عضوشورای شهراهواز و مدیر کانون و بازارچه خوداشتغالی خبر داد:
تمام محوطه پارک به مدت 15 سال از سوی شهرداری به شخصی اجاره شده است
زیبا صالح پور، عضوشورای شهراهواز و مدیر کانون و بازارچه خوداشتغالی گفت:طرف قرداد ما تمام خانم هستند حال اینکه آن خانم خودش تشخیص می دهد و غرفه خود را به فرد دیگری می دهد که کار کند و طبق قانون می توانند مباشری برای خود تعیین کنند.!.jpg)
, ,
.jpg)
, ,
, قابل توجه شهروند منتقد که خود از آقایان غرفه دار بازارچه است بگوییم که نه این سایت بلکه تمام سایت های مرجع و معتبر در سطح استان و شهر اهواز به هیچ وجه قصد بزرگ نمایی و چاپ و درج اخبار کذب و دروغ و جنجالی نداشته و ندارند و جز انعکاس درخواست های شهروندان از مسئولان و معرفی و رونق دهی به همچنین مکان هایی مانند بازارچه بانوان و استفاده از ظرفیت های موجود جهت اشتغال زایی برای بانوان بدسرپرست و بی سرپرست و نه آقایان ، در استان علی الخصوص شهر اهواز رسالت دیگری ندارند.
,حال این سوال مطرح است که اگر براستی تمام غرفه ها در حال استفاده هستند پس چرا بعضی از غرفه ها بسته است؟ و اگر نامش بازارچه بانوان است و از همه مهمتر بانوان بدسرپرست و بی سرپرست ، پس آقایان غرفه دار در ابتدای بازارچه چه می کنند؟
,خانم صالح پور در خصوص پاسخ به این سوال گفتند که طرف قرداد ما تمام خانم هستند حال اینکه آن خانم خودش تشخیص می دهد و غرفه خود را به فرد دیگری می دهد که کار کند و طبق قانون می توانند مباشری برای خود تعیین کنند!!
,گفتنی است که این مورد واقعا سوال بر انگیز است آیا براستی نمی شود بند و تبصره ای در اجاره نامه غرفه ها در هنگام عقد قرداد درج کرد مبنی بر اینکه درصورت مشاهده بر عدم حضور فرد اجاره کننده در غرفه و اجاره مجدد غرفه توسط فرد به شخص دیگری و بسته بودن غرفه بی دلیل موجه تا مدت معین باعث فسخ قرداد می شود .
,
,
,
, براستی کم نیستند افرادی که در صف انتظار درآمدزایی در این بازارچه می باشند؟ چرا برخی از غرفه داران به گفته خانم صالح پور از زمان آقای مقیمی استاندار اسبق خوزستان باید در غرفه ها ساکن باشند؟ و چرا چند غرفه باید به سه نفر از اعضای یک خانواده اجاره داده شود؟ و مواردی از این قبیل و یا اینکه چون فرد جز اولین کسانی است که در بازارچه غرفه دارند باید مادام مستاجر همان غرفه باشد؟ !!! بطور مثال خانمی هستند که از سال 74 که بازارچه افتتاح شده غرفه دار هستند تا کنون .پس کی زمان و نوبت به بانوان دیگر می رسد؟ یا اینکه غرفه ها به مشاغلی اختصاص داشته باشد که هیچ گونه ربطی به بازارچه بانوان ندارد؟
,خانم صالح پور در خصوص افرادی که مدت زیادی ساکن غرفه های بازارچه بودند گفت: مثلا آقایی که غرفه پیک موتوری دارند و یا غرفه ای که در آن قالی بافی می شود جز اولین نفر های ساکن در غرفه ها می باشند و از غرفه داران خوب ما هستند، خانواده ای که می گویند سه غرفه دارند یکی را خانمی که کار تولید و آموزش قالی بافی می کند در اختیار دارد و دیگری هم در اختیار پسرشان هست و غرفه دیگر را هم خودشان از فرد دیگری رهن کرده اند.
,صالح پور در ادامه سخنان خود اشاره کرد: این پارک در اختیار بخش خصوصی است شهرداری این پارک را به مدت 15 سال به فردی اجاره داده است وتا کنون 8 سال ازین قرداد می گذرد و ایشان بخشی از آن را به کارتینگ اختصاص داده و بخشی پارک است و اگر ما هنوز در این پارک هستیم به لطف ایشان است و ما تنها کانونی هستیم که بازارچه بانوان دارد و به نوعی ما وارد حریم آن فرد شده ایم زیرا تمام پارک حتی ساختمان کانون فرهنگی هم در اختیار ایشان هست و چه بسا بارها آمدند و درخواست تحویل بازارچه و اجاره بهای بالاتراز طریق کارشناس رسمی برای غرفه داران را داشتند و بنا به درخواست بنده صرفنظر کرده است.
,خانم صالح پور در ادامه افزود : غرفه داران بدانند که مطابق قرداد تمام هزینه های پارک با خود غرفه داران است اعم از روشنایی و فضای سبز و غیره. اما بنده به جهت مراعات احوالات غرفه داران از جهت روابط خودم با بخش خصوصی این مشکلات را حل می کنم و از غرفه داران هزینه ای در خصوص بهبود فضای بازارچه دریافت نمی کنیم.
,بسیار قابل تامل است که همه این موارد قابل توجیه است اما این پاسخ ها هیچ کدام از بانوان بدسرپرست و بی سرپرست در صف انتظار برای اجاره غرفه ها را قانع نمی کند. براستی که ما این را می دانیم و مسئولین بازارچه نمی دانند که در همین غرفه های کوچکی که برخی می گویند برای خیلی از مشاغل صنف اجازه نمی دهد می شود کارهای بزرگی انجام داد. در این مکان می توان بسیار حرفه های تولیدی راه اندازی کرد و با تبلیغات گسترده در جهت رونق آن گام هایی برداشت .
,البته کافیست بانوان توانمند شناسایی و گزینش شوند غرفه ها را در اختیار بانوانی قرار دهند که بتوانند محصولی را تولید کنند بطور مثال در کنار صنایع دستی سنتی می توان چرم دوزی ساخت زیور آلات ، پاکت های هدیه و عروسک سازی و بسته بندی محصولات غذایی و..... انجام داد. اینها هیچ مکان بزرگ و تجهیزات خاصی را نیاز ندارند. گفتنی است که همین مکان ها در استان های دیگر هم موجود است و غرفه های آنان فقط در اختیار بانوان و مشاغلی گذاشته می شود که جهت بهبود روند رونق بازارچه باشد.
,ای کاش مسئولان ما اندکی فقط اندکی انتقاد پذیر بودند و با کمی زمان و تغییر در روند اداره امور از این ظرفیت های موجود به بهترین نحو استفاده می کردند شاید برخی بی لطفی ها به این اماکن شده باشد ولی براحتی می توان با ترویج فرهنگ کسب و کار و کارآفرینی و اختصاص مشاغل تولیدی با وجود چند نفر کارآفرین روند و وضع موجود بازارچه را به نفع بانوان بی سرپرست و بدسرپرست تغییر داد. زیرا این غرفه ها به منظور حمایت از قشر آسیب دیده برپا شده تا بتوانند در این بازارچه ها درآمدی هرچند ناچیز را کسب و به اقتصاد خود و خانواده کمک کنند نه برای غرفه هایی با مشاغلی چون دفتر مهندسی ساختمان و دفاتر بیمه و پیک موتوری و ......
,زیباصالح پور بارها از مکان بد بازارچه سخن گفته اما براستی می توان گفت که اگر کار تولیدی در بازارچه انجام شود و به بازار عرضه شود دیگر بحث مکان بد بازارچه مطرح نیست اما مشکل اصلی آنجاست که در بازارچه کار تولیدی بسیار کم است . گفتنی است بسیاری از شهر های دیگر در حسرت همچنین مکانی هستند تا بانوان سرپرست خانوار بتوانند مشکلات اقتصادی خویش را از طریق تولید کالا مرتفع نمایند و از سوی دیگر به آموزش دیگران نیز بپردازند. و اکنون این فضا در کلانشهر اهواز موجود است اما با بی لطفی برخی مسئولین مواجه است.
, .,البته انتقاد تنها به مسئولین بازارچه وارد نیست .انتقاد اصلی متوجه افرادی است که دم از آسیب های اجتماعی می زنند و گامی در جهت بهبود آن بر نمی دارند کانون بانوان در استانداری باید پیگیر این مساله باشد و با اختصاص بودجه ای به این بازارچه و کمک در شکل گیری فضایی مناسب جهت کسب و کار بانوان گامهای قابل توجهی بر دارد. چرا که در کلانشهر اهواز براستی مکانهای اختصاصی از این قبیل برای بانوان بسیار کمرنگ و حتی به جرات می توان گفت به وضوح دیده نمی شود.
]
ارسال دیدگاه