به بهانه سالروز سقوط سوسنگرد؛
سوسنگرد، شهر عاشقان شهادت سقوط کرد...
در زمان جنگ، ارتش عراق ۳ بار برای تصرف سوسنگرد تلاش کرد که با مقاومت شدید مردم مواجه گردید، ولی در حمله سوم شهر در محاصره ارتش عراق قرار گرفت و سرانجام دشمن در ۶ مهرماه سوسنگرد را اشغال کرد...[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از سایت کریمه، ...«یک روز صبح که از خواب بلند شدیم، دیدیم مردم گروه گروه در حال بیرون رفتن از شهر هستند. مدتی بعد، شهر خلوت شد. برخلاف انتظارمان، کمی بعد صدامیان با تصرف مناطق، به سوی سوسنگرد هجوم آوردند و وارد شهر شدند. آن روز، نظامیان عراقی به کسی رحم نکردند. غارت کردند، کشتند و مردم بیگناه را به اسارت بردند.»
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, کریمه،, کریمه،, کریمه،,این جملات مربوط است به زهرا جرفی، دختر بچه ای که آن روزها تنها هشت سال بیشتر نداشت و چیزی از جنگ نمیدانست، اما او روزی را که عراقیها وارد شهر شدند را خوب به یاد دارد...
,... جنگ تازه شروع شده بود، ارتش بعث عراق حملاتش را به شهرهای جنوبی شروع کرده و درصدد تصرف شهر سوسنگرد بود، زیرا سقوط این شهر میتوانست مقدمهای باشد برای اشغال و سقوط استان خوزستان که با دستور حضرت امام، مدیریت رهبر انقلاب و شهید چمران و رشادت رزمندگان، دشمن به هدف شوم خود نرسید.
,ناگفته نماند که سوسنگرد در هفته اول جنگ به سبب تجهیزاتی که غربیها در اختیار صدام گذاشته بودند و برنامهریزی او برای چنین حملاتی و از سوی دیگر به سبب این که ما هم تازه انقلاب کرده بودیم و ارتش ما از هم پاشیده شده بود و سران ارتش هم عمدتاً اعدام شده بودند و در چنین شرایطی سپاه نیز به تازگی تازه تشکیل شده بود به تصرف دشمن درآمد.
,
, در این بین، حضرت آیتالله خامنهای و شهید دکتر چمران نمایندگان وقت حضرت امام (ره) در شورای عالی دفاع و نیز فرماندهان سپاه و ارتش، تلاشهای بیوقفهای را جهت بیرون راندن دشمن از شهر و نجات جان مدافعین آن به عمل آوردند اما دشمن در پناه تعلل و کارشکنیهای بنیصدر در اعزام نیروهای کمکی، موفق به گرفتن بخش عمده شهر و محاصره آن گردید.
,اما پس از وخامت اوضاع سوسنگرد و اشغال این شهر، در جلسهای که در اهواز با حضور حضرت آیتالله خامنهای، سرلشکر فلاحی، سرلشکر ظهیرنژاد و ... تشکیل شده بود، تصمیم به اجرای عملیات آزادسازی سوسنگرد گرفته شد و واحدهای نظامی شرکتکننده در عملیات نیز مشخص گردید.
,
, از سوی دیگر حضرت امام خمینی (ره) با دریافت گزارشات حضرت آیتالله خامنهای و آیتالله مدنی و درک دقیق اوضاع منطقه و تحلیل راهبرد دشمن، فرمان تاریخی و کارساز خود مبنی بر اینکه «سوسنگرد باید تا فردا آزاد گردد» را در شامگاه 25 آبان 59 صادر فرمودند که این فرمان جان تازهای در روح و کالبد تصمیم فرماندهان دمیده و آنها را مهیای حمله سرنوشتساز نمود.
,تا اینکه سه شب قبل از آزادسازی سوسنگرد، درگیری شدیدی بین نیروهای ایرانی و ارتش عراق در غرب سوسنگرد صورت گرفت، این درگیری که در آن بسیاری از رزمندگان ما با شهادت خود مانع از سقوط مجدد سوسنگرد شدند؛ تقریباً از ساعت 4 بعدازظهر تا اذان صبح فردا ادامه پیدا کرد.
,آن روزها شرایط بسیار سخت و جانکاه بود، به طوری که با ازدیاد زخمیها، تدارکات و مهمات هم به شدت کاهش پیدا کرده و رو به اتمام بود، داخل مسجد جامع سوسنگرد پر شده بود از تعداد زخمیهایی که نیاز به مراقبت و وسایل درمانی داشتند.
,از طرفی دیگر شهر به شدت در معرض آسیب بود و عراق از هر طرف سوسنگرد را میکوبید و تقریباً ساعتی نبود که توپخانه دشمن با گلولههای توپ و یا گلولههای خمپارهها سوسنگرد را هدف قرار ندهد.
,
, به طوری که حتی در خیابان تعداد مجروحین و زخمیهایی که افتاده بودند بسیار زیاد بود و یا اجساد برخی شهدا به دلیل نبودن بیمارستان و یا سردخانه روی زمین مانده بودند.
