زیر پوست کمپین خودرو؛
رکود بازار و قیمت هایی که با برجام ارزان نشد
آنچه که امروز از آن به عنوان کمپین«نه به خرید خودرو صفر»یاد می شود، در حقیقت واکنش و عکس العمل مردم به وعده های دولت است که همواره از تحریم ها به عنوان بزرگترین مشکل اقتصاد ایران یاد می کرد.مصرف کننده به امید حذف تحریم ها، ریزش قیمت ها و عملی شدن وعده انتخاباتی دولت نشسته است.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از صاحب نیوز، دولتمردان ادعا داشتند که با حذف تحریم ها سقوط قیمت ها بدون شک اتفاق می افتد و این همان وعده ای بود که در نخستین روزهای پس از توافق، تکذیب شد.
صاحب نیوز حدود ۲ ماه قبل طی تحلیلی به این موضوع پرداخت که این گونه وعده ها طوفانی از توقعات را به سمت دولت به راه خواهد انداخت که به سادگی نمی توان آن را کنترل کرد و امروز آن اتفاق به حقیقت پیوسته و میرود که سایر حوزه ها و کالاها را نیز درگیر خود کند.
,
بر اساس اعلام ناجا شماره گذاری خودروهای جدید در پنج ماهه نخست سال جاری۱۵ درصد نسبت به مدت مشابه سال قبل کاهش یافته است.
شاخص بهای تولید کننده نیز در یک ماهه منتهی به مرداد تنها یک درصد نسبت به سال قبل افزایش یافت و این در حالیست که این رقم در سال گذشته ۱۱٫۲ درصد بود که پایین تر از نرخ تورم ۱۴ تا ۱۷ درصدی حاکم بر بازار است.
,
وضعیت رکود حاکم بر بازار که از ابتدا به علت گرانی بیش از گنجایش جیب مردم آغاز شده بود با سیاست انقباضی دولت وارد مرحله جدیدی شد و امروز با اینکه قیمتها به کف رسیده همچنان ادامه دارد تا نشان دهد که مصرف کننده به امید حذف تحریم ها، ریزش قیمت ها و عملی شدن وعده انتخاباتی دولت نشسته است که اگر این اتفاق رخ ندهد، به طور قطع کمپین های دیگری نیز در راه است.
,
این پیش بینی، رویا نیست چرا که دولتمردان نیز به این اعتقاد دست یافته اند وقتیکه وزاری اقتصاد و صنعت پس از تایید برجام، اعلام کردند که مردم نباید انتظار کاهش قیمتها را داشته باشند.
یک ماه قبل نیزاسحاق جهانگیری، معاون اول رئیس جمهور ایران، اعلام کرده بود که «متاسفانه برخی از مردم فکر می کردند که قیمت ها پس از توافق به یکباره کاهش خواهد یافت و به همین دلیل بازار با رکود مواجه شده است.»
,
سوی دیگر این تحلیل، مردمی هستند که در انتظار باز شدن درهای ایران به سوی محصولات خارجی هستند تا بتوانند کالاهای مورد نیاز خود را با کیفیتی بهتر و قیمتی کمتر خریداری کنند و این در حالیست که هیات دولت و به خصوص رییس جمهور بارها اعلام نموده که درهای کشور تنها به روی سرمایه های خارجی باز است و پس از تحریم ها، شرکت های خارجی نباید با ایران به عنوان یک بازار صادراتی صرف رفتار کنند.
,
این سخنان در حالی بیان می شود که پشت هیاهوی ورود هیات های خارجی به کشور، قراردادی برای سرمایه گذاری خاصی در ایران امضا نشده و به نظر می رسد که هیات های خارجی برای سنجیدن موقعیت بازار ایران، جذب سرمایه های ایرانی و صادرات محصولات بی کیفیت خود در وانفسای افول اقتصاد جهانی به ایران قدم میگذارند.
ورود ایران به WHOو تجارت جهانی مدتهاست که به رویای تعدادی از اندیشمندان و نظریه پردازان تبدیل شده و این امر در زمان هشتم میرفت که واقعیت یابد.
,
اما بدون در نظر گرفتن زیرساخت ها، قیمت تولید بسیار گزاف در کشور و سیستم تولید بدون بهره وری لازم، بدون شک این ورود به بازار جهانی، ثمری به غیر از حذف تولید ایرانی نخواهد داشت، معضلی که پس از اجرای برجام نیز باید در انتظار آن بود.
,
رفتار مردم و شیوه طرح تقاضای آنها موید آن است که آنها از مصرف کالای گران و بدون کیفیت خسته اند و تنها راه چاره را در واردات کالای ارزان قیمت خارجی میدانند.
این تفکر اشتباه در حالی شکل گرفته که دلار به تدریج به سمت و سوی گرانی پیش می رود و زمزمه افزایش قیمت دلار رسمی به ۳۱۰۰تومان برای سال آینده، نشان می دهد که حتی برجام نیز نمیتواند دلار را به سه سال قبل باز گرداند!
,
بدون شک با رشد قیمت دلار وضعیت به نفع صادرات خواهد شد و اجناس وارداتی قیمتی درشت خواهند داشت.
از سوی دیگر هر چند رقابتی شدن بازار ایران در دراز مدت موجب رشد اقتصاد خواهد شد، اما انتظار مصرف کننده در مورد کاهش قیمت ها و ورود کالاهای خارجی چالشی است پیش روی تولید کنندگانی که تا کنون از نعمت یک بازار بسته و غیر رقابتی برخوردار بوده اند.
,
در این شرایط باید کیفیت محصولات ایرانی افزایش و قیمت ها متعادل تر شود و این شرایط ایجاد نمی شود مگر با حمایت همه جانبه دولت و اجرای اقتصاد مقاومتی.
وقت آن است که دلارهای نفتی به جای آنکه صرف اختلاس، رشوه، پول شویی و …شود به عنوان کاتالیزوری بی رقیب در صنعت هزینه شود، قبل از آنکه برجام بازار ایران را به کشورهایی تقدیم کند که قصد دارند اقتصاد ورشکسته شان را با جیب مردم ایران رونق دهند.
,
انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه