در اثر بی تدبیری و بی توجهی:
شهرها روستاها را بلعیدند(1)
تقریبا همه ساله تعداد زیادی از اهالی روستاها خانه و زندگی خود در روستا را رها می کنند و برای رسیدن به آنچه در شهرها با عنوان آرامش و رفاه و ....فراگیر شده است راهی شهرها می شوند.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از پایگاه خبری تحلیلی کیار بیدار خیلی ها در روستاها خانه دارند، کار دارند، سرو سامان دارند و از همه مهمتر آرامش دارند اما بازهم این مسائل نتوانسته است مانع مهاجرت روستائیان به شهرها شود.
هر روز روستائیان قصد مهاجرت می کنند و با وجود اینکه در روستای خود ارزش و اعتبار و ثروتی قابل توجه و ...دارند اما بازهم مهاجرت ها ادامه درارد و شاهد آن هستیم که تعداد زیاد ی از روستائیان دلگرمی به زندگی در روستاها را ندارند و برای مهاجرت به شهر لحظه شماری می کنند.
روستاها با وجود توان بالا و استعداد فراوان اعم از زمین های کشاورزی، امکان پرورش و نگهداری دام و طیور، آب و هوای سالم و مهمترین کانون تولید در زمینه تولید مواد غذایی هستند که این مساله سال های سال است که در سیاست های کلان نادیده گرفته شده است.
سال ها پیش و نه چندان دیر روستا ها با برخورداری از معماری سنتی و قدیمی این امکان را برای ساکنان خود فراهم می کردند که در کنار سکونت بتوانند با نگهداری از دام، انواع طیور، برپاکردن کارگاه های صنایع دستی، تولید انواع مواد لبنی و گوشتی کمکی به چرخیدن چرخ اقتصاد خود و کشور بنمایند اما پس از آنکه دولت تصمیم گرفت با اجرای طرح هادی در روستا ها سرو سامانی به وضعیت روستا ها بدهد همه چیز به یکبره عوض شد.
نقه های قدیمی خانه های روستای که شامل منزل، طویله، کاهدان و ....بود به یکباره تغییر کرد و نقشه خانه های شهری وارد روستا ها شد و آرام آرام روستا ها شهر شدند بی آنکه امکانات هر بدان ها وارد شود.
روستاها که اینکه شهرهای کوچک محروم شده اند نه تنها نتوانستند امکانات شهری جذب کنند که توان و استعداد خود را نیز از دست دادند و به اصطلاح بین زمین و آسمان بلاتکلیف ماندند.
پس از اجرای طرح های هادی در روستا ها خانه های با صفای روستایی برای آنکه آسفالت در خیابان های روستا بیاید تخریب شدند، تخریب بسیاری از خانه ها برکت را هم برد، صاحبان خانه ها یا توان بازسازی خانه شان را نداشتند یا با توجه به جو غالب در روستا ها که اینک دامداری و ...را دون شان می دانستند دیگر علاقه ای به ساختن خانه به سبک قدیمی نداشتد و کم کم خانه های آجری و شیک و مرتب جایگزین خانه های خشتی شدند.
روستا ها روز بروز منظم تر شدند، کوچه ها آسفالت شد، تیرهای برق آمدند اما با وجود همه اینها دیگر زندگی قدیمی روستایی معنایی نداشت، دیگر در خانه ها مکانی برای نگهداری حتی یک مرغ خانگی هم وجود نداشت و به همین سادگی روستائیان تلاشگر و تولید کننده شهری شدند و شدند مصرف کننده.
روستا ها فرهنگ، سرمایه و همه چیزان را با طرح هادی عوض کردندو این طح در ازا فقط جدول و آسفالت به روستا ها آورد و دیگر هیچ.
روستائیان که در این شرایط وضع خود را با شهری ها مقایسه کردند به این نتیجه رسیدند که اگر قرار است در روستا بمانند و محرومیت بکشند پس بهتر است که بار سفر بندند و راهی شهر شوند تا حداقل در محیط های برخوردارتر ساکن شوند.
با افزایش مهاجرت از روستا ها به شهر ها، کاهش زاد و ولد در روستا ها و ...بخش های دیگر نیز تحت تاثیر قرار گرفت و آسیب های جدی بدان ها وارد شد.
آموزش و پرورش در پی تغییرات ایجاد شده د روستا ها با کاهش شدید جمعیت دان آموزان مواجه شد به گونه ای که بسیاری از مدارس روستایی به دلیل نداشتن حداقل تعداد دانش آموز بسته شدند یا اینکه مدارس پسرانه و. دخترانه با یکدیگر تلفیق شد یا اینکه کلاس ها چند پایه شد.
مهاجرت از روستا ها باعث شد بهداشت و درمان در روستا ها کمرنگ شود و با وجود مشکلات بسیار زیاد روستائیان پزشک تمام وقت در روستا ها حضور نداشته باشد.
کاهش جمعیت روستائیان باعث شد ورزش جوانان روستایی نادیده گرفته شود و با این استدلال که جمعیت کم است بسیاری از اماکن ورزشی ساخته نشود.
کاهش جمعیت روستا ها رونق را از روستا ها برد تا پس از مصرفی شدن روستا ها ملزومات اولیه زندگی روستائیان که روزگاری آنها را خود روستائیان تامین می کردند دیگر در دسترس نباشد.
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
lمهدی بهزادی تشنیزی
,
]
ارسال دیدگاه