,مسجد جامع تنها پناهگاه مردم بود و در درگیریهای تنبهتن و نفر با تانک جایی برای درمان مجروحان وجود نداشت؛ در قسمتی از مسجد مجروحان پناه داده شده بودند و در قسمتی دیگر شهیدان را نگه داشته بودند. خانوادههایی هم در شهر باقی مانده بودند که به خاطر خانه و زندگیشان باقی ماندند یا در محاصره گیر افتاده بودند و زیر شدیدترین بمبارانها بودند.در شب 25 آبان شهر در سکوت مطلق به سر میبرد که رزمندگان بالای مسجد جامع ندای اللهاکبر سر دادند. با این حرکت، نیروهای عراقی از حمله دست کشیدند و هجوم را به صبح موکول کردند زیرا با صدای اللهاکبر رزمندگان یقین پیدا کردند که هنوز نیروهایی در شهر وجود دارد ولی از تعداد آنها بیخبر بودند.
, مسجد جامع تنها پناهگاه مردم بود و در درگیریهای تنبهتن و نفر با تانک جایی برای درمان مجروحان وجود نداشت؛ در قسمتی از مسجد مجروحان پناه داده شده بودند و در قسمتی دیگر شهیدان را نگه داشته بودند. خانوادههایی هم در شهر باقی مانده بودند که به خاطر خانه و زندگیشان باقی ماندند یا در محاصره گیر افتاده بودند و زیر شدیدترین بمبارانها بودند.در شب 25 آبان شهر در سکوت مطلق به سر میبرد که رزمندگان بالای مسجد جامع ندای اللهاکبر سر دادند. با این حرکت، نیروهای عراقی از حمله دست کشیدند و هجوم را به صبح موکول کردند زیرا با صدای اللهاکبر رزمندگان یقین پیدا کردند که هنوز نیروهایی در شهر وجود دارد ولی از تعداد آنها بیخبر بودند.,از سوی دیگر عراق چون مقاومت نیروهای ایران از سمت غرب سوسنگرد را دید و رودخانه کرخه هم با طغیانی که داشت به کمک نیروهای ایرانی آمده بود؛ محاصره این شهر را از طرف جنوب و شرق شدت بخشید و جاده سوسنگرد اهواز را بست و تا 48 ساعت این جاده از ورود و یا خروج هر نوع خودرویی ممنوع شده بود.
,
, اما با هدف قرار دادن تانکی که تا وسط خیابان اصلی خرمشهر آمده بود، عراق فهمید که مقاومتهایی هم در داخل خود خیابانهای سوسنگرد وجود دارد و همین هم موجب ترس و وحشت ارتش عراق شد که مبادا ایرانیها قصد داشته باشند جنگ را به داخل شهرها بکشند و از این طریق ارتش عراق را فلج کنند.
,در آخرین تلاشها برای نجات سوسنگرد از محاصره دشمن، تماسهایی از طریق بیسیم از داخل مسجد جامع سوسنگرد با اهواز انجام شد. به نیروهای ما اعلام کردند که اگر تا فردا مقاومت کنید حتماً نیروهای پشتیبانی خواهند رسید.
,همچنین دکتر مصطفی چمران که با شنیدن خبر احتمال سقوط شهر برآشفته بود، در روز 26 آبان 1359، فرماندهی نیروهای چریکی نامنظم را بر عهده گرفت و برای آزادی سوسنگرد حرکت کرد. او با خود این طور زمزمه میکرد: «هجوم برای آزاد کردن سوسنگرد، برای در هم شکستن کفر و ظلم و جهل، برای بیرون راندن ظلم صدام کثیف، برای نجات جان صدها نفر از بهترین دوستان محاصره شده، برای پاک کردن لکه ذلت از دامن خوزستان، برای شرف، برای افتخار، برای انقلاب و برای ایمان.»
,
, و سرانجام رزمندگان اسلام در اولین ساعات روز 26 آبان ماه مقارن با عاشورای حسینی، هجوم همه جانبهای را علیه متجاوزین آغاز و با به آتش کشیدن دهها دستگاه تانک، نفربر، ادوات نظامی، کشته و مجروح نمودن شمار زیادی از نیروهای دشمن و اسارت تعداد قابل توجهی از آنان، ضمن نجات مدافعین و مردم محاصره شده، شهر سوسنگرد را از لوث وجود منحوس دشمن متجاوز پاک نمودند.
,بنابراین عملیات آزادسازی سوسنگرد که با دریافت فرمان قاطعانه حضرت امام (ره) مبنی بر اینکه سوسنگرد تا فردا باید آزاد شود و درایت، هوشمندی و ولایتپذیری آیتاللهالعظمی امام خامنهای در 26 آبان ماه سال 59 انجام شد.
,به هر تقدیر در زمان جنگ، ارتش عراق ۳ بار برای تصرف سوسنگرد تلاش کرد که با مقاومت شدید مردم مواجه گردید ولی در حمله سوم شهر در محاصره ارتش عراق قرار گرفت که سرانجام دشمن پس از شکستن مقاومت مدافعان اندک آن در ۶ مهرماه سوسنگرد را اشغال کرد...
]
ارسال دیدگاه