یادداشت روز؛

بازی جدید سیاست‌بازان؛ توپ برجام در زمین مجلس بچرخد یا شورای عالی امنیت ملی؟!

بازی جدید سیاست‌بازان؛ توپ برجام در زمین مجلس بچرخد یا شورای عالی امنیت ملی؟!
واضح است وقتی برای کوچکترین امور جزئی کشور نیاز به تصویب قانون است و دولتها بر مدار قانون باید حرکت کنند دیگر جایی برای بحث در این باره نیست که آیا برای مثال متن برجام را شورای عالی امنیت ملی باید بررسی کند و یا مجلس؟!!
[

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا، به نقل از  پایگاه خبری دانشجویان قزوین « کیوسنا»؛ در جامعه ی امروزی ایران خصوصا در حوزه ی سیاسی در بیشتر مواقع در باب موضوعات بدیهی بحث های بسیار زیادی شده تا جایی که اصل موضوع مغفول می ماند و حتی باعث شک و تردید مردم عادی می شود.

, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, پایگاه خبری دانشجویان قزوین « کیوسنا»؛,

از مسئله ی گرانی و تورم، فرهنگ بی حجابی و پوشش نامناسب، بالا رفتن آمار مربوط به پرونده های قوه قضاییه تا مسائلی مانند نقد و بررسی پرونده ی هسته ای ایران و متن برجام، همه و همه از مسائلی است که باعث شده تا رسانه ها و سیاستمداران و روزنامه نگاران و اساتید دانشگاه همگی حول یک موضوع بدیهی در باب جزئیات و حتی اصل موضوع به بحث بپردازند که کاری نامناسب است و اساسا در بیشتر مواقع جای پرداختنی وجود ندارد.

,

برای مثال همه می دانند در جامعه ی ایران فرهنگ پوشش نامناسب است و اوضاع مناسب نیست اما عده ای یا آن را انکار کرده و یا به اسم فرهنگ سازی غیر از روش های ایجابی که لازم الاجراست از روشهای سلبی که قاعده ی اسلامی دارد و در کنار کار ایجابی لازم است اجتناب می کنند و یا در موضوع گرانی و رکود اقتصادی بدیهی است که صرفا آمارهای بانک مرکزی و نهادهای رسمی جیب مردم را کنترل نمی کند و سالانه چندین درصد تورم چاشنی کار اقتصاد ایران است اما دولتمردان آمارهای خود را کامل و مورد حمایت رهبری دانسته چرا که به زعم خودشان چون رهبری حمایت کلی از اقدامات دولت در مهار تورم کرده پس تورم و رکود اقتصادی کم شده و همه چیز به مسئله ی هسته ای گره خورده است و نباید برای اقتصاد کاری کرد.

,

اما موضوع بحث این یادداشت این است که در حال حاضر در فضای سیاسی اجتماعی جامعه مسئله ای که در بین مردم و سیاستمداران و مسئولین در جریان است موضوع نقد و بررسی متن برجام و تصویب آن در مجلس شورای اسلامی است که باعث تحلیل های مختلف از جانب خواص شده است.

,

اکثریت خواص اعم از دولتی و غیردولتی به ظاهر نقد و بررسی متن را برمی تابند اما منتقدین جدی متن را نه در مناظرات و گفتگوهای رسانه ای و نه در مجامع دانشگاهی به حضور می پذیرند و در عوض دولت به چند خبرگزاری و روزنامه هشدار داده و یک هفته نامه را بدون ارجاع به دادگاه توقیف می کند. می گویند مجلس محترم است و می تواند متن برجام را تحلیل و بررسی کند اما حق ندارد در رد و تصویب آن حرفی بزند!!

,

اصل ۷۷ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران با تفسیر شورای نگهبان می گوید: "تمامی مقاوله نامه ها، عهدنامه ها، قراردادها و موافقتنامه های بین المللی باید به تصویب مجلس شورای اسلامی برسد".

,

واضح است وقتی برای کوچکترین امور جزئی این کشور نیاز به تصویب قانون است و دولت ها بر مدار قانون می بایست حرکت کنند دیگر جایی برای بحث در این باره نیست که آیا برای مثال متن برجام را شورای عالی امنیت ملی باید بررسی کند و یا مجلس و یا اینکه مجلس صرفا می تواند نقد کند و نمی تواند تصویب یا رد کند و…

,

وقتی در کشور از قوانین مربوط به بازنشستگی گرفته تا روند تعیین بودجه ی مملکتی را مجلس در آن سهیم است و یا قراردادهای کاری بین المللی که دولت ها با کشورهای دیگر می بندند را مجلس می تواند و می بایست قانون تصویب کند، حال در مورد مسئله ی هسته ای که مسئله ای کلان است آیا می توان گفت مجلس صلاحیت نظر دادن ندارد؟!!

,

اخیرا مجید انصاری معاون پارلمانی رییس جمهور گفته است مجلس در باب برجام صرفا نظری پیشنهادی داشته و تصویب برجام نیازی به نظر مجلس ندارد!!! از آقای انصاری و هم طیفانش پرسیده می شود که شما که خود سابقه ی نمایندگی مجلس را دارا هستید هنوز متوجه نیستید که این سخن شما خلاف اصول تصریح شده در قانون اساسی است؟ آیا نمی دانید شورای عالی امنیت ملی هم پس از بررسی متن برجام در مجلس در این باب نظر داده و پس از بررسی، ارجاع به رهبری داده تا اگر نقطه نظراتی داشته باشند در آن اعمال کند که معمولا رهبری نظرات خود در شورای عالی امنیت ملی را از طریق نمایندگان خود در شورا بیان می کند حال چطور است که چنین موضوعی را صرفا به دولت نسبت می دهید که دولت باید موضوع هسته ای را تایید و اجرا کند؟

,

البته دور از ذهن نیست که باور کنیم که در روز توافق هسته ای وین در تاریخ ۲۳ تیرماه ۱۳۹۴ بین ایران با ۶ کشور جهان دقایقی پس از توافق آقای روحانی با حضور در یک نطق رسمی تلویزیونی در کنار گزارش هایی که از فرآیند مذاکرات تقریبا دوساله ی خود و دوازده ساله ی تاریخ مذاکرات به مردم دادند به طور کاملا علنی و بی پرده جریان نقد را به ظاهر در کشور آزاد دانسته و تهدید کردند که اجازه نخواهد داد کسانی امید مردم را نا امید کنند!!

,

همانطور که از فحوای سخنان وی مشهود بود ایشان منتقدین را به پذیرفتن اجباری برنامه ی برجام ارجاع داده تا چنانچه اگر این انتقادها به مذاق وی و تیم دولت خوش نیامد با آنها برخورد کند.

,

از آقای روحانی سوال می شود که اگر نهادهای قانونی چون مجلس و شورایعالی امنیت ملی وجود دارد دیگر چه ترسی از ناامیدی مردم دارید؟

,

منتقدین چه انصاف داشته باشند چه نداشته باشند که اکثرا دلسوز و با انصاف هستند این موافقتنامه یک موافقتنامه ی بین المللی است که نیازمند پیگیری از مجاری قانونی دارد و دقیقا متن حقوقی آن مورد رسیدگی قرار می گیرد نه گمانه زنی رسانه ها و تحلیل های شخصی.

,

اگرچه بی انصافی در نقد از طرف رسانه ها قطعا ناراحت کننده است اما نه به اندازه ای که رییس جمهور یک کشور در حضور میلیون ها بیننده ی تلویزیونی منتقدین را تهدید کند که گویی منتقدین برای این کشور نیستند.

,

با بیانیه ی اخیر مجلس خبرگان رهبری و صحبت های تیم های مختلفی که در این اجلاس حضور پیدا کردند، از آقای عراقچی عضو ارشد مذاکره کننده ی هسته ای تا تیم مذاکره کننده ی قبلی که همگی به دعوت مجلس خبرگان حاضر شدند که در پایان قرار بر این شد متن برجام پس از مجلس برای بررسی های نهایی به شورایعالی امنیت ملی برود جای سوال و ابهام برای کسانی که نمی دانند آیا متن برجام باید اصولا بررسی بشود و اگر بررسی شود نهایتا در مجلس بررسی شود و یا در شورای عالی امنیت ملی نمی ماند.

,

در مجموع، کشور قانون داشته و بی قانونی از طرف هر کسی غیرقابل قبول است و نباید با منتقدین چکشی برخورد کرد چرا که این موضوع هم مانند بسیاری از موضوعات دیگر حداقل درباره ی روند بررسی جزء بدیهیات است پس نباید مردم را سرگرم بازیهای سیاسی کرد و دوگانه ی مجلس و شورای عالی امنیت ملی به راه انداخت.

]

به اشتراک گذاری این مطلب!

ارسال دیدگاه