هفته هجدهم کالچو ایتالیا
یووه -رم، دشمنی بر سر چیزهای کوچک/ پای پلاتینی هم در میان است!
مهمترین دیدار هفته هجدهم لیگ فوتبال ایتالیا بین دو رقیب دیرینه یوونتوس و رم در تورین برگزار خواهد شد.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا علیرضا شاملو -، بهار سال 1983 بود. دینو ویولا که بعدها رئیس باشگاه رم شد در دفتر کارش نشسته بود که منشی وی با تعدادی نامه و روزنامه وارد شد. میان همه آن نامهها، بستهای بود که از تورین رسیده بود. ویولا پیش از آنکه نامه را باز کند متوجه شد که این نامه از سوی چه کسی است. جیامپیرو بونیپرتی، رئیس باشگاه یوونتوس. طی چندین سال نامههای زیادی بین این دو رد و بدل شده که مسایل کوچک بین دو باشگاه را حل و فصل کرده بود. این نامه اما با نامههای پیشین کمی فرق داشت. درست یک روز پس از پیروزی دو بر یک یوونتوس در ورزشگاه المپیک رم. یووه یک گل از جالوروسی عقب بود اما در 10 دقیقه پایانی دو بار موفق به گلزنی شده و بازی را برده بود. زننده گل دوم یوونتوس سرجیو برایو بود. او پاسی که از سوی میشل پلاتینی رسیده بود را تبدیل به گل کرده بود اما توپ زمانی به پلاتینی رسیده بود که در موقعیت آفساید قرار داشت. این موضوع، محل جدلهای بسیاری شد.
, شبکه اطلاع رسانی دانا, علیرضا شاملو,ویولا بارها در نامههای خود به بونیپرتی گفته بود هیچ گاه در فوتبال نباید به دنبال ایراد گرفتن از تصمیمهایی بود که سانتی متری اشتباه هستند. این قضیه موجب شد تا رئیس یوونتوس فکری به ذهنش برسد و برای همکارش در رم یک هدیه بخرد که روز بعد از بازی رم - یوونتوس به دست ویولا برسد.
,بونیپرتی بعدها در این مورد گفت: برای ویولا یک خط کش کوچک پلاستیکی خریدم. 3000 لیر (2 دلار) هم قیمتش بود. این یک توضیح کوتاه در مورد صحبتهای قبلی ویولا بود! برایش نوشتم که از این پس میتواند با این خط کش آفسایدهای ما را اندازه گیری کند. اما ویولا هم کم نیاورد و در پاسخ نوشت که «شماها بیشتر به آن نیاز دارید» و خط کش را پس فرستاد.
,این کار، یک مبادله کلاسیک بود. رم بدون توجه به آن شکست در پایان فصل موفق شد اسکودتو را بالای سر ببرد. آنها از سال 1942 موفق به قهرمانی در سری A نشده بودند. به همین دلیل این قهرمانی برایشان ارزش زیادی داشت زیرا دومین قهرمانی تاریخ باشگاه بود. البته این دشمنی پیشینهای هم داشت که به سالهای پیش از آن برمیگشت.
,«ار گود تورون»
, «ار گود تورون»,سال 1981 بود که کورس قهرمانی بین رمِ نایل لیدهولمز و یوونتوسِ جیوانی تراپاتونی دست به دست میشد. در حالی که تنها دو دیدار به پایان فصل باقی مانده بود، رم به ورزشگاه کاموناله در تورین رفته بود که به نوعی میتوانست سرنوشت را رقم بزند. یوونتوس با یک امتیاز بالاتر از رم قرار گرفته بود و اگر رمیها میتوانستند آنها را شکست دهند، از بیانکونری پیش میافتادند. در حالی که 15 دقیقه به پایان بازی مانده بود و نتیجه همچنان بدون گل پیگیری میشد، اتفاقی افتاد که به دشمنی آنها دامن بیشتری زد. برونو کونتی توپ را به محوطه جریمه یوونتوس برد و روبرتو پروتزو آن را با حرکتی سریع به مائوریتسیو تورون رساند تا او نیز توپ را دور از دستان دینو زوف به سمت تور دروازه بفرستد.
,به نظر میرسید قفل دروازهها شکسته است و تورون هم دستهایش را بالا گرفت تا به شادی بپردازد اما چیزی او را از این کار بازداشت. او جولیانو سانچینی، کمک داور این مسابقه بود که در بولونیا صاحب یک فروشگاه بود. پرچم او بالا رفته بود. پائولو برگامو هم که داور وسط بود و بعدها در جریان کالچوپولی گناهکار شناخته شد نیز بر تصمیم کمک خود صحه گذاشت.
,,
, ,
, هیچ کس باور نمیکرد. این چطور میتوانست آفساید باشد؟ صحنههای آهسته این دیدار که مدتی بعد در «لا دومنیکا اسپورتیوا» پخش شد نشان میداد که تورون به هیچ وجه در آفساید قرار نداشته است. یوونتوس برتری خود را تا پایان فصل حفظ کرد. آنها در دو دیدار پایانی فصل خود مقابل فیورنتینا و ناپولی به برتری رسیدند تا قهرمان شوند.
,«ار گو د تورون» در لهجه رمی به معنای «آن گلِ تورون» است. گلی که تا به امروز هم در مورد آن بحث میشود. جیانی آنیلی که در آن روزها رییس یوونتوس بود به هیچ وجه نمیدانست که رمیها در چه مورد حرف میزنند! شما باید پاپ، جولیو آندروتی (قدرتمندترین سیاستمدار ایتالیا) و یا خورشید باشید! این اتفاق حداقل چیزی که برای ما داشت این بود که اسکودتو را برایمان به ارمغان آورد. یوونتوس 19 بار قهرمان شده بود و رم تنها یک بار. بونیپرتی هم که در آن روزها دستیار آنیلی بود گفت که به نظر او این صحنه گل بوده است. اگر هم داور آن را مردود اعلام نمیکرد، یووه میتوانست بازی را به تساوی بکشاند.
,دشمنی سادهای که بین رم و یوونتوس به وجود آمده بود در سالهای دهه 80 اوج گرفت. انتظار رم برای فتح اسکودتو در سال 1983 به پایان رسید. آنها سال بعد از آن به دیدار پایانی لیگ قهرمانان اروپا رسیدند که در المپیک رم و مقابل دیده تماشاگران خودی در ضربههای پنالتی به لیورپول باختند. یوونتوس همان جام را در 1985 به دست آورد که با فاجعه هیسل همراه بود. در سال 1986 نیز رم بار دیگر موفق شد قهرمان ایتالیا شود. اوج گرفتن این دو تیم در دهه 80 همراه با اوج گرفتن دشمنیها بود اما هیچ گاه به اندازه «ار گو د تورون» نرسید.
,هر بار که رم و یوونتوس مقابل هم میایستند، گویی در حال رقم زدن سرنوشت اسکودتو هستند. سال 2001 نیز همین طور بود و این دو تیم در بالای جدول برای رسیدن به قهرمانی میجنگیدند. در آن سال تمامی تصمیمها این بار به سود رم بود تا آنها با فابیو کاپلو جام را بالای سر ببرند. یوونتوس با گلهای الساندرو دل پیرو و زین الدین زیدان تا دقیقه 6 دو بر صفر پیش افتاد اما هیدتوشی ناکاتا و وینچنزو مونتلا دو گل را جبران کردند تا اختلاف 6 امتیازی با یوونتوس پابرجا بماند. رمیها 6 هفته بعد قهرمان شدند.
,,
, ,
, تمام این خاطرهها درست پیش از دیدار روز یکشنبه یوونتوس و رم در تورین زنده شده است. در حالی که حتی به نیم فصل کالچو هم نرسیدهایم اما به نظر میرسد رویارویی این دو تیم از نظر ذهنی میتواند تا حدود زیادی روی قهرمانی این فصل تاثیرگذار باشد. رم فصل را با 10 پیروزی پیاپی آغاز کرد که در ایتالیا یک رکورد به حساب میآید. اواخر اکتبر بود که جالوروسی با پنج امتیاز اختلاف نسبت به یوونتوس در صدر قرار گرفته بود اما تساویهای پیاپی رم و پیروزیهای متوالی یووه موجب شد تا در حال حاضر بیانکونری با پنج امتیاز اختلاف نسبت به رم در صدر قرار داشته باشد. اگر رم بتواند در تورین به پیروزی برسد، میتواند کورس قهرمانی را داغتر از پیش کند. باید توجه داشته باشیم که رم همچنان تنها تیم بدون شکست در این فصل است. کسی چه میداند، شاید این دیدار یک بار دیگر صحبت بر روی سانتی مترها باشد.
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه