به امارات صادر کند. براساس مذاکرات انجام شده، ایران متعهد میشد گاز ترش (فراوری نشده) تولیدی میدان گازی سلمان را به مدت ۲۵ سال و از آغاز سال ۲۰۰۵ میلادی به امارات متحده عربی صادر کند. حجم صادرات هم قرار بود از ۵۰۰ میلیون مترمکعب گاز آغاز شود و به تدریج به ۸۰۰ میلیون مترمکعب در روز برسد. درطول دوره ۲۵ ساله این قرارداد، درآمد ایران از فروش گاز به کرسنت بین ۱۶ تا ۲۰ درصد (حدود یک پنجم) بهای گاز قرارداد ایران با ترکیه در دوره مشابه ۲۵ ساله میشد. قرارداد اولیه با واسطه گری مهدی هاشمی و عباس یزدانپناه تنظیم شده بود.
در سال ۲۰۰۳(۱۳۸۳) مشخص شد که شرکت کرسنت شرایط لازم برای انعقاد قرارداد را ندارد و طرف ایرانی به راحتی می توانست قرارداد را ملغی کند اما با حضور واسطههایی در شرکت ملی نفت مانند علی ترقیجاه موجب شد تا هیات مدیره شرکت ملی نفت با اضافه شدن الحاقیه شماره ۶، این قرارداد را قطعی کند.
پس از روی کارآمدن دولت نهم و توقف قرارداد کرسنت، شرکت کرسنت که در دو نوبت با پرداخت رشوه، این قرارداد را به پیش برده بود به دلیل عدم اجرای این قرارداد به دیوان داوری لاهه شکایت می برد و در دولت نهم در زمان تصدی مهندس نوذری در وزارت نفت و دستور رئیس جمهور وقت این پرونده بنا به دلایلی از وزارت نفت به مرکز حقوقی ریاست جمهوری منتقل گردید. در دولت دهم نیز با همکاری دبیرخانه شورای عالی امنیت ملی، وزارت نفت و وزارت اطلاعات کلیه مستندات فساد در قرارداد کرسنت همراه با تأیید سازمانهای بین المللی از جمله سازمان مبارزه با فساد انگلستان تهیه و به دیوان ارائه گردید، به طوری که جای هیچ انکاری از فساد باقی نمیگذاشت.
«کرسنت» نامی است که قرار نیست فراموش شود. قرارداد مشهور گازی که به جنجالی بی پایان بدل شد.
انتهای پیام/ج
,
,
,
,
,
]
ارسال دیدگاه