تحلیلی بر وقایع اخیر عربستان و نیویورک و موضع گیری قاطع رهبری
باری امروز، ملت اسلامی، واقعاً عزادار است. پنج هزار قربانی در منا و پانصد نفر از ایران، شهید و مفقود!؛ معادل ده درصد قربانیان، آیا این فاجعه، شوخی بردار است؟!علت هر چه بوده، که قطعاً دست یهود و نیز بی کفایتی آل سعود، اندر کار است[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل ازمکریان، دکتر محمد قدمی روزنامه نگار و نویسنده کُردستان در خصوص وقایع مناء و عکس العمل مسئولان کشور علی الخصوص فرمایشات دیروز رهبری یادداشتی نوشته و در اختیار مُکریان قرار داده اشت که شرح آن در ادامه آمده است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, مکریان,
Normal 0 false false false EN-US X-NONE AR-SA
Normal 0 false false false EN-US X-NONE AR-SA 1 - مدتی است که با مشاهده ی خوش باوری ها، موذی گری ها، سناریوبازی ها و هماهنگی های درون-بیرونی برخی مقامات سیاسی در راستای منافع جناحی و حزبی، در خصوص قضیه ی برجام؛ که گویی باری به هرجهت، اجرای آن را به بهانه ی مصلحت گرایی، ناگزیر می نمایاند!؛ سکوت رسانه ای پیشه کرده و انزوا گزیده ایم!(گرچه اکنون جلو بهارستان، تحصنی علیه بعضی جزئیات برجام؛ که در مواردی ما را، صد سال به قهقرای علمی و فن آوری می کشاند، شکل گرفته است). حتی نسبت به بیانات رهبر عزیز، در جمع فرماندهان سپاه، که الفبای انقلاب را باز تعریف و پویایی و دینامیسم آنرا تفسیر نمودند؛ ساکت ماندیم (البته قبلا وظیفه ی خطیر سپاه در حفاظت انقلاب را، در مقاله ای مفصلاً، بر شمرده و به تعهد روشنگری خویش، عمل کرده بودیم). اما امروز؛ وقتی که بعد از آن همه ناجوانمردی دولت برادرمان سعودی، در حق حجاج ایرانی شیعه و سنی و نیز حجاج مسلمان عمدتاً سنی مذهب سایر کشورها و اقدام به دفن های دسته جمعی اموات، بدون اجازه ی صاحبان و خانواده ها و دولتهایشان(که امکان هرگونه مفقود نمودن امنیتی افراد و شخصیتهای زنده هم، وجود دارد!)؛ متعاقب تساهل آشکار و حتی تقصیرآمیز سعودیها نسبت به آن توطئه ی بزرگ صهیونیسم جهانی، برا ی شکستن تابوی امنیت حرم الهی؛ شاهد غرش شیر پیر انقلاب و رهبر بزرگ ایران در برابر این بی حرمتی ها و بی توجهی ها به مسلمانان و ایرانیان، بودیم؛ حقیقتاً کور سوی امیدمان دوباره زنده شده و آنرا جبران و التیامی بر کوتاهی ها و ضعفهای موضع دولت یازدهم ایران در مقابل دولت عربستان و بجای آن دست دادن با اوباما! و نیز سخنرانی منفعلانه و کاملاً ایزوله از مبانی اسلامی و ایرانی رییس محترم دولت در نیویورک( بدون در نظر گرفتن حتی لزوم نیمه تمام گذاشتن سفر)، یافتیم و بی اختیار و از ته دل، بدون ملاحظات روشنفکری کاذب وارداتی؛ به عنوان سربازی گمنام از قومیت ها و سرداری کرد در حوزه ی نرم بصیرتها؛ گفتیم: جانم فدای رهبر یا مصطفی یا حیدر! البته حقیر قطره از دریا، اضافه می کنم که تحسین جامعه ی اسلامی و ایرانی بر فرمایشات رهبری انقلاب، واقعاً عام و گسترده بود.
,
2- باری امروز، ملت اسلامی، واقعاً عزادار است. پنج هزار قربانی در منا و پانصد نفر از ایران، شهید و مفقود!؛ معادل ده درصد قربانیان، آیا این فاجعه، شوخی بردار است؟!علت هر چه بوده، که قطعاً دست یهود و نیز بی کفایتی آل سعود، اندر کار است(و باید پاسخگو باشند)؛ در خصوص نجات بازماندگان، خستگان و تشنگان و تحویل پیکر شهیدان خصوصاً هموطنمان و همکاری با مسئولین ایرانی و مسلمان سایر کشورها، چرا هیچ نرمشی مشاهده نشده و با تفرعن امنیتی برخورد کرده اند؟! دعوت مذاکره و ملاقات وزرای خارجه و حتی بهداشت کشورمان، رد می شود؛ ویزا به مسئولین مربوطه، داده نشده و بی احترامی آشکار صورت می گیرد! آیا دولت سعودی در این حد، اقتدار دارد؟! یا دولتمردان تدبیر و امید، در خواب فرجام برجام، مانده و در فضای دیگری سیر می کنند و نمی توانند نهیب محکمی به سعودی ها بزنند؛ نکند که دلخور شوند! آنان امریکا و انگلیس را راضی کرده اند!، دیگر چه کاری با عربستان دارند؟! این همه ملاحظه برای چیست؟! وقتی رهبری عزیز در قامتی امیرالامرایی و نظامی و در کمال اقتدار، ناچار می شود که از دانشکده ی افسری دریایی ساری، پیغام محکم ملت و نیروهای مسلح را به دولت بی توجه و تحقیر کننده و دست به جنایت اخیر الوده ولو به تقصیرسعودی، ابلاغ کند؛ این به معنای ناتوانی مسئولین دولتی، خصوصاً در حوزه ی دیپلماتیک، در رابطه با برخورد مقتضی با این ماجراست؛ که ظاهراً فقط در دیپلماسی لبخند، مهارت دارند! صدها نفر از دکاتیر حقوق بین الملل در وزارت خارجه نتوانستند، موضعی قاطع به وزیر مربوطه القاء کنند، ولی رهبری سیاستمدار و استراتژیست، بدون مشاورت خاص، چنین استواری ای نشان دادند و این نمادی از اصالت سنت و رجال سیاسی حوزه ی آن، نسبت به دیپلمات های مدعی در حیطه ی مدرنیسم است؛ گرچه بحمدالله و بی اغماض، رهبری سیاسی فعلی در ایران؛ کاملاً پیشرو و آوانگارد عمل می نمایند.
,3- سازمان کنفرانس اسلامی باید دادگاهی برای مسئولین متهم در قضیه ی جنایت بار مناء تشکیل دهد و نیز با تصویب مصوبه ای، الزام نماید که کشورهای اسلامی منبعد، در اداره ی امنیتی و رفاهی حرمین شریفین، سهم مشارکت ویژه و خاص، به تناسب جمعیت حجاج و معتمرین سالیانه ی خود داشته باشند؛ چرا که متاسفانه دولت سعودی،هیچ گاه مسئولیت پذیری در خصوص حفظ جان زائرین را نداشته و ندارد(گرچه عمل به این مسئولیت، در حقیقت امر، سخت است ولی آنها با وجود داشتن ابزارهای لازم، همواره کوتاهی می کنند!) و خصوصاً که این ایام، درگیر قضایای سرکوب کودکان و زنان مظلوم یمنی می باشند و عنایتی به حجاج ندارند. البته گویا اکنون از دخالت در سوریه به علت اجماع عراق،ایران،روسیه و سوریه ،علیه داعش، فارغ شده اند.
,اما در خصوص کشور ما نیز، به کارگیری دیپلماسی تسامح و انعطاف افراطی از سوی دولت، عاقبتش همین است؛ چرا که اتخاذ این سیاست خیلی نرم، همواره کشورها و دولتمردان عامل آن را، بی وجاهت و برش کرده و پشت در های بسته ی لئیمان حاکم کشورهای حتی دون قدرت، قرار می دهد! صد افسوس بر ما که در هر قضیه ای باید، رهبری جفادیده و تهمتها و رنجهای جور خواص چشیده، وارد میدان شده و وجهه ی کاریزماتیک خود را نمایان سازند. از خداوند منان می خواهم، عاقبت ملت ما و همه ی مسلمین را با خیر و صلاح و عافیت، قرین نماید و این غیرت را در دولتمردان و جوانانمان، همیشه زنده نگه دارد؛که عزت و استقلال ملی را به پای معامله گران غربی چپاولگر، خوش باورانه نریزیم، که سرانجامی تلخ و پشیمان کننده در درجه ی اول برای خود مروجان و عاملان این گفتمان ذلت آمیز؛ که قرار بود نرمشی قهرمانانه باشد، رقم خواهد زد و در درجه ی دوم در صورت بی توجهی به خطوط قرمز، منافع آحاد ملت شریف را ضایع خواهد نمود-که چنین مباد-.
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه