اگر بخواهیم، میشود:
نشاط و همدلی در دیار غربت، فقط با 15 هزار تومان!
بسیار اتفاق میافتد که وقتی از افراد درباره علت ورزش نکردن و نپرداختن به تفریحات سالم سؤال میشود، اغلب نبودن امکانات ورزشی و فراهم نکردن شرایط لازم برای ورزش از سوی مسئولان را بیان میکنند.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از پایگاه خبری ایران روشن،بسیار اتفاق میافتد که وقتی از افراد درباره علت ورزش نکردن و نپرداختن به تفریحات سالم سؤال میشود، اغلب نبودن امکانات ورزشی و فراهم نکردن شرایط لازم برای ورزش از سوی مسئولان را بیان میکنند. این مسئله تا حدی صحیح است اما در موارد بسیاری هم میتوان مثالهایی از سرگرمیهای سالم و فعالیتهای ورزشی سالم نام برد که نیاز اندکی به امکانات و بودجه دارند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, ایران روشن,گوشهای از شهر قم و در زمینهای خاکی نزدیک به کوه خضر و مسیر جمکران، مدت زیادی است که شاهد این مدعاست، جمعه هر هفته از حدود ساعت 17 تا قبل از اذان مغرب اتباع افغانی مقیم قم برای انجام یک بازی پرتحرک ورزشی در این مکان گرد هم میآیند و جلوههایی از سادگی و صفا همراه با تحرک و نشاط را به نمایش میگذارند.
,وقتی برای تهیه گزارش به آنها مراجعه کرده و خواستیم توضیحاتی درباره این ورزش بدهند، بهراحتی پذیرفتند. محمدحسین زاده که طلبهای حدوداً 40 ساله است در معرفی این بازی میگوید: این ورزش نوعی بازی بومی افغانستان است که امکانات موردنیاز آن فقط یک توپ تنیس روی چمن و یک چوب مناسب است. ما به این بازی «چوب توپ» میگوییم که درواقع بسیار شبیه بازی کریکت هست چون بهصورت تیمی انجام میشود، اما تفاوتهایی هم با آن دارد.
,هنگامیکه از او درباره افرادی که در بازی حضور دارند پرسیدیم، گفت: در این خصوص محدودیتی وجود ندارد هر کس که در زدن توپ با چوب یا دریافت آن در هوا مهارت داشته باشد میتواند در بازی شرکت کند و همانطور که میبینید از نوجوان 12 ساله تا پیرمرد 60 ساله در بازی حضورداشته و مشاغل مختلفی هم دارند.
,وی ادامه داد: از طلبه و دانشجو گرفته تا دستفروش و کارگر ساختمانی که البته همگی از هموطنان افغانی من میباشند، هر هفته برای انجام این بازی اینجا جمع میشوند و ساعتها با یک توپ تنیس که 15 هزارتومان ارزش دارد، سرگرم بازی میشوند.
,برای تهیه تصاویر بیشتر، ساعتی در کنار زمین خاکی تأمل میکنیم که به نکتههای جالبی برخورد میکنیم، نوجوانی که باروحیه و نشاط زیادی در بازی مشارکت دارد، علیرغم افغانی بودن لهجهای کاملاً ایرانی دارد و مشخص است که متولد ایران است. سه نفر از جمع روحانی هستند که دیگران در طول بازی آنها را با لفظ «حاجآقا» و با احترام ویژه صدا میزنند. درنهایت اینکه پس از حدود سه ساعت بازی پر از تحرک و نشاط، در جمعی صمیمانه میهمان پذیرایی هندوانهای هستند که با همان سادگی ما را نیز به اصرار دعوت میکنند.
,هماهنگی این جمع همدل و کمتوقع نمونهای از تلاش برای حفظ روحیه و عرق ملی افاغنه است که در دیار غربت و بدون هیچگونه امکانات و حمایتی توانستهاند، تفریح سالم را با حفظ رسوم فرهنگی خودشان همراه کنند.
,,
]
ارسال دیدگاه