به مناسبت سالروز هجرت تاریخی امام خمینى (ره)؛
هجرت تاریخی امام خمینى (ره) از عراق به پاریس+تصاویر
در روز 12 مهرماه، امام خمینی (ره) به دلیل محدودیتها و فضای اختناقی که بعثیها برای وی به وجود آورده بودند به اقامت 13 ساله خود در عراق خاتمه داد و عازم پاریس شد.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از سایت خبری کریمه، سال 1357 بود، نهضت اسلامی مردم ایران به رهبری امام خمینی (ره) به اوج خود رسیده بود، در این بین شاه که از سکوت امام ناامید شده بود، تصمیم به محدود کردن و یا اخراج ایشان از عراق را گرفت...
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, سایت خبری کریمه،, سایت خبری کریمه،, سایت خبری کریمه،,تا اینکه در روز اول مهر 1357 منزل امام در نجف به وسیله قوای بعثی محاصره شد، انعکاس این خبر با خشم گسترده مسلمانان در ایران، عراق و دیگر کشورها مواجه شد.
,در این بین رئیس سازمان امنیت عراق در دیدار با امام خمینی گفته بود که شرط ادامه اقامت ایشان در عراق دست کشیدن از مبارزه و عدم دخالت در سیاست است و امام که به هیچوجه حاضر به ترک مبارزه نبودند، با قاطعیت پاسخ داده بود که بهخاطر مسئولیتی که در مقابل امت اسلام احساس میکند حاضر به سکوت و هیچگونه مصالحهای نیست.
,همچنین امام خمینی (ره) در ملاقات با سعدون شاکر رئیس اطلاعات عراق فرموده بودند: «هر کجا بروم، اگر این فرشم را پهن کنم، همانجا منزل من است. من از آن روحانیونی نیستم که به خاطر علاقه به زیارت دست از کار مبارزه بکشم و اگر بنا شود از مردم ایران جدا بشوم، دقیقهای اینجا نخواهم ماند.»
,
, به همین دلیل در روز 12 مهرماه، امام خمینی (ره) به دلیل محدودیتها و فضای اختناقی که بعثیها برای وی به وجود آورده بودند به اقامت 13 ساله خود در عراق خاتمه داد و نجف را به قصد مرز کویت ترک گفت.
,تعدادی از دوستان نزدیک امام هم قرار شد تا مرز کویت امام را بدرقه کنند. امام خمینی تصمیم گرفتند برای آخرین بار با امام علی (ع) وداع کنند. همینکه امام وارد حرم شدند فریاد شادی از همه سوی به هوا برخاست، زنان عرب هلهله میکردند، زائران ایرانی تکبیر میگفتند، یکی عبای امام را میبوسید و یکی دست امام را.
,خوشحالی از این جهت بود که حصر امام برداشته شده و امام آزاد شدهاند؛ ولی هیچکس نمیدانست نجف از این به بعد شاهد حضور امام خمینی نخواهد بود، به همه تأکید شده بود که از حرکت به سوی کویت کسی با خبر نشود، این مخفیکاری بیفایده بود، چون امام آنقدر بزرگ بود که حرکت او نمیتوانست از دید مقامات دولت نظامی بغداد مخفی بماند.
,اما دولت کویت با اشاره رژیم ایران از ورود امام به این کشور جلوگیری کرد، چراکه نه تنها نیروهای امنیتی رژیم لحظهبهلحظه در تلاش بودند، بلکه تمامی دیپلماسی ایران در حال فعالیت بود تا از رفتن امام خمینی به کویت ممانعت به عمل آورند.
,طبق گزارش ارتشبد قرهباغی وزیر کشور وقت یکی از عوامل تصمیم دولت کویت، فشار دولت انگلیس بوده است، چراکه سفیر انگلیس در ملاقاتی به قرهباغی گفته است که: «به طوری که ملاحظه کردید وقتی آیتالله خمینی خواست از عراق به کشور کویت برود، چون کشور کویت از کشورهای دوست نزدیک انگلستان است، برای اینکه آیتالله خمینی در همسایگی ایران نتواند علیه دولت ایران تحرکات بکند از دولت دوستمان کویت خواستیم که اجازهی ورود به خمینی را ندهد.»
,تا اینکه در روز 14 مهرماه، ایشان وارد پاریس شده و دو روز بعد در منزل یکی از ایرانیان در نوفل لوشاتو (حومه پاریس) مستقر شدند.
,
,
گفتنی است که امام خمینی (ره) تصمیم به سوی پاریس را از مسائل لطیف انقلاب میدانستند؛ لذا در وصیتنامهی سیاسیشان به این موضوع پرداخته و نوشتهاند:
«از قرار مذکور بعضیها ادعا کردهاند که رفتن من به پاریس به وسیلهی آنان بوده. این دروغ است. من پس از برگرداندنم از کویت، با مشورت احمد، پاریس را انتخاب نمودم، زیرا در کشورهای اسلامی احتمال راه ندادن بود، آنان تحت نفوذ شاه بودند، ولی پاریس این احتمال نبود.»
,
به گزارش خبرگزاری فرانسه، هواپیمای حامل امام خمینی ساعت 14/20 روز جمعه 14/7/1357 به وقت ایران در فرودگاه اورلی پاریس به زمین نشست، چند نفر از دانشجویان و هواداران از امام خمینی استقبال کرده و ایشان را به آپارتمانی که آماده شده بود راهنمایی کردند، دانشجویان بعد از زیارت رهبرشان رفتند.
,چیزی از شب نگذشته بود که نمایندهی کاخ الیزه زنگ آپارتمان را به صدا درآورد و خود را معرفی کرد، وی نزد امام آمد و پیام رئیسجمهور را ابلاغ کرد: «حق ندارید کوچکترین کاری انجام دهید.» این سخن برای حاضرین که میپنداشتند فرانسه تعهد آزادی است بسیار تعجببرانگیز بود.
,
, امام خمینی (ره) پاسخ دادند: «ما فکر میکردیم اینجا مثل عراق نیست، من هر جا بروم حرفم را میزنم. من از فرودگاهی به فرودگاه دیگر و از شهری به شهر دیگر سفر میکنم تا به دنیا اعلام کنم که تمام ظالمان دنیا دستشان را در دست یکدیگر گذاشتهاند تا مردم جهان صدای ما مظلومان را نشنوند؛ ولی من صدای مردم دلیر ایران را به دنیا خواهم رساند. من به دنیا خواهم گفت که در ایران چه میگذرد.»
,جالب توجه است که ژیسکاردستن، رئیسجمهور وقت فرانسه در خاطرات خویش نوشته است که دستور اخراج امام از فرانسه را صادر کرده بود ولی در آخرین لحظهها نمایندگان سیاسی شاه که در آن روزها در نهایت درماندگی قرار داشت، خطر واکنش تند و غیرقابل کنترل مردم را گوشزد کرده و در مورد عواقب آن در ایران و اروپا از خود سلب مسئولیت کرده بودند.
,
, به هر تقدیر با انتشار خبر ورود امام خمینی به پاریس از صبح زود دانشجویان و ایرانیان مقیم پاریس به سوی محل سکونت امام خمینی سرازیر شدند.
,
به گزارش خبرنگار اطلاعات: «امروز 15 مهرماه جنبوجوش زیادی در محله کشان جنوب پاریس دیده میشد. حدود 500 دختر و پسر ایرانی که دختران موهای خود را با روسری پوشانده و با حجاب اسلامی بودند به دنبال آگاهی از ورود حضرت آیتاللهالعظمی خمینی به پاریس در حولوحوش محل اقامت ایشان، ساختمان شماره 24 خیابان پون رویال گرد آمده تا از نزدیک ایشان را ببینند. گروهی از آنان موفق شدند در اجتماعی که در آپارتمان بسیار کوچکشان تشکیل گردید، مدتی بیانات ایشان را استماع کنند. اکثر جوانان که از محصلین ایرانی بودند که از صبح زود به اشتیاق دیدار آیتالله خمینی در محلهشان اجتماع کرده بودند.»
همان روز (15 مهرماه) پیام امام خمینی خطاب به ملت ایران در پاریس منتشر شد، پیامی که امام خمینی در آخرین ساعات در بغداد در شرح مهاجرت خود نوشته بودند.
,
امام خمینی در این پیام توضیح دادند که «اکنون که من به ناچار باید ترک جوار مولا امیرالمؤمنین (علیهالسلام) را نمایم و در کشورهای اسلامی، دست خود را برای خدمت به شما ملت محروم – که مورد هجوم همهی اجانب و وابستگان به آنان هستید– باز نمیبینم و از ورود به کویت با داشتن اجازه ممانعت نمودند، به سوی فرانسه پرواز میکنم. پیش من مکان معینی مطرح نیست، عمل به تکلیف الهی مطرح است، مصالح عالیهی اسلام و مسلمین مطرح است، ما و شما امروز که نهضت اسلامی بر مرتبهی بسیار حساس رسیده است مسئول هستیم. اسلام از ما انتظار دارد... شما مردان و زنان تاریخ باید پایداری در راه کوبیدن ستمکاران و دفاع از حق را به جهانیان و نسلهای آینده ثابت کنید.»
,خلاصه اینکه در مدت اقامت چهار ماهه امام در پاریس، نوفل لوشاتو مهمترین مرکز خبری جهان بود و مصاحبههای متعدد و دیدارهای مختلف امام دیدگاههای ایشان را در زمینه حکومت اسلامی و هدفهای آتی نهضت برای جهانیان بازگو میکرد.
,به این ترتیب جمع بیشتری از مردم جهان با اندیشه و قیام ایشان آشنا شدند و از همینجا بود که بحرانیترین دوران نهضت را در ایران رهبری کرد.
,انتهای پیام/گ
]
ارسال دیدگاه