مدیران بومی موفق ترند یا غیر بومی؟

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا، به نقل از طنین پاسارگاد، یکی از مسایلی که باید از سوی استانداری فارس به آن اهمیت ویژه ای داده شود، توجه به خواسته های بحق مردم در شهرستان های استان است.

 از روزهای آغازین پیروزی شکوهمند انقلاب اسلامی همواره امام راحل و سال های بعد مقام معظم رهبری با تاکیدات خود توجه به خواسته های مردم و رعایت انصاف و عدالت در مسایل و مباحث جاری کشور را به مسئولان توصیه کردند و این توصیه ها نباید در دیدگاه مدیرانی که در نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران امانتدار مسوولیت ها و جایگاه هایی هستند با تاریخ مصرف زمانی خاص دیده شود.

  آن چه در انتخاب و گزینش مدیران ملاک اصلی است و در دستورالعمل اجرایی ضوابط انتخاب، انتصاب و تغییر مدیران نیز به آن اشاره شده، شایسته سالاری و داشتن شرایط احراز است و برای پست های مدیریت حرفه ای، افراد باید از مسیر ارتقای شغلی عبور کنند و در واقع 3 معیار کلی وظایف، نقش ها و مهارت های مدیریتی متناسب با پست مورد تصدی در انتخاب افراد نقش دارد، طبیعی است که انتخاب افراد بومی با توجه به احساس تعلق و شناخت بیشتر از حوزه ماموریت محاسن و مزایایی دارد اما به دلیل بعضی مشکلات و شرایط منطقه ای گاهی اوقات محدودیت هایی را هم در اجرا ایجاد می کند.

از منافع نیروهای بومی این است که به محیط کارشان آشنایی کامل دارند، دلسوز مردم هستند و از توانایی‌ هایشان، نفوذ کلام و نفوذ قدرتشان در جهت منافع عموم استفاده می‌کنند.

یک نوع غرور ملی و منطقه‌ای نیز باعث می‌شود زمان بیشتری کار کنند و در نهایت کارآیی و اثربخشی بالاتری داشته باشند، یعنی سعی می‌کنند اگر یک ریال هزینه می‌شود در حد آن یک ریال نفعی داشته باشد.

این منفعت استفاده از نیروهای بومی است که بسیار بالاست، استفاده از نیروهای بومی اگر ده درصد مشکل داشته باشد ولی 90% سوددارد، وقتی که شخصی کاری که انجام می‌دهد برای خودش است، وقتی که می‌بیند نقش و تأثیر اعمالش نه تنها در بحث اداری بلکه در بحث اجتماعی به خانواده، گذشته و آینده‌اش برمی‌گردد و حتی پس از مرگش نیز باقی می‌ماند بی‌شک بیشتر کار می‌کند.

مدیران بومی به دلیل آگاهی و دلسوزی که به منطقه خود دارند باعث پیشرفت آن منطقه شده و همچنین با توجه به دو شاخصه تخصص و تعهد برای یک پست مدیریتی و جمع شدن هر دو در یک فرد بومی، این شخص برتمامی افراد ارجحیت خواهد داشت.

انتخاب مدیران غیر بومی مردم شهر را می رنجاند و همیشه این سوال را در اذهان آنها می پروراند که آیا در این شهر قحط الرجال است؟

 یکی از مسایلی که متاسفانه مورد گلایه مردم در شهرستان پاسارگاد است و بیش از پیش از آن رنج می برند، انتصابات احساسی و گاهی بدون مشورت خواص شهرستان است،انتصاباتی که در این ده سال ارتقاء پاسارگاد به شهرستان،کم نبوده است.

مردم پاسارگاد انسان هایی ارزشی، ولایتمدار و معتقدند و همواره در عرصه های مختلف سیاسی و اجتماعی نیز محکم و استوار ایستادگی کردند اما اینکه این معرفت ها دیده نشود کمی کم لطفی و بی مهری است.دور از معرفت است که حداقل خواسته آنان که در واقع انتصاب مدیران بومی و متعهد برای دستگاه های اجرایی و ادارات شهرستان از خودشان هست نادیده انگاشته شود.

 سالهاست که فعالان اجتماعی و سیاسی شهرستان پاسارگاد متفق القول بر این نکته تاکید دارند که با وجود مدیران موفق و باسابقه در شهرستان، چرا مدیران غیر بومی به آنها ترجیح داده می شوند؟

سیاستی که در ده سال گذشته، شهرستان پاسارگاد را به آزمایشگاهی برای آزمون و خطای مدیران رده پایین از شهرهایی دیگر، تبدیل کرده است.

امروزه در برخی شهرستان ها، مدیریت با چالش هایی روبه روست و این چالش ها اغلب در بحث بومی و غیربومی بودن مدیران است. مقصود این نوشته زیر سوال بردن عملکرد برخی مدیران موفق غیربومی نیست.

 آیا در شهری که فرزندان برومند آن در خارج از حوزه شهرستان مدیرانی توانمند و جسوری هستند که آوازه ی آنها ملیست، آیا در شهرستانی که نخبگانی را پرورانده، کسی پیدا نمی شود که به عنوان مدیریت ارشد شهرستان انتخاب شود؟

البته این مطلب برای زمانی است که دولت تدبیر و امید قصد تغییر در مدیریت ارشد شهرستان پاسارگاد را داشته باشد، البته فرماندار کنونی شهرستان پاسارگاد با تمام تلاش خود سعی در پیش بردن شهرستان پاسارگاد در همه زمینه ها را داشته و این را اکثر خواص و فعالان سیاسی شهرستان پاسارگاد تایید می کنند.

 آیا در شهرستان پاسارگاد قحط الرجال است که از فلان شهر ویا فلان استان که هیچ شناختی هم از مردم منطقه ندارد به پست های کلیدی این شهرستان گماشته می شود؟

مدیران غیربومی آسیب‌های فرهنگی اجتماعی منطقه را نمی‌شناسند و لذا برای رفع آنها نمی‌توانند تلاش کنند و وقتی شناخت نباشد برنامه‌ای برای پیشگیری و درمان هم وجود ندارد و در مدت زمان کوتاهی متوجه می‌شویم که آسیب‌ها به تهدید تبدیل شده‌اند.

از مسئولان انتظار داریم از انتخاب های سیاسی و سلیقه ای که باعث کندی حرکت و پیشبرد شهرستان می‌شود خودداری کرده و مدیری برای پست های مدیریتی انتخاب شود که هدفش پیشرفت و آبادانی شهر، رفع مشکلات شهری و تلاش در جهت رساندن شهرستان پاسارگاد به جایگاه واقعی خودش باشد.

  آقای استاندار بدانند شهرستان پاسارگاد دارای مدیران ونخبگان سیاسی توانمندی است که در سطوح بالای استان فارس و کشور در حال خدمت به نظام مقدس اسلامی می باشند و پتانسیل مدیریت شهرستان خودشان را به خوبی دارند.اگر بنا هست تغییری در مدیریت ارشد شهرستان پاسارگاد باشد،در این شهرستان قحط الرجال سیاسی نیست!کسانی هستند که بهتر از هر غیر بومی دیگر مدیریت این شهرستان را به دست بگیرند